Formule 1 in 1968

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
19e Formule 1-seizoen (1968)
Volgende: 1969
Vorige: 1967
In 1968 won Graham Hill zijn tweede titel
In 1968 won Graham Hill zijn tweede titel
Algemene informatie
Races 12
Coureurs 42
Constructeurs 16
Verdedigend
kampioen
Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill 48 (2e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart 36
3e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 33
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus 75 (3e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren 56
3e plaats Vlag van Frankrijk Matra 45
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1968 was het 19de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 1 januari 1968 en eindigde op 3 november na twaalf races.

  • Graham Hill werd voor de tweede keer wereldkampioen met Lotus.
  • Dit was het eerste seizoen waarin vleugels gebruikt werden door de teams.
  • De FIA liet voor het eerst ongelimiteerde sponsoring toe op de wagens.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 1 januari Zuid-Afrika Kyalami Jim Clark Lotus-Ford verslag
2 12 mei Spanje Jarama Graham Hill Lotus-Ford verslag
3 26 mei Monaco Monte Carlo Graham Hill Lotus-Ford verslag
4 9 juni België Spa-Francorchamps Bruce McLaren McLaren-Ford verslag
5 23 juni Nederland Zandvoort Jackie Stewart Matra-Ford verslag
6 7 juli Frankrijk Rouen-Les-Essarts Jacky Ickx Ferrari verslag
7 20 juli Groot-Brittannië Brands Hatch Jo Siffert Lotus-Ford verslag
8 4 augustus Duitsland Nürburgring Jackie Stewart Matra-Ford verslag
9 8 september Italië Monza Denny Hulme McLaren-Ford verslag
10 22 september Canada Mont-Tremblant Denny Hulme McLaren-Ford verslag
11 6 oktober Verenigde Staten Watkins Glen International Jackie Stewart Matra-Ford verslag
12 3 november Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Graham Hill Lotus-Ford verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vijf beste resultaten van de zes laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON BEL NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill 2 1 1 Ret 9 Ret Ret 2 Ret 4 2 1 48
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart Ret 4 1 3 6 1 Ret 6 1 7 36
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 5 2 5 Ret Ret 5 4 7 1 1 Ret Ret 33
4 Vlag van België Jacky Ickx Ret Ret 3 4 1 3 4 3 Ret 27
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren Ret Ret 1 Ret 8 7 13 Ret 2 6 2 22
6 Vlag van Mexico Pedro Rodriguez Ret Ret Ret 2 3 NC Ret 6 Ret 3 Ret 4 18
7 Vlag van Zwitserland Jo Siffert 7 Ret Ret 7 Ret 11 1 Ret Ret Ret 5 6 13
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees 8 Ret Ret Ret Ret 2 5 Ret Ret Ret 3 Ret 12
9 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise 6 5 Ret 8 2 9 Ret Ret 5 Ret Ret Ret 11
10 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon 4 Ret Ret 6 10 2 Ret Ret Ret Ret Ret 10
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark 1 9
12 Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 3 Ret Ret Ret Ret 8
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 2 Ret 7 7 Ret 14 6
14 Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin Ret Ret 2 Ret Ret 6
15 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Oliver Ret 5 NC Ret 11 Ret Ret DNS 3 6
16 Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti Ret 4 4 6
17 Vlag van België Lucien Bianchi 3 6 Ret Ret NC Ret Ret 5
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vic Elford 4 Ret Ret Ret 5 Ret 8 5
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Redman Ret 3 Ret 4
20 Vlag van Frankrijk Piers Courage Ret Ret Ret Ret 6 8 8 4 Ret Ret Ret 4
21 Vlag van Verenigde Staten Dan Gurney Ret Ret Ret Ret 9 Ret Ret 4 Ret 3
22 Vlag van Zweden Jo Bonnier Ret DNQ Ret 8 Ret 6 Ret Ret 5 3
23 Vlag van Australië Jack Brabham Ret DNS Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret Ret Ret 10 2
24 Vlag van Zwitserland Silvio Moser DNQ 5 NC DNQ 2
25 Vlag van Frankrijk Henri Pescarolo Ret DNS 9 0
26 Vlag van Rhodesië John Love 9 0
27 Vlag van Duitsland Hubert Hahne 10 0
28 Vlag van Duitsland Kurt Ahrens Jr. 12 0
Vlag van Italië Jackie Pretorius NC 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Bell Ret Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Mario Andretti DNS Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Bobby Unser DNS Ret 0
Vlag van Italië Andrea de Adamich Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Dave Charlton Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Spence Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Basil van Rooyen Ret 0
Vlag van Rhodesië Sam Tingle Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Robin Widdows Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Hobbs Ret 0
Vlag van Canada Bill Brack Ret 0
Vlag van Mexico Moises Solana Ret 0
Vlag van Australië Frank Gardner DNQ 0
Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON BEL NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde

Uitslagen constructeurs[bewerken]

Per race telt alleen het beste resultaat mee voor het constructeurs kampioenschap.

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vijf beste resultaten van de zes laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON BEL NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford 1 1 1 5 9 11 1 2 Ret 4 2 1 75
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-Ford 2 5 1 Ret 5 4 7 1 1 4 2 56
3 Vlag van Frankrijk Matra-Ford 6 5 Ret 4 1 3 6 1 2 6 1 7 45
4 Vlag van Italië Ferrari 4 Ret 3 4 1 2 4 3 Ret Ret Ret 37
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM Ret Ret 2 2 3 6 8 6 4 3 Ret 4 28
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-BRM Ret 3 3 6 Ret 4 Ret Ret Ret 5 Ret 8 20
7 Vlag van Japan Honda 8 Ret Ret Ret Ret 2 5 Ret Ret Ret 3 5 14
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco 3 Ret Ret Ret 5 Ret Ret 3 Ret Ret Ret 10 12
9 Vlag van Frankrijk Matra Ret 8 2 9 Ret Ret 5 Ret Ret 9 8
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-BRM 5 DNQ Ret 8 Ret 6 Ret Ret 3
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 7 0
12 Vlag van Verenigde Staten Eagle-Weslake Ret Ret Ret 9 Ret 0
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lola-BMW 10 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax NC 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 LDS-Repco Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax Ret 0
Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON BEL NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde