Guillermo Coria

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guillermo Coria
Guillermo Coria wimbledon.jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Argentinië Argentijnse
Geboorteplaats Vlag van Argentinië Rufino
Woonplaats Vlag van Argentinië Venado Tuerto, Argentinië
Geboortedatum 13 januari 1982
Lengte 1,75 m
Gewicht 69 kg
Profdebuut 2000
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 5.915.620
Coach Martin Rodriguez
Enkelspel
Winst-verliesbalans 218 - 114
Titels 9
Hoogste positie 3e (3 mei 2004)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2003, 2005)
Vlag van Frankrijk Roland Garros finale (2004)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2005)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (2003, 2005)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 10 - 25
Titels 0
Hoogste positie 193e (1 maart 2004)
Laatst bijgewerkt op: 2 april 2010
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Guillermo Coria (Rufino, 13 januari 1982) is een voormalig Argentijns tennisser.

Levensloop[bewerken]

Coria is een zoon van Oscar en Graciela Coria. Zijn ouders noemden hem naar Argentijns tennisgrootheid Guillermo Vilas.

Hij is sinds 2000 actief op de ATP-Tour en heeft tot nu toe 9 titels (waarvan 8 op gravel) in het enkelspel behaald. In 2001 werd hij voor zeven maanden geschorst wegens het gebruik van Nandrolon.[1]

In 2003 haalde hij de finales van het ATP-toernooi van Monte Carlo en het ATP-toernooi van Buenos Aires en won vlak voor aanvang van Roland Garros het ATP-toernooi van Hamburg. Op Roland Garros kende Coria weinig problemen met zijn tegenstanders, verraste in de kwartfinale met een overwinning op de Amerikaan Andre Agassi, maar trof in de halve finale de Nederlander Martin Verkerk aan, die op dat moment het toernooi van zijn leven speelde. Ondanks de setstanden 7-6, 6-4 en 7-6 had Coria in deze wedstrijd geen kansen om de finale van Roland Garros te bereiken.

In 2004 kende Coria opnieuw een sterk gravelseizoen. Hij won het ATP-toernooi van Monte Carlo en het ATP-toernooi van Buenos Aires, en haalde ook nog de finale van het ATP-toernooi van Hamburg. Coria gold dan ook als de grote favoriet voor het winnen van Roland Garros. Op Roland Garros 2004 won Coria in de kwartfinale gemakkelijk van de Spanjaard Carlos Moya en in de halve finale van de verrassing van het toernooi, Tim Henman. In de geheel Argentijnse finale was hij aanvankelijk veel sterker dan landgenoot Gaston Gaudio, maar halverwege kantelde de wedstrijd en verloor Coria alsnog in vijf sets. De setstanden waren: 6-0 6-3 4-6 1-6 6-8. In de wedstrijd kreeg Coria zelfs nog 2 wedstrijdpunten, maar door hevige krampen aan het begin van de vierde set en aan het einde van de vijfde set, kon hij ze niet verzilveren.

Wegens aanhoudend blessureleed zakte Coria uiteindelijk ver weg van de top op de wereldranglijst. Eind 2008 besloot hij dan ook om een punt achter zijn loopbaan te zetten.

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2008
Vlag van Australië Australian Open - 2R - 4R 1R 4R 3R -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R 3R HF F 4R - 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 1R - 1R 2R 4R - -
Vlag van Verenigde Staten US Open - - 3R KF - KF 1R -

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2003 2004
Vlag van Australië Australian Open 1R -
Vlag van Frankrijk Roland Garros - -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open - -

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Een tovenaar met een enorm loopvermogen, de Volkskrant, 6 juni 2003