Michael Schumacher

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor de gelijknamige danser, zie Michael Schumacher (danser).
Michael Schumacher
Michael Schumacher (2011)
Michael Schumacher (2011)
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Geboorteplaats Hürth-Hermülheim
Geboortedatum 3 januari 1969
Formule 1-carrière
Actieve jaren 1991-2006
2010-2012
Teams Jordan
Benetton
Ferrari
Mercedes
Aantal races 308 (307 starts)
Kampioenschappen 7 (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004)
Overwinningen 91
Aantal podia 155
Totaal punten 1566
Aantal polepositions 68
Aantal snelste rondes 77
Eerste grand prix België 1991
Eerste overwinning België 1992
Laatste overwinning China 2006
Laatste grand prix Brazilië 2012
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport

Michael Schumacher (Hürth-Hermülheim, 3 januari 1969) is een Duits autocoureur, van 1991 tot en met 2006 en van 2010 tot 2012 actief in de Formule 1. Hij werd zeven keer wereldkampioen en heeft nog vele andere records op zijn naam staan. Volgens de website van de FIA is hij "statistisch de grootste coureur die de sport ooit gezien heeft".[1]

Op 14 maart 2010 keerde Schumacher terug in de Formule 1, rijdend voor Mercedes GP met startnummer 3.[2] Op 25 november 2012 reed hij zijn laatste Grand Prix in de Formule 1, de Grand Prix Formule 1 van Brazilië 2012.

Op 29 december 2013 maakten de Franse media bekend dat Schumacher bij een ski-ongeluk in Méribel in de Franse Alpen levensgevaarlijk gewond was geraakt en naar een ziekenhuis was overgebracht. In een korte verklaring gaf het ziekenhuis in Grenoble aan dat Schumacher een schedeltrauma had opgelopen en in een kunstmatig coma werd gehouden.[3][4][5]

Op 16 juni 2014 werd bekend dat Schumacher niet langer in een coma verkeerde en het ziekenhuis in Grenoble had verlaten om een lange revalidatie te kunnen beginnen.[6]

Op 9 september 2014 verliet Schumacher het ziekenhuis in het Zwitserse Lausanne om naar huis te gaan om daar verder te gaan met zijn revalidatieproces.[7]

Carrière[bewerken]

1984-1991: Vroege carrière[bewerken]

Schumacher begon zijn carrière in het karten. Zijn vader beheerde het kartcircuit in Kerpen-Manheim en zorgde voor Michaels eerste kart. Schumacher bleek een getalenteerd coureur en tussen 1984 en 1987 won hij verschillende Duitse en Europese kartwedstrijden. Hij werd de eerste kampioen van het Formel König-kampioenschap in 1988. Via onder meer de Formule 3 en sportwagenraces als lid van het Mercedes-Benz-Junior Team maakte hij een snelle opmars in de autosport.

Jordan[bewerken]

1991: Debuut in de Formule 1[bewerken]

Jordan 191, 1991

Eddie Jordan zocht in 1991 een vervanger voor één van zijn rijders, Bertrand Gachot, die wegens een vechtpartij de gevangenis in moest. Hij liet Schumacher in Silverstone testen, waar de Duitser een goede indruk maakte. Schumacher mocht debuteren op Spa-Francorchamps, en hij viel meteen op door een zevende kwalificatietijd te realiseren. Hij kwam in de race echter niet verder dan enkele honderden meters door een kapotte koppeling.

Benetton[bewerken]

1991-1993: Talent in opkomst[bewerken]

Schumacher werd opgemerkt door Flavio Briatore en Tom Walkinshaw van Benetton. Zij kaapten hem na zijn eerste race weg bij Jordan. Schumacher debuteerde bij het Benetton-team naast drievoudig wereldkampioen Nelson Piquet. In zijn eerste Grand Prix voor het team kwalificeerde en eindigde hij direct voor Piquet. Met één vijfde en twee zesde plaatsen eindigde Schumacher als veertiende in zijn eerste seizoen, waarin hij zes races reed.

In 1992 bevestigde Schumacher zijn talent met acht podiumplaatsen. In België pakte hij zijn eerste Grand Prix-overwinning in een race die gekenmerkt werd door wisselende omstandigheden. In zijn eerste volledige seizoen 'stuntte' Schumacher door het jaar te eindigen op een derde plaats algemeen, voor zijn idool Ayrton Senna.

1993 was een moeilijk seizoen voor Schumacher. Team Williams F1 en Alain Prost waren oppermachtig en Schumacher eindigde in 1993 als vierde, met één overwinning. In Portugal wist hij Alain Prost achter zich te houden en pakte daardoor zijn tweede zege in zijn carrière.

1994: Eerste titel[bewerken]

Schumacher's Benetton B194

In 1994 leek de grote krachtmeting tussen Senna en Schumacher te gaan plaatsvinden. De eerste twee races werden gewonnen door Schumacher, terwijl Senna uitviel. Dan volgde het weekend in Imola, waarin Senna en Roland Ratzenberger dodelijk verongelukten. Schumacher won vervolgens voor de derde keer op rij. Van de volgende vier wedstrijden won hij er nog drie, maar dan leek het tij te keren. Na het negeren van een zwarte vlag, op aanwijzing van zijn team, op Silverstone werd Schumacher gediskwalificeerd, waardoor zes punten verloren gingen. Na een nulresultaat (kapotte motor) in "zijn" thuisrace en de winst in Hongarije, werd Schumacher na de Grand Prix Formule 1 van België wederom gediskwalificeerd wegens een te ver afgesleten bodemplaat en geschorst voor twee wedstrijden (Italië en Portugal). Damon Hill, na de dood van Senna de eerste rijder van Williams, kon ongehinderd zijn achterstand goedmaken en was bij aanvang van de laatste race in Australië Schumacher tot op één punt genaderd. In de race dwong Hill Schumacher tot een zeldzame fout, maar doordat Schumacher bij het ingaan van de bocht spreekwoordelijk "de deur dichtgooide" kwamen beide auto's met elkaar in aanraking. Schumacher viel direct uit de race, terwijl Hill nog de pit wist te bereiken. In de pit bleek echter dat de auto van Hill zodanig beschadigd was dat doorrijden onverantwoord was. Het uitvallen van Hill leverde Schumacher het wereldkampioenschap van 1994 op. Na afloop droeg Schumacher zijn titel op aan zijn idool Ayrton Senna.

1995: Tweede titel[bewerken]

Schumacher in de Benneton B195, Silverstone, 1995

In 1995 nam de strijd tussen Hill en Schumacher op de baan toe. In tegenstelling tot Australië 1994, was het dit jaar Hill die zichzelf en Schumacher op Silverstone en Monza uitschakelde. Hill kon echter dit jaar geen serieuze vuist maken: Schumacher was met negen overwinningen superieur. Hij haalde in Aida het wereldkampioenschap voor de tweede keer binnen. In augustus tekende Schumacher voor drie seizoenen bij het Italiaanse Ferrari.

Ferrari[bewerken]

1996: Nieuwe uitdaging[bewerken]

In 1996 stapte Schumacher samen met technisch directeur Ross Brawn en ontwerper Rory Byrne over naar de Italiaanse renstal Ferrari. De afgelopen jaren voor het Italiaanse team waren gekenmerkt door betrouwbaarheidsproblemen en matige resultaten. Ferrari hoopte met Schumacher de resultaten om te kunnen buigen naar een uiteindelijke wereldtitel. De verwachtingen waren, ook door Schumacher zelf, laag gespannen. Williams-Renault domineerde met Damon Hill en Jacques Villeneuve het seizoen 1996. Schumacher behaalde vier pole positions en drie overwinningen. De eerste zege kwam er in de regen te Barcelona, waar hij zijn concurrenten op grote achterstand reed. Ook op Spa en Monza behaalde hij zeges. Het eindresultaat was een derde plaats in het kampioenschap.

Schumacher, Grand Prix van Duitsland 1997

1997: Vergooide kans[bewerken]

In tegenstelling tot de algemene verwachtingen deed Schumacher in 1997 volop mee voor de titel. Ferrari had, vergeleken met de Williams van concurrent Villeneuve, niet de beste auto van het veld. Desondanks wist Schumacher goede resultaten te behalen. Net als in 1994 werd het kampioenschap in de laatste race beslist. Schumacher begon de race met een voorsprong van 3 punten. Net als Hill drie jaar eerder, kon Villeneuve het tempo van Schumacher goed volgen. Toen Villeneuve zijn inhaalactie pleegde, stuurde Schumacher naar rechts in de hoop Villeneuve te elimineren. Hij belandde echter zelf in de grindbak. Villeneuve eindigde als derde en werd kampioen. Na afloop werd Schumacher naar aanleiding hiervan uit de eindstand geschrapt door de FIA.

1998: Opnieuw net niet[bewerken]

Schumacher in duel met David Coulthard, Silverstone 1998

McLaren presteerde in 1998 superieur met David Coulthard en Mika Häkkinen aan het stuur. Halverwege het seizoen had Häkkinen al een grote voorsprong, maar Schumacher en Ferrari gaven niet op. Na enkele gewonnen wedstrijden hadden zij de spanning in het kampioenschap teruggebracht en het kwam weer aan op de laatste wedstrijd in Suzuka. De poleposition was voor Schumacher, maar hij liet zijn motor afslaan op de grid en moest achteraan starten. Hierbij was zijn kans al zo goed als verkeken. Hij vocht zich terug naar een derde plaats, maar een klapband maakte een einde aan zijn wedstrijd en Häkkinen werd kampioen.

1999: Kort seizoen[bewerken]

Het seizoen van 1999 leek dezelfde kant op te gaan als dat van het vorige jaar: een gevecht tussen Schumacher en Häkkinen. Hoewel Häkkinen wat in het voordeel leek te zijn, was het begin van het seizoen spannend. Een zwaar ongeluk op Silverstone maakte een einde aan de aspiraties van Schumacher: hij brak een been op meerdere plaatsen. Zijn vervanger werd Ferraritestcoureur Mika Salo. Luca Badoer, rijder voor het team van Minardi, werd het jaar erop testrijder, waardoor hij in 1999 niet de kans kreeg om zich te bewijzen in een competitieve auto. Pas tijdens de voorlaatste race maakte Schumacher zijn comeback. In die race liet hij teamgenoot Eddie Irvine, die nog kans maakte op de titel, winnen. De volgende en laatste race sloot hij af als tweede achter Häkkinen, die zijn tweede titel pakte.

2000: Geduld loont[bewerken]

Schumacher en Ferrari startten het seizoen 2000 superieur: ze wonnen de eerste drie wedstrijden. Halverwege het seizoen viel de Duitser vier keer uit in vijf wedstrijden, waardoor de spanning in het titelgevecht terugkwam. In Japan viel de beslissing in een onderlinge strijd tussen Schumacher en Häkkinen, en uiteindelijk trok Schumacher aan het langste eind. Zijn derde wereldtitel was een feit.

2001-2004: Dominantie[bewerken]

Michael Schumacher in Indianapolis, 2004

Met uitzondering van seizoen 2003, waarin de nieuwe McLaren-coureur Kimi Räikkönen het ook goed deed (twee punten minder dan Schumacher), won Schumacher de seizoenen 2001 tot en met 2004 met meer dan 120 punten. Hij behaalde in deze vier jaren 39 overwinningen.

De jaren 2001-2004 worden ook wel aangeduid als het tijdperk van Schumacher.

Om de Duitser te stoppen werd in 2003 zelfs een nieuw puntensysteem ingevoerd, nadat hij in 2002 een nieuw record vestigde door als vroegste ooit (in een seizoen) wereldkampioen te worden in Frankrijk.

In 2003 was er lange tijd spanning, tot de regenrace op Indianapolis, waarin Schumacher Juan Pablo Montoya en Räikkönen van zich af hield en een gat sloeg dat beslissend bleek in de laatste race van 2003. Een situatie die drie jaar later omgekeerd zou zijn (zie 2006).

2005-2006: Strijd met nieuwe generatie[bewerken]

Aan het monopolie van Schumacher kwam in seizoen 2005 een einde. Eén overwinning werd behaald in Indianapolis, waaraan wegens perikelen rond bandenfabrikant Michelin alleen de drie Bridgestone-teams meededen. Hij werd derde in het kampioenschap.

In 2006 deed Ferrari betere zaken. Schumacher leek de voornaamste concurrent van titelverdediger Fernando Alonso. In het begin liep hij een achterstand op, maar halverwege het seizoen maakte hij een inhaalslag. Na de Grand Prix van Italië, die op 10 september 2006 op het circuit van Monza werd verreden en werd afgesloten met winst van Schumacher, werd direct na afloop van de Grand Prix bekendgemaakt dat de Duitser na 2006 zou stoppen met racen. In de plaats van Schumacher ging Kimi Räikkönen bij Ferrari rijden, naast Felipe Massa. Schumacher bleef actief bij Ferrari. In het kampioenschap naderde hij intussen Alonso steeds meer: na de Grand Prix van China stond hij aan de leiding van de WK-tussenstand, samen met Alonso (maar met één overwinning meer). In de daaropvolgende Grand Prix, die van Japan, leek Schumacher op weg naar zijn achtste wereldtitel, totdat zijn motor het begaf toen jij aan de leiding reed. Alonso ging lopen met de winst in Japan en had tien punten voorsprong op de Duitser. Deze moest dan ook sowieso de laatste wedstrijd in Brazilië winnen om nog kans te maken op een nieuwe titel. Schumacher reed één van zijn beste Formule 1-races in Brazilië, maar sloot zijn eerste carrière (zie 2010) uiteindelijk af met een vierde plaats nadat hij een inhaalrace had moeten rijden door een lekke band. Alonso haalde uiteindelijk het wereldkampioenschap binnen.

2009: Toch niet invallen voor Massa[bewerken]

Eind juli 2009 kondigde Schumacher zijn kortstondige rentree in de Formule 1 aan. Hij zou bij Ferrari de vervanger worden van Massa, die tijdens de kwalificatie van de Grote Prijs van Hongarije zwaargewond was geraakt en dat seizoen waarschijnlijk niet meer in actie zou komen. Op 11 augustus 2009 maakte Schumacher op zijn eigen website echter bekend dat zijn rentree niet door kon gaan. Hij had namelijk eerder dat jaar een motorongeluk gehad, waardoor hij een nekblessure opliep. Zijn nek bleek nog niet in staat te zijn om de grote krachten die een Formule 1-auto uitoefent aan te kunnen. Een latere comeback van Schumacher werd wel niet uitgesloten.[8]

Mercedes[bewerken]

2010: Terugkeer naar de grid[bewerken]

Michael Schumacher, Mercedes MGP W01, pre-season testing in Jerez 2010

Op 23 december 2009 werd in een persconferentie bekendgemaakt dat Schumacher in 2010 zijn comeback zou maken. Op 14 maart 2010 keerde Schumacher, rijdend voor Mercedes GP met startnummer 3, terug op de grid. Schumacher was bij aanvang van het seizoen 2010 met zijn 41 jaar de oudste coureur van de grid. De Duitser zou 7 miljoen euro per jaar verdienen met deze driejarige deal. In het seizoen 2010 eindigde Schumacher met 72 behaalde punten op de negende plaats in het rijderskampioenschap.

2011: Opnieuw geen topauto[bewerken]

Ook in 2011 kon Mercedes GP totaal geen vuist maken tegen teams als Ferrari, Red Bull Racing en McLaren. In 2011 eindigde Schumacher op de 8e plaats met 76 punten.

2012: Laatste seizoen[bewerken]

In 2012 behaalde Schumacher zijn eerste podiumplaats sinds zijn comeback tijdens de grand prix van Europa op het circuit van Valencia. Doordat hij een verlenging van zijn contract voor 2013 bij Mercedes had afgehouden, was Mercedes op zoek gegaan naar een vervanger voor Schumacher.[9] Deze vervanger is Lewis Hamilton geworden, op 28 september 2012 raakte bekend, dat hij van McLaren de overstap naar Mercedes zou maken in 2013.[10][11] Op 4 oktober maakte Schumacher op een persconferentie in Suzuka bekend dat hij aan het einde van dat seizoen zijn carrière in de Formule 1 definitief zou beëindigen.[12]

Controverse[bewerken]

Er bestaat controverse rond verschillende manoeuvres van Schumacher en rond tactieken van zijn teams:

  • In 1994 kreeg Schumacher een zwarte vlag (diskwalificatie) voor het negeren van een stop-en-go penalty. De stop-en-go kreeg hij voor inhalen tijdens de opwarmronde. De coureur negeerde de zwarte vlag (de zwarte vlag is een teken aan de coureur dat hij de wedstrijd moet beëindigen), en voerde de stop-en-go later in de race uit. Het negeren van de zwarte vlag leverde hem een schorsing van twee wedstrijden op.
  • Later in 1994 maakte een botsing in Adelaide een einde aan de titelstrijd tussen Damon Hill en Schumacher. Beide coureurs moesten opgeven. Schumacher behaalde zijn eerste titel.
  • In 1997 botste hij in de beslissende race om het kampioenschap met zijn concurrent Jacques Villeneuve. Schumacher moest echter zelf opgeven, terwijl Villeneuve zich tot wereldkampioen kroonde. De FIA oordeelde dat Schumacher met opzet handelde, en ontnam hem zijn vicewereldtitel.
  • Gedurende Schumachers jaren bij Ferrari was er verschillende keren ophef over zogenaamde teamorders binnen het team, waarbij de ene coureur werd opgedragen de andere voor te laten. Hoewel teamorders destijds gewoon toegestaan waren, waren deze maatregelen van een team niet populair. Toch liet Rubens Barrichello zich in 2002 in de grote prijs van Oostenrijk 100 meter voor de eindstreep inhalen door teamgenoot Michael Schumacher. Later in 2002 vertraagde de Duitser als wederdienst juist voor de finish van de GP van de Verenigde Staten, zodat Barrichello die race van hem cadeau kreeg.
  • In 2006 tijdens de kwalificatie voor de GP van Monaco, waarbij Schumacher de beste tijd had staan, parkeerde hij, met nog enkele seconden te gaan, zijn auto in de krappe een-na-laatste bocht, zodat niemand anders zijn tijd nog kon verbeteren. Volgens Schumacher kon hij na een rijdersfout geen kant meer uit, maar de FIA ontnam hem zijn poleposition en plaatste hem achteraan op de startgrid.

Formule 1-carrière[bewerken]

1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2010 2011 2012* Totaal
Aantal races 6 16 16 14 17 16 17 16 10 17 17 17 16 18 18 18 19 19 20 308
Aantal zeges 1 1 8 9 3 5 6 2 9 9 11 6 13 1 7 0 0 0 91
Aantal polepositions 6 4 4 3 3 3 9 11 7 5 8 1 4 0 0 1 68
Aantal snelste ronden 2 5 8 8 2 3 6 5 2 3 7 5 10 3 6 0 0 1 77
Aantal podiumplaatsen 8 9 10 11 8 8 11 6 12 15 17 8 15 5 11 0 0 1 155
Aantal WK-punten 4 53 52 92 102 59 78* 86 44 108 123 144 93 148 62 121 72 76 49 1566
Wereldtitel X X X X X X X 7

*: Schumacher werd in 1997 geschrapt uit de WK-stand wegens een verkeerde actie op Jacques Villeneuve in de laatste race van het seizoen. Hij behield wel alle punten en overwinningen van dat seizoen.

Punten per race[bewerken]

Behaalde punten Michael Schumacher
Race Benetton Ferrari Mercedes Totaal
1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2010 2011 2012
Canada - 6 6 10 2 U 10 10 U 10 6 10 10 10 8 8 0 12 U 118
Spanje 1 6 4 6 10 10 3 4 4 2 10 10 10 10 U 8 12 8 U 118
San Marino - U 6 10 U 6 6 6 10 10 U 10 10 10 8 10 - - - 102
België U 10 6 DSQ 10 10 10 U DNS 6 10 10 - 8 U - 6 10 6 102
Frankrijk - U 4 10 10 U 10 10 2 U 10 10 6 10 6 10 - - - 98
Japan U U U 6 10 6 10 U 6 10 10 10 1 10 2 U 8 8 0 97
Europa - - U 10 10 6 U - DNS 10 10 6 4 10 4 10 0 0 15 95
Italië 2 4 U DSQ U 10 1 10 DNS 10 3 6 10 8 0 10 2 10 8 94
Brazilië - 4 4 10 10 4 2 4 6 10 6 10 U 2 5 5 6 0 6 94
Duitsland - 4 6 U 10 3 6 2 DNS U U 10 2 10 4 10 2 4 6 79
Groot-Brittannië - 3 6 DSQ U U U 10 DNS 4 6 10 5 10 3 8 2 2 6 75
Monaco - 3 U 10 10 U 10 0 10 U 10 6 6 U 2 4 0 U U 71
Hongarijë - U U 10 0 U 3 10 DNS 6 10 6 1 10 8 1 0 U U 65
USA - - - - - - - - - 10 6 6 10 10 10 10 - - 0 62
Australië U 6 U U U U 6 U 0 10 10 10 5 10 U U 1 U U 58
Maleisië - - - - - - - - 6 10 10 4 3 10 2 3 U 2 1 51
Oostenrijk - - - - - - 1 4 DNS U 6 10 10 - - - - - - 31
Bahrein - - - - - - - - - - - - - 10 U 8 8 - 1 27
Portugal 1 0 10 DSQ 6 4 - - - - - - - - - - - - - 21
Pacific - - - 10 10 - - - - - - - - - - - - - - 20
Turkije - - - - - - - - - - - - - - U 6 12 0 - 18
China - - - - - - - - - - - - - 0 U 10 1 4 0 15
Argentinië - - - - 4 U U 10 - - - - - - - - - - - 14
Korea - - - - - - - - - - - - - - - - 12 U 0 12
India - - - - - - - - - - - - - - - - - 10 0 10
Luxemburg - - - - - - U 6 - - - - - - - - - - - 6
Abu Dhabi - - - - - - - - - - - - - - - - U 6 0 6
Mexico - 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - 4
Zuid-Afrika - 3 U - - - - - - - - - - - - - - - - 3
Singapore - - - - - - - - - - - - - - - - 0 U U 0
Totaal aantal punten 4 53 52 92 102 59 78 86 44 108 123 144 93 148 62 121 72 76 49 1566
Totaal aantal overwinningen 0 1 1 8 9 3 5 6 2 9 9 11 6 13 1 7 0 0 0 91
Totaal aantal podia 0 8 9 10 11 8 8 11 6 12 14 17 8 15 5 12 0 0 1 155
Eindklassering 13 3 4 1 1 3 2* 2 5 1 1 1 1 1 3 2 9 8 13

Legenda

  • U = Uitgevallen
  • DNS = Niet gestart (wegens beenbreuk)
  • DSQ = Gediskwalificeerd
  • (-) = Niet gereden GP
  • (*) = Uit de eindstand van het WK geschrapt

(vanaf 2003 een andere puntentelling)

(vanaf 2010 een andere puntentelling)

Totale Formule 1-resultaten[bewerken]

  • Races vetgedrukt betekent pole positie, Races cursief betekent snelste ronde
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Pos Punten
1991 Team 7UP Jordan Jordan 191 Ford HBB 4 3.5 V8 USA BRA SMR MON CAN MEX FRA GBR GER HUN BEL
NF
12 4
Camel Benetton Ford Benetton B191 Ford HBA 5 3.5 V8 ITA
5
POR
6
ESP
6
JPN
NF
AUS
NF
1992 Camel Benetton Ford Benetton B191B Ford HB 3.5 V8 RSA
4
MEX
3
EUR
3
3 53
Benetton B192 ESP
2
SMR
NF
MON
4
CAN
2
FRA
NF
GBR
4
GER
3
HUN
NF
BEL
1
ITA
3
POR
7
JPN
NF
AUS
2
1993 Camel Benetton Ford Benetton B193 Ford HB 3.5 V8 RSA
NF
BRA
3
4 52
Benetton B193B EUR
NF
SMR
2
ESP
3
MON
NF
CAN
2
FRA
3
GBR
2
GER
2
HUN
NF
BEL
2
ITA
NF
POR
1
JPN
NF
AUS
NF
1994 Mild Seven Benetton Ford Benetton B194 Ford Zetec-R 3.5 V8 BRA
1
PAC
1
SMR
1
MON
1
ESP
2
CAN
1
EUR
1
GBR
DSQ
GER
NF
HUN
1
BEL
DSQ
ITA POR EUR
1
JPN
2
AUS
NF
1 92
1995 Mild Seven Benetton Renault Benetton B195 Renault RS7 3.0 V10 BRA
1
ARG
3
SMR
NF
ESP
1
MON
1
CAN
5
FRA
1
GBR
NF
GER
1
HUN
NF
BEL
1
ITA
NF
POR
2
EUR
1
PAC
1
JPN
1
AUS
NF
1 102
1996 Scuderia Ferrari S.p.A. Ferrari F310 Ferrari 046 3.0 V10 AUS
NF
BRA
3
ARG
NF
EUR
2
SMR
2
MON
NF
ESP
1
CAN
NF
FRA
DNS
GBR
NF
GER
4
HUN
9
BEL
1
ITA
1
POR
3
JPN
2
3 59
1997 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F310B Ferrari 046/2 3.0 V10 AUS
2
BRA
5
ARG
NF
SMR
2
MON
1
ESP
4
CAN
1
FRA
1
GBR
NF
GER
2
HUN
4
BEL
1
ITA
6
AUT
6
LUX
NF
JPN
1
EUR
NF
DSQ† 78
1998 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F300 Ferrari 047 3.0 V10 AUS
NF
BRA
3
ARG
1
SMR
2
ESP
3
MON
10
CAN
1
FRA
1
GBR
1
AUT
3
GER
5
HUN
1
BEL
NF
ITA
1
LUX
2
JPN
NF
2 86
1999 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F399 Ferrari 048 3.0 V10 AUS
8
BRA
2
SMR
1
MON
1
ESP
3
CAN
NF
FRA
5
GBR
NF
AUT GER HUN BEL ITA EUR MAL
2
JPN
2
5 44
2000 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F1-2000 Ferrari 049 3.0 V10 AUS
1
BRA
1
SMR
1
GBR
3
ESP
5
EUR
1
MON
NF
CAN
1
FRA
NF
AUT
NF
GER
NF
HUN
2
BEL
2
ITA
1
USA
1
JPN
1
MAL
1
1 108
2001 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001 Ferrari 050 3.0 V10 AUS
1
MAL
1
BRA
2
SMR
NF
ESP
1
AUT
2
MON
1
CAN
2
EUR
1
FRA
1
GBR
2
GER
NF
HUN
1
BEL
1
ITA
4
USA
2
JPN
1
1 123
2002 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001 Ferrari 050 3.0 V10 AUS
1
MAL
3
1 144
Ferrari F2002 Ferrari 051 3.0 V10 BRA
1
SMR
1
ESP
1
AUT
1
MON
2
CAN
1
EUR
2
GBR
1
FRA
1
GER
1
HUN
2
BEL
1
ITA
2
USA
2
JPN
1
2003 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2002B Ferrari 051B 3.0 V10 AUS
4
MAL
6
BRA
NF
SMR
1
1 93
Ferrari F2003-GA Ferrari 052 3.0 V10 ESP
1
AUT
1
MON
3
CAN
1
EUR
5
FRA
3
GBR
4
GER
7
HUN
8
ITA
1
USA
1
JPN
8
2004 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004 Ferrari 053 3.0 V10 AUS
1
MAL
1
BHR
1
SMR
1
ESP
1
MON
NF
EUR
1
CAN
1
USA
1
FRA
1
GBR
1
GER
1
HUN
1
BEL
2
ITA
2
CHN
12
JPN
1
BRA
7
1 148
2005 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004M Ferrari 053 3.0 V10 AUS
NF
MAL
7
3 62
Ferrari F2005 Ferrari 055 3.0 V10 BHR
NF
SMR
2
ESP
NF
MON
7
EUR
5
CAN
2
USA
1
FRA
3
GBR
6
GER
5
HUN
2
TUR
NF
ITA
10
BEL
NF
BRA
4
JPN
7
CHN
NF
2006 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari 248 F1 Ferrari 056 2.4 V8 BHR
2
MAL
6
AUS
NF
SMR
1
EUR
1
ESP
2
MON
5
GBR
2
CAN
2
USA
1
FRA
1
GER
1
HUN
8
TUR
3
ITA
1
CHN
1
JPN
NF
BRA
4
2 121
2010 Mercedes GP Petronas F1 Team Mercedes MGP W01 Mercedes FO 108X 2.4 V8 BHR
6
AUS
10
MAL
NF
CHN
10
ESP
4
MON
12
TUR
4
CAN
11
EUR
15
GBR
9
GER
9
HUN
11
BEL
7
ITA
9
SIN
13
JPN
6
KOR
4
BRA
7
ABU
NF
9 72
2011 Mercedes GP Petronas F1 Team Mercedes MGP W02 Mercedes FO 108Y 2.4 V8 AUS
NF
MAL
9
CHN
8
TUR
12
ESP
6
MON
NF
CAN
4
EUR
17
GBR
9
GER
8
HUN
NF
BEL
5
ITA
5
SIN
NF
JPN
6
KOR
NF
IND
5
ABU
7
BRA
15
8 76
2012 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W03 Mercedes FO 108Z 2.4 V8 AUS
NF
MAL
10
CHN
NF
BHR
10
ESP
NF
MON
NF
CAN
NF
EUR
3
GBR
7
GER
7
HUN
NF
BEL
7
ITA
6
SIN
NF
JPN
11
KOR
13
IND
22
ABU
11
USA
16
BRA
7
13 49

† In 1997 werd Schumacher gediskwalificeerd na een ongeluk in de Grand Prix van Europa, waar hij titelconcurrent Jacques Villeneuve van de baan probeerde te rijden. Villeneuve won het kampioenschap, en Schumacher zou met het aantal punten dat hij had tweede geworden zijn.

Records[bewerken]

Michael Schumacher wint de Grand Prix te Indianapolis op 20 juni 2004
  • Meeste malen wereldkampioen: 7 (1994-1995, 2000-2004)
  • Meeste kampioenschappen achter elkaar: 5 (2000-2004)
  • Kampioen met meeste races te gaan: 6 (2002)
  • Grootste verschil met nummer 2 (voor 2010): 67 punten (2002, ten opzichte van de tweede: Rubens Barrichello)
  • Meeste aantal snelste ronden: 77
  • Meeste snelste ronden in één seizoen: 10 (2004)
  • Meeste overwinningen: 91
  • Meeste overwinningen in één seizoen: 13 (2004)
  • Meeste overwinningen met hetzelfde team: 72 (Scuderia Ferrari)
  • Meeste overwinningen op dezelfde Grand Prix: 8 (Frankrijk)
  • Meeste overwinningen op verschillende Grand Prix': 22
  • Meeste overwinningen in één seizoen zonder kampioenschap: 7 (2006)
  • Meeste seizoenen achtereenvolgend met minstens 1 overwinning: 15
  • Meeste seizoenen met ten minste één start: 19 (1991 - 2006; 2010 - 2012)
  • Meeste podiumplaatsen: 155
  • Meeste podiumplaatsen in één seizoen: 17 (2002: dat jaar werden er 17 races verreden.)
  • Meeste podiumplaatsen achtereenvolgend: 19 (VS 2001 - Japan 2002)
  • Meeste top 2-finishes achtereenvolgend: 15 (Brazilië 2002 - Japan 2002)
  • Meeste tweede plaatsen: 43
  • Meeste podiumplaatsen met hetzelfde team: 114 (Scuderia Ferrari)
  • Meeste races met hetzelfde team: 181 (Scuderia Ferrari)
  • Meeste aantal races ten minste 1 ronde geleid: 142
  • Meeste ronden aan de leiding: 5.114
  • Meeste kilometers aan de leiding: 24.144 (tot seizoen 2012)
  • Meeste polepositions: 68
  • Meeste polepositions met hetzelfde team: 58 (Scuderia Ferrari)
  • Meeste dubbels (poleposition en winst): 40
  • Meeste hattricks (poleposition, snelste ronde en winst): 22
  • Meeste hattricks in een seizoen: 5 (2004)
  • Meeste starts van eerste startrij: 115
  • Meeste races gefinisht in punten: 192
  • Hoogste aantal punten: 1.518 (tot en met GP Maleisië 2012)
  • Langste tijd bij hetzelfde team: 11 jaar (1996-2006)
  • Langste tijd tussen eerste en laatste overwinning: 5.145 dagen (tot seizoen 2010)
  • Langste tijd regerend wereldkampioen Formule 1 (8 oktober 2000 - 25 september 2005): 1.813 dagen
  • Langste tijd tussen eerste en laatste start: 7.519 dagen (tot en met GP Maleisië 2012)

Teamgenoten[bewerken]

Trivia[bewerken]

Onthulling Schumacher-S-bocht
  • In 1997 bracht DJ Visage de single Formula uit, die in heel West-Europa een hit werd. Hij stond wekenlang op 1. Het lied is een soort eerbetoon aan Schumacher.
  • Schumacher speelt in de Disney-Pixarfilm Cars (2006) een kleine rol als een Ferrari.
  • In november 2006 werd hij benoemd tot ereburger van Maranello, de thuishaven van Ferrari.
  • In 2008 was Schumacher te zien in de film Asterix en de Olympische Spelen. Hij komt als Schumix uit in de wagenrennen voor Germanië.
  • Schumacher kreeg op 22 juli 2007 een eigen bocht op het circuit van de Nürburgring: de 'Michael-Schumacher-S'. Het was de eerste bocht op de Nürburgring vernoemd naar een F1-rijder. De nieuwe naam voor de bocht werd voor de GP van Europa onthuld door Schumacher zelf samen met Bernie Ecclestone, door een doek weg te trekken van het naamgevende bord.
  • Op 21 juni 2009 ontmaskerde hij zichzelf als de The Stig in het populaire autoprogramma Top Gear. Aan het einde van het programma werd deze onthulling echter alweer in twijfel getrokken. Volgens een officiële bron zat Schumacher die bewuste aflevering wel degelijk achter het stuur van de geteste Ferrari FXX. Het blijft echter een raadsel wie de overige keren de witte helm op had.[13]

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
1993:
Alain Prost
Formule 1 Wereldkampioen
1994-1995
Opvolger:
1996:
Damon Hill

Voorganger:
1999:
Mika Häkkinen
Formule 1 Wereldkampioen
2000-2001-2002-2003-2004
Opvolger:
2005:
Fernando Alonso