Denny Hulme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Denis Hulme 1965

Denis Clive 'Denny' Hulme (Nelson , 18 juni 1936Bathurst, Australië, 4 oktober 1992) was een Formule 1-coureur uit Nieuw-Zeeland. In navolging van Jack Brabham en Bruce McLaren mengde hij zich medio jaren zestig in het voornamelijk Europese Formule 1-circuit. Na 1965 verstevigde hij geleidelijk zijn positie binnen het F1-team van Brabham, en eindigde in 1966 als vierde in het WK.

Hulme seitenrichtig.jpg

Het jaar daarop werd hij wereldkampioen F1 in de Repco-Brabham BT24. Deze wagen (chassis 02) bevindt zich in het Donington Collection Museum in Groot-Brittannië. De titel behaalde hij voornamelijk door de betrouwbaarheid van de Brabham, maar hij wist dat jaar tevens de moeilijke Grands Prix van Monaco en Duitsland (Nürburgring) te winnen.

Denny Hulme werd in 1968 tevens kampioen in de Amerikaanse Can-Am sportwagenserie. Hij won nog diverse Grands Prix, maar stopte in 1974 met het rijden in de F1. Hulme stond bekend als 'Denny The Bear', was fysiek sterk, maar in 1992 kreeg hij tijdens een sportwagenrace in het Australische Bathurst plotseling een hartaanval. Hij kon de wagen nog naar de kant sturen, maar overleed ter plaatse.