Michael Schumacher
| Michael Schumacher | ||||
| Michael Schumacher in 2010. | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboorteplaats | Hürth-Hermülheim | |||
| Geboortedatum | 3 januari 1969 | |||
| Formule 1-carrière | ||||
| Actieve jaren | 1991-2006 2010-2012 |
|||
| Teams | Jordan Benetton Ferrari Mercedes |
|||
| Aantal F1-races | 308 (307 starts) | |||
| Kampioenschappen | 7 (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004) | |||
| Overwinningen | 91 | |||
| Aantal podia | 155 | |||
| Totaal punten | 1566 | |||
| Aantal polepositions | 68 | |||
| Aantal snelste rondes | 77 | |||
| Eerste grand prix | België 1991 | |||
| Eerste overwinning | België 1992 | |||
| Laatste overwinning | China 2006 | |||
| Laatste grand prix | Brazilië 2012 | |||
|
||||
Michael Schumacher (Hürth-Hermülheim, 3 januari 1969) is een Duits autocoureur, van 1991 tot en met 2006 en van 2010 tot 2012 actief in de Formule 1. Hij werd zeven keer wereldkampioen en heeft nog vele andere records op zijn naam staan. Volgens de FIA Formule 1 website is hij "statistisch de grootste coureur die de sport ooit gezien heeft"[1]. Op 14 maart 2010 keerde Schumacher terug in de Formule 1, rijdend voor Mercedes GP met startnummer 3[2]. Op 25 november 2012 reed hij zijn laatste Grand Prix in de Formule 1, de Grand Prix Formule 1 van Brazilië 2012.
Carrière [bewerken]
Vroege carrière [bewerken]
Hij begon zijn carrière in het karten. Zijn vader beheerde het kartcircuit in Kerpen Mannheim en zorgde voor Michaels eerste kart. Schumacher bleek een getalenteerd coureur en tussen 1984 en 1987 won hij verschillende Duitse en Europese kartwedstrijden. Hij werd de eerste kampioen van het Formel König kampioenschap in 1988. Via onder meer de Formule 3 en sportwagenraces als lid van het Mercedes-Benz-Junior Team maakte hij een snelle opmars in de autosport.
1991 (Jordan): Debuut in de Formule 1 [bewerken]
Eddie Jordan zocht in 1991 een vervanger voor één van zijn rijders, Bertrand Gachot, die wegens een vechtpartij de gevangenis in moest. Hij liet Schumacher in Silverstone testen, waar de Duitser een goede indruk maakte. Schumacher mocht debuteren op Spa-Francorchamps en hij viel op door een zevende kwalificatietijd te realiseren. Hij kwam in de race echter niet verder dan enkele honderden meters door een kapotte koppeling.
1991-1993 (Benetton-Ford): Talent in opkomst [bewerken]
Schumacher werd opgemerkt door Flavio Briatore en Tom Walkinshaw van Benetton. Zij kaapten hem na zijn eerste race weg bij Jordan. Schumacher debuteerde bij het Benetton-team naast drievoudig wereldkampioen Nelson Piquet. In zijn eerste Grand Prix voor het team kwalificeerde en eindigde hij direct voor Piquet. Met één vijfde en twee zesde plaatsen eindigde Schumacher als veertiende in zijn eerste seizoen, waarin hij zes races reed.
In 1992 bevestigde Schumacher zijn talent met acht podiumplaatsen. In België pakte hij zijn eerste Grand Prix-overwinning in een race die gekenmerkt werd door wisselende omstandigheden. In zijn eerste volledige seizoen 'stuntte' Schumacher door het jaar te eindigen op een derde plaats algemeen, voor zijn idool Ayrton Senna.
1993 was een moeilijk seizoen voor Schumacher. Williams en Prost waren oppermachtig en Schumacher eindigde in 1993 als vierde, met één overwinning. In Portugal wist hij Alain Prost achter zich te houden en pakte daardoor zijn tweede zege in zijn carrière.
1994 (Benetton-Ford): Eerste titel [bewerken]
In 1994 leek de grote krachtmeting tussen Senna en Schumacher te gaan plaatsvinden. De eerste twee races werden gewonnen door Schumacher, terwijl Senna uitvalt. Dan volgt het weekend in Imola, waarin Senna en Roland Ratzenberger dodelijk verongelukken. Schumacher wint vervolgens voor de derde keer op rij. Van de volgende vier wedstrijden wint hij er nog drie, maar dan lijkt het tij te keren. Na het negeren van een zwarte vlag, op aanwijzing van zijn team, op Silverstone wordt Schumacher gediskwalificeerd, waardoor 6 punten verloren gaan. Na een nulresultaat (kapotte motor) in "zijn" thuisrace en de winst in Hongarije, wordt Schumacher na de Grand Prix van België wederom gediskwalificeerd wegens een te ver afgesleten bodemplaat, en geschorst voor twee wedstrijden (Italië en Portugal). Damon Hill, na de dood van Senna de eerste rijder van Williams, kan ongehinderd zijn achterstand goedmaken en is bij aanvang van de laatste race in Australië Schumacher tot op één punt genaderd. In de race dwingt Hill Schumacher tot een zeldzame fout, maar doordat Schumacher bij het ingaan van de bocht spreekwoordelijk "de deur dichtgooit" komen beide auto's met elkaar in aanraking. Schumacher is direct uit de race, terwijl Hill nog de pits weet te bereiken. In de pits blijkt echter dat de auto van Hill zodanig beschadigd is dat doorrijden onverantwoord is. Het uitvallen van Hill levert Schumacher het wereldkampioenschap van 1994 op. Na afloop draagt Schumacher zijn titel op aan zijn idool Ayrton Senna.
1995 (Benetton-Renault): Tweede titel [bewerken]
In 1995 nam de strijd tussen Hill en Schumacher op de baan toe. In tegenstelling tot Australië 1994, was het dit jaar Hill die zichzelf en Schumacher op Silverstone en Monza uitschakelde. Hill kon echter dit jaar geen serieuze vuist maken: Schumacher was met negen overwinningen superieur. Hij haalde in Aida het wereldkampioenschap voor de tweede keer binnen. In augustus tekende Schumacher voor drie seizoenen bij het Italiaanse Ferrari.
1996 (Ferrari): Nieuwe uitdaging [bewerken]
In 1996 stapte Schumacher samen met technisch directeur Ross Brawn en ontwerper Rory Byrne over naar de Italiaanse renstal Ferrari. De afgelopen jaren voor het Italiaanse team waren gekenmerkt door betrouwbaarheidsproblemen en matige resultaten. Ferrari hoopte met Schumacher de resultaten om te kunnen buigen naar een uiteindelijke wereldtitel. De verwachtingen waren, ook door Schumacher zelf, laag gespannen. Williams-Renault domineerde met Damon Hill en Jacques Villeneuve het seizoen 1996. Schumacher behaalde vier pole positions en drie overwinningen. De eerste zege kwam er in regen te Barcelona, waar hij zijn concurrenten op grote achterstand reed. Ook op Spa en Monza behaalde hij zeges. Het eindresultaat was een derde plaats in het kampioenschap.
1997 (Ferrari): Vergooide kans [bewerken]
In tegenstelling tot de verwachting deed Schumacher in 1997 volop mee voor de titel. Ferrari had, vergeleken met de Williams van concurrent Villeneuve, niet de beste auto van het veld. Desondanks wist Schumacher goede resultaten te behalen. Net als in 1994 werd het kampioenschap in de laatste race beslist. Schumacher begon de race met een voorsprong van 3 punten. Net als Hill drie jaar eerder, kon Villeneuve het tempo van Schumacher goed volgen. Toen Villeneuve zijn inhaalactie pleegde, stuurde Schumacher naar rechts in de hoop Villeneuve te elimineren. Hij belandde echter zelf in de grindbak. Villeneuve eindigde als derde en werd kampioen. Na afloop werd Schumacher naar aanleiding hiervan uit de eindstand geschrapt door de FIA.
1998 (Ferrari): Opnieuw net niet [bewerken]
McLaren presteerde in 1998 superieur met David Coulthard en Mika Häkkinen aan het stuur. Halverwege het seizoen had Hakkinen al een grote voorsprong, maar Schumacher en Ferrari gaven niet op. Na enkele gewonnen wedstrijden hadden zij de spanning in het kampioenschap teruggebracht en het kwam weer aan op de laatste wedstrijd in Suzuka. De poleposition was voor Schumacher maar hij liet zijn motor afslaan op de grid en moest achteraan starten. Hierbij was zijn kans al zo goed als verkeken. Hij vocht zich terug naar een derde plaats, maar een klapband maakte een einde aan zijn wedstrijd en Hakkinen werd kampioen.
1999 (Ferrari): Kort seizoen [bewerken]
Het seizoen van 1999 leek dezelfde kant op te gaan als dat van het vorige jaar: een gevecht tussen Schumacher en Häkkinen. Hoewel Häkkinen wat in het voordeel leek te zijn, was het begin van het seizoen spannend. Een zwaar ongeluk op Silverstone maakte een einde aan de aspiraties van Schumacher. Hij brak een been op meerdere plaatsen. Zijn vervanger werd Ferrari testcoureur Mika Salo. Luca Badoer, rijder voor het team van Minardi werd het jaar erop testrijder, waardoor hij in 1999 niet de kans kreeg om zich te bewijzen in een competitieve auto. Pas tijdens de voorlaatste race maakte Schumacher zijn comeback. In die race liet hij teamgenoot Eddie Irvine, die nog kans maakte op de titel, winnen. De volgende en laatste race sloot hij af als tweede achter Häkkinen, die zijn tweede titel pakte.
2000 (Ferrari): Geduld loont [bewerken]
Schumacher en Ferrari startten het seizoen 2000 superieur. Ze wonnen de eerste drie wedstrijden. Halverwege het seizoen viel de Duitser vier keer uit in vijf wedstrijden, waardoor de spanning in het titelgevecht terugkwam. In Japan viel de beslissing in een strijd tussen Schumacher en Hakkinen en uiteindelijk trok Schumacher aan het langste eind. Zijn derde wereldtitel was een feit.
2001-2004 (Ferrari): Dominantie [bewerken]
Met uitzondering van 2003, waarin een goed seizoen van de nieuwe McLaren-coureur Kimi Räikkönen het ook goed deed (2 punten minder dan Schumacher), won Schumacher de seizoenen 2001 tot en met 2004 met meer dan 120 punten. Hij behaalde in deze vier jaren 39 overwinningen.
De jaren 2001-2004 worden ook wel aangeduid als het Schumacher tijdperk.
Om de Duitser te stoppen werd in 2003 zelfs een nieuw puntensysteem ingevoerd, nadat hij in 2002 een nieuw record vestigde door als vroegste ooit (in een seizoen) wereldkampioen te worden in Frankrijk.
In 2003 was er lange tijd spanning, tot de regenrace op Indianapolis hield Schumacher Montoya en Raikkonen van zich af en sloeg een gat dat beslissend bleek in de laatste race van 2003. Een situatie die 3 jaar later omgekeerd zou blijken (zie 2006)
2005-2006 (Ferrari): Strijd met nieuwe generatie [bewerken]
Aan het monopolie van Schumacher kwam in 2005 een einde. Eén overwinning werd behaald in Indianapolis, waaraan wegens perikelen rond bandenfabrikant Michelin alleen de drie Bridgestone-teams meededen. Hij werd derde in het kampioenschap.
In 2006 deed Ferrari betere zaken. Schumacher lijkt de voornaamste concurrent van titelverdediger Fernando Alonso. In het begin liep hij een achterstand op, maar halverwege het seizoen maakte hij een inhaalslag. Na de Grand Prix van Italië, die op 10 september 2006 op het circuit van Monza werd verreden en werd afgesloten met winst van Schumacher, werd direct na afloop van de Grand Prix bekendgemaakt dat de Duitser na 2006 stopt met racen. In de plaats van Schumacher gaat Kimi Räikkönen bij Ferrari rijden, naast Felipe Massa. Schumacher blijft actief bij Ferrari. In het kampioenschap naderde hij intussen Alonso steeds verder: na de Grand Prix van China stond hij aan de leiding van de WK-tussenstand, samen met Alonso (maar met één overwinning meer). In de daaropvolgende Grand Prix, die van Japan, lijkt Schumacher op weg naar zijn achtste wereldtitel, totdat aan de leiding rijdend zijn motor het begeeft. Alonso ging lopen met de winst in Japan en had tien punten voorsprong op de Duitser. Deze moest dus de laatste wedstrijd in Brazilië winnen om nog kans te houden op de titel. Schumacher reed één van zijn beste formule 1 races in Brazilië, maar sloot zijn carrière af met een vierde plaats nadat hij een inhaalrace moest rijden door een lekke band. Alonso haalde uiteindelijk het wereldkampioenschap binnen.
MotoGP [bewerken]
Op maandag 5 november 2007 reed Schumacher op de Ducati van Casey Stoner. Aan het eind van het MotoGP-seizoen is het traditioneel dat journalisten en prominenten op de motoren van de MotoGP-coureurs rijden. Schumacher was aan het eind van de middag maar vijf seconden langzamer dan de rondetijd van de snelste ronde van Dani Pedrosa tijdens de race van een dag eerder op 4 november. In 2005 reed Schumacher al eens op een Ducati, dat was op het circuit van Mugello in Italië.
2009 (Ferrari): Toch niet invallen voor Massa [bewerken]
Eind juli 2009 kondigde Schumacher zijn kortstondige rentree in de Formule 1 aan. Hij zou bij Ferrari de vervanger worden van de Braziliaan Felipe Massa die tijdens de kwalificatie van de Grote Prijs van Hongarije zwaargewond raakte en dat seizoen waarschijnlijk niet meer in actie zou komen. Op 11 augustus 2009 maakte Schumacher op zijn eigen website bekend dat zijn rentree niet door kon gaan. Schumacher had namelijk eerder dat jaar een motorongeluk gehad, waardoor hij een nekblessure opliep. Zijn nek bleek nog niet in staat te zijn om de grote krachten die een Formule 1 auto uitoefent aan te kunnen. Een latere comeback van Schumacher werd niet uitgesloten. [3]
2010 (Mercedes): Terugkeer naar de grid [bewerken]
Op woensdag 23 december 2009 werd in een persconferentie bekendgemaakt dat Schumacher in 2010 zijn comeback maakt. Op 14 maart 2010 keert Schumacher, rijdend voor Mercedes GP met startnummer 3, terug op de grid. Schumacher is bij aanvang van het seizoen 2010 met zijn 41 jaar de oudste coureur van de grid. De Duitser zou 7 miljoen euro per jaar verdienen met deze driejarige deal. In het seizoen 2010 eindigt Schumacher met 72 behaalde punten op de negende plaats in het rijderskampioenschap.
2011 (Mercedes): Opnieuw geen topauto [bewerken]
Ook in 2011 kon Mercedes GP totaal geen vuist maken tegen teams als Ferrari, Red Bull Racing en McLaren. In 2011 eindigde Schumacher op de 8e plaats met 76 punten.
2012 (Mercedes): laatste seizoen bij Mercedes [bewerken]
In 2012 behaalde Schumacher zijn eerste podiumplaats sinds zijn comeback tijdens de grand prix van Europa op het circuit van Valencia. Doordat Schumacher een verlenging van zijn contract voor 2013 bij Mercedes heeft afgehouden, is Mercedes opzoek gegaan naar een vervanger voor Schumacher. [4] Deze vervanger is Lewis Hamilton geworden, op 28 september 2012 werd bekend dat hij van McLaren de overstap naar Mercedes gaat maken in 2013. [5][6]Op 4 oktober maakte Schumacher op een persconferentie in Suzuka bekend dat hij eind dit seizoen zijn carrière in de Formule 1 beeindigt.[7]
Controverse [bewerken]
Er bestaat controverse rond verschillende manoeuvres van Schumacher en rond tactieken van zijn teams:
- In 1994 kreeg Schumacher een zwarte vlag (diskwalificatie) voor het negeren van een stop-en-go penalty. De stop-en-go kreeg hij voor inhalen tijdens de opwarmronde. De coureur negeerde de zwarte vlag (de zwarte vlag is een teken aan de coureur dat hij de wedstrijd moet beëindigen), en voerde de stop-en-go later in de race uit. Het negeren van de zwarte vlag leverde hem een schorsing van twee wedstrijden op.
- Later in 1994 maakte een botsing in Adelaide een einde aan de titelstrijd tussen Damon Hill en Schumacher. Beide coureurs moesten opgeven. Schumacher behaalde zijn eerste titel.
- In 1997 botste hij in de beslissende race om het kampioenschap met zijn concurrent Jacques Villeneuve. Schumacher moest echter zelf opgeven, terwijl Villeneuve zich tot wereldkampioen kroonde. De FIA oordeelde dat Schumacher met opzet handelde, en ontnam hem zijn vicewereldtitel.
- Gedurende Schumachers jaren bij Ferrari was er verschillende keren ophef over zogenaamde teamorders binnen het team, waarbij de ene coureur werd opgedragen de andere voor te laten. Hoewel teamorders destijds gewoon toegestaan waren, waren deze maatregelen van een team niet populair. Toch liet Rubens Barrichello in 2002 in Oostenrijk zich 100 meter voor de eindstreep inhalen door teamgenoot Michael Schumacher. Later in 2002 vertraagde de Duitser juist voor de finish van de GP van de Verenigde Staten, zodat Barrichello die race cadeau kreeg.
- In 2006 tijdens de kwalificatie voor de GP van Monaco, waarbij Schumacher de beste tijd had staan, parkeerde hij, met nog enkele seconden te gaan, zijn auto in de krappe een-na-laatste bocht, zodat niemand anders zijn tijd nog kon verbeteren. Volgens Schumacher kon hij na een rijdersfout geen kant meer uit, maar de FIA ontnam hem zijn poleposition en plaatste hem achteraan op de startgrid.
Formule 1-carrière [bewerken]
| 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2010 | 2011 | 2012* | Totaal | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Aantal races | 6 | 16 | 16 | 14 | 17 | 16 | 17 | 16 | 10 | 17 | 17 | 17 | 16 | 18 | 18 | 18 | 19 | 19 | 20 | 308 |
| Aantal zeges | 1 | 1 | 8 | 9 | 3 | 5 | 6 | 2 | 9 | 9 | 11 | 6 | 13 | 1 | 7 | 0 | 0 | 0 | 91 | |
| Aantal polepositions | 6 | 4 | 4 | 3 | 3 | 3 | 9 | 11 | 7 | 5 | 8 | 1 | 4 | 0 | 0 | 1 | 68 | |||
| Aantal snelste ronden | 2 | 5 | 8 | 8 | 2 | 3 | 6 | 5 | 2 | 3 | 7 | 5 | 10 | 3 | 6 | 0 | 0 | 1 | 77 | |
| Aantal podiumplaatsen | 8 | 9 | 10 | 11 | 8 | 8 | 11 | 6 | 12 | 15 | 17 | 8 | 15 | 5 | 11 | 0 | 0 | 1 | 155 | |
| Aantal WK-punten | 4 | 53 | 52 | 92 | 102 | 59 | 78* | 86 | 44 | 108 | 123 | 144 | 93 | 148 | 62 | 121 | 72 | 76 | 49 | 1566 |
| Wereldtitel | X | X | X | X | X | X | X | 7 |
*: Schumacher werd in 1997 geschrapt uit de WK-stand wegens een verkeerde actie op Jacques Villeneuve in de laatste race van het seizoen. Hij behield wel alle punten en overwinningen van dat seizoen.
Punten per race [bewerken]
| Behaalde punten Michael Schumacher | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Race | Benetton | Ferrari | Mercedes | Totaal | ||||||||||||||||
| 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2010 | 2011 | 2012 | ||
| Canada | - | 6 | 6 | 10 | 2 | U | 10 | 10 | U | 10 | 6 | 10 | 10 | 10 | 8 | 8 | 0 | 12 | U | 118 |
| Spanje | 1 | 6 | 4 | 6 | 10 | 10 | 3 | 4 | 4 | 2 | 10 | 10 | 10 | 10 | U | 8 | 12 | 8 | U | 118 |
| San Marino | - | U | 6 | 10 | U | 6 | 6 | 6 | 10 | 10 | U | 10 | 10 | 10 | 8 | 10 | - | - | - | 102 |
| België | U | 10 | 6 | DSQ | 10 | 10 | 10 | U | DNS | 6 | 10 | 10 | - | 8 | U | - | 6 | 10 | 6 | 102 |
| Frankrijk | - | U | 4 | 10 | 10 | U | 10 | 10 | 2 | U | 10 | 10 | 6 | 10 | 6 | 10 | - | - | - | 98 |
| Japan | U | U | U | 6 | 10 | 6 | 10 | U | 6 | 10 | 10 | 10 | 1 | 10 | 2 | U | 8 | 8 | 0 | 97 |
| Europa | - | - | U | 10 | 10 | 6 | U | - | DNS | 10 | 10 | 6 | 4 | 10 | 4 | 10 | 0 | 0 | 15 | 95 |
| Italië | 2 | 4 | U | DSQ | U | 10 | 1 | 10 | DNS | 10 | 3 | 6 | 10 | 8 | 0 | 10 | 2 | 10 | 8 | 94 |
| Brazilië | - | 4 | 4 | 10 | 10 | 4 | 2 | 4 | 6 | 10 | 6 | 10 | U | 2 | 5 | 5 | 6 | 0 | 6 | 94 |
| Duitsland | - | 4 | 6 | U | 10 | 3 | 6 | 2 | DNS | U | U | 10 | 2 | 10 | 4 | 10 | 2 | 4 | 6 | 79 |
| Groot-Brittannië | - | 3 | 6 | DSQ | U | U | U | 10 | DNS | 4 | 6 | 10 | 5 | 10 | 3 | 8 | 2 | 2 | 6 | 75 |
| Monaco | - | 3 | U | 10 | 10 | U | 10 | 0 | 10 | U | 10 | 6 | 6 | U | 2 | 4 | 0 | U | U | 71 |
| Hongarijë | - | U | U | 10 | 0 | U | 3 | 10 | DNS | 6 | 10 | 6 | 1 | 10 | 8 | 1 | 0 | U | U | 65 |
| USA | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 10 | 6 | 6 | 10 | 10 | 10 | 10 | - | - | 0 | 62 |
| Australië | U | 6 | U | U | U | U | 6 | U | 0 | 10 | 10 | 10 | 5 | 10 | U | U | 1 | U | U | 58 |
| Maleisië | - | - | - | - | - | - | - | - | 6 | 10 | 10 | 4 | 3 | 10 | 2 | 3 | U | 2 | 1 | 51 |
| Oostenrijk | - | - | - | - | - | - | 1 | 4 | DNS | U | 6 | 10 | 10 | - | - | - | - | - | - | 31 |
| Bahrein | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 10 | U | 8 | 8 | - | 1 | 27 |
| Portugal | 1 | 0 | 10 | DSQ | 6 | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 21 |
| Pacific | - | - | - | 10 | 10 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 20 |
| Turkije | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | U | 6 | 12 | 0 | - | 18 |
| China | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | U | 10 | 1 | 4 | 0 | 15 |
| Argentinië | - | - | - | - | 4 | U | U | 10 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 14 |
| Korea | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 12 | U | 0 | 12 |
| India | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 10 | 0 | 10 |
| Luxemburg | - | - | - | - | - | - | U | 6 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 6 |
| Abu Dhabi | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | U | 6 | 0 | 6 |
| Mexico | - | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 4 |
| Zuid-Afrika | - | 3 | U | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 |
| Singapore | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | U | U | 0 |
| Totaal aantal punten | 4 | 53 | 52 | 92 | 102 | 59 | 78 | 86 | 44 | 108 | 123 | 144 | 93 | 148 | 62 | 121 | 72 | 76 | 49 | 1566 |
| Totaal aantal overwinningen | 0 | 1 | 1 | 8 | 9 | 3 | 5 | 6 | 2 | 9 | 9 | 11 | 6 | 13 | 1 | 7 | 0 | 0 | 0 | 91 |
| Totaal aantal podia | 0 | 8 | 9 | 10 | 11 | 8 | 8 | 11 | 6 | 12 | 14 | 17 | 8 | 15 | 5 | 12 | 0 | 0 | 1 | 155 |
| Eindklassering | 13 | 3 | 4 | 1 | 1 | 3 | 2* | 2 | 5 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 3 | 2 | 9 | 8 | 13 | |
Legenda
- U = Uitgevallen
- DNS = Niet gestart (wegens beenbreuk)
- DSQ = Gediskwalificeerd
- (-) = Niet gereden GP
- (*) = Uit de eindstand van het WK geschrapt
(vanaf 2003 een andere puntentelling)
(vanaf 2010 een andere puntentelling)
Totale Formule 1 resultaten [bewerken]
- Races vetgedrukt betekent pole positie, Races cursief betekent snelste ronde
† In 1997 werd Schumacher gediskwalificeerd na een ongeluk in de Grand Prix van Europa, waar hij titelconcurrent Jacques Villeneuve van de baan probeerde te rijden. Villeneuve won het kampioenschap, Schumacher zou met het aantal punten wat hij had tweede geworden zijn.
Records [bewerken]
- Meeste malen wereldkampioen: 7 (1994-1995, 2000-2004)
- Meeste kampioenschappen achter elkaar: 5 (2000-2004)
- Kampioen met meeste races te gaan: 6 (2002)
- Grootste verschil met nummer 2 (voor 2010): 67 punten (2002, met Rubens Barrichello)
- Meeste aantal snelste ronden: 77
- Meeste snelste ronden in één seizoen: 10 (2004)
- Meeste overwinningen: 91
- Meeste overwinningen in één seizoen: 13 (2004)
- Meeste overwinningen met hetzelfde team: 72 (Scuderia Ferrari)
- Meeste overwinningen op dezelfde Grand Prix: 8 (Frankrijk)
- Meeste overwinningen op verschillende Grand Prix': 22
- Meeste overwinningen in één seizoen zonder kampioenschap: 7 (2006)
- Meeste seizoenen achtereenvolgend met minstens 1 overwinning: 15
- Meeste seizoenen met ten minste één start: 19 (1991 - 2006; 2010 - 2012)
- Meeste podiumplaatsen: 155
- Meeste podiumplaatsen in één seizoen: 17 (2002 : Dat jaar werden er 17 races verreden.)
- Meeste podiumplaatsen achtereenvolgend: 19 (VS 2001 - Japan 2002)
- Meeste puntenfinishes achtereenvolgend: 24 (Hongarije 2001 - Maleisië 2003)
- Meeste top 2-finishes achtereenvolgend: 15 (Brazilië 2002 - Japan 2002)
- Meeste tweede plaatsen: 43
- Meeste podiumplaatsen met hetzelfde team: 114 (Scuderia Ferrari)
- Meeste races met hetzelfde team: 181 (Scuderia Ferrari)
- Meeste aantal races tenminste 1 ronde geleid: 142
- Meeste ronden aan de leiding: 5.111 (tot seizoen 2012)
- Meeste kilometers aan de leiding: 24.144 (tot seizoen 2012)
- Meeste polepositions: 68
- Meeste polepositions met hetzelfde team: 58 (Scuderia Ferrari)
- Meeste dubbels (poleposition en winst): 40
- Meeste hattricks (poleposition, snelste ronde en winst): 22
- Meeste hattricks in een seizoen: 5 (2004)
- Meeste starts van eerste startrij: 115
- Meeste races gefinisht in punten: 192
- Hoogste aantal punten: 1.518 (tot en met GP Maleisië 2012)
- Langste tijd bij hetzelfde team: 11 jaar (1996-2006)
- Langste tijd tussen eerste en laatste overwinning: 5.145 dagen (tot seizoen 2010)
- Langste tijd regerend wereldkampioen Formule 1 (8 oktober 2000 - 25 september 2005): 1.813 dagen
- Langste tijd tussen eerste en laatste start: 7.519 dagen (tot en met GP Maleisië 2012)
Teamgenoten [bewerken]
- 1991: 7UP Jordan - Andrea de Cesaris (één Grand Prix)
- 1991: Camel Benetton Ford - Nelson Piquet
- 1992: Camel Benetton Ford - Martin Brundle
- 1993: Camel Benetton Ford - Ricardo Patrese
- 1994: Mild Seven Benetton Ford - JJ Lehto, Jos Verstappen, Johnny Herbert
- 1995: Mild Seven Benetton Renault - Johnny Herbert
- 1996-1999: Scuderia Ferrari SpA - Eddie Irvine
- 2000-2005: Scuderia Ferrari SpA - Rubens Barichello
- 2006: Scuderia Ferrari SpA - Felipe Massa
- 2010-2012: Mercedes GP Petronas F1 Team - Nico Rosberg
Trivia [bewerken]
- In 1997 bracht DJ Visage de single Formula uit, wat een enorme hit werd in heel West-Europa. Het stond wekenlang op 1. Het lied is een soort eerbetoon aan Michael Schumacher die verscheidene keren wereldkampioen werd.
- Michael Schumacher speelt in de Disney-Pixar film "Cars"(2006) een kleine rol als een Ferrari.
- In november 2006 werd hij benoemd tot ereburger van Maranello, de thuishaven van Ferrari.
- In 2008 is Michael Schumacher te zien in de film Asterix en de Olympische Spelen. Hij komt als Schumix uit in de wagenrennen voor Germanië.
- Schumacher kreeg op 22 juli 2007 een eigen bocht op het circuit van de Nürburgring, de bocht wordt genoemd 'Michael-Schumacher-S'. Het is de eerste bocht op de Nürburgring die vernoemd wordt naar een F1-rijder. De nieuwe naam voor de bocht werd voor de GP van Europa onthuld door Michael Schumacher samen met Bernie Ecclestone, door een doek weg te trekken van het naamgevende bord.
- Op 21 juni 2009 ontmaskerde hij zichzelf als de The Stig in het populaire autoprogramma Top Gear. Aan het einde van het programma werd deze onthulling echter alweer in twijfel getrokken. Volgens een officiële bron zat Schumacher die bewuste aflevering wel degelijk achter het stuur van de geteste Ferrari FXX. Het blijft echter een raadsel wie de overige keren de witte helm op had.[8]
Referenties [bewerken]
| Voorganger: 1993: Alain Prost |
Formule 1 Wereldkampioen 1994-1995 |
Opvolger: 1996: Damon Hill |
|
|
||
| Voorganger: 1999: Mika Häkkinen |
Formule 1 Wereldkampioen 2000-2001-2002-2003-2004 |
Opvolger: 2005: Fernando Alonso |
| Winnaar Laureus World Sports Awards |
|---|
|
Mannen: 2000: Tiger Woods · 2001: Tiger Woods · 2002: Michael Schumacher · 2003: Lance Armstrong · 2004: Michael Schumacher · 2005: Roger Federer · 2006: Roger Federer · 2007: Roger Federer · 2008: Roger Federer · 2009: Usain Bolt · 2010: Usain Bolt · 2011: Rafael Nadal · 2012: Novak Đoković |
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Michael Schumacher op Wikimedia Commons. |