Andy Roddick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andy Roddick
Roddick-a.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam A-Rod
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats Omaha, Verenigde Staten
Woonplaats Austin, Verenigde Staten
Geboortedatum 30 augustus 1982
Lengte 1,88 m
Gewicht 88 kg
Profdebuut 2000
Slaghand rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 20.158.389
Coach Larry Stefanki
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 593 - 201
Titels 30
Hoogste positie 1e (3 november 2003)
(13 weken lang)
Huidige positie 31e (5 maart 2012)
ATP World Tour Finals Halve finale (2003, 2004, 2007)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Halve finale (2003, 2005, 2007, 2009)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (2009)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Finale (2004, 2005, 2009)
Vlag van Verenigde Staten US Open Winnaar (2003)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 66 - 46
Titels 4
Hoogste positie 50e (11 januari 2010)
Huidige positie 111e (16 januari 2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2001)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2001)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (1999, 2000)
Laatst bijgewerkt op: 5 maart 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Andrew (Andy) Stephen Roddick (Omaha (Nebraska), 30 augustus 1982) is een Amerikaans tennisser. Tot op heden heeft Roddick 30 enkel- en 4 dubbelspel titels gewonnen in het ATP-circuit.

Andy Roddick zorgt samen met generatiegenoten Roger Federer (Zwitserland), Novak Đoković (Servië) en Rafael Nadal (Spanje) voor het gezicht van tennis in het begin van de 21e eeuw. Op 31 augustus 2012 maakte hij op een persconferentie op de US Open 2012 bekend dat dit zijn laatste toernooi zou zijn op professioneel vlak.

Hij trouwde op 17 april 2009 met het Amerikaanse model Brooklyn Decker.

Carrière[bewerken]

Junioren[bewerken]

In 1999 overwoog Roddick om te stoppen met tennis, na tegenvallende resultaten. Door toedoen van zijn coach ging hij door en werd een jaar later zelfs eerste bij de Junioren. Hij won ook als junior de Australian Open en de US Open in 2000. In datzelfde jaar ging Roddick professioneel spelen.

2003-2005[bewerken]

Pas in 2003 kwam Roddicks 'echte' doorbraak, in dat jaar won Roddick de US Open opnieuw maar dan nu in het hoofdtoernooi. In één klap werd hij daardoor vergeleken met zijn landgenoot, idool en 14-voudig grandslamwinnaar Pete Sampras. Eindigde dat jaar (2003) ook als Nummer 1 van de wereld, vóór de Zwitser Roger Federer en de Spanjaard Juan Carlos Ferrero.

Het jaar erop was echter iets minder succesvol, op de US Open - waar hij zijn titel verdedigde - verloor hij in de kwartfinale van de Zweed Joachim Johansson. En Roddick haalde in 2004 en 2005 de finale op Wimbledon maar verloor die beide keren van Roger Federer.

2006[bewerken]

In 2006 had hij een flinke 'dip'. Hij verwisselt tweemaal van coach (eerst Dean Goldfine, en dan zijn oudere broer John Roddick) en probeert het vanaf 26 augustus met een nieuwe coach in de hoop zijn carrière weer nieuwe leven in te blazen. Deze coach is niemand minder dan de beroemde Amerikaan Jimmy Connors, een ex-tennisser die in zijn glorietijd vele grand slams op zijn naam heeft geschreven. Twee jaar later stopte Jimmy Connors als trainer, omdat hij meer tijd met zijn familie wilde doorbrengen. Roddicks oudere broer traint hem sindsdien.

2008[bewerken]

Roddick kreeg vlak voor Roland Garros in 2008 last van een schouderblessure en kon niet mee doen aan het Franse toernooi, van de blessure hiervan herstelde hij spoedig en kon op tijd aantreden voor Wimbledon. Tijdens dat toernooi werd hij echter al in de tweede ronde uitgeschakeld door Janko Tipsarević. In augustus deed Roddick niet mee aan de Olympische Spelen; hij zou zich willen voorbereiden op de US Open. In New York lukte het hem tot de kwartfinales te komen, hier in werd hij uitgeschakeld door Novak Đoković.

2009[bewerken]

Roddick had in het begin van het jaar Larry Stefanki als coach aangetrokken, die in het verleden ook een aantal topspelers heeft getraind, zoals John McEnroe, Jevgeni Kafelnikov, Fernando González en Tim Henman. Tijdens de Australian Open in het begin van 2009 kwam hij opnieuw Novak Đoković (de titelverdediger) tegen in de kwartfinale. Deze keer won hij wel doordat de Serviër zich terugtrok in de vierde set. In de halve finale van het Australische toernooi werd Roddick uitgeschakeld door Roger Federer. In mei 2009 kwam Roddick uit op Roland Garros, waar hij voor het eerst de vierde ronde haalde. Hij verloor in de vierde ronde van de Fransman Gaël Monfils in 3 sets: 6-4, 6-2, 6-3. Op het gras van Wimbledon verloor Roddick na een zinderende finale in vijf sets van Roger Federer met 7-5, 6-7, 6-7, 6-3, 14-16. Deze wedstrijd zou de geschiedenisboeken ingaan als de finale met het meeste aantal games (77) in de geschiedenis van Wimbledon. O.a. door een heupblessure kwam de Amerikaan pas weer begin augustus op het ATP-toernooi van Washington in actie.[1] Tijdens dat toernooi verloor hij in de finale van Juan Martín del Potro. Op de US Open kwam hij niet verder dan de 3e ronde. Hij verloor van zijn landgenoot John Isner met 7-6(3), 6-3, 3-6, 5-7, 7-6(5). Aan het eind van het jaar had hij een knieblessure, waardoor hij niet mee kon doen aan de ATP World Tour Finals. Hij eindigde in 2009 als nummer 7 van de wereld.

2010[bewerken]

Roddick begon het seizoen goed. Op het ATP-toernooi van Brisbane pakte Roddick zijn eerste titel van het jaar. Hij versloeg in de finale Radek Štěpánek met 7-6(2), 7-6(7). Tijdens de Australian Open kwam Roddick niet verder dan de kwartfinale, waarin hij verloor van Marin Čilić. Zowel in het ATP-toernooi van San José als in het ATP-toernooi van Indian Wells bereikte de Amerikaan de finale. Hij verloor er respectievelijk van Fernando Verdasco en Ivan Ljubičić. In Miami pakte Roddick zijn tweede titel van het jaar. Hij versloeg er in de finale de Tsjech Tomáš Berdych. Vervolgens gaf hij verstek voor het toernooi van Rome, omwille van persoonlijke redenen en het toernooi van Madrid, omwille van ziekte. Hij maakte zijn wederoptreden op Roland Garros, waar hij in de derde ronde verloor van de Rus Tejmoeraz Gabasjvili. Het grasseizoen begon voor Roddick op het toernooi van Queens. Hij verloor er in de derde ronde van Dudi Sela. Het was zijn slechtste prestatie ooit in de Queens Club. Op Wimbledon verloor hij als vijfde reekshoofd in de vierde ronde van Lu Yen-Hsun met 6-4,6-7(3),6-7(4),7-6(5),7-9. Roddicks opslag werd maar een keer gebroken tijdens de match. Op het toernooi van Atlanta bereikte hij de halve finale, die hij verloor van de latere winnaar Mardy Fish. Op het toernooi van Washington verloor hij vervolgens in de derde ronde van de Fransman Gilles Simon. Dit verlies zorgde ervoor dat de Amerikaan voor het eerst sinds 2006 uit de top 10 viel. Door ziekte nam hij niet deel aan het toernooi van Toronto. Later bleek dat Roddick reeds enkele weken geveld was door een milde vorm van klierkoorts.

Enkele feiten uit zijn carrière[bewerken]

  • Won in zijn carrière tot nu toe 5 Tennis Masters Series titels, namelijk Toronto in 2003, Cincinnati in 2003 en 2006 en Miami in 2004 en 2010.
  • Speelt voor de Verenigde Staten al 10 jaar in de Davis Cup. Daarin speelde hij 45 (enkel)wedstrijden en won er daar 33 van. Haalde in 2004 de finale in deze prestigieuze competitie voor landenteams, maar verloor die van Spanje. Roddick verloor daarin zijn beide enkelpartijen. In 2007 won hij de Davis Cup na een gewonnen finale tegen Rusland. In deze ontmoeting won hij zijn enkelpartij.
  • Speelde voor de eerste maal in zijn carrière de finale van de Davis Cup in 2004 tegen Spanje, die werd verloren. Roddicks teammaten waren Mardy Fish en tweeling/dubbelspecialisten Mike en Bob Bryan. Zijn tweede finale van de Davis Cup speelde hij in 2007 tegen Rusland, die werd gewonnen. Toen waren Roddicks teamgenoten James Blake, Mike en Bob Bryan.
  • 2007: Voorafgaand aan Wimbledon had Andy Roddick informatie ingewonnen bij Lleyton Hewitt of hij nog tips had om zijn vechtlust te vergroten en of hij misschien ook wel come ons moest gaan gebruiken.

Speelwijze[bewerken]

Roddick speelt voornamelijk met zijn sterke forehand en minder met zijn iets zwakkere backhand. Hij is een echte baselinespeler met een heel goede serve, waarmee hij veel aces slaat. Af en toe speelt hij ook serve-volley om zijn tegenstander te verrassen.

Op 24 september 2004 vestigde Roddick het record voor de snelste opslag met 155 mijl per uur (249 km/u) tijdens een wedstrijd in de halve finale van de Davis Cup tegen Vladimir Voltchkov uit Wit-Rusland. Op 5 maart 2011 speelde hij dit record kwijt aan Ivo Karlović, die in de dubbelmatch van de Davis Cupontmoeting tussen Kroatië en Duitsland een service van 251 km/u of 156 mph sloeg.

Prijzen en onderscheidingen[bewerken]

  • 2001 - ATP Newcomer of the Year (ATP Nieuwkomer van het jaar)
  • 2003 - ATP Player of the Year (ATP Speler van het jaar)
  • 2004 - Arthur Ashe Humanitarian of the Year

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 23 april 2001 Vlag van Verenigde Staten ATP Atlanta Gravel Vlag van België Xavier Malisse 6-2, 6-4 Details
2. 30 april 2001 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Zuid-Korea Hyung-Taik Lee 7-5, 6-3 Details
3. 13 augustus 2001 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Nederland Sjeng Schalken 6-2, 6-3 Details
4. 18 februari 2002 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten James Blake 6-4, 3-6, 7-5 Details
5. 22 april 2002 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras 7-6, 6-3 Details
6. 19 mei 2003 Vlag van Oostenrijk ATP St. Pölten Gravel Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko 6-3, 6-2 Details
7. 9 juni 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Londen Gras Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean 6-3, 6-3 Details
8. 21 juli 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Indianapolis Hardcourt Vlag van Thailand Paradorn Srichaphan 7-6, 6-4 Details
9. 4 augustus 2003 Vlag van Canada ATP Montréal Hardcourt Vlag van Argentinië David Nalbandian 6-1, 6-3 Details
10. 11 augustus 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish 4-6, 7-6, 7-6 Details
11. 25 augustus 2003 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Spanje Juan Carlos Ferrero 6-3, 7-6, 6-3 Details
12. 9 februari 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish 7-6, 6-4 Details
13. 22 maart 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van Argentinië Guillermo Coria 6-7, 6-3, 6-1 opg. Details
14. 7 juni 2004 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean 7-6, 6-4 Details
15. 19 juli 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Indianapolis Hardcourt Vlag van Duitsland Nicolas Kiefer 6-2, 6-3 Details
16. 7 februari 2005 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt Vlag van Frankrijk Cyril Saulnier 6-0, 6-4 Details
17. 24 april 2005 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean 6-2, 6-2 Details
18. 6 juni 2005 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Kroatië Ivo Karlović 7-6, 7-6 Details
19. 7 augustus 2005 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Verenigde Staten James Blake 7-5, 6-3 Details
20. 30 oktober 2005 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6-3, 6-2 Details
21. 20 augustus 2006 Vlag van Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Spanje Juan Carlos Ferrero 6-3, 6-4 Details
22. 11 juni 2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut 4-6, 7-6, 7-6 Details
23. 5 augustus 2007 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Verenigde Staten John Isner 6-4, 7-6 Details
24. 24 februari 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek 6-4, 7-5 Details
25. 8 maart 2008 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten ATP Dubai Hardcourt Vlag van Spanje Feliciano López 6-7, 6-4, 6-2 Details
26. 28 september 2008 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Israël Dudi Sela 6-4, 6-7, 6-3 Details
27. 13 februari 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek 7-5, 7-5 Details
28. 4 januari 2010 Vlag van Australië ATP Brisbane Hardcourt Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek 7-6, 7-6 Details
29. 4 april 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 7-5, 6-4 Details
30. 20 februari 2011 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Canada Milos Raonic 7-6(7), 6-7(11), 7-5 Details
31. 15 juli 2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Eastbourne Gras Vlag van Italië Andreas Seppi 6-3, 6-2 Details
Verloren finales
1. 11 maart 2002 Vlag van Verenigde Staten ATP Delray Beach Hardcourt Vlag van Italië Davide Sanguinetti 4-6, 6-4, 4-6 Details
2. 5 augustus 2002 Vlag van Canada ATP Toronto Gravel Vlag van Argentinië Guillermo Cañas 4-6, 5-7 Details
3. 24 februari 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Taylor Dent 1-6, 4-6 Details
4. 28 februari 2003 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten Andre Agassi 6-3, 3-6, 4-6 Details
5. 19 april 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Duitsland Tommy Haas 3-6, 4-6 Details
6. 4 juli 2004 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-4, 5-7, 6-7, 4-6 Details
7. 2 augustus 2004 Vlag van Canada ATP Toronto Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 5-7, 3-6 Details
8. 4 oktober 2004 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 4-6, 0-6 Details
9. 3 juli 2005 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Zwitserland Roger Federer 2-6, 6-7, 4-6 Details
10. 22 augustus 2005 Vlag van Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 5-7 Details
11. 24 juli 2006 Vlag van Verenigde Staten ATP Indianapolis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten James Blake 6-4, 4-6, 6-7 Details
12. 11 september 2006 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 2-6, 6-4, 5-7, 1-6 Details
13. 25 februari 2007 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Duitsland Tommy Haas 3-6, 2-6 Details
14. 11 augustus 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 1-6, 6-7 Details
15. 10 januari 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Doha Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 4-6, 2-6 Details
16. 5 juli 2009 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Zwitserland Roger Federer 7-5, 6-7, 6-7, 6-3, 14-16 Details
17. 9 augustus 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 6-3, 5-7, 6-7 Details
18. 14 februari 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt Vlag van Spanje Fernando Verdasco 6-3, 4-6, 4-6 Details
19. 21 maart 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6-7, 6-7 Details
20. 9 januari 2011 Vlag van Australië ATP Brisbane Hardcourt Vlag van Zweden Robin Söderling 3-6, 5-7 Details
Gewonnen challengers
1. 2 oktober 2000 Vlag van Verenigde Staten Austin Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Michael Russell 6-4, 6-4
2. 6 november 2000 Vlag van Verenigde Staten Burbank Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Kevin Kim 6-1, 6-2
3. 22 januari 2001 Vlag van Verenigde Staten Waikoloa Hardcourt Vlag van Verenigde Staten James Blake 1-6, 6-3, 6-1

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 12 maart 2001 Vlag van Verenigde Staten ATP Delray Beach Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jan-Michael Gambill Vlag van Japan Thomas Shimada
Vlag van Zuid-Afrika Myles Wakefield
6-3, 6-4 Details
2. 29 april 2002 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish Vlag van Verenigde Staten Jan-Michael Gambill
Vlag van Verenigde Staten Graydon Oliver
6-4, 6-4 Details
3. 24 juli 2006 Vlag van Verenigde Staten ATP Indianapolis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Bobby Reynolds Vlag van Verenigde Staten Paul Goldstein
Vlag van Verenigde Staten Jim Thomas
6-4, 6-4 Details
4. 21 maart 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
Vlag van Israël Andy Ram
3-6, 6-1, [14-12] Details
Verloren finales
1. 30 juli 2001 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jan-Michael Gambill Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
5-7, 6-7 Details
2. 12 januari 2004 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Oostenrijk Stefan Koubek Vlag van Tsjechië Martin Damm
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
2-6, 4-6 Details
3. 5 oktober 2009 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Bahama's Mark Knowles Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
4-6, 2-6 Details
4. 14 mei 2011 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish Vlag van Verenigde Staten John Isner
Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey
w.o. Details

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrrière SR Carrière W-V
Grandslamtoernooien
Australian Open - - 2R HF KF HF 4R HF 3R HF KF 4R 2R 0 / 11 38-11
Roland Garros - 3R 1R 1R 2R 2R 1R 1R - 4R 3R - 1R 0 / 10 9-10
Wimbledon - 3R 3R HF F F 3R KF 2R F 4R 3R 3R 0 / 12 41-12
US Open 1R KF KF W KF 1R F KF KF 3R 2R KF 4R 1 / 13 43-12
Winst-Verlies 0-1 8-3 7-4 17-3 15-4 12-4 11-4 13-4 7-3 16-4 10-4 9-3 6-4 1 / 46 131-45
Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals
Masters Cup - - - HF HF - G HF G - G - - 0 / 6 8-11
Olympische Spelen
Olympische Spelen - geen toernooi 3R geen toernooi - geen toernooi 2R 0 / 2 3-2
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - KF KF HF 4R HF 2R HF F 4R 3R 0 / 10 28-10
Miami 2R KF 2R 3R W 2R KF KF HF KF W 2R 4R 2 / 13 33-11
Monte Carlo - - 3R 1R - - - - - - - - - 0 / 2 2-2
Rome - - HF 2R 1R 3R KF 3R HF - - 1R - 0 / 8 14-8
Hamburg - - 3R 2R - 1R - - - l.c. 0 / 3 3-3
Madrid geen toernooi 2R 3R - 2R 3R - 3R KF - 1R - 0 / 7 4-7
Montréal/Toronto - KF F W F 1R - KF 3R HF - - - 1 / 8 25-7
Cincinnati 1R 1R KF W HF F W 3R - 2R HF 1R 1R 2 / 12 29-10
Shanghai Geen Masters 1000 2R 2R KF - 0 / 3 4-3
Parijs - 2R KF HF 3R HF - - KF - KF 3R - 0 / 8 14-8
Stuttgart - 3R geen toernooi 0 / 1 1-1
Winst-Verlies 1-2 8-5 18-8 22-7 19-5 14-8 15-4 11-5 11-6 11-6 18-4 6-7 3-2 5 / 75 157-70
ATP International Series Gold / ATP World Tour 500
Bazel lagere categorie - HF KF - 0 / 2 5-2
Dubai l.c. - - - - - - - W - - - - 1 / 1 5-0
Memphis - 2R W F KF HF KF F KF W KF W 1R 3 / 12 35-8
Peking geen toernooi ATP International Series 1R - 1R - 0 / 2 0-2
Tokio Outdoor - - - - - - - - HF - KF - - 0 / 2 5-2
Washington KF W 3R lagere categorie F 3R - - 1 / 5 15-4
Wenen - - - - - - HF - - - - - - 0 / 1 3-1
Winst-verlies 3-1 7-1 6-1 4-1 2-1 3-0 5-2 4-1 10-2 9-2 8-4 7-2 0-1 5 / 25 68-19
ATP International Series / ATP World Tour 250
Brisbane geen toernooi - W F - 1 / 2 9-1
Atlanta Gravel - W geen toernooi 1 / 1 5-0
Atlanta Hardcourt geen toernooi HF - W 1 / 2 7-1
Bazel - KF KF HF - - - - - hogere categorie 0 / 3 7-3
Bangkok geen toernooi - F - - - - - - - - 0 / 1 4-1
Delray Beach 1R 1R F 1R - - - - - - - - KF 0 / 5 6-5
Doha - - - - 2R - - - - F - - - 0 / 2 5-2
Eastbourne geen toernooi - - - W 1 / 1 5-0
Hongkong - 1R - geen toernooi 0 / 1 0-1
Houston g.t. W W F F W KF - geen toernooi 3 / 6 25-3
Indianapolis ATP International Series Gold W W KF F HF - - geen toernooi 2 / 5 19-3
Londen - 1R - W W W HF W HF HF 3R HF 2R 4 / 11 32-7
Los Angeles - 1R HF - - - KF - F - - - - 0 / 4 8-3
Lyon - - - - - W - 1R KF - geen toernooi 1 / 3 7-2
Nottingham - HF 1R - - - - - - geen toernooi 0 / 2 3-2
Peking geen toernooi - - - W ATP World Tour 500 1 / 1 4-0
Pörtschach geen toernooi - KF - geen toernooi 0 / 1 2-1
San José - 2R HF - W W HF HF W HF F - KF 3 / 10 33-7
Sankt Pölten - - - W - - geen toernooi 1 / 1 5-0
Winston-Salem geen toernooi HF 3R 0 / 2 4-2
Scottsdale - - - - HF - - - - - - - - 0 / 1 3-1
Sydney - - HF 2R - - - - - - - - - 0 / 2 4-2
Washington ATP International Series Gold HF - W - W KF ATP World Tour 500 2 / 4 15-2
Winst-verlies 0-1 16-7 20-6 26-5 27-4 27-1 14-4 18-4 18-4 10-3 12-3 10-3 13-4 21 / 71 211-49
Davis Cup
Davis Cup - 3-0 4-2 1-1 6-2 3-1 3-3 6-0 3-2 2-0 - 2-1 - 1 / 10 33-12
World Team Cup
World Team Cup - - 1-1 - - - 0-1 - - - - - 0-3 0 / 3 1-5
Carrière Statistieken
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 W–L SR
ATP Toernooien gespeeld 5 20 23 24 21 20 19 18 20 17 18 17 16 Carrière totaal:238
ATP Finales 0 3 4 8 8 7 3 3 4 4 4 2 2 Carrière totaal: 52
Totaal aantal titels 0 3 2 6 4 5 1 2 3 1 2 1 2 Carrière totaal: 32
Statistieken per ondergrond
Hardcourt Gewonnen-Verloren 4–5 23–10 34–11 44–10 57–11 30–9 36-10 38-11 40-12 35-11 42-12 27-12 15-9 21 / 152 426–138
Gravel Gewonnen-Verloren 0–0 12-1 14-7 12-6 5-5 10–3 5-6 5-3 4-3 4-2 2–1 2-2 0-4 5 / 37 75-43
Gras Gewonnen-Verloren 0–0 5-3 4-2 10-1 11-1 11-1 7–2 9-1 3-2 9-2 4-2 5-2 8-3 5 / 27 86-22
Tapijt Gewonnen-Verloren 0-0 2-2 4-2 6-2 1-1 8-1 1–2 2-1 2-1 0-0 0-0 0–0 0-0 1 /11 25-10
Totaal winst-verlies 4-5 42-16 56-22 72-19 74-18 59-14 49-20 53-16 49-18 48-15 48-18 34-16 23-16 32/238 612-213
Eindejaarsranking 156 14 10 1 2 3 6 6 8 7 8 14 39

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1999 2000 2001
Vlag van Australië Australian Open - - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros - - 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 2R -

Externe links[bewerken]

Bronnen