Formule 1 in 1986

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
37e Formule 1-seizoen (1986)
Volgende: 1987
Vorige: 1985
Alain Prost verdedigde met succes zijn titel in 1986
Alain Prost verdedigde met succes zijn titel in 1986
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 32
Constructeurs 15
Verdedigend
kampioen
Vlag van Frankrijk Alain Prost (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 72 (2e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell 70
3e plaats Vlag van Brazilië Nelson Piquet 69
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams 141 (3e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren 96
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus 58
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1986 was het 37ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 23 maart 1986 en eindigde op 26 oktober na zestien races.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 23 maart Brazilië Jacarepagua Nelson Piquet Williams-Honda verslag
2 13 april Spanje Jerez Ayrton Senna Lotus-Renault verslag
3 27 april San Marino Imola Alain Prost McLaren-TAG verslag
4 11 mei Monaco Monte Carlo Alain Prost McLaren-TAG verslag
5 25 mei België Spa-Francorchamps Nigel Mansell Williams-Honda verslag
6 15 juni Canada Circuit Gilles Villeneuve Nigel Mansell Williams-Honda verslag
7 22 juni Verenigde Staten Oost Detroit Ayrton Senna Lotus-Renault verslag
8 6 juli Frankrijk Paul Ricard Nigel Mansell Williams-Honda verslag
9 13 juli Groot-Brittannië Brands Hatch Nigel Mansell Williams-Honda verslag
10 27 juli Duitsland Hockenheimring Nelson Piquet Williams-Honda verslag
11 10 augustus Hongarije Hungaroring Nelson Piquet Williams-Honda verslag
12 17 augustus Oostenrijk Österreichring Alain Prost McLaren-TAG verslag
13 7 september Italië Monza Nelson Piquet Williams-Honda verslag
14 21 september Portugal Estoril Nigel Mansell Williams-Honda verslag
15 12 oktober Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Gerhard Berger Benetton-BMW verslag
16 26 oktober Australië Adelaide Alain Prost McLaren-TAG verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SPA SMA MON BEL CAN USA FRA GBR DUI HON OOS ITA POR MEX AUS tot.
1 Alain Prost Fransman McLaren nf 3 1 1 6 2 3 2 3 6 nf 1 dq 2 2 1 72 (74)
2 Nigel Mansell Brit Williams nf 2 nf 4 1 1 5 1 1 3 3 nf 2 1 5 nf 70 (72)
3 Nelson Piquet Braziliaan Williams 1 nf 2 7 nf 3 nf 3 2 1 1 nf 1 3 4 2 69
4 Ayrton Senna Braziliaan Lotus 2 1 nf 3 2 5 1 nf nf 2 2 nf nf 4 3 nf 55
5 Stefan Johansson Zweed Ferrari nf nf 4 10 3 nf nf nf nf 11 4 3 3 6 12 3 23
6 Keke Rosberg Fin McLaren nf 4 5 2 nf 4 nf 4 nf 5 nf 9 4 nf nf nf 22
7 Gerhard Berger Oostenrijker Benetton 6 6 3 nf 10 nf nf nf nf 10 nf 7 5 nf 1 nf 17
8 Jacques Laffite Fransman Ligier 3 nf nf 6 5 7 2 6 nf -- -- -- -- -- -- -- 14
9 Michele Alboreto Italiaan Ferrari nf nf 10 nf 4 8 4 8 nf nf nf 2 nf 5 nf nf 14
10 René Arnoux Fransman Ligier 4 nf nf 5 nf 6 nf 5 4 4 nf 10 nf 7 15 7 14
11 Martin Brundle Brit Tyrrell 5 nf 8 nf nf 9 nf 10 5 nf 6 nf 10 nf 11 4 8
12 Alan Jones Australiër Lola nf nf nf nf 11 10 nf nf nf 9 nf 4 6 -- nf nf 4
13 Johnny Dumfries Brit Lotus 9 nf nf nq nf nf 7 nf 7 nf 5 nf nf 9 nf 6 3
14 Philippe Streiff Fransman Tyrrell 7 nf nf 11 12 11 9 nf 6 nf 8 nf 9 nf nf 5 3
15 Patrick Tambay Fransman Lola nf 8 nf nf nf nf -- nf nf 8 7 5 nf nc nf nc 2
16 Teo Fabi Italiaan Benetton 10 5 nf nf 7 nf nf nf nf nf nf nf nf 8 nf 10 2
17 Riccardo Patrese Italiaan Brabham nf nf 6 nf 8 nf 6 7 nf nf nf nf nf nf 13 nf 2
18 Christian Danner Vlag van Duitsland Osella nf nf nf nq nf nf nf 11 nf nf nf 6 8 11 9 nf 1
19 Philippe Alliot Fransman Ligier -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 9 nf nf nf 6 8 1
Thierry Boutsen Belg Arrows nf 7 7 8 nf nf nf nc nc nf nf nf 7 10 7 nf 0
Derek Warwick Brit Brabham -- -- -- -- -- nf 10 9 8 7 nf ns nf nf nf nf 0
Jonathan Palmer Brit Zakspeed nf nf nf 12 13 nf 8 nf 9 nf 10 nf nf 12 10 9 0
Huub Rothengatter Nederlander Zakspeed -- -- nf nq nf 12 nf nf nf nf nf 8 nf nf -- nf 0
Andrea de Cesaris Italiaan Minardi nf nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf nf nf nf 8 nf 0
Elio de Angelis Italiaan Brabham 8 nf nf nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Marc Surer Zwitserland Arrows nf nf 9 9 9 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Osella nf nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf 11 nf nf nf nf 0
Allen Berg Canadees Osella -- -- -- -- -- -- nf nf nf 12 nf nf -- 13 16 nc 0
Alessandro Nannini Italiaan Minardi nf nf nf -- nf nf nf nf nf nf nf nf nf nc 14 nf 0
Ivan Capelli Italiaan AGS -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf -- -- 0
Eddie Cheever Amerikaan Lola -- -- -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Alex Caffi Italiaan Osella -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nc -- -- -- 0
  • De beste elf resultaten telden in het wereldkampioenschap.

Constructeurskampioenschap[bewerken]

pos. team + motor tot.
1 Williams-Honda 141
2 McLaren-TAG 96
3 Lotus-Renault 58
4 Ferrari 37
5 Ligier-Renault 29
6 Benetton-BMW 19
7 Tyrrell-Renault 11
8 Lola-Ford 6
9 Brabham-BMW 2
10 Arrows-BMW 1

De overige teams (Zakspeed, Osella, Lola, AGS en Minardi) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.