NASCAR Nationwide Series

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
NASCAR Nationwide Series
De Busch Series op de Texas Motor Speedway in 2007.
De Busch Series op de Texas Motor Speedway in 2007.
Actieve jaren 1982 - nu
Regio Verenigde Staten
Discipline stockcar
Kampioen Vlag van Verenigde Staten Austin Dillon
Team Richard Childress Racing
Organisatie NASCAR
nationwide.nascar.com
Portaal  Portaalicoon   Autosport

De NASCAR Nationwide Series is de op één na hoogste stockcar raceklasse van de Verenigde Staten. Het kampioenschap is naast de Sprint Cup en de Camping World Truck Series een van de drie nationale kampioenschappen die door de NASCAR in de Verenigde Staten georganiseerd worden.

Overzicht[bewerken]

Het kampioenschap groeide uit de Sportsman divisie, een kampioenschap dat in de jaren vijftig opgericht werd door de NASCAR. In 1982 werd het huidige kampioenschap opgericht met als hoofdsponsor Anheuser-Busch onder de naam Busch Grand National Series en later de Busch Series. Vanaf 2008 wordt de raceklasse gesponsord door verzekeringsmaatschappij "Nationwide Mutual Insurance Company" en kreeg de raceklasse zijn huidige naam. Het grootste deel van de races worden gehouden in dezelfde weekends en op dezelfde circuits als de races van de Sprint Cup gehouden worden.

De auto[bewerken]

Nationwide auto uit 2011.
Op de Bristol Motor Speedway in 2006.

In de Nationwide Series zijn momenteel vier automerken vertegenwoordigd:

De auto moet voldoen aan de volgende specificaties:

Buschwackers[bewerken]

Sinds het begin van het kampioenschap in 1982 reden er heel wat coureurs simultaan de Sprint Cup en de Nationwide Series. De coureurs noemt men ook wel "buschwackers". Het woord buschwacker is afgeleid van bushwhacker, een woord voor de guerrilla-oorlogsvoering tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog en met een toevoeging van de letter C in bushwhacker verwijst het naar de eerste sponsor, Anheuser-Busch. Martin Truex Jr. won in 2005 als laatste de titel zonder deel te nemen aan de Sprint Cup. In 2011 werden de regels aangepast. Coureurs zijn vanaf dat jaar verplicht een competitie als hoofddoel aan de duiden. Rijders die participeren in de Sprint Cup mogen nog steeds aantreden in de Nationwide Series, maar kunnen geen punten meer verdienen en zijn zo uitgesloten in het kampioenschap. Hun resultaten tellen nog wel voor het teamkampioenschap. Het effect van deze regel was dat in 2011 enkel zeven van de 34 races gewonnen werden door coureurs die in aanmerking kwamen voor punten voor het kampioenschap. Ricky Stenhouse Jr. won dat jaar het kampioenschap met twee overwinningen, coureurs met meer dan één overwinning die niet in aanmerking kwamen voor kampioenschapspunten waren Carl Edwards met acht overwinningen, Kyle Busch met acht overwinningen en Brad Keselowski met vijf overwinningen. In 2013 werd Austin Dillon kampioen zonder een race te winnen.

Kampioenen[bewerken]

Austin Dillon, kampioen van 2013.
Jaar Kampioen Auto Vice-kampioen
2013 #3 Austin Dillon Chevrolet Sam Hornish Jr.
2012 #6 Ricky Stenhouse Jr. Ford Elliott Sadler
2011 #6 Ricky Stenhouse Jr. Ford Elliott Sadler
2010 #22 Brad Keselowski Dodge Carl Edwards
2009 #18 Kyle Busch Toyota Carl Edwards
2008 #20 Clint Bowyer Chevrolet Carl Edwards
2007 #60 Carl Edwards Ford David Reutimann
2006 #21 Kevin Harvick Chevrolet Carl Edwards
2005 #8 Martin Truex Jr. Chevrolet Clint Bowyer
2004 #8 Martin Truex Jr. Chevrolet David Green
2003 #5 Brian Vickers Chevrolet David Green
2002 #60 Greg Biffle Ford Jason Keller
2001 #2 Kevin Harvick Chevrolet Jeff Green
2000 #10 Jeff Green Chevrolet Jason Keller
1999 #3 Dale Earnhardt Jr. Chevrolet Jeff Green
1998 #3 Dale Earnhardt Jr. Chevrolet Matt Kenseth
1997 #74 Randy LaJoie Chevrolet Todd Bodine
1996 #74 Randy LaJoie Chevrolet David Green
1995 #74 Johnny Benson Chevrolet Chad Little
1994 #44 David Green Chevrolet Ricky Craven
1993 #31 Steve Grissom Oldsmobile Ricky Craven
1992 #87 Joe Nemechek Chevrolet Bobby Labonte
1991 #44 Bobby Labonte Oldsmobile Kenny Wallace
1990 #63 Chuck Bown Pontiac Jimmy Hensley
1989 #25 Rob Moroso Oldsmobile Tommy Houston
1988 #99 Tommy Ellis Buick Rob Moroso
1987 #21 Larry Pearson Chevrolet Jimmy Hensley
1986 #21 Larry Pearson Chevrolet Brett Bodine
1985 #11 Jack Ingram Oldsmobile Jimmy Hensley
1984 #00 Sam Ard Oldsmobile Jack Ingram
1983 #00 Sam Ard Oldsmobile Jack Ingram
1982 #11 Jack Ingram Pontiac Sam Ard

Externe link[bewerken]