Circuit Gilles Villeneuve

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Circuit Gilles Villeneuve
Circuit Montreal.png
Locatie Vlag van Canada Montreal
Tijdzone GMT -5
Geopend 1978
Evenementen Formule 1
NASCAR Nationwide Series
NASCAR Canadian Tire Series
Lengte 4.361 km
Bochten 15
Snelste ronde 1:13.014
(Sebastian Vettel, Red Bull Racing, 2011)
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Circuit Gilles Villeneuve is een stratencircuit nabij Montreal in Canada.

Het 4,5 km lange circuit Ile de Notre Dame (later hernoemd naar Circuit Gilles Villeneuve) werd aangelegd op een kunstmatig eiland in de Saint-Lawrence Seeway. Het werd ontworpen door Roger Peart te midden van meren en de paviljoenparken van de Expo 67. Het loopt langs de roeibaan die gebruikt werd voor de Olympische Spelen van 1976. Eén van de meest karakteristieke beelden is het paviljoen dat er voor iedereen uitziet als een enorme golfbal als achtergrond bij de wagens in de haarspeldbocht.

De eerste race had niet mooier kunnen verlopen: Gilles Villeneuve behaalde voor eigen publiek zijn eerste overwinning en het publiek was in extase.

Vroeger stond de Grand Prix gepland op het einde van het seizoen, maar de race werd meestal ontsierd door het gure weer in die periode, waardoor de race vanaf 1982 verhuisd is naar de maand juni. Gilles Villeneuve had het leven gelaten enkele weken voordien, en met hem was ook een deel van de glamour weg. Maar opnieuw was er een tragedie. Bij de start verongelukte de jonge Italiaan Riccardo Paletti.

In 1987 was er geen Grand Prix wegens een sponsorconflict tussen de brouwerijen Labatt's en Molson. Wegens een zakelijk geschil tussen Bernie Ecclestone en de promotor van de Grand Prix van Canada was er in 2009 geen Formule 1-race[1].

Gedenkwaardig was de eerste en enige overwinning van Jean Alesi, in de mede door de lokale legende Gilles Villeneuve beroemd gemaakte Ferrari met het nummer 27.

Uitslagen Grand Prix Formule 1 van Canada (Montreal)
Jaar Coureur Auto
1978 Gilles Villeneuve Ferrari
1979 Alan Jones Williams-Ford
1980 Alan Jones Williams-Ford
1981 Jacques Laffite Ligier-Matra
1982 Nelson Piquet Brabham-BMW
1983 René Arnoux Ferrari
1984 Nelson Piquet Brabham-BMW
1985 Michele Alboreto Ferrari
1986 Nigel Mansell Williams-Honda
1988 Ayrton Senna McLaren-Honda
1989 Thierry Boutsen Williams-Renault
1990 Ayrton Senna McLaren-Honda
1991 Nelson Piquet Benetton-Ford
1992 Gerhard Berger McLaren-Honda
1993 Alain Prost Williams-Renault
1994 Michael Schumacher Benetton-Ford
1995 Jean Alesi Ferrari
1996 Damon Hill Williams-Renault
1997 Michael Schumacher Ferrari
1998 Michael Schumacher Ferrari
1999 Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
2000 Michael Schumacher Ferrari
2001 Ralf Schumacher Williams-BMW
2002 Michael Schumacher Ferrari
2003 Michael Schumacher Ferrari
2004 Michael Schumacher Ferrari
2005 Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes
2006 Fernando Alonso Renault
2007 Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
2008 Robert Kubica BMW-Sauber
2010 Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
2011 Jenson Button McLaren-Mercedes
2012 Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
2013 Sebastian Vettel Red Bull Racing
Bronnen, noten en/of referenties