Jan Lammers (autocoureur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Zie Jan Lammers (atleet) voor de Nederlandse atleet.
Jan Lammers
Jan Lammers of Hope Racing's Oreca Swiss HY Tech Hybrid (cropped).jpg
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Geboorteplaats Zandvoort
Geboortedatum 2 juni 1956
Formule 1-carrière
Actieve jaren 1979-1982 & 1992
Teams Shadow
ATS
Ensign
Theodore
March
Aantal F1-races 41 (23 starts)
Totaal punten 0
Eerste grand prix Argentinië 1979
Laatste grand prix Australië 1992
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport
Jan Lammers
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Team Tom Walkinshaw Racing
Eerdere ervaring 24 uur van Le Mans
BTCC
Dakar-rally
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Jan Lammers (Zandvoort, 2 juni 1956) is een Nederlands autocoureur, wiens bijnaam Jantje luidt.

Als kind werkt Lammers op de anti-slipschool van de tijdens zijn leven al legendarische autocoureur Rob Slotemaker. Al snel mag Lammers als baanspuiter en autowasser zijn kunsten vertonen op de gladde baan naast het circuit van zijn woonplaats. Slotemaker ziet het talent van zijn pupil, die uitgroeit tot het boegbeeld van de school. Hoewel hij amper boven het stuur uitkomt, wint Lammers in 1972 de racecursus van Zandvoort en is hij klaar voor zijn debuut in de autosport.

Als 16-jarige, nog zonder rijbewijs, rijdt Lammers zijn eerste race, en is hij direct succesvol. Hij wint met de Simca van mentor Slotemaker direct zijn allereerste race in de Groep 1 toerwagens.

Naast de Formule 1 en de Sportcars heeft hij nog heel veel andere klassen succesvol gereden.

Formule 1[bewerken]

Lammers debuteert als regerend Europees Formule 3 kampioen in 1979 op 22-jarige leeftijd in de Formule 1. Zijn beste resultaat in 1979 in een race is zijn 9e plaats op Montréal. In 1980 rijdt Lammers in de ATS-Ford naar de vierde startplaats voor de Grand Prix van Amerika op Long Beach; nog altijd de beste startpositie van een Nederlandse Formule 1 coureur (na 100 meter racen is het over door een gebroken steekas). Later dat seizoen moet Lammers plaatsmaken voor de weer fitte Marc Surer en gaat nog rijden voor Ensign, maar omdat hij daar in een slechte auto rijdt, kan hij zich slechts drie keer kwalificeren voor de race.

In 1981 komt Lammers bij hetzelfde team niet echt uit de verf en ziet in San Marino ineens een nieuwe teamgenoot aan zijn zijde - ABBA-drummer Slim Borgudd - die later ook het kopmanschap bij het team zal overnemen, waarna Lammers het veld moet ruimen. Hij keert tijdens de Grand Prix van België terug in de Formule 1, maar stapt noodgedwongen opnieuw in een kansloze auto. In het turbulente jaar 1982 lijkt Lammers' carrière een nieuwe wending te krijgen als Renault-rijder Alain Prost zich bij een crash op Monaco blesseert. De eventuele vervanging van de Fransman door Lammers vindt geen doorgang als deze in Detroit met zijn Theodore in de muur smakt en daarbij zelf een duim breekt. Lammers rijdt dat jaar op Zandvoort zijn laatste Grand Prix.

In 1992 gebeurt iets unieks: Lammers' comeback in de Formule 1, tien jaar na zijn laatste Grand Prix. Dat is nog steeds een absoluut record in de Formule 1. Twee dagen voor de eerste race van het F1 seizoen van 1993 raakt het noodlijdende March-team in de problemen als Ilmor weigert het team motoren te leveren. Lammers staat langs de kant en het team gaat uiteindelijk failliet.

Sportcars[bewerken]

Niet langer bereid om met een slechte auto in de Formule 1 te rijden, stapte Lammers in 1983 over op de Sportcars.

Op Le Mans schrijft hij 1988 samen met Andy Wallace en Johnny Dumfries racehistorie: hij zit 13 van de 24 uur achter het stuur, verslaat de sinds 1982 ongeslagen Porsches en weet de SilkCut Jaguar ondanks een kapotte versnellingsbak als eerste over de finish te brengen. Het is de eerste overwinning voor Jaguar sinds 1957. Lammers wordt in Engeland dan ook ontvangen op het paleis en krijgt, net als Enzo Ferrari en Juan Manuel Fangio, de zelden aan buitenlanders uitgereikte titel Honorary Member of the BRDC.

In 1999 begint Lammers zijn eigen Sportcars-team: Racing for Holland. In 2002 en 2003 wint hij, samen met zijn protegé Val Hillebrand, met zijn eigen team de FIA Awards voor zijn wereldtitels in het sportwagen kampioenschap.

In 2008 zal Racing for Holland niet meedoen aan het wereldkampioenschap sportscars en zich volledig richten op de A1GP.

In 2011 staat Lammers opnieuw aan de start van de 24 uur van Le Mans. Hij racet voor Hope Racing met de experimentele Oreca Swiss HY Tech-Hybrid, de eerste hybride raceauto tijdens de 24 uurs race. De auto valt na 20 ronden uit. Lammers is tot nu toe 21 keer gestart aan de 24 uur van Le Mans en hoort daarbij tot de veteranen, hij staat achtste in de lijst met coureurs die het vaakst deelnamen.

A1GP[bewerken]

Sinds 2005 leidt Jan Lammers het Nederlands A1-GP team A1 Team The Netherlands, in dat jaar met Jos Verstappen als eerste rijder en Jeroen Bleekemolen als reserverijder. Een hoogtepunt in het eerste seizoen was Verstappens eerste plaats tijdens de Grand Prix van Zuid-Afrika. A1 Team The Netherlands met Verstappen zou uiteindelijk op de zevende plaats eindigen in het kampioenschap 2005/2006. In het seizoen 2006/2007 werd gereden met Jeroen Bleekemolen als coureur en Renger van der Zande als reservecoureur; Jeroen Bleekemolen eindigde op een zesde plaats. In seizoen 2007/2008 bestond het team uit Jeroen Bleekemolen als coureur en Arie Luyendyk jr. als reservecoureur. Dit derde seizoen werd met 87 punten afgesloten, goed voor een zevende plaats in het kampioenschap.

Le Dakar[bewerken]

Ginaf X2222 4x4
Lammers in actie tijdens de Dakar Pre-Proloog 2011.

In 2009 heeft Frits van Eerd, de directeur van Jumbo Supermarkten, Lammers gevraagd of hij in zijn plaats Le Dakar 2010, die plaatsvindt in Argentinië en Chili, wilde rijden. Lammers hoefde niet lang te denken en nam de uitdaging aan. Lammers reed met een Ginaf X-2222 voor het Jumbo Rally Team en werd technisch ondersteund door GINAF Rally Service. Lammers reed zijn eerste editie van Dakar 2010 niet uit, hij strandde in etappe 7. In Le Dakar 2011 kwam Lammers voor het Ginaf Rally Power-team uit, wederom met een Ginaf X-2222. Hij finishte deze keer als 19e.

In 2012 neemt Lammers deel aan Le Dakar 2012 met zijn eigen team, met een vrachtwagen met het 'blokjesconcept'; de vrachtwagen is gespoten in de zwart-witte blokken van een finishvlag, waarbij elk zwart of wit vlak gevuld kan worden met een sponsor. Dit concept heeft Lammers al meerdere keren uitgevoerd met zijn Racing for Holland-team in de 24 uur van Le Mans.[1] Ook dit jaar wordt Lammers technische ondersteund door GINAF Rally Service.

Jaar Naam Rally / Route Startnummer Team Merk/Type Positie Trucks Overall Totale Rijtijd Start/Finish(Afstand Totaal/Special)
2010 Le Dakar
Vlag van ArgentiniëBuenos Aires -
Vlag van ChiliAntofagasta - Vlag van ArgentiniëBuenos Aires
522 Jumbo Rally Team Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
uitgevallen in etappe 7 00h00'00"(9030/4810)
2011 Le Dakar
Vlag van ArgentiniëBuenos Aires -
Vlag van ChiliArica - Vlag van ArgentiniëBuenos Aires
521 Ginaf Rally Power Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
19e plaats 122h14'22"(8697/4222)
2012 Le Dakar
Vlag van ArgentiniëMar del Plata -
Vlag van ChiliCopiapó - Vlag van PeruLima
528 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
33e plaats 82h38'31"(8333/4151)
2013 Le Dakar
Vlag van Peru Lima -
Vlag van Argentinië San Miguel de Tucuman -
Vlag van Chili Santiago
523 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
25e plaats 54h24'10"(8121/3541)
2014 Le Dakar
Vlag van Argentinië Rosario -
Vlag van Argentinië Salta / Vlag van Bolivia Uyuni -
Vlag van Chili Valparaíso
526 Racing for Holland Ginaf X2222 4x4
wedstrijdtruck
uitgevallen in etappe 4 00h00'00"(9188/5212)

Jan als stripheld[bewerken]

Jan Lammers heeft ook een kleine rol in een aantal stripboeken van Jean Gratons Michel Vailliant.

Over Jan Lammers[bewerken]

  • Hans van der Klis, Dwars door de Tarzanbocht: de dertien Nederlandse Formule 1-coureurs. Amsterdam, 2007 (3e ed.), p. 98-115
Bronnen, noten en/of referenties

Externe link

Voorganger:
Vlag van Italië Piercarlo Ghinzani
Europees Formule 3 kampioen
1978
Opvolger:
Vlag van Frankrijk Alain Prost
Voorganger:
Vlag van Italië Marco Zadra
FIA Sportscar Championship SR1 kampioen
2002
Vlag van België Val Hillebrand
Opvolger:
klasse opgeheven