Formule 1 in 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
18e Formule 1-seizoen (1967)
Volgende: 1968
Vorige: 1966
Denny Hulme werd in 1967 wereldkampioen
Denny Hulme werd in 1967 wereldkampioen
Algemene informatie
Races 11
Coureurs 39
Constructeurs 13
Verdedigend
kampioen
Vlag van Australië Jack Brabham (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 51 (1e titel)
2e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 46
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark 41
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham 63 (2e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus 44
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper 28
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1967 was het 18de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 2 januari 1967 en eindigde op 22 oktober na elf races.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 2 januari Zuid-Afrika Kyalami Pedro Rodriguez Cooper-Maserati verslag
2 7 mei Monaco Monte Carlo Denny Hulme Brabham-Repco verslag
3 4 juni Nederland Zandvoort Jim Clark Lotus-Ford verslag
4 18 juni België Spa-Francorchamps Dan Gurney Eagle-Weslake verslag
5 2 juli Frankrijk Le Mans Jack Brabham Brabham-Repco verslag
6 15 juli Groot-Brittannië Silverstone Jim Clark Lotus-Ford verslag
7 6 augustus Duitsland Nürburgring Denny Hulme Brabham-Repco verslag
8 27 augustus Canada Mosport Park Jack Brabham Brabham-Repco verslag
9 10 september Italië Monza John Surtees Honda verslag
10 1 oktober Verenigde Staten Watkins Glen International Jim Clark Lotus-Ford verslag
11 22 oktober Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Jim Clark Lotus-Ford verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Canada Vlag van Italië Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF MON NED BEL FRA GBR DUI CAN ITA USA MEX
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 4 1 3 Ret 2 2 1 2 Ret 3 3 51
2 Vlag van Australië Jack Brabham 6 Ret 2 Ret 1 4 2 1 2 5 2 46 (48)
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark Ret Ret 1 6 Ret 1 Ret Ret 3 1 1 41
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees 3 Ret Ret Ret 6 4 1 Ret 4 20
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon 3 4 3 Ret 3 3 6 7 Ret 9 20
6 Vlag van Mexico Pedro Rodriguez 1 5 Ret 9 6 5 11 6 15
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill Ret 2 Ret Ret Ret Ret Ret 4 Ret 2 Ret 15
8 Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney Ret Ret Ret 1 Ret Ret Ret 3 Ret Ret Ret 13
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart Ret Ret Ret 2 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 10
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Spence Ret 6 8 5 Ret Ret Ret 5 5 Ret 5 9
11 Vlag van Rhodesië John Love 2 6
12 Vlag van Zwitserland Jo Siffert Ret Ret 10 7 4 Ret Ret DNS Ret 4 12 6
13 Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt Ret Ret Ret 4 Ret Ret Ret Ret 4 Ret 6
14 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 4 Ret Ret Ret Ret 7 Ret Ret Ret 3
15 Vlag van Zweden Jo Bonnier Ret Ret Ret 6* 8 Ret 6 10 3
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Irwin 7 Ret 5 7 9 Ret Ret Ret Ret 2
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Anderson 5 DNQ 9 8 Ret Ret 2
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Parkes 5 Ret 2
19 Vlag van Frankrijk Guy Ligier 10 NC 10 8* Ret Ret 11 1
20 Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti 6 NC Ret 1
21 Vlag van België Jacky Ickx 6 Ret 1
22 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise DNQ 7 7 0
23 Vlag van Verenigd Koninkrijk David Hobbs 8 9 0
24 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Rees 9 0
25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 10 0
26 Vlag van Verenigde Staten Mike Fisher 11 Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Dave Charlton NC 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Luki Botha NC 0
Vlag van Canada Al Pease NC 0
Vlag van Frankrijk Piers Courage Ret Ret DNS 0
Vlag van Mexico Moises Solana Ret Ret 0
Vlag van Rhodesië Sam Tingle Ret 0
Vlag van Italië Lorenzo Bandini Ret 0
Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin Ret 0
Vlag van Zwitserland Silvio Moser Ret 0
Vlag van Italië Giancarlo Baghetti Ret 0
Vlag van Canada Tom Jones DNQ 0
Vlag van Canada Eppie Wietzes DSQ 0
Vlag van Verenigde Staten Richie Ginther DNQ 0
Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Canada Vlag van Italië Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF MON NED BEL FRA GBR DUI CAN ITA USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde

  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap, vanwaar de nummers 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt

Uitslagen constructeurs[bewerken]

Per race telt alleen het beste resultaat mee van de constructeur.

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden1 tellen mee voor de eindstand.

Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Canada Vlag van Italië Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF MON NED BEL FRA GBR DUI CAN ITA USA MEX
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco 4 1 2 Ret 1 2 1 1 2 3 2 63 (67)
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford 1 6 Ret 1 Ret 4 3 1 1 44
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 1 5 10 4 4 5 6* 8 4 4 6 28
4 Vlag van Japan Honda 3 Ret Ret Ret 6 4 1 Ret 4 20
5 Vlag van Italië Ferrari 3 4 3 Ret 3 3 6 7 Ret 8 20
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM Ret 6 8 2 3 7 9 5 5 Ret 5 17
7 Vlag van Verenigde Staten Eagle-Weslake Ret Ret 1 Ret Ret Ret 3 Ret Ret 13
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-BRM Ret 2 7 11 Ret 6
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 2 DNQ 6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-BRM 4 Ret 7 Ret Ret Ret 3
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax 5 DNQ 9 8 Ret Ret 2
12 Vlag van Frankrijk Matra-Ford Ret 7 7 0
Vlag van Verenigde Staten Eagle-Climax Ret DNQ NC Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 LDS-Climax Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-ATS Ret 0
Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Canada Vlag van Italië Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF MON NED BEL FRA GBR DUI CAN ITA USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde

  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap, vanwaar de nummers 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt