Novak Đoković

	Novak Đoković
	Đoković tijdens de Australian Open 2011
	Persoonlijke informatie
Bijnaam	Nole, Djoker
Nationaliteit	Servische
Geboorteplaats	Belgrado, Joegoslavië
Woonplaats	Monte Carlo, Monaco
Geboortedatum	22 mei 1987
Lengte	1,88 m
Gewicht	80 kg
Profdebuut	2003
Slaghand	rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld	$ 49.608.865
Coach	Marian Vajda
Profiel	(en) ATP-site
	Enkelspel
Winst-verlies-balans	495 – 125
Titels	37
Hoogste positie	1 (4 juli 2011)
Huidige positie	1 (5 november 2012)
ATP World Tour Finals	Winnaar (2008, 2012)
Olympische Spelen	Brons (2008)
	Grandslamresultaten
Australian Open	Winnaar (2008, 2011, 2012, 2013)
Roland Garros	Finale (2012)
Wimbledon	Winnaar (2011)
US Open	Winnaar (2011)
	Dubbelspel
Winst-verlies-balans	31 - 46
Titels	1
Hoogste positie	114e (30 november 2009)
Olympische Spelen	1e ronde (2008)
	Grandslamresultaten
Australian Open	1e ronde (2006, 2007)
Roland Garros	1e ronde (2006)
Wimbledon	2e ronde (2006)
US Open	1e ronde (2006)
	Laatst bijgewerkt op: 30 april 2013
Portaal	Tennis

Novak Đoković, ook vaak gespeld als Djokovic (Servisch: Новак Ђоковић) (Belgrado, 22 mei 1987) is een professioneel Servisch tennisser die momenteel de nummer 1 van de wereld is in de ATP Rankings. Op dit moment heeft Đoković onder meer zes grandslamtoernooien op zijn naam geschreven: de Australian Open 2008, 2011, 2012 en 2013, Wimbledon 2011 en de US Open 2011.

Inhoud

1 Jeugd
2 Carrière
- 2.1 2006
- 2.2 2007
- 2.3 2008
- 2.4 2010
- 2.5 2011
- 2.6 2012
- 2.7 2013
3 Prijzen en onderscheidingen
4 Palmares
- 4.1 Enkelspel
- 4.2 Dubbelspel
5 Prestatietabel enkelspel
6 Prestatietabel dubbelspel
7 Externe links

Jeugd [bewerken]

Đoković werd als eerste kind van Srđan en Dijana geboren in 1987. Later kreeg hij nog twee broertjes, Đorđe en Marko. Hij begon met tennissen toen hij 4 jaar oud was en op zijn 12e mocht hij naar Nikola Pilic Academy voor tennis in München. Hierdoor spreekt hij naast Servisch ook vloeiend Duits en Engels.

Carrière [bewerken]

2006 [bewerken]

In 2006 steeg hij door zijn grootse vorm op de ranglijst. Hij startte het jaar als 78e, maar mede door het bereiken van de kwartfinale op Roland Garros en de 4e ronde op Wimbledon, vond hij zichzelf terug in de top 40. Drie weken na het succes op Wimbledon won hij zijn eerste proftitel, in Amersfoort versloeg hij Nicolás Massú in de finale. Hij verloor geen enkele set in dit toernooi. Zijn 2e titel in zijn carrière won hij in Metz. Deze overwinningen brachten hem naar een plaats bij de beste 20 van de wereld. Tijdens de US Open kwam hij niet verder dan de derde ronde, daar werd hij uitgeschakeld door Lleyton Hewitt met 6-3, 6-1, 6-2.

2007 [bewerken]

Ðoković behaalde zijn 3e titel in Adelaide aan het begin van het nieuwe jaar. Tijdens de Australian Open kwam hij titelhouder Roger Federer tegen in de vierde ronde, door hem werd Ðoković uitgeschakeld. Op 1 april 2007 won hij zijn eerste ATP Masterstoernooi in Miami. Đoković beste Grand Slam prestatie in 2007 was het bereiken van de halve finale in zowel Parijs (Roland Garros), als de plek bij de beste vier op Wimbledon, waar hij na een 5 uur durende wedstrijd won van de Cyprioot Marcos Baghdatis, maar in de halve finale tegen Nadal op moest geven vanwege een rugblessure. In augustus wist Ðoković zijn tweede ATP Masters Series-toernooi te winnen, ditmaal was dat Montréal. In de US Open haalde hij de finale, waar hij uiteindelijk nipt verloor van titelverdediger Roger Federer.

2008 [bewerken]

Zijn beste prestatie in Melbourne kwam in 2008. Op de nieuwe ondergrond van het Australische tennistoernooi was de Serviër onverslaanbaar. Hij versloeg onder andere Lleyton Hewitt, David Ferrer en topfavoriet Roger Federer. Toch was hij niet de sensatie, zijn opponent in de finale, Jo-Wilfried Tsonga wist als ongeplaatste speler onder andere Rafael Nadal, Andy Murray, Richard Gasquet en Michail Joezjny naar huis te sturen. In de finale klopte hij de Fransman in 4 sets met 4-6, 6-4, 6-3, 7-6². Hiermee won hij zijn eerste grand-slamtitel. Op Wimbledon verloor Đoković in de tweede ronde. Hierin moest hij zijn meerdere erkennen in Marat Safin, hij won in 3 sets.

2010 [bewerken]

Đoković begon het seizoen 2010 met het behalen van de kwartfinale op de Australian Open, alwaar hij verloor van Jo-Wilfried Tsonga.

Begin februari deed Ðoković mee aan het ATP-toernooi van Rotterdam. Hij behaalde de halve finale waarin hij verloor van Michail Joezjny. In maart speelde Ðoković twee Masters-toernooien. Op het ATP-toernooi van Indian Wells verloor hij in de 4e ronde van de latere winnaar Ivan Ljubičić en op het ATP-toernooi van Miami verloor hij al in de eerst ronde van de Belg Olivier Rochus.

Op Roland Garros 2010 bereikte Ðoković de kwartfinale waarin hij verloor van Jürgen Melzer in een vijfsetter.

Op Wimbledon haalde hij de halve finale. Hij verloor van Tomáš Berdych met 3-6, 6-7, 3-6.

Op de US Open haalde Ðoković de finale waarin hij verloor van de nummer 1 Rafael Nadal in 4 sets, 6-4 5-7 6-4 6-2.

In 2010 won hij samen met zijn landgenoten de Davis Cup, hij had een belangrijk aandeel in de overwinning door zeven enkelspelen te winnen waaronder twee in de finale. De finale werd gewonnen met 3-2 van Frankrijk. Hij gaf aan dat de Davis Cup-overwinning een belangrijke mentale ondersteuning was voor het machtsvertoon waartoe hij in 2011 in staat bleek.

2011 [bewerken]

In 2011 was de dominantie van Đoković zo groot, dat zijn seizoen meegenomen werd in discussies over de meest dominante tennisseizoenen ooit.^[1] Zo begon hij het jaar met 41 winstpartijen op rij, slechts één minder dan John McEnroe in 1984. ^[2] Hij won een recordaantal van 5 Masters series toernooien in één seizoen (Indian Wells, Miami, Madrid, Rome en de Canadian Open) en had op het eind van het jaar een balans van 10-1 tegen zijn grootste rivalen, Roger Federer en Rafael Nadal. Op 30-01-2011 won Đoković voor de tweede keer in zijn loopbaan de Australian Open. In de finale versloeg hij Andy Murray in drie sets met 6-4, 6-2, 6-3. In de halve finale van Roland Garros maakte Roger Federer een einde aan de zegereeks van Ðoković in 2011 (41 wedstrijden ongeslagen). Federer won de wedstrijd in 4 sets met 7-6(5), 6-3, 3-6, 7-6(5). Op 3 juli 2011 won de Serviër zijn eerste Wimbledon titel, door in de finale met 4-6, 1-6, 6-1 en 3-6, tweevoudig Wimbledon-winnaar (2008, 2010) Rafael Nadal, te verslaan.

Met het bereiken van de finale verzekerde hij zich van de eerste plaats op de wereldranglijst per 4 juli 2011.

Op het US Open leek Đoković, net als in Parijs, te stranden in de halve finale tegen Roger Federer. Ondanks een achterstand van twee sets tegen nul en twee matchpoints voor Federer in de vijfde set wist de Serviër de wedstrijd toch te winnen. Het eerste matchpoint werd weggewerkt met een magistrale forehand, die in allerlei sportjaaroverzichten werd opgenomen. ^[3] In de finale op 12-09-2011 versloeg hij vervolgens titelverdediger Rafael Nadal in vier sets, 6-2 6-4 6-7(3) 6-1, en won daarmee zijn eerste titel op Flushing Meadows.

2012 [bewerken]

Op de Australian Open veroverde Đoković de titel. Hiermee schaarde hij zich in het gezelschap van Rod Laver, Pete Sampras, Roger Federer en Rafael Nadal als spelers die in de open era drie achtereenvolgende Grand Slam-titels wonnen. In de halve finale versloeg hij eerst Andy Murray in 4 uur en 50 minuten (6-3, 3-6, 6-7, 6-1, 7-5). De finale werd de langste Grand Slam-finale in de open era met 5 uur en 53 minuten. Rafael Nadal werd uiteindelijk verslagen met 5-7, 6-4, 6-2, 6⁵-7, 7-5, waarmee Đoković voor de zevende achtereenvolgende maal een finale van Nadal won. In maart won Đoković het Masters-toernooi van Miami voor de derde maal (winst tegen Andy Murray in de finale), waarmee hij met elf Masters series-titels op gelijke hoogte kwam met Pete Sampras. In de finale van Monte Carlo verloor hij van Rafael Nadal (na zeven achtereenvolgende finale-overwinningen tegen hem): 3-6, 1-6. Op Roland Garros won hij, ondanks vier wedstrijdpunten tegen zich, van de thuisspelende Jo-Wilfried Tsonga in de kwartfinale. Na een zege op Roger Federer in de halve finale lukte het Đoković in de finale niet om de derde speler in de geschiedenis te worden (en de eerste sinds Rod Laver in 1969) die alle vier Grand Slam-titels achter elkaar gewonnen heeft. Rafael Nadal was opnieuw de tegenstander, maar ditmaal won de Spanjaard: 4-6, 3-6, 6-2, 5-7. Op Wimbledon verloor Đoković in de halve finale van Federer (3-6, 6-3, 4-6, 3-6). Doordat Federer vervolgens ook het toernooi won, verloor Đoković na 53 weken de nummer 1 positie, aan de Zwitser.

Đoković kende een goed Noord-Amerikaans hardcourtseizoen. Hij pakte een derde titel op het ATP-toernooi van Montréal/Toronto en behaalde een finaleplaats op het ATP-toernooi van Cincinnati (verlies tegen Federer). Hij won en passant de (door de Olympische Zomerspelen gedevalueerde) US Open series, met flinke geldbonus. ^[4].De US Open verliep tot aan de finale uitstekend voor Đoković. Hij verloor tot aan de finale slechts 1 set, en stuurde in de kwartfinale een zeer sterk spelende Juan Martin del Potro toch in straight sets naar huis. In de finale van bijna vijf uur bleek Andy Murray in vijf sets uiteindelijk te sterk: 6-7 (10), 5-7, 6-2, 6-3, 2-6. Na een maand pauze won Đoković het ATP-toernooi van Peking (finale tegen Tsonga, 7-6, 6-3) en het ATP-toernooi van Shanghai (finale tegen Murray, 5-7, 7-6 (11), 6-3) ^[5]. De winst tegen Murray was opvallend. Đoković kwam in de tweede set terug van een 4-5, 0-30 achterstand en wist in de tiebreak ook nog vijf matchpoints weg te werken. Đoković boekte zijn dertiende zege in een toernooi uit de Masters series en is de eerste speler die minimaal zeven van de negen huidige toernooien uit de reeks won. Op 5 november werd Đoković weer eerste. Đoković sloot het jaar af met de winst op de World tour finals. Hij bleef ongeslagen in poulewedstrijden tegen Jo-Wilfried Tsonga (7-6, 6-3), Andy Murray (4-6, 6-3, 7-5) en Tomas Berdych (6-2, 7-6). Vervolgens won hij de halve finale van Juan Martin del Potro (4-6, 6-3, 6-2) en tenslotte de finale van Roger Federer (7-6, 7-5) ^[6]. Đoković sluit het jaar af met een balans van 75-12, bijna 10 miljoen euro aan prijzengeld en als nummer 1 van de wereld.

2013 [bewerken]

Met zijn vierde winst op de Australian Open (en zijn derde achtereenvolgende titel, een unicum voor de Open era) begon Đoković het jaar goed. In de vierde ronde kroop hij nog in een enerverende wedstrijd van ruim 5 uur door het oog van de naald tegen de Zwitser Stanislas Wawrinka: 1-6, 7-5, 6-4, 6-7, 12-10. In de finale versloeg hij Andy Murray met 6-7, 7-6, 6-3, 6-2. Ook op het ATP-toernooi van Dubai was er winst. In de halve finale van de Indian Wells-masters verloor Đoković na 22 wedstrijden weer een partij tegen Juan Martin del Potro: 6-4, 4-6, 4-6. Op de Miami-masters verloor hij vervolgens vrij kansloos van de Duitse veteraan Tommy Haas: 2-6, 4-6. Tijdens de Davis Cup-wedstrijd in en tegen de Verenigde Staten won Đoković zijn beide enkelpartijen tegen Isner en Querrey, waardoor Servië de wedstrijd ook won, maar hield er zelf een enkelblessure aan over.

Deze bleek echter niet al te ernstig en Đoković kwam op de Monte Carlo masters zeer sterk terug. Na zich eerst nog wat moeizaam in het toernooi te hebben gespeeld, liet hij in de finale zijn allerbeste graveltennis zien en versloeg de achtvoudig titelverdediger Nadal: 6-2, 7-6.

Prijzen en onderscheidingen [bewerken]

2006 - ATP Most Improved Player (ATP Meest verbeterde speler)
2007 - ATP Most Improved Player (ATP Meest verbeterde speler)
2011 - ATP Player of the Year (ATP Speler van het jaar)

Palmares [bewerken]

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009	vanaf 2009
Tennis Masters Cup	ATP World Tour Finals
ATP Masters Series	ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold	ATP World Tour 500 Series
ATP International Series	ATP World Tour 250 Series

Enkelspel [bewerken]

Nr.	Datum	Toernooi	Ondergrond	Tegenstander in finale	Score
Gewonnen finales
1.	23 juli 2006	ATP Amersfoort	Gravel	Nicolás Massú	7-6, 6-4	Details
2.	8 oktober 2006	ATP Metz	Hardcourt	Jürgen Melzer	4-6, 6-3, 6-2	Details
3.	7 januari 2007	ATP Adelaide	Hardcourt	Chris Guccione	6-3, 6-7, 6-4	Details
4.	1 april 2007	ATP Miami	Hardcourt	Guillermo Cañas	6-3, 6-2, 6-4	Details
5.	6 mei 2007	ATP Estoril	Gravel	Richard Gasquet	7-6, 0-6, 6-1	Details
6.	12 augustus 2007	ATP Montréal	Hardcourt	Roger Federer	7-6, 2-6, 7-6	Details
7.	14 oktober 2007	ATP Wenen	Hardcourt	Stanislas Wawrinka	6-4, 6-0	Details
8.	27 januari 2008	Australian Open	Hardcourt	Jo-Wilfried Tsonga	4-6, 6-4, 6-3, 7-6	Details
9.	23 maart 2008	ATP Indian Wells	Hardcourt	Mardy Fish	6-2, 5-7, 6-3	Details
10.	11 mei 2008	ATP Rome	Gravel	Stanislas Wawrinka	4-6, 6-3, 6-3	Details
11.	16 november 2008	Tennis Masters Cup	Hardcourt	Nikolaj Davydenko	6-1, 7-5	Details
12.	1 maart 2009	ATP Dubai	Hardcourt	David Ferrer	7-5, 6-3	Details
13.	10 mei 2009	ATP Belgrado	Gravel	Łukasz Kubot	6-3, 7-6	Details
14.	11 oktober 2009	ATP Peking	Hardcourt	Marin Čilić	6-2, 7-6	Details
15.	8 november 2009	ATP Bazel	Hardcourt	Roger Federer	6-4, 4-6, 6-2	Details
16.	15 november 2009	ATP Parijs	Hardcourt	Gaël Monfils	6-2, 5-7, 7-6	Details
17.	28 februari 2010	ATP Dubai (2)	Hardcourt	Michail Joezjny	7-5, 5-7, 6-3	Details
18.	10 oktober 2010	ATP Peking (2)	Hardcourt	David Ferrer	6-2, 6-4	Details
19.	30 januari 2011	Australian Open (2)	Hardcourt	Andy Murray	6-4, 6-2, 6-3	Details
20.	26 februari 2011	ATP Dubai (3)	Hardcourt	Roger Federer	6-3, 6-3	Details
21.	20 maart 2011	ATP Indian Wells (2)	Hardcourt	Rafael Nadal	4-6, 6-3, 6-2	Details
22.	3 april 2011	ATP Miami (2)	Hardcourt	Rafael Nadal	4-6, 6-3, 7-6	Details
23.	1 mei 2011	ATP Belgrado (2)	Gravel	Feliciano López	7-6, 6-2	Details
24.	8 mei 2011	ATP Madrid	Gravel	Rafael Nadal	7-5, 6-4	Details
25.	15 mei 2011	ATP Rome (2)	Gravel	Rafael Nadal	6-4, 6-4	Details
26.	3 juli 2011	Wimbledon	Gras	Rafael Nadal	6-4, 6-1, 1-6, 6-3	Details
27.	14 augustus 2011	ATP Montréal (2)	Hardcourt	Mardy Fish	6-2, 3-6, 6-4	Details
28.	12 september 2011	US Open	Hardcourt	Rafael Nadal	6-2, 6-4, 6-7, 6-1	Details
29.	29 januari 2012	Australian Open (3)	Hardcourt	Rafael Nadal	5-7, 6-4, 6-2, 6-7(5), 7-5	Details
30.	1 april 2012	ATP Miami (3)	Hardcourt	Andy Murray	6-1, 7-6(4)	Details
31.	5 augustus 2012	ATP Toronto (3)	Hardcourt	Richard Gasquet	6-3, 6-2	Details
32.	7 oktober 2012	ATP Peking (3)	Hardcourt	Jo-Wilfried Tsonga	7-6, 6-3	Details
33.	14 oktober 2012	ATP Shanghai	Hardcourt	Andy Murray	5-7, 7-6 (11), 6-3	Details
34.	13 november 2012	ATP World Tour Finals (2)	Hardcourt (i)	Roger Federer	7-6 (6), 7-5	Details
35.	27 januari 2013	Australian Open (4)	Hardcourt	Andy Murray	6-7, 7-6, 6-3, 6-2	Details
36.	2 maart 2013	ATP Dubai (4)	Hardcourt	Tomáš Berdych	7-5, 6-3	Details
37.	21 april 2013	ATP Monte Carlo	Gravel	Rafael Nadal	6-2, 7-6	Details
Verloren finales
1.	30 juli 2006	ATP Umag	Gravel	Stanislas Wawrinka	6-6 opgave	Details
2.	18 maart 2007	ATP Indian Wells	Hardcourt	Rafael Nadal	2-6, 5-7	Details
3.	9 september 2007	US Open	Hardcourt	Roger Federer	6-7, 6-7, 4-6	Details
4.	15 juni 2008	ATP Londen	Gras	Rafael Nadal	6-7, 5-7	Details
5.	3 augustus 2008	ATP Cincinnati	Hardcourt	Andy Murray	6-7, 6-7	Details
6.	28 september 2008	ATP Bangkok	Hardcourt	Jo-Wilfried Tsonga	6-7, 4-6	Details
7.	5 april 2009	ATP Miami	Hardcourt	Andy Murray	2-6, 5-7	Details
8.	19 april 2009	ATP Monte Carlo	Gravel	Rafael Nadal	3-6, 6-2, 1-6	Details
9.	3 mei 2009	ATP Rome	Gravel	Rafael Nadal	6-7, 2-6	Details
10.	14 juni 2009	ATP Halle	Gras	Tommy Haas	3-6, 7-6, 1-6	Details
11.	23 augustus 2009	ATP Cincinnati	Hardcourt	Roger Federer	1-6, 5-7	Details
12.	13 september 2010	US Open	Hardcourt	Rafael Nadal	4-6, 7-5, 4-6, 2-6	Details
13.	7 november 2010	ATP Bazel	Hardcourt (i)	Roger Federer	4–6, 6–3, 1–6	Details
14.	21 augustus 2011	ATP Cincinnati	Hardcourt	Andy Murray	4-6, 0-3	Details
15.	22 april 2012	ATP Monte Carlo	Gravel	Rafael Nadal	3–6, 1–6	Details
16.	21 mei 2012	ATP Rome	Gravel	Rafael Nadal	5-7, 3-6	Details
17.	11 juni 2012	Roland Garros	Gravel	Rafael Nadal	4-6, 3-6, 6-2, 5-7	Details
18.	19 augustus 2012	ATP Cincinnati	Hardcourt	Roger Federer	0-6, 6-7	Details
19.	10 september 2012	US Open	Hardcourt	Andy Murray	6–7(10–12), 5–7, 6–2, 6–3, 2–6	Details
Gewonnen challengers
1.	17 mei 2004	Boedapest	Gravel	Daniele Bracciali	6-1, 6-2
2.	1 november 2004	Aken	Tapijt	Lars Burgsmuller	6-4, 3-6, 6-4
3.	9 mei 2005	San Remo	Gravel	Francesco Aldi	6-3, 7-6

Dubbelspel [bewerken]

Nr.	Datum	Toernooi	Ondergrond	Partner	Tegenstanders in finale	Score	Details
Gewonnen finales herendubbel
1.	13 juni 2010	ATP Londen	Gras	Jonathan Erlich	Karol Beck David Skoch	6-7, 6-2, [10-3]	Details
Verloren finales herendubbels
1.	7 januari 2007	ATP Adelaide	Hardcourt	Radek Štěpánek	Wesley Moodie Todd Perry	4-6, 6-3, 13-15	Details

Prestatietabel enkelspel [bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 17 mei 2013.

Toernooien	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	Carrière SR	Carrière winst-verlies
Grand Slam Toernooien
Australian Open	-	1R	1R	4R	W	KF	KF	W	W	W	4 / 9	39-5
Roland Garros	-	2R	KF	HF	HF	3R	KF	HF	F		0 / 8	31-8
Wimbledon	-	3R	4R	HF	2R	KF	HF	W	HF		1 / 8	32-7
US Open	-	3R	3R	F	HF	HF	F	W	F		1 / 8	39-7
Grandslam winst-verlies	0-0	5-4	9-4	19-4	18-3	15-4	19-4	26-1	24-3	7-0	6 / 33	141-27
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals	-	-	-	G	W	G	HF	G	W		2 / 6	15-8
ATP Masters 1000
Indian Wells	-	-	1R	F	W	KF	4R	W	HF	HF	2 / 8	30-6
Miami	-	-	2R	W	2R	F	2R	W	W	4R	3 / 8	26-5
Monte Carlo	-	-	1R	3R	HF	F	HF	-	F	W	1 / 7	20-6
Hamburg/Madrid	-	-	2R	KF	HF	HF	-	W	KF	2R	1 / 7	12-6
Rome	-	-	-	KF	W	F	KF	W	F	KF	2 / 7	24-5
Montreal/Toronto	-	-	-	W	KF	KF	HF	W	W		3 / 6	22-3
Cincinnati	-	1R	2R	2R	F	F	KF	F	F		0 / 8	19-8
Madrid/Shanghai	-	-	KF	HF	3R	HF	HF	-	W		1 / 6	21-5
Parijs	-	3R	2R	2R	3R	W	3R	KF	2R		1 / 8	11-7
ATP Masters 500
Dubai	-	-	-	KF	HF	W	W	W	HF	W	4 / 7	28-3
Peking	-	-	-	-	-	W	W	-	W		3 / 3	14-0
Bazel	-	-	-	-	-	W	F	HF	-		1 / 3	12-2
ATP Masters 250
Serbia Open	-	-	-	-	-	W	KF	W	-		2 / 3	8-1
Olympische Spelen
Olympische Spelen	-	geen toernooi			HF	geen toernooi			HF	geen	0 / 2	9-3
Statistieken
Totaal aantal titels	0	0	2	5	4	5	2	10	6	3	n.v.t.	37
Totaal winst-verlies	2-3	11-11	40-18	68-19	64-17	76-18	61-18	70-6	75-12	28-4	n.v.t.	497-127
Eindejaarsranking	186	78	16	3	3	3	3	1	1		n.v.t.	n.v.t.
South African Airways	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	8,310	6,240	13,675	12,920		n.v.t.	n.v.t.