Jordan Grand Prix

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jordan Grand Prix
Formule 1-team
Heinz-Harald Frentzen in actie voor Jordan, Grand Prix van Canada 2001
Heinz-Harald Frentzen in actie voor Jordan,
Grand Prix van Canada 2001
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Basis Silverstone, Northamptonshire
Oprichter(s) Eddie Jordan
Leiding Eddie Jordan
Actieve jaren 1991 - 2005
Sportieve prestaties
Aantal F1-races 250
Coureurs-kampioenschap(pen) 0
Constructeurs-kampioenschap(pen) 0
Overwinningen 4
Aantal podia 18
Totaal punten 291
Aantal polepositions 2
Aantal snelste rondes 2
Eerste grand prix Verenigde Staten 1991
Eerste overwinning België 1998
Laatste overwinning Brazilië 2003
Laatste grand prix China 2005
Noemenswaardige coureurs Vlag van Duitsland Michael Schumacher
Vlag van Brazilië Rubens Barrichello
Vlag van Verenigd Koninkrijk Damon Hill
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Jordan Grand Prix, ook wel kortweg Jordan, was een Formule 1-team dat actief tussen 1991 en 2005.

Geschiedenis[bewerken]

Jordan Grand Prix was een Formule 1-team dat in de jaren 80 ontstond toen Eddie Jordan zijn eigen team stichtte en actief werd in de Formule 3. In 1991 maakte Jordan bekend mee te zullen doen aan het wereldkampioenschap. Het team debuteerde met een 5e plaats bij de constructeurs in hun eerste seizoen. 1991 was ook het seizoen waarin Michael Schumacher zijn debuut maakte in de Formule 1, bij het team van Jordan. Hij was echter al na 1 race vertrokken naar Benetton.

Eddie Jordan hoopte in 1992 de stijgende lijn te kunnen voortzetten, maar dit pakte anders uit. Door een lager budget was Jordan genoodzaakt gebruik te maken van de zwakke en onbetrouwbare Yamaha motor. Daarbij kwam nog eens dat het chassis ook tegen viel, waardoor goede prestaties uitbleven. Ook 1993 verliep niet goed voor Jordan.

In 1994 moest het allemaal beter besloot Eddie Jordan en hij contracteerde Rubens Barrichello en Eddie Irvine. Beide hadden in 1993 al wat races voor het team gereden en Jordan was onder de indruk van hun kwaliteiten. Ook op motorisch -en financieel vlak werd het beter. Eddie wist Hart als motorleverancier te strikken en er kwamen enkele goede sponsors. Na een lastige seizoenstart waarbij Rubens Barrichello bijna een dodelijk ongeluk had in San Marino, kwamen de prestaties. Er werden enkele podiumplaatsen gescoord en de 5e plaats in het constructeurskampioenschap liet zien dat Jordan een stevige middenmoter was.

In 1995 en 1996 was Eddie Jordan vooral bezig met het leggen van de basis voor een goede toekomst. De Hart motor werd ingeruild voor Peugeot motoren en Benson & Hedges werd de hoofdsponsor van het team. Het team begon steeds beter te presteren, maar liet vooral punten liggen door rijdersfouten en technische problemen.

In 1997 en 1998 waren de prestaties iets minder, maar dit was voornamelijk te wijten aan de soms wilde acties van coureurs Ralf Schumacher en Giancarlo Fisichella. Ook de nieuwe Mugen-Honda motor vertoonde nog wel eens kinderziektes.

Toch was er een historisch moment in 1998. Het Jordan team boekte zijn eerste overwinning met Damon Hill en Ralf Schumacher op een kletsnat Spa-Francorchamps. In 1999 werd de Duitser Heinz-Harald Frentzen naar het team gehaald en het team was lang in gevecht om de wereldtitel. Uiteindelijk eindigden ze als 3e in het constructeurskampioenschap.

Damon Hill was er toen al niet meer bij, hem werd de wacht aangezegd wegens een gebrek aan motivatie. De Italiaan Jarno Trulli vormde samen met Heinz-Harald Frentzen het rijderspaar en Honda leverde de motoren. Toch werd 2000 niet het jaar van Jordan. Veel technische problemen en een matig chassis zorgden ervoor dat Jordan terugzakte naar de middenmoot.

2001 was niet veel beter. Er werden weer minder punten gescoord en de onbetrouwbaarheid van de bolide dreef het team tot waanzin. Heinz-Harald Frentzen kon halverwege het jaar het team verlaten en werd vervangen door Jean Alesi. De Fransman bezorgde het team op de valreep nog 2 extra punten en een vijfde plaats in het kampioenschap. Inmiddels hadden enkele sponsors aangekondigd het team te verlaten of in te krimpen.

In 2002 keert Giancarlo Fisichella terug naar het team en de Japanner Takuma Sato wordt tweede rijder. De wagen is compleet nieuw, maar er is flink bezuinigd op de ontwikkeling van de bolide, aangezien Eddie Jordan nog maar 70% van zijn sponsorbudget ter beschikking heeft. Voor het eerst sinds 1996 is Benson & Hedges geen hoofdsponsor, deze plek wordt ingevuld door DHL. Het seizoen 2002 verloopt ook niet goed voor Jordan-Honda. Sato maakt te veel fouten en gaat er een aantal keer op humoristische wijze af. Giancarlo Fisichella doet het beter en behaalt 7 punten. In totaal komt het team op 9 punten uit, goed voor een zesde plek bij de constructeurs. Het seizoen wordt echter gekenmerkt door veel technische problemen en een bolide die er niet beter wordt.

2003 zou nog dramatischer worden voor Jordan. Het team had in Benson & Hedges een goede hoofdsponsor, maar voor de rest was er weinig sponsoring meer bij het team. De Honda motor werd ingeruild voor een Ford-Cosworth motor en de bolide was een doorontwikkeling van de EJ12, de auto van 2002. Giancarlo Fisichella bleef het team trouw en de Ier Ralph Firman volgde Takuma Sato op. Het seizoen voor Jordan begon al slecht. Het was in Melbourne al duidelijk dat Jordan een achterhoedeteam zou zijn in 2003 en alleen Minardi achter zich kon houden. Qua betrouwbaarheid was de EJ13 nauwelijks beter dan zijn voorganger. Het enige hoogtepunt was de verrassende overwinning van Giancarlo Fisichella in de verregende GP van Brazilië. Voor de rest kon het team weinig potten breken en zakte het terug naar een 9e plaats in het constructeurskampioenschap.

Begin 2004 werd duidelijk dat Jordan echt een achterhoedeteam was geworden. Het team had een betalende rijder nodig om het seizoen af te kunnen maken. Dit werd de Italiaan Giorgio Pantano. Nick Heidfeld werd aangetrokken om het team naar voren te helpen. Jordan is gebrand op een goed jaar en ontwikkelt de EJ13 flink door in de winter. Ook wordt er uitzonderlijk veel getest. Toch is 2004 wederom een matig jaar voor Jordan. De onbetrouwbaarheid en de snelheid zijn niet goed genoeg om op eigen kracht punten te scoren. Toch rijd Nick Heidfeld twee keer in de punten. Ook de vervanger van Giorgio Pantano, Timo Glock, behaalt een puntje. In China maakt de Nederlander Robert Doornbos zijn debuut als derde rijder bij het Jordan team.

Eind 2004 werd het voor Eddie Jordan ook duidelijk dat het zo niet langer kon. Hij was bereid zijn team te verkopen en hiermee als teambaas terug te treden. De Russisch-Canadese zakenman Alex Shnaider van het bedrijf Midland nam het team over. Het team kwam in 2005 nog onder de naam Jordan uit, maar in 2006 ging het team door het leven als MF1 Racing (Midland F1 Racing). Team Jordan reed in 2005 met een doorontwikkeld chassis van de EJ14 en een Toyota motor. Rijders waren de pay drivers Narain Karthikeyan (India) en Tiago Monteiro (Portugal). Het team was er in snelheid behoorlijk op achteruitgegaan gedurende 2005. Aan het einde van dat jaar was het niet gemakkelijk om de Minardi's voor te blijven. Toch werden er punten gescoord, door een 3e, 4e en 8e plaats kwam het puntentotaal van Jordan-Toyota in 2005 uit op 12. De betrouwbaarheid van de EJ15 en vooral Tiago Monteiro was groot. Monteiro finishte bijna alle races.

Resultaten[bewerken]

Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver 2e plaats
Brons 3e plaats
Groen Gefinisht, in punten
Blauw Gefinisht, geen punten
Paars Niet gefinisht (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blank Niet deelgenomen
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Vet Poleposition
Schuin Snelste ronde

(vetgedrukte resultaten zijn pole position en schuin gedrukte resultaten zijn snelste rondes)

Jaar Chassis Motor Banden Coureurs 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Punten WK-plaats
1991 191 Ford V8 G USA BRA SMR MON CAN MEX FRA GBR GER HUN BEL ITA POR ESP JPN AUS 13 5e
Vlag van België Bertrand Gachot 10 13 DNF 8 5 DNF DNF 6 6 9
Vlag van Duitsland Michael Schumacher DNF
Vlag van Brazilië Roberto Moreno DNF 10
Vlag van Italië Zanardi 9 DNF 9
Vlag van Italië Andrea de Cesaris DNPQ DNF DNF DNF 4 4 6 DNF 5 7 13 7 8 DNF DNF 8
1992 192 Yamaha V12 G RSA MEX BRA ESP SMR MON CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA POR JPN AUS 1 11e
Vlag van Italië Stefano Modena DNQ DNF DNF DNQ DNF DNF DNF DNF DNF DNQ DNF 15 DNQ 13 7 6
Vlag van Brazilië Mauricio Gugelmin 11 DNF DNF DNF 7 DNF DNF DNF DNF 15 10 14 DNF DNF DNF DNF
1993 193 Hart V10 G RSA BRA EUR SMR ESP MON CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA POR JPN AUS 3 10e
Vlag van Brazilië Rubens Barrichello DNF DNF 10 DNF 12 9 DNF 7 10 DNF DNF DNF DNF 13 5 11
Vlag van Italië Ivan Capelli DNF DNQ
Vlag van België Thierry Boutsen DNF DNF 11 DNF 12 11 DNF 13 9 DNF
Vlag van Italië Marco Apicella DNF
Vlag van Italië Emanuele Naspetti DNF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Irvine 6 DNF
1994 194 Hart V10 G BRA PAC SMR MON ESP CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA POR EUR JPN AUS 28 5e
Vlag van Brazilië Rubens Barrichello 4 3 DNQ DNF DNF 7 DNF 4 DNF DNF DNF 4 4 12 DNF 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Irvine DNF EX EX EX 6 DNF DNF DNF DNF DNF 13 DNF 7 4 5 DNF
Vlag van Japan Aguri Suzuki DNF
Vlag van Italië Andrea de Cesaris DNF 4
1995 195 Peugeot V10 G BRA ARG SMR ESP MON CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA POR EUR PAC JPN AUS 21 6e
Vlag van Brazilië Rubens Barrichello DNF DNF DNF 7 DNF 2 6 11 DNF 7 6 DNF 11 4 DNF DNF DNF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Irvine DNF DNF 8 5 DNF 3 9 DNF 9 13 DNF DNF 10 6 11 4 DNF
1996 196 Peugeot V10 G AUS BRA ARG EUR SMR MON ESP CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA POR JPN 22 5e
Vlag van Brazilië Rubens Barrichello DNF DNF 4 5 5 DNF DNF DNF 9 4 6 6 DNF 5 DNF 9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Martin Brundle DNF 12 DNF 6 DNF DNF DNF 6 8 6 10 DNF DNF 4 9 5
1997 197 Peugeot V10 G AUS BRA ARG SMR MON ESP CAN FRA GBR GER HUN BEL ITA AUT LUX JPN EUR 33 5e
Vlag van Duitsland Ralf Schumacher DNF DNF 3 DNF DNF DNF DNF 6 5 5 5 DNF DNF 5 DNF 9 DNF
Vlag van Italië Giancarlo Fisichella DNF 8 DNF 4 6 9 3 9 7 11 DNF 2 4 4 DNF 7 11
1998 198 Mugen Honda V10 G AUS BRA ARG SMR ESP MON CAN FRA GBR AUT GER HUN BEL ITA LUX JPN 34 4e
Vlag van Verenigd Koninkrijk Damon Hill 8 DSQ 8 10 DNF 8 DNF DNF DNF 7 4 4 1 6 9 4
Vlag van Duitsland Ralf Schumacher DNF DNF DNF 7 11 DNF DNF 16 6 5 6 9 2 3 DNF DNF
1999 199 Mugen Honda V10 B AUS BRA SMR MON ESP CAN FRA GBR AUT GER HUN BEL ITA EUR MAL JPN 61 Brons
Vlag van Verenigd Koninkrijk Damon Hill DNF DNF 4 DNF 7 DNF DNF 5 8 DNF 6 6 10 DNF DNF DNF
Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen 2 3 DNF 4 DNF 11 1 4 4 3 4 3 1 DNF 6 4
2000 EJ10
EJ10B
Mugen Honda V10 B AUS BRA SMR GBR ESP EUR MON CAN FRA AUT GER HUN BEL ITA USA JPN MAL 17 6e
Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen DNF 3 DNF 17 6 DNF 10 DNF 7 DNF DNF 6 6 DNF 3 DNF DNF
Vlag van Italië Jarno Trulli DNF 4 15 6 12 DNF DNF 6 6 DNF 9 7 DNF DNF DNF 13 12
2001 EJ11 Honda V10 B AUS MAL BRA SMR ESP AUT MON CAN EUR FRA GBR GER HUN BEL ITA USA JPN 19 5e
Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen 5 4 11 6 DNF DNF DNF DNF 8 7
Vlag van Brazilië Ricardo Zonta 7 DNF
Vlag van Frankrijk Jean Alesi 10 6 8 7 DNF
Vlag van Italië Jarno Trulli DNF 8 5 5 4 DSQ DNF 11 DNF 5 DNF DNF DNF DNF DNF 4 8
2002 EJ12 Honda V10 B AUS MAL BRA SMR ESP AUT MON CAN EUR GBR FRA DUI HON BEL ITA USA JPN 9 6e
Vlag van Italië Giancarlo Fisichella DNF 13 DNF DNF DNF 5 5 5 DNF 7 DNQ DNF 6 DNF 8 7 DNF
Vlag van Japan Takuma Sato DNF 9 9 DNF DNF DNF DNF 10 16 DNF DNF 8 10 11 12 11 5
2003 EJ13 Ford Cosworth V10 B AUS MAL BRA SMR ESP AUT MON CAN EUR FRA GBR DUI HON ITA USA JPN 13 9e
Vlag van Italië Giancarlo Fisichella 12 DNF 1 15 DNF DNF 10 DNF 12 DNF DNF 13 DNF 10 7 DNF
Vlag van Ierland Ralph Firman DNF 10 DNF DNF 8 11 12 DNF 11 15 13 DNF DNF 14
Vlag van Hongarije Zsolt Baumgartner DNF 11
2004 EJ14 Ford Cosworth V10 B AUS MAL BHR SMR ESP MON EUR CAN USA FRA GBR DUI HON BEL ITA CHN JPN BRA 5 9e
Vlag van Duitsland Nick Heidfeld DNF DNF 15 DNF DNF 7 10 8 DNF 16 15 DNF 12 11 14 13 13 DNF
Vlag van Italië Giorgio Pantano 14 13 16 DNF DNF DNF 13 DNF 17 DNF 15 DNF DNF DNF
Vlag van Duitsland Timo Glock 7 15 15 15
2005 EJ15
EJ15B
Toyota V10 B AUS MAL BHR SMR ESP MON EUR CAN USA FRA GBR DUI HON TUR ITA BEL BRA JPN CHN 12 9e
Vlag van Portugal Tiago Monteiro 16 12 10 13 12 13 15 10 3 13 17 17 13 15 17 8 DNF 13 11
Vlag van India Narain Karthikeyan 15 11 DNF 12 13 DNF 16 DNF 4 15 DNF 16 12 14 20 11 15 15 DNF