Grand Prix Formule 1 van San Marino 1987

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Grand Prix Formule 1 van San Marino 1987 werd gehouden op 3 mei 1987 in Imola.

Verslag[bewerken]

Kwalificatie[bewerken]

In de vrije trainingen op vrijdag werd Nelson Piquet uitgeschakeld voor de race na een ongeluk in de Tamburello. Een band van de Williams sloeg lek, waardoor de Braziliaan tegen de muur terecht kwam. Hij dacht enkel een gekneusde enkel te hebben, maar werd door dokter Sid Watkins verboden om te starten in de race. Bandenleverancier Goodyear besloot na dit incident om nieuwe banden in te vliegen, die beschikbaar werden voor de teams voor de race op zondag.

Ayrton Senna pakte in de kwalificatie op zaterdag de pole-position, met Nigel Mansell naast zich op de grid. De tweede rij werd ingenomen door Teo Fabi in de Benetton en Alain Prost in de McLaren. De derde rij werd bezet door Ferrari, Michele Alboreto voor Gerhard Berger.

Race[bewerken]

De race had twee starts nodig nadat Martin Brundle, Thierry Boutsen en Eddie Cheever stilvielen voor de start. Satoru Nakajima startte vanuit de pits, door een kapotte batterij. René Arnoux kon niet deelnemen aan de tweede start door een kapotte ophanging.

Senna startte goed en nam de leiding voor Mansell. De Brit ging in de tweede ronde voorbij Senna en domineerde de rest van de race. Senna werd ook nog voorbijgegaan door Prost. Hierna verzeilde de Braziliaan in een duel met de Ferrari's. De Braziliaan kwam echter opnieuw op de tweede plaats te liggen nadat Prost moest opgeven met een kapotte alternator. Berger gaf op met turboproblemen in de zeventiende ronde. Alboreto nam toen de tweede plaats van Senna over.

In de 22ste ronde moest Mansell vroeger dan verwacht de pits ingaan, door een verstoorde balans aan een wiel van de wagen. Hierdoor reed Alboreto drie ronden aan de leiding voor hij de pits inging. Senna kon hierdoor even op de eerste plaats rijden voordat Mansell de leiding opnieuw overnam toen de Braziliaan de pits inging. Riccardo Patrese kwam in de Brabham op de tweede plaats te liggen, maar hij had een alternatorprobleem in de 51ste ronde. Op hetzelfde moment moest Teo Fabi opgeven met motorproblemen. Hij reed wel de snelste ronde van de race.

Mansell won de race, voor Senna en Alboreto. Stefan Johansson werd vierde, terwijl Martin Brundle na de opgave van Derek Warwick de eerste punten voor Zakspeed pakte. Satoru Nakajima pakte het laatste puntje.

Uitslag[bewerken]

Positie Nummer Rijder Team Ronden Tijd/Opgave Startplaats Punten
1 5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Williams-Honda 59 1:31:24.076 2 9
2 12 Vlag van Brazilië Ayrton Senna Lotus-Honda 59 + 27.545 1 6
3 27 Vlag van Italië Michele Alboreto Ferrari 59 + 39.144 6 4
4 2 Vlag van Zweden Stefan Johansson McLaren-TAG 59 + 1:00.588 8 3
5 9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Martin Brundle Zakspeed 57 + 2 Rondes 14 2
6 11 Vlag van Japan Satoru Nakajima Lotus-Honda 57 Out of fuel 12 1
7 10 Vlag van Duitsland Christian Danner Zakspeed 57 + 2 Rondes 17  
8 (1) 4 Vlag van Frankrijk Philippe Streiff Tyrrell-Ford 57 + 2 Rondes 20  
9 7 Vlag van Italië Riccardo Patrese Brabham-BMW 57 + 2 Rondes 7  
10 (2) 30 Vlag van Frankrijk Philippe Alliot Larrousse-Ford 56 + 3 Rondes 21  
11 17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Warwick Arrows-Megatron 55 Geen benzine 10  
12 21 Vlag van Italië Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 54 Geen benzine 19  
13 (3) 14 Vlag van Frankrijk Pascal Fabre AGS-Ford 53 + 6 Rondes 24  
NF 19 Vlag van Italië Teo Fabi Benetton-Ford 51 Turbo 4  
NF 20 Vlag van België Thierry Boutsen Benetton-Ford 48 Motor 11  
NF 18 Vlag van Verenigde Staten Eddie Cheever Arrows-Megatron 48 Koppeling 9  
NF 3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 48 Koppeling 23  
NF 8 Vlag van Italië Andrea de Cesaris Brabham-BMW 39 Spin 13  
NF 23 Vlag van Spanje Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 30 Versnellingsbak 16  
NF 22 Vlag van Italië Gabriele Tarquini Osella-Alfa Romeo 26 Versnellingsbak 25  
NF 24 Vlag van Italië Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 25 Turbo 15  
NF 16 Vlag van Italië Ivan Capelli March-Ford 18 Motor 22  
NF 28 Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Ferrari 16 Elektrisch probleem 5  
NF 1 Vlag van Frankrijk Alain Prost McLaren-TAG 14 Elektrisch probleem 3  
NF 26 Vlag van Italië Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 7 Handling 18  
DNS 6 Vlag van Brazilië Nelson Piquet Williams-Honda   Blessure  
DNS 25 Vlag van Frankrijk René Arnoux Ligier-Megatron 0 Ophanging    
  • De nummers tussen haakjes zijn de plaatsen voor de Jim Clark-trofee.

Wetenswaardigheden[bewerken]

Statistieken[bewerken]

Pole-position Ayrton Senna Lotus-Honda 1:25.826
Snelste ronde Teo Fabi Benetton-Ford 1:29.246


Vorige race:
Grand Prix van Brazilië 1987
FIA Formule 1 Wereldkampioenschap
38e seizoen (1987)
Volgende race:
Grand Prix van België 1987

Vorige race:
Grand Prix van San Marino 1986
Grand Prix van San Marino Volgende race:
Grand Prix van San Marino 1988
1989: BRA · SMR · MON · MEX · USA · CAN · FRA · GBR · DUI · HON · BEL · ITA · POR · SPA · JAP · AUS
1988: BRA · SMR · MON · MEX · CAN · USO · FRA · GBR · DUI · HON · BEL · ITA · POR · SPA · JAP · AUS
1987: BRA · SMR · BEL · MON · USO · FRA · GBR · DUI · HON · OOS · ITA · POR · SPA · MEX · JAP · AUS
1986: BRA · SPA · SMR · MON · BEL · CAN · USO · FRA · GBR · DUI · HON · OOS · ITA · POR · MEX · AUS
1985: BRA · POR · SMR · MON · CAN · USO · FRA · GBR · DUI · OOS · NED · ITA · BEL · EUR · ZAF · AUS
1984: BRA · ZAF · BEL · SMR · FRA · MON · CAN · USO · DAL · GBR · DUI · OOS · NED · ITA · EUR · POR
1983: BRA · USW · FRA · SMR · MON · BEL · USO · CAN · GBR · DUI · OOS · NED · ITA · EUR · ZAF
1982: ZAF · BRA · USW · SMR · BEL · MON · USO · CAN · NED · GBR · FRA · DUI · OOS · ZWI · ITA · USL
1981: USW · BRA · ARG · SMR · BEL · MON · SPA · FRA · GBR · DUI · OOS · NED · ITA · CAN · USL
1980: ARG · BRA · ZAF · USW · BEL · MON · FRA · GBR · DUI · OOS · NED · ITA · CAN · USA