Grand Prix Formule 1 van San Marino 1994
De Grand Prix Formule 1 van San Marino 1994 werd gehouden op 1 mei 1994 in Imola. Het weekend werd overschaduwd door de dodelijke ongelukken van Ayrton Senna en Roland Ratzenberger en een zware crash van Rubens Barrichello. Door deze ongelukken werden de jaren erna de wagens en circuits aangepast om ze veiliger te maken.
Inhoud |
Verslag [bewerken]
Kwalificatie [bewerken]
Vrijdag [bewerken]
Tijdens de eerste kwalificatiesessie, maakte Rubens Barrichello een zware crash toen zijn Jordan over een curbstone reed tegen 225 km/u waardoor hij in de lucht gelanceerd werd. Hij raakte een bandenmuur en raakte bewusteloos. Zijn auto ging nog een aantal keer overkop. De medische teams waren er snel bij en hij werd naar het medisch centrum gebracht. Hij had een gebroken neus en een plaaster rond zijn arm.
Zaterdag [bewerken]
Na twintig minuten in de kwalificatiesessie op zaterdag, ging Roland Ratzenberger uit de bocht in de Villeneuva Curva. Hij ging met zijn Simtek recht in de muur. De overlevingscel van zijn cockpit bleef grotendeels intact, maar de impact zorgde voor een schedelbreuk. Ratzenberger was in de ronde voor de crash over de curbstones van de Acque Minerali chicane gereden, wat zorgde voor schade aan zijn voorvleugel. In plaats van terug te keren naar de pitstraat, begon hij aan een nieuwe snelle ronde. Met hoge snelheid brak zijn voorvleugel af, waardoor hij de controle over zijn wagen verloor.
De kwalificatiesessie werd stopgezet. Toen Ratzenberger eenmaal in het ziekenhuis aankwam, was hij al overleden aan zijn verwondingen. Het was voor het eerst sinds 1982 (de Grand Prix van Canada) dat er een dodelijk ongeval gebeurde in een race-weekend. Het was acht jaar geleden sinds het laatste dodelijk ongeval in de Formule 1, toen Elio de Angelis stierf tijdens een testsessie op Paul Ricard.
Ayrton Senna behaalde uiteindelijk de pole-position, met opnieuw Michael Schumacher naast hem. Gerhard Berger kwalificeerde zich als derde en Senna's teammaat Damon Hill als vierde.
Race [bewerken]
Eerste start [bewerken]
Bij de eerste start viel JJ Lehto stil met zijn Benetton. Pedro Lamy had de stilstaande wagen niet gezien en reed er achteraan in. Stukken van de wagens vlogen over het hek waardoor negen toeschouwers gewond raakten. Hierdoor moest de safety car op het circuit komen. Door de lage snelheid koelden de banden van de wagens af. Nadat het circuit was schoongemaakt, werd er een rollende start gemaakt. Toen Senna door Tamburello stuurde reed hij over de oneffenheid terwijl alle andere piloten erlangs reden. Hierdoor raakte de bodemplaat van de wagen het asfalt, waardoor alle grip verdween. De Williams reed rechtdoor en boorde zich in de muur.
De rode vlag werd getoond om aan te tonen dat de race gestopt was, waardoor F1-dokter Sid Watkins Senna de nodige zorgen op het circuit kon toedienen. Alle wagens moesten terugkeren naar de pits om de herstart af te wachten. Larrousse stuurde haar rijder Érik Comas echter te vroeg op de baan, wat opnieuw tot enkele gevaarlijke situaties leidde. Hij was echter zo in shock na het zien van de plaats van het ongeluk, dat hij onmiddellijk opgaf. Senna werd naar het Maggiori Hospitaal in Bologna overgevlogen. Na 37 minuten werd de race herstart.
Tweede start [bewerken]
Het resultaat van de herstarte race was het gemiddelde van het eerste en tweede deel. Gerhard Berger startte het best maar na 12 ronden reed Schumacher al opnieuw aan de leiding. Toen Schumacher in de pits ging, nam Nicola Larini kort de eerste plaats over, maar Schumacher ging opnieuw voorbij Larini tijdens zijn pitstop.
Tien ronden voor het einde kwam Michele Alboreto's wiel los in de pitlaan, waardoor twee Ferrari en twee Lotus mecaniciens naar het hospitaal dienden overgebracht worden.
Schumacher won de race, met achter hem Larini en Häkkinen. Hierdoor behaalde de Duitser het maximum van 30 WK-punten. Larini behaalde zijn eerste en enige podiumplaats.
Na de race [bewerken]
Twee uur en twintig minuten nadat Schumacher over de finish was gegaan, werd Senna dood verklaard. Het tijdstip van overlijden werd echter vastgesteld op 14:17, wat betekende dat hij onmiddellijk dood was. De doodsoorzaak was een stuk van de ophanging die door Senna's helm gevlogen was. In de cockpit van de Williams van Senna vonden ze later nog een Oostenrijkse vlag waarmee hij aan het einde van de race hulde had willen brengen aan Roland Ratzenberger in de race die hij zelf niet finishte.
Het circuit werd aangepast, waardoor het een stuk trager werd. Ook de reglementen voor het ontwerp van de wagens werd aangepast, waardoor er in 1995 sterk trager zou worden gereden. Ook de Grand Prix Drivers Association werd opnieuw opgericht, nadat deze in 1982 ontbonden was. Op die manier konden de rijders opnieuw hun belangen verdedigen en kregen inspraak in veiligheid.
Senna kreeg op 5 mei 1994 een staatsbegrafenis in São Paulo. Bijna iedereen uit de Formule 1-wereld ging naar de begrafenis, maar FIA-baas Max Mosley ging naar de begrafenis van Roland Ratzenberger op 7 mei 1994.
Uitslag [bewerken]
.svg){kind=small}
Statistieken [bewerken]
| Pole-position | Ayrton Senna | Williams-Renault | 1:21.548 |
|---|---|---|---|
| Snelste ronde | Damon Hill | Williams-Renault | 1:24.335 |
| Vorige race: Grand Prix van de Pacific 1994 |
FIA Formule 1 Wereldkampioenschap 45e seizoen (1994) |
Volgende race: Grand Prix van Monaco 1994 |
|
|
||
| Vorige race: Grand Prix van San Marino 1993 |
Grand Prix van San Marino | Volgende race: Grand Prix van San Marino 1995 |
| Grand Prix Formule 1 van San Marino |
|---|
|
1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 |
