Grand Prix Formule 1 van Nederland
 Grand Prix van Nederland |
||||
 |
||||
| Circuit van Zandvoort | ||||
| Land | Nederland | |||
| Organisator | Fédération Internationale de l'Automobile | |||
| Geschiedenis | ||||
| Eerste editie | 1948 | |||
| Meeste overwinningen |  Jim Clark (4) |
|||
| Laatste editie | ||||
| Datum | 25 augustus 1985 | |||
| Poleposition |  Nelson Piquet Brabham-BMW |
|||
| Snelste ronde |  Alain Prost McLaren-TAG |
|||
| Winnaar |  Niki Lauda McLaren-TAG |
|||
| Tweede | Alain Prost McLaren-TAG |
|||
| Derde | Ayrton Senna Lotus-Renault |
|||
|
||||
De Grand Prix van Nederland (ook wel 'Grote Prijs van Nederland') was een wedstrijd uit de Formule 1 die tussen 1952 en 1985 werd gereden op het Circuit van Zandvoort.
Al in de jaren '30 werden er in Zandvoort stratenracewedstrijden gehouden, maar pas na de Duitse invasie van Nederland kreeg het autoracen een impuls. Het verhaal gaat dat de burgemeester van Zandvoort in een poging vrijstelling voor dwangarbeid te krijgen voor de bevolking van Zandvoort een deal maakte met de Duitse bezetter. De Duitsers mochten een brede, rechte weg dwars door Zandvoort aanleggen die na de oorlog als paradeweg kon dienen. Later werd deze weg samen met enkele andere wegen door de Duitse bezetters gebruikt om de kustverdedigingswerken te bereiken.
Na de oorlog werden enkele van deze wegen verbreed en samengevoegd. Met advies van Sammy Davis, winnaar van de 24 uur van Le Mans uit 1927, werd een racecircuit ontwikkeld. De eerste race vond plaats in 1948, toen nog onder de naam Grand Prix van Zandvoort. De race werd gewonnen door de Thaise prins Bira in een oude Maserati. Tweede en derde werden de Britse coureurs Tony Rolt en Reg Parnell. In het volgende jaar werd de wedstrijd gereden volgens de regels van de Formule 1. Deze wedstrijd werd gewonnen door Luigi Villoresi in een Alfa Romeo.
Vanaf 1950 heette de Grand Prix officieel de Grand Prix van Nederland (Dutch Grand Prix). Maar het zou nog tot 1952 duren voordat de Grand Prix van Nederland deel zou uitmaken van het officiële Wereldkampioenschap Formule 1. Vrijwel jaarlijks tot halverwege de jaren '80 zou de Grand Prix van Nederland deel uitmaken van de Formule 1.
De Grand Prix van Nederland stond bekend als een wedstrijd waarin een beroep werd gedaan op de vaardigheden van de coureurs. Met name de Tarzanbocht aan het einde van het rechte stuk bood een goede mogelijkheid voor inhaalmanoeuvres. Een bekend beeld uit de Grand Prix van Nederland vormen de ronden die Gilles Villeneuve op drie wielen reed in 1979. Verder stond de Grand Prix van Nederland bekend om de aanhoudende protesten van milieubewegingen.
Na 1985 is de Grand Prix van Zandvoort niet meer opgenomen in het Wereldkampioenschap Formule 1.
Winnaars [bewerken]
- Een roze achtergrond geeft aan dat deze race onderdeel was van de grand-prixseizoenen tot 1949 of een niet-kampioenschapsronde vanaf 1950.
.svg){kind=small}
Nederlanders in de Grand Prix [bewerken]
Historisch gezien was de Grand Prix van Nederland het moment dat Nederlanders een kansje konden wagen in de Formule 1. In de eerste officiële GP in 1952 deden twee Nederlanders mee, Dries van der Lof en Jan Flinterman.
In de jaren '60 waren het Carel Godin de Beaufort en (eenmalig) Ben Pon die reden in de Grand Prix. Carel was trouwens een vaste deelnemer aan het kampioenschap.
In de jaren zeventig reden Gijs van Lennep, Roelof Wunderink, Jan Lammers, Boy Haye en Michael Bleekemolen op het circuit in de duinen.
| Grand Prix (Formule 1) van Nederland |
|---|
|
1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1955 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 |
| Lijst van grands prix van het Formule 1-wereldkampioenschap | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
