Alain Prost
| Alain Prost | ||||
| Alain Prost, in 2008. | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboorteplaats | Saint-Chamond | |||
| Geboortedatum | 24 februari 1955 | |||
| Formule 1-carrière | ||||
| Actieve jaren | 1980-1991, 1993 | |||
| Teams | McLaren Ferrari Williams |
|||
| Aantal F1-races | 199 | |||
| Kampioenschappen | '85, '86, '89, '93 | |||
| Overwinningen | 51 | |||
| Aantal podia | 106 | |||
| Totaal punten | 789,5 | |||
| Aantal polepositions | 33 | |||
| Aantal snelste rondes | 41 | |||
| Eerste grand prix | Argentinië 1980 | |||
| Eerste overwinning | Frankrijk 1981 | |||
| Laatste grand prix | Australië 1993 | |||
|
||||
Alain Marie Pascal Prost (Saint-Chamond (Loire, Frankrijk), 24 februari 1955) is een van de succesvolste Formule 1-coureurs aller tijden. Tijdens zijn Formule 1-carrière tussen 1980 en 1993 won hij 51 maal een Grand Prix. Dit record werd in 2001 door Michael Schumacher gebroken. Prost werd 4 keer wereldkampioen in de Formule 1.
De rivaliteit tussen Prost en de Braziliaan Ayrton Senna in de Formule 1-seizoenen 1988 en 1989 bij het Engelse team Mclaren wordt door velen gezien als een van de meest interessante gevechten tussen coureurs die beiden duidelijk een klasse beter waren dan de concurrentie.
Inhoud |
Prijzen en onderscheidingen [bewerken]
- Legion d'Honneur (Frankrijk, 1985)
- Champion of Champions Trophy (Grand Prix Former Drivers Club, 1988)
- OBE (Koninklijke onderscheiding) (Groot-Brittannië, 1993)
- Wereldsportprijs van de eeuw (World Sports Awards of the Century) (november '99)
- Kampioen in de Andros Trophy, 2006/2007, 2007/2008 en 2011/2012
- Frans Formule Renault kampioen, 1976
- Europees Kampioen Formule Renault, 1977
- Frans Formule 3 kampioen, 1978 en 1979
- Europees Formule 3 kampioen, 1979
Carrière Formule 1 [bewerken]
- Grand Prix debuut: Argentinië 1980
- Laatste Grand Prix: Australië 1993
- Eerste overwinning: Frankrijk 1981
- Opgaves: 56
- Aantal ronden aan de leiding: 2684
- '85, '86, '89, '93: F1 wereldkampioen
- '83, '84, '88, '90: F1 tweede in het wereldkampioenschap
- 51 Grand Prix' gewonnen
- 798,5 kampioenschapspunten
- 106 keer op het podium geëindigd
- 41 snelste ronden
- 6 keer de thuiswedstrijd gewonnen
- Teams: Renault, Mclaren, Ferrari, Williams
Teamgenoten [bewerken]
- John Watson, Mclaren - 1980
- Rene Arnoux, Renault - 1981-1982
- Eddie Cheever, Renault - 1983
- Niki Lauda, Mclaren - 1984-1985
- Keke Rosberg, Mclaren - 1986
- Stefan Johansson, Mclaren - 1987
- Ayrton Senna, Mclaren 1988-1989
- Nigel Mansell, Ferrari,1990
- Jean Alesi, Ferrari,1991
- Damon Hill, Williams,1993
Na Formule 1 [bewerken]
Tussen 1997 en 2001 was hij de eigenaar en manager van het Prost Grand Prix raceteam. Het team ging begin 2002 bankroet. Daarnaast was hij ook nog actief in het rallysport in het ijsracen de Andros Trophy hij werd in het seizoen 2006/2007 met Toyota Corolla kampioen werd en het seizoen 2007/2008 met een Toyota Auris. Hij is ook vaak aanwezig bij de races van zijn zoon, Nicolas Prost. Onlangs verklaarde Prost in een interview dat hij was gevraagd om in 1994 bij Mclaren te rijden. De letterlijke woorden in het interview dat ging over het afbreken van het comeback van Michael Schumacher in de tweede helft van het seizoen 2009 waren:
In 1994 vroeg McLaren me om weer in te stappen. Ik heb drie dagen getest en realiseerde me direct dat er iets mis was. De snelheid was goed, maar de wil om met de druk, die er bij een kampioenschap komt kijken, om te gaan was weg. Een jaar later werd ik door Jean Todt gevraagd om teamgenoot van Schumacher te worden. Ik zou dan tweede coureur worden, wat prima was. Ik was bijna ingestapt, maar heb het toch niet gedaan, om dezelfde redenen."
Externe links [bewerken]
| Voorganger: |
Wereldkampioen Formule 1 1993 |
Opvolger: |
| Voorganger: |
Wereldkampioen Formule 1 1989 |
Opvolger: |
| Voorganger: |
Wereldkampioen Formule 1 1985, 1986 |
Opvolger: |
| Voorganger: |
Europees Formule 3 kampioen 1979 |
Opvolger: |
| Voorganger: - |
Frans Formule 3 kampioen 1978, 1979 |
Opvolger: |
| Voorganger: |
Europees Formule Renault kampioen 1977 |
Opvolger: kampioenschap opgeheven |
| Voorganger: |
Frans Formule Renault kampioen 1976 |
Opvolger: |
| Zie de categorie Alain Prost van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |