Formule 1 in 1989

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
40e Formule 1-seizoen (1989)
Volgende: 1990
Vorige: 1988
Voor de derde maal werd Alain Prost kampioen
Voor de derde maal werd Alain Prost kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 46
Constructeurs 19
Verdedigend
kampioen
Vlag van Brazilië Ayrton Senna (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 76 (3e titel)
2e plaats Vlag van Brazilië Ayrton Senna 60
3e plaats Vlag van Italië Riccardo Patrese 40
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren 141 (4e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams 77
3e plaats Vlag van Italië Ferrari 59
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1989 was het 40e FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 26 maart 1989 en eindigde op 5 november na zestien races.

  • Alain Prost pakte zijn derde, erg omstreden wereldtitel.
  • 1989 betekende het eind van het turbo-tijdperk. Ferrari reed voor het eerst opnieuw met een motor met 12-cilinder.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 26 maart Brazilië Jacarepagua Nigel Mansell Ferrari verslag
2 23 april San Marino Imola Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
3 7 mei Monaco Monte Carlo Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
4 28 mei Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
5 4 juni Verenigde Staten Phoenix Alain Prost McLaren-Honda verslag
6 18 juni Canada Circuit Gilles Villeneuve Thierry Boutsen Williams-Renault verslag
7 9 juli Frankrijk Paul Ricard Alain Prost McLaren-Honda verslag
8 16 juli Groot-Brittannië Silverstone Alain Prost McLaren-Honda verslag
9 30 juli Duitsland Hockenheimring Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
10 13 augustus Hongarije Hungaroring Nigel Mansell Ferrari verslag
11 27 augustus België Spa-Francorchamps Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
12 10 september Italië Monza Alain Prost McLaren-Honda verslag
13 24 september Portugal Estoril Gerhard Berger Ferrari verslag
14 1 oktober Spanje Jerez Ayrton Senna McLaren-Honda verslag
15 22 oktober Japan Suzuka Alessandro Nannini Benetton-Ford verslag
16 5 november Australië Adelaide Thierry Boutsen Williams-Renault verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SMA MON MEX USA CAN FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS tot.
1 Alain Prost Fransman McLaren 2 2 2 5 1 nf 1 1 2 4 2 1 2 3 nf nf 76 (81)
2 Ayrton Senna Braziliaan McLaren 11 1 1 1 nf 7 nf nf 1 2 1 nf nf 1 dq nf 60
3 Riccardo Patrese Italiaan Williams 15 nf 15 2 2 2 3 nf 4 nf nf 4 nf 5 2 3 40
4 Nigel Mansell Brit Ferrari 1 nf nf nf nf dq 2 2 3 1 3 nf dq -- nf nf 38
5 Thierry Boutsen Belg Williams nf 4 10 nf 6 1 nf 10 nf 3 4 3 nf nf 3 1 37
6 Alessandro Nannini Italiaan Benetton 6 3 8 4 nf dq nf 3 nf nf 5 nf 4 nf 1 2 32
7 Gerhard Berger Oostenrijker Ferrari nf nf -- nf nf nf nf nf nf nf nf 2 1 2 nf nf 21
8 Nelson Piquet Braziliaan Lotus nf nf nf 11 nf 4 8 4 5 6 nq nf nf 8 4 nf 12
9 Jean Alesi Fransman Tyrrell -- -- -- -- -- -- 4 nf 10 9 -- 5 -- 4 nf nf 8
10 Derek Warwick Brit Arrows 5 5 nf nf nf nf -- 9 6 10 6 nf nf 9 6 nf 7
11 Eddie Cheever Amerikaan Arrows nf 9 7 7 3 nf 7 nq 12 5 nf nq nf nf 8 nf 6
12 Stefan Johansson Zweed Onyx pq pq pq nf nf dq 5 pq nf nf 8 pq 3 pq pq pq 6
13 Michele Alboreto Italiaan Tyrrell/Larrousse 10 nq 5 3 nf nf -- -- nf nf nf nf 11 pq pq pq 6
14 Johnny Herbert Brit Tyrrell/Benetton 4 11 14 15 5 nq -- -- -- -- nf -- nq -- -- -- 5
15 Pierluigi Martini Italiaan Minardi nf nf nf nf nf nf nf 5 9 nf 9 7 5 nf -- 6 5
16 Mauricio Gugelmin Braziliaan March 3 nf nf nq nf nf nc nf nf nf 7 nf 10 nf 7 7 4
17 Andrea de Cesaris Italiaan Scuderia Italia 13 10 13 nf 8 3 nq nf 7 nf 11 nf nf 7 10 nf 4
18 Stefano Modena Italiaan Brabham nf nf 3 10 nf nf nf nf nf 11 nf nq 14 nf nf 8 4
19 Alex Caffi Italiaan Scuderia Italia pq 7 4 13 nf 6 nf nq nf 7 nf 11 nf nf 9 nf 4
20 Martin Brundle Brit Brabham nf nf 6 9 nf pq pq nf 8 12 nf 6 8 nf 5 nf 4
21 Satoru Nakajima Japanner Lotus 8 nc nq nf nf nq nf 8 nf nf nq 10 7 nf nf 4 3
22 Christian Danner Vlag van Duitsland Rial 14 nq nq 12 4 8 nq nq nq nq nq 29 nq -- -- -- 3
23 Emanuele Pirro Italiaan Benetton -- -- -- -- -- -- 9 11 nf 8 10 nf nf nf nf 5 2
24 René Arnoux Fransman Ligier nq nq 12 14 nq 5 nf nq 11 nq nf 9 13 nq nq nf 2
25 Jonathan Palmer Brit Tyrrell 7 6 9 -- 9 nf 10 nf nf 13 14 nf 6 10 nf nq 2
26 Olivier Grouillard Fransman Ligier 9 dq nf 8 nq nq 6 7 nf nq 13 nf nq nf nf nf 1
27 Gabriele Tarquini Italiaan AGS -- 8 nf 6 7 nf nf pq pq pq pq pq pq pq pq pq 1
28 Luis Perez-Sala Spanjaard Minardi nf nf nf nq nf nf nq 6 nq nf 15 8 12 nf nf nq 1
29 Philippe Alliot Fransman Larrousse 12 nf nf nc nf nf nf nf nf pq 16 nf 9 6 nf nf 1
Ivan Capelli Italiaan March nf nf 11 nf nf nf nf nf nf nf 12 nf nf nf nf nf 0
Éric Bernard Fransman Larrousse -- -- -- -- -- -- 11 nf -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Bertrand Gachot Belg Onyx/Rial -- pq pq pq -- pq 13 12 nq nf nf nf -- -- nq nq 0
Nicola Larini Italiaan Osella dq 12 pq pq pq nf pq nf pq pq pq nf pq nf nf nf 0
Martin Donnelly Brit Arrows -- -- -- -- -- -- 12 -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Osella pq pq pq pq pq pq pq pq pq nf pq pq pq nf pq nf 0
Bernd Schneider Vlag van Duitsland Zakspeed nf pq pq pq pq pq pq pq -- pq pq pq pq pq nf pq 0
JJ Lehto Fin Onyx -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq nf pq nf 0
Yannick Dalmas Fransman AGS nq nf nq nq nq nq -- pq pq pq pq pq pq pq pq pq 0
Pierre-Henri Raphanel Fransman Coloni/Rial pq pq nf -- pq -- pq pq pq -- nq nq nq nq nq nq 0
Paolo Barilla Italiaan Minardi -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 0
Gregor Foitek Zwitser Eurobrun/Rial nq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq -- -- nq -- -- 0
Volker Weidler Vlag van Duitsland Rial pq -- pq pq pq pq pq -- dq nq -- -- -- -- -- -- 0
Aguri Suzuki Japanner Zakspeed pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq 0
Joachim Winkelhock Vlag van Duitsland AGS pq pq -- pq pq pq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Oscar Larrauri Argentijn Eurobrun -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq pq pq pq pq 0
Enrico Bertaggia Italiaan Coloni -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq 0

Constructeurskampioenschap[bewerken]

pos. team + motor tot.
1 McLaren-Honda 141
2 Williams-Renault 77
3 Ferrari 59
4 Benetton-Ford 39
5 Tyrrell-Ford 16
6 Lotus-Judd 15
7 Arrows-Ford 13
8 Scuderia Italia-Ford 8
9 Brabham-Judd 8
10 Minardi-Ford 6
11 Onyx-Ford 6
12 March-Judd 4
13 Ligier-Ford 3
14 Rial-Ford 3
15 AGS-Ford 1
15 Lotus-Lamborghini 1

De overige teams (Eurobrun, Osella, Zakspeed en Coloni) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.