Niki Lauda

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Andreas Nikolaus (Niki) Lauda (Wenen, 22 februari 1949) is een voormalig autocoureur uit Oostenrijk. Hij groeide uit tot een van de belangrijkste Formule 1-coureurs van zijn tijd en behaalde drie wereldtitels.

Biografie[bewerken]

Lauda debuteerde in de Formule 1 door zich in 1971 met geleend geld in te kopen bij het team van March. Het afbetalen van de lening realiseerde hij met het prijzengeld dat hij met de Alpina BMW in toerwagenraces bij elkaar reed. De March was een ramp en zijn eerste resultaten waren bedroevend. De oplossing was met meer geleend geld een plekje veroveren bij een ander team. Hij kreeg voor 1973 een contract bij BRM. Ook dat seizoen dreigde te mislukken, maar gelukkig kon hij zijn vaardigheden tonen tijdens de Grand Prix van Monaco. Hierdoor viel de aandacht van Enzo Ferrari op hem en kreeg hij een contract aangeboden bij het Scuderia Ferrari. Al snel kwam het succes en de leningen konden worden terugbetaald.

Niki Lauda in een Ferrari 312 T2,
in training voor de Duitse Grand Prix 1976

In 1975 won Lauda zijn eerste wereldtitel en hij was in 1976 hard op weg naar zijn tweede, toen hij op 1 augustus van dat jaar tijdens de Duitse Grand Prix op de oude Nürburgring in de linkerbocht voor Bergwerk materiaalpech kreeg en haaks rechts in de vangrails schoot. Hij dreigde levend te verbranden toen het wrak vlam vatte, maar hij werd gered door vier coureurs die vlak achter hem aan kwamen, de ernst van het ongeluk inzagen, onmiddellijk stopten en uit hun auto's sprongen. Arturo Merzario dook als eerste in de vlammen en maakte Lauda's veiligheidsriemen los, waarna hij hem samen met Harald Ertl, Brett Lunger en Guy Edwards uit de vuurzee sleurde. De ambulance arriveerde pas na acht minuten, die vervolgens door Hans Joachim Stuck via de kortste route naar het ziekenhuis werd geloodst.[1]
Lauda's racecarrière leek voorbij, maar tot ieders verbazing zat hij zes weken later tijdens de Grote Prijs van Italië alweer achter het stuur van de Ferrari. Met meters verband om zijn hoofd en mentaal nog vol schrik en angst reed hij naar de vierde plaats. Zijn monteurs huilden tranen met tuiten. 'De grootste comeback sinds Lazarus', kopten de kranten.[1] Uiteindelijk verloor hij dat jaar de wereldtitel met slechts één punt, mede doordat hij tijdens de laatste Grand Prix, in Japan, opgaf vanwege slechte weersomstandigheden.

Na 1977, waarin Lauda zijn tweede wereldtitel veroverde, nam hij ontslag bij Ferrari en tekende hij bij Brabham. In 1979 besloot hij tijdens de trainingen voor de Grote Prijs van Canada dat het welletjes was en vertrok om zijn eigen luchtvaartmaatschappij "Lauda Air" te beginnen.

In 1982 werd hij terug naar de Formule 1 gelokt door McLaren, waar hij in 1984 zijn derde wereldkampioenschap won. Aan het einde van 1985 verliet Lauda de Formule 1 voorgoed. Niki Lauda won in zijn laatste jaar als coureur de laatste Grote Prijs Formule 1 van Nederland die verreden werd op het circuit van Zandvoort in de provincie Noord-Holland.

In 1992 werd Lauda als adviseur bij het team van Scuderia Ferrari binnengehaald. Omdat Austrian Airlines meer invloed kreeg op Lauda Air, trok Lauda zich in 2000 terug als bestuurder van Lauda Air. Lauda zelf verhuisde naar het Formule 1-team van Jaguar, waar hij het in 2001 en 2002 voor het zeggen kreeg. Aan het einde van 2002 werd hij ontslagen door moederbedrijf Ford. Opnieuw richtte hij een luchtvaartmaatschappij op met de naam Niki. Deze luchtvaartmaatschappij werd later overgenomen door Air Berlin.

Momenteel is Lauda actief als gastcommentator bij Formule 1-races voor de Duitse televisie (RTL Television). En in september 2012 werd hij opnieuw adviseur van een Formule 1-team, dit keer bij Mercedes GP.

Race resultaten[bewerken]

Formule 1 kampioenschap resultaten[bewerken]

(key) (Races in in vet gedrukt geeft aan dat hij vanaf pole position vertrok, races in italics geeft aan snelste ronde tijdens de race)

Year Entrant Chassis Engine 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 WDC Pts.
1971 STP March Racing Team March 711 Ford Cosworth DFV V8 RSA ESP MON NED FRA GBR GER AUT
Ret
ITA CAN USA NC 0
1972 STP March Racing Team March 721 Ford Cosworth DFV V8 ARG
11
RSA
7
NC 0
March 721X Ford Cosworth DFV V8 ESP
Ret
MON
16
BEL
12
March 721G Ford Cosworth DFV V8 FRA
Ret
GBR
9
GER
Ret
AUT
10
ITA
13
CAN
DSQ
USA
NC
1973 Marlboro-BRM BRM P160C BRM V12 ARG
Ret
BRA
8
18th 2
BRM P160D BRM V12 RSA
Ret
BRM P160E BRM V12 ESP
Ret
BEL
5
MON
Ret
SWE
13
FRA
9
GBR
12
NED
Ret
GER
Ret
AUT
DNS
ITA
Ret
CAN
Ret
USA
Ret
1974 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312B3 Ferrari flat-12 ARG
2
BRA
Ret
RSA
16
ESP
1
BEL
2
MON
Ret
SWE
Ret
NED
1
FRA
2
GBR
5
GER
Ret
AUT
Ret
ITA
Ret
CAN
Ret
USA
Ret
4th 38
1975 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312B3 Ferrari flat-12 ARG
6
BRA
5
1st 64.5
Ferrari 312T Ferrari flat-12 RSA
5
ESP
Ret
MON
1
BEL
1
SWE
1
NED
2
FRA
1
GBR
8
GER
3
AUT
6
ITA
3
USA
1
1976 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312T Ferrari flat-12 BRA
1
RSA
1
USW
2
2nd 68
Ferrari 312T2 Ferrari flat-12 ESP
2
BEL
1
MON
1
SWE
3
FRA
Ret
GBR
1
GER
Ret
AUT NED ITA
4
CAN
8
USA
3
JPN
Ret
1977 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312T2 Ferrari flat-12 ARG
Ret
BRA
3
RSA
1
USW
2
ESP
DNS
MON
2
BEL
2
SWE
Ret
FRA
5
GBR
2
GER
1
AUT
2
NED
1
ITA
2
USA
4
CAN JPN 1st 72
1978 Parmalat Racing Team Brabham BT45C Alfa Romeo flat-12 ARG
2
BRA
3
4th 44
Brabham BT46 Alfa Romeo flat-12 RSA
Ret
USW
Ret
MON
2
BEL
Ret
ESP
Ret
FRA
Ret
GBR
2
GER
Ret
AUT
Ret
NED
3
ITA
1
USA
Ret
CAN
Ret
Brabham BT46B Alfa Romeo flat-12 SWE
1
1979 Parmalat Racing Team Brabham BT48 Alfa Romeo V12 ARG
Ret
BRA
Ret
RSA
6
USW
Ret
ESP
Ret
BEL
Ret
MON
Ret
FRA
Ret
GBR
Ret
GER
Ret
AUT
Ret
NED
Ret
ITA
4
14th 4
Brabham BT49 Ford Cosworth DFV V8 CAN
DNP
USA
1982 Marlboro McLaren International McLaren MP4B Ford Cosworth DFV V8 RSA
4
BRA
Ret
USW
1
SMR BEL
DSQ
MON
Ret
DET
Ret
CAN
Ret
NED
4
GBR
1
FRA
8
GER
DNS
AUT
5
SUI
3
ITA
Ret
CPL
Ret
5th 30
1983 Marlboro McLaren International McLaren MP4/1C Ford Cosworth DFV V8 BRA
3
USW
2
FRA
Ret
SMR
Ret
MON
DNQ
BEL
Ret
DET
Ret
CAN
Ret
GBR
6
GER
DSQ
AUT
6
10th 12
McLaren MP4/1E TAG V6t NED
Ret
ITA
Ret
EUR
Ret
RSA
11
1984 Marlboro McLaren International McLaren MP4/2 TAG V6t BRA
Ret
RSA
1
BEL
Ret
SMR
Ret
FRA
1
MON
Ret
CAN
2
DET
Ret
DAL
Ret
GBR
1
GER
2
AUT
1
NED
2
ITA
1
EUR
4
POR
2
1st 72
1985 Marlboro McLaren International McLaren MP4/2B TAG V6t BRA
Ret
POR
Ret
SMR
4
MON
Ret
CAN
Ret
DET
Ret
FRA
Ret
GBR
Ret
GER
5
AUT
Ret
NED
1
ITA
Ret
BEL
DNS
EUR RSA
Ret
AUS
Ret
10th 14

Formule 1 niet kampioenschap resultaten[bewerken]

(key) (Races in in zwart gedrukt geeft aan dat hij daar ook vanaf pole position vertrok) (Races in cursief geeft aan de snelste ronde tijdens de race)

Year Entrant Chassis Engine 1 2 3 4 5 6
1972 STP March Racing Team March 721 Ford Cosworth DFV V8 ROC BRA INT OUL REP
DNS
VIC
1973 Marlboro-BRM BRM P160C BRM V12 ROC
Ret
INT
5
1974 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312B3 Ferrari flat-12 PRE ROC
2
INT
1975 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312T Ferrari flat-12 ROC INT
1
SUI
1976 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 312T2 Ferrari flat-12 ROC
Ret
INT
1978 Parmalat Racing Team Brabham BT45C Alfa Romeo flat-12 INT
Ret
1979 Parmalat Racing Team Brabham BT48 Alfa Romeo V12 ROC
5
DIN
1

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Pole Position - De 10 grootste wereldkampioenen uit de Formule 1 door Koen Vergeer (2013), Nieuw Amsterdam Uitgevers ISBN 978 90 468 1450 5