Dario Franchitti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dario Franchitti
Dario Franchitti - 2011 Baltimore Grand Prix.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 mei 1973
Geboorteplaats Edinburgh
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Sportieve informatie
Discipline Champ Car
IndyCar Series
Belangrijkste prestaties
Champ Car: 2e in 1999
IndyCar Series: 1e in 2007, 2009, 2010, 2011
Indianapolis 500: 1e in 2007, 2010, 2012
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Franchitti op de Indianapolis Motor Speedway in 2007
Franchitti op de Twin Ring Motegi in 2011

Dario Franchitti (Bathgate nabij Edinburgh, 19 mei 1973) is een voormalig Schotse autocoureur van Italiaanse afkomst. Hij won de Indianapolis 500 in 2007, 2010 en 2012 en de IndyCar Series in 2007, 2009, 2010 en 2011. Op 6 oktober 2013 was Franchitti betrokken in een zware crash tijdens de IndyCar-race op het Stratencircuit Houston waarbij hij twee gebroken wervels, een gebroken enkel en een hersenschudding opliep. Een maand na het ongeluk, op 14 november, maakte hij bekend te stoppen met racen op doktersadvies.

Biografie[bewerken]

Franchitti werd geboren in het Schotse plaatsje Bathgate en verhuisde op achtjarige leeftijd naar Whitburn, West Lothian. In 2001 huwde hij met de Amerikaanse actrice Ashley Judd. Ze wonen in Franklin, Tennessee. In 2013 is het stel gescheiden.

Carrière[bewerken]

Franchitti begon zijn carrière op jonge leeftijd in de karting, waar hij meerdere titels won. In 1991 reed hij het Formula Vauxhall Junior kampioenschap en een jaar later stapte hij over naar het Formula Vauxhall Lotus kampioenschap en eindigde op de vierde plaats in de eindstand. In 1993 won hij dat kampioenschap. In 1994 reed hij in het Britse Formule 3-kampioenschap. Hij won dat jaar een race en eindigde op de vierde plaats van het kampioenschap. Een jaar later reed hij het Deutsche Tourenwagen Masters kampioenschap en het aanverwante International Touring Car Championship voor Mercedes-AMG, waar hij respectievelijk als vijfde en derde eindigde in de stand. In 1996 werd hij vierde in het ITC kampioenschap. Na een grote crash in Houston 2013, heeft hij op 14 november 2013 aangekondigd dat hij per direct zijn racecarrière beëindigt, stopt met racen in de IndyCar klasse en ook niet actief zal zijn in andere race klassen. Wel heeft hij aangekondigd dat hij langs het circuit en bij Target Chip Ganassi werkzaam zou willen blijven.

Champ Car[bewerken]

In 1997 ging hij rijden in het Amerikaanse Champ Car kampioenschap. Dat eerste jaar voor Hogan Racing. Het volgende jaar komt hij uit voor Team Green, het latere Andretti Green Racing. Hij won dat jaar op Road America en op de stratencircuits van Vancouver en Houston en eindigde op de derde plaats in het kampioenschap. In 1999 won hij opnieuw drie races en eindigde met evenveel punten als Juan Pablo Montoya, maar deze laatste werd als kampioen uitgeroepen omdat hij meer races gewonnen had dan Franchitti. In totaal reed Franchitti vijf seizoenen voor Team Green in de Champ Car Series en won in totaal tien races.

IndyCar Series[bewerken]

In 2003 maakte hij samen met het team de overstap naar de IndyCar Series, maar reed dat jaar erg weinig races wegens een opgelopen kwetsuur die hij in zijn vakantie had opgelopen tijdens het motorrijden. Het volgende jaar reed hij een volledig seizoen en won de races op de Milwaukee Mile en de Pikes Peak International Raceway. Ook in 2005 won hij twee races. In 2006 won hij niet en was een tweede plaats op de Infineon Raceway zijn beste resultaat. Tijdens het seizoen van 2007 won hij de belangrijkste race van het jaar, de Indianapolis 500. Later dat jaar won hij ook op de Iowa Speedway, de Richmond International Raceway en de laatste race van het seizoen op de Chicagoland Speedway waar hij de kampioenstitel won. In 2008 maakte hij de overstap naar de Nascar maar keerde een jaar later terug naar de IndyCar Series en ging racen voor Chip Ganassi Racing. Hij won in Long Beach, op de Iowa Speedway, in Toronto, op de Infineon Raceway en op de Homestead-Miami Speedway, de laatste race van het seizoen waar hij zijn tweede IndyCar titel won. In 2010 won hij de titel een derde keer na overwinningen op de Mid-Ohio Sports Car Course en de Chicagoland Speedway nadat hij eerder dat jaar de Indianapolis 500 voor de tweede keer in zijn carrière had gewonnen. In 2011 won hij de titel een vierde keer na overwinningen in Saint Petersburg, Texas, Milwaukee en Toronto.

24 uur van Daytona[bewerken]

In 2008 won hij met co-rijders Juan Pablo Montoya, Scott Pruett en Memo Rojas de 24 uur van Daytona.

Resultaten[bewerken]

Champ Car resultaten[bewerken]

(aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rang Ptn
1997 16 - - - - - 20 10
1998 19 3 2 1 3 - 3 160
1999 20 3 4 4 - 1 2 212
2000 20 - 2 2 1 - 13 92
2001 20 1 3 - - - 7 105
2002 19 3 1 3 - 1 4 148

IndyCar Series resultaten[bewerken]

(aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rang Ptn
2002 1 - - - - - 44 11
2003 3 - - - 1 - 25 72
2004 16 2 1 1 1 - 6 409
2005 17 2 2 2 2 - 4 498
2006 13 - 1 1 1 - 8 311
2007 17 4 4 3 1 1 1 637
2008 1 - - - - - N/C -
2009 17 5 2 2 2 2 1 616
2010 17 3 3 4 0 3 1 602
2011 17 4 2 3 3 1 1 573
2012 15 1 2 1 - 1 7 363
2013 18 - - 4 2 1 10 418

Resultaten Indianapolis 500[bewerken]

Jaar Chassis Motor Start Finish Team
2002 Dallara Chevrolet 28 19 Team Green
2004 Dallara Honda 3 14 Andretti Green Racing
2005 Dallara Honda 6 6 Andretti Green Racing
2006 Dallara Honda 17 7 Andretti Green Racing
2007 Dallara Honda 3 1 Andretti Green Racing
2009 Dallara Honda 3 7 Chip Ganassi Racing
2010 Dallara Honda 3 1 Chip Ganassi Racing
2011 Dallara Honda 9 12 Chip Ganassi Racing
2012 Dallara Honda 16 1 Chip Ganassi Racing
2013 Dallara Honda 17 23 Chip Ganassi Racing

Externe link[bewerken]