Formule 1 in 1985

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
36e Formule 1-seizoen (1985)
Volgende: 1986
Vorige: 1984
Alain Prost won zijn eerste titel in 1985
Alain Prost won zijn eerste titel in 1985
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 36
Constructeurs 18
Verdedigend
kampioen
Vlag van Oostenrijk Niki Lauda (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 72 (1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Michele Alboreto 53
3e plaats Vlag van Finland Keke Rosberg 40
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren 90 (3e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 82
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams 71
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1985 was het 36ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 7 april 1985 en eindigde op 3 november na zestien races.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 7 april Brazilië Jacarepagua Alain Prost McLaren-TAG verslag
2 21 april Portugal Estoril Ayrton Senna Lotus-Renault verslag
3 5 mei San Marino Imola Elio de Angelis Lotus-Renault verslag
4 19 mei Monaco Monte Carlo Alain Prost McLaren-TAG verslag
5 16 juni Canada Circuit Gilles Villeneuve Michele Alboreto Ferrari verslag
6 23 juni Verenigde Staten Oost Detroit Keke Rosberg Williams-Honda verslag
7 6 juli Frankrijk Paul Ricard Nelson Piquet Brabham-BMW verslag
8 13 juli Groot-Brittannië Silverstone Alain Prost McLaren-TAG verslag
9 4 augustus Duitsland Nürburgring Michele Alboreto Ferrari verslag
10 18 augustus Oostenrijk Österreichring Alain Prost McLaren-TAG verslag
11 25 augustus Nederland Zandvoort Niki Lauda McLaren-TAG verslag
12 8 september Italië Monza Alain Prost McLaren-TAG verslag
13 15 september België Spa-Francorchamps Ayrton Senna Lotus-Renault verslag
14 6 oktober Europa Brands Hatch Nigel Mansell Williams-Honda verslag
15 19 oktober Zuid-Afrika Kyalami Nigel Mansell Williams-Honda verslag
16 3 november Australië Adelaide Keke Rosberg Williams-Honda verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA POR SMA MON CAN USA FRA GBR DUI OOS NED ITA BEL EUR ZAF AUS tot.
1 Alain Prost Fransman McLaren 1 nf dq 1 3 nf 3 1 2 1 2 1 3 4 3 nf 72 (74)
2 Michele Alboreto Italiaan Ferrari 2 2 nf 2 1 3 nf 2 1 3 4 13 nf nf nf nf 53
3 Keke Rosberg Fin Williams nf nf nf 8 4 1 2 nf 12 nf nf nf 4 3 2 1 40
4 Ayrton Senna Braziliaan Lotus nf 1 7 nf 16 nf nf 10 nf 2 3 3 1 2 nf nf 38
5 Elio de Angelis Italiaan Lotus 3 4 1 3 5 5 5 nc nf 5 5 6 nf 5 nf dq 33
6 Nigel Mansell Brit Williams nf 5 5 7 6 nf ns nf 6 nf 6 11 2 1 1 nf 31
7 Stefan Johansson Zweed Tyrrell 7 8 6 nf 2 2 4 nf 9 4 nf 5 nf nf 4 5 26
8 Nelson Piquet Braziliaan Brabham nf nf 8 nf nf 6 1 4 nf nf 8 2 5 nf nf nf 21
9 Jacques Laffite Fransman Ligier 6 nf nf 6 8 12 nf 3 3 nf nf nf 11 nf -- 2 16
10 Niki Lauda Oostenrijker McLaren nf nf 4 nf nf nf nf nf 5 nf 1 nf -- -- nf nf 14
11 Thierry Boutsen Belg Arrows 11 nf 2 9 9 7 9 nf 4 8 nf 9 10 6 6 nf 11
12 Patrick Tambay Fransman Renault 5 3 3 nf 7 nf 6 nf nf 10 nf 7 nf 12 -- nf 11
13 Marc Surer Zwitserland Brabham -- -- -- -- 15 8 8 6 nf 6 10 4 8 13 nf nf 5
14 Derek Warwick Brit Renault 10 7 10 5 nf nf 7 5 nf nf nf nf 6 nf -- nf 5
15 Philippe Streiff Fransman Ligier/Tyrrell -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 10 9 8 nf 3 4
16 Stefan Bellof Vlag van Duitsland Tyrrell -- 6 nf dq 11 4 13 11 8 7 nf -- -- -- -- -- 4
17 Andrea de Cesaris Italiaan Ligier nf nf nf 4 14 10 nf nf nf nf nf -- -- -- -- -- 3
18 Ivan Capelli Italiaan Tyrrell -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 4 3
19 René Arnoux Fransman Ferrari 4 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 3
20 Gerhard Berger Oostenrijker Arrows nf nf nf nf 13 11 nf 8 7 nf 9 nf 7 10 5 6 3
Martin Brundle Brit Ligier 8 nf 9 10 12 nf nf 7 10 -- 7 8 13 nf 7 nf 0
Huub Rothengatter Nederlander Osella -- -- -- -- -- -- -- -- nf 9 nc nf nc -- nf 7 0
John Watson Brit McLaren -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 7 -- -- 0
Pierluigi Martini Italiaan Minardi nf nf nf -- nf nf nf nf 11 nf nf nf 12 nf nf 8 0
Riccardo Patrese Italiaan Alfa Romeo nf nf nf nf 10 nf 11 9 nf nf nf nf nf 9 nf nf 0
Eddie Cheever Amerikaan Alfa Romeo nf nf nf nf 17 9 10 nf nf nf nf nf nf 11 nf nf 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Osella/Toleman 12 9 nc nq nf nf 15 nf -- ns nf ns nf nf nf nf 0
Philippe Alliot Fransman RAM 9 nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf nf nf nf -- -- 0
Jonathan Palmer Brit Zakspeed -- nf nf 11 -- -- nf nf nf nf nf -- -- -- -- -- 0
Manfred Winkelhock Vlag van Duitsland RAM 13 nc nf nq nf nf 12 nf nf -- -- -- -- -- -- -- 0
Teo Fabi Italiaan Toleman -- -- -- nf nf nf 14 nf nf nf nf 12 nf nf nf nf 0
François Hesnault Fransman Brabham/Renault nf nf nf nq -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- -- 0
Alan Jones Australiër Lola -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- nf ns nf 0
Mauro Baldi Italiaan Spirit nf nf nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Christian Danner Vlag van Duitsland Zakspeed -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf -- -- 0
Kenny Acheson Brit RAM -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- 0
  • De beste elf resultaten telden in het wereldkampioenschap.

Constructeurskampioenschap[bewerken]

pos. team + motor tot.
1 McLaren-TAG 90
2 Ferrari 82
3 Williams-Honda 71
4 Lotus-Renault 71
5 Brabham-BMW 26
6 Ligier-Renault 23
7 Renault 16
8 Arrows-BMW 14
9 Tyrrell-Ford 4
10 Tyrrell-Renault 3

De overige teams (Minardi, Alfa Romeo, RAM, Osella, Toleman, Spirit, Lola en Zakspeed) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.