ATP-toernooi van Amersfoort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Amersfoort
Dutch Open Tennis Vlag.jpg
Officiële naam Dutch Open
Stad, land Amersfoort, Nederland
Auspiciën ATP
Categorie ATP International Series
Deelnemers 28 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Gravel, outdoor
Periode Juli
Jaargangen 1974 - 2008
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Amersfoort, met de officiële naam Dutch Open, was een jaarlijks terugkerend tennistoernooi van de ATP dat werd georganiseerd in de Nederlandse stad Amersfoort. Het toernooi werd gespeeld op gravel in de openlucht. Voorlopers van het toernooi waren in respectievelijk Hilversum en Amsterdam. Het toernooi verloor na 2008 zijn ATP-status en krijgt mogelijk een vervolg als challenger.

Geschiedenis[bewerken]

In 1957 werd het eerste Internationale Open gespeeld op 't Melkhuisje in Hilversum. Het programma bestond uit herenenkel en -dubbel, damesenkel en -dubbel, en gemengd dubbel. Het damesenkel en -dubbel werd in 1973 voor de laatste keer gespeeld, het gemengd dubbel vond ook in 1974 nog plaats. Sindsdien is het toernooi alleen nog voor de heren.

In 1995 moest het toernooi verhuizen, er was niet meer genoeg ruimte bij 't Melkhuisje, er konden maar 18.000 bezoekers terecht. De gemeente helpt niet om het probleem daar op te lossen.

Van 1995 tot en met 2001 speelde men op het Amstelpark van Duncan de Mooij in Amsterdam. In 1995 kwamen 40.000 bezoekers. In 2002 verhuisde het toernooi naar het sportpark de Bokkeduinen in Amersfoort. Na het toernooi van 2003 nam toernooidirecteur Piet van Eijsden na 26 jaar afscheid, hij werd opgevolgd door zijn dochter, Wendy van Eijsden. Tegenwoordig is oud-bondscoach Hans Felius de toernooidirecteur.

Vanwege financiële problemen besloot de organisatie eind 2008 om de ATP-licentie te verkopen aan de familie van de wereldtopper Novak Đoković. Deze organiseert vanaf 2009 het ATP-toernooi van Servië in Belgrado. Het toernooi krijgt een vervolg als challenger.[1]

Nederlandse en Belgische prestaties[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

De Nederlander Martin Verkerk won het toernooi in 2004. Landgenoot Raemon Sluiter haalde twee keer de finale, in 2003 en 2000. In 1995 lukte dat Jan Siemerink en in 1978 ging Tom Okker hen voor. De Belg Steve Darcis won in 2007 het toernooi en haalde in 2008 de finale net als zijn landgenoot Eduardo Masso in 1990.

Dubbelspel[bewerken]

Tom Okker en Balázs Taróczy winnen in 1978, 1979 en 1980, een hattrick. Vanaf 1991 staan er regelmatig Nederlandse winnaars op de lijst: Jacco Eltingh, Paul Haarhuis, Richard Krajicek, Sjeng Schalken, Jan Siemerink en Rogier Wassen. In 2008 halen Jesse Huta Galung en Igor Sijsling de finale en in het jaar daarvoor waren het Robin Haase met Rogier Wassen. De Belg Libor Pimek haalt de finale in 1993 en 1997.

Winnaars[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie voor de geschiedenis en winnaars van 1957 - 1994 het artikel 't Melkhuisje.

Enkelspel[bewerken]

jaar editie winnaar finalist uitslag
Hilversum
1974 I Vlag van Argentinië Guillermo Vilas Vlag van Australië Barry Phillips-Moore 6-4, 6-2, 1-6, 6-3
1975 II Vlag van Argentinië Guillermo Vilas Vlag van Joegoslavië Željko Franulović 6-4, 6-7, 6-2, 6-3
1976 III Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Argentinië Ricado Cano 6-4, 6-0, 6-1
1977 IV Vlag van Frankrijk Patrick Proisy Vlag van Argentinië Lito Álvarez 6-0, 6-2, 6-0
1978 V Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Nederland Tom Okker 2-6, 6-1, 6-2, 6-4
1979 VI Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Tsjechië Tomáš Šmíd 6-2, 6-2, 6-1
1980 VII Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Zimbabwe Haroon Ismail 6-3, 6-2, 6-1
1981 VIII Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Zwitserland Heinz Günthardt 6-3, 6-7, 6-4
1982 IX Vlag van Hongarije Balázs Taróczy Vlag van Verenigd Koninkrijk Buster Mottram 7-6, 6-7, 6-3, 7-6
1983 X Vlag van Tsjechië Tomáš Šmíd Vlag van Hongarije Balázs Taróczy 6-4, 6-4
1984 XI Vlag van Zweden Anders Järryd Vlag van Tsjechië Tomáš Šmíd 6-3, 6-3, 2-6, 6-2
1985 XII Vlag van Duitsland Ricki Osterthun Vlag van Zweden Kent Carlsson 4-6, 4-6, 6-2, 6-4, 6-3
1986 XIII Vlag van Oostenrijk Thomas Muster Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek 6-1, 6-3, 6-3
1987 XIV Vlag van Tsjechië Miloslav Mečíř Vlag van Argentinië Guillermo Pérez Roldán 6-4, 1-6, 6-3, 6-2
1988 XV Vlag van Spanje Emilio Sánchez Vlag van Argentinië Guillermo Pérez Roldán 6-3, 6-1, 3-6, 6-3
1989 XVI Vlag van Tsjechië Karel Nováček Vlag van Spanje Emilio Sánchez 6-2, 6-4
1990 XVII Vlag van Spanje Francisco Clavet Vlag van België Eduardo Masso 3-6, 6-4, 6-2, 6-0
1991 XVIII Vlag van Zweden Magnus Gustafsson Vlag van Spanje Jordi Arrese 5-7, 7-6(2), 2-6, 6-1, 6-0
1992 XIX Vlag van Tsjechië Karel Nováček Vlag van Spanje Jordi Arrese 6-2, 6-3, 2-6, 7-5
1993 XX Vlag van Spanje Carlos Costa Vlag van Zweden Magnus Gustafsson 6-1, 6-2, 6-3
1994 XXI Vlag van Tsjechië Karel Nováček Vlag van Australië Richard Fromberg 7-5, 6-4, 7-6(7)
Amsterdam
1995 XXII Vlag van Chili Marcelo Ríos Vlag van Nederland Jan Siemerink 6-4, 7-5, 6-4
1996 XXIII Vlag van Spanje Francisco Clavet Vlag van Marokko Younes El Aynaoui 7-5, 6-1, 6-1
1997 XXIV Vlag van Slowakije Ctislav Doseděl Vlag van Spanje Carlos Moyà 7-6(4), 7-6(5), 6-7(4), 6-2
1998 XXV Vlag van Zweden Magnus Norman Vlag van Australië Richard Fromberg 6-3, 6-3, 2-6, 6-4
1999 XXVI Vlag van Marokko Younes El Aynaoui Vlag van Argentinië Mariano Zabaleta 6-0, 6-3
2000 XXVII Vlag van Zweden Magnus Gustafsson Vlag van Nederland Raemon Sluiter 6-7(4), 6-3, 7-6(5), 6-1
2001 XXVIII Vlag van Spanje Àlex Corretja Vlag van Marokko Younes El Aynaoui 6-3, 5-7, 7-6(0), 3-6, 6-4
Amersfoort
2002 XXIX Vlag van Argentinië Juan Ignacio Chela Vlag van Spanje Albert Costa 6-1, 7-6(4)
2003 XXX Vlag van Chili Nicolás Massú Vlag van Nederland Raemon Sluiter 6-4, 7-6(3), 6-2
2004 XXXI Vlag van Nederland Martin Verkerk Vlag van Chili Fernando González 7-6(5), 4-6, 6-4
2005 XXXII Vlag van Chili Fernando González Vlag van Argentinië Agustín Calleri 7-5, 6-3
2006 XXXIII Vlag van Servië Novak Đoković Vlag van Chili Nicolás Massú 7-6(5), 6-4
2007 XXXIV Vlag van België Steve Darcis Vlag van Oostenrijk Werner Eschauer 6-1, 7-6(1)
2008 XXXV Vlag van Spanje Albert Montañés Vlag van België Steve Darcis 1-6, 7-5, 6-3

Dubbelspel[bewerken]

Jaar Winnaar Land Finalist Land Score
1974 Tito Vasquez
Guillermo Vilas
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Argentinië Argentinië
Lito Álvarez
Julian Ganzabal
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Argentinië Argentinië
6-2 3-6 6-1 6-2
1975 Wojtek Fibak
Guillermo Vilas
Vlag van Polen Polen
Vlag van Argentinië Argentinië
John Lloyd
Željko Franulović
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
6-2 4-6 6-1
1976 Ricardo Cano
Belus Prajoux
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Chili Chili
Wojtek Fibak
Balázs Taróczy
Vlag van Polen Polen
Vlag van Hongarije Hongarije
6-4 6-3
1977 José Higueras
Antonio Muñoz
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Spanje Spanje
Jean-Louis Haillet
François Jauffret
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Frankrijk Frankrijk
6-1 6-4 2-6 6-1
1978 Tom Okker
Balázs Taróczy
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Hongarije Hongarije
Bob Carmichael
Mark Edmondson
Vlag van Australië Australië
Vlag van Australië Australië
7-6 6-3
1979 Tom Okker
Balázs Taróczy
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Hongarije Hongarije
Jan Kodeš
Tomáš Šmíd
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
6-1 6-3
1980 Tom Okker
Balázs Taróczy
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Hongarije Hongarije
Tony Giammalva
Buster Mottram
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
7-5 6-3 7-6
1981 Heinz Gurthardt
Balázs Taróczy
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Hongarije Hongarije
Raymond Moore
Andrew Pattison
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
6-0 6-2
1982 Jan Kodeš
Tomáš Šmíd
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Heinz Gurthardt
Balázs Taróczy
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Hongarije Hongarije
7-6 6-4
1983 Heinz Gurthardt
Balázs Taróczy
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Hongarije Hongarije
Jan Kodeš
Tomáš Šmíd
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
3-6 6-2 6-3
1984 Anders Järryd
Tomáš Šmíd
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Broderick Dyke
Michael Fancutt
Vlag van Australië Australië
Vlag van Australië Australië
6-4 5-7 7-6
1985 Stefan Simonsson
Hans Simonsson
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zweden Zweden
Carl Limberger
Mark Woodforde
Vlag van Australië Australië
Vlag van Australië Australië
6-3 6-4
1986 Miloslav Mečíř
Tomáš Šmíd
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Tom Nijssen
Johan Vekemans
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
6-4 6-2
1987 Wojtek Fibak
Miloslav Mečíř
Vlag van Polen Polen
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Tom Nijssen
Johan Vekemans
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
7-6 5-7 6-2
1988 Sergio Casal
Emilio Sánchez
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Spanje Spanje
Magnus Gustafsson
Guillermo Pérez Roldán
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Argentinië Argentinië
7-6 6-3
1989 Tomás Carbonell
Diego Pérez
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Uruguay Uruguay
Paul Haarhuis
Mark Koevermans
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
1990 Sergio Casal
Emilio Sánchez
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Spanje Spanje
Paul Haarhuis
Mark Koevermans
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
7-5 7-5
1991 Richard Krajicek
Jan Siemerink
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Francisco Clavet
Magnus Gustafsson
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Zweden Zweden
7-5 6-4
1992 Paul Haarhuis
Mark Koevermans
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Marten Renstrom
Mikael Tillström
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zweden Zweden
6-7 6-1 6-4
1993 Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Hendrik Jan Davids
Libor Pimek
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van België België
4-6 6-2 7-5
1994 Daniel Orsanic
Jan Siemerink
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Nederland Nederland
David Adams
Andrej Olchovski
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Rusland Rusland
6-4 6-2
1995 Marcelo Ríos
Sjeng Schalken
Vlag van Chili Chili
Vlag van Nederland Nederland
Wayne Arthurs
Neil Broad
Vlag van Australië Australië
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
7-6 6-2
1996 Donald Johnson
Francisco Montana
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Rikard Bergh
Jack Waite
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
1997 Paul Kilderry
Nicolás Lapentti
Vlag van Australië Australië
Vlag van Ecuador Ecuador
Andrew Kratzmann
Libor Pimek
Vlag van Australië Australië
Vlag van België België
3-6 7-5 7-6
1998 Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Dominik Hrbatý
Karol Kučera
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Slowakije Slowakije
6-3 6-2
1999 Paul Haarhuis
Sjeng Schalken
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Devin Bowen
Eyal Ran
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Israël Israël
6-3 6-2
2000 Sergio Roitman
Andres Schneiter
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Argentinië Argentinië
Edwin Kempes
Dennis van Scheppingen
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
4-6 6-4 6-1
2001 Paul Haarhuis
Sjeng Schalken
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
Àlex Corretja
Luis Lobo
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Spanje Spanje
6-4 6-2
2002 Jeff Coetzee
Chris Haggard
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
André Sá
Alexandre Simoni
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Brazilië Brazilië
7-6 6-3
2003 Devin Bowen
Ashley Fisher
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Australië Australië
Chris Haggard
André Sá
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Brazilië Brazilië
6-0 6-4
2004 Jaroslav Levinský
David Škoch
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Tsjechië Tsjechië
José Acasuso
Luis Horna
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Peru Peru
6-0 2-6 7-5
2005 Martín García
Luis Horna
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Peru Peru
Fernando González
Nicolás Massú
Vlag van Chili Chili
Vlag van Chili Chili
6-4 6-4
2006 Alberto Martín
Fernando Vicente
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Spanje Spanje
Lucas Arnold Ker
Christopher Kas
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Duitsland Duitsland
6-4 6-3
2007 Juan-Pablo Brzezicki
Juan-Pablo Guzman
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Argentinië Argentinië
Robin Haase
Rogier Wassen
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
6-2 6-0
2008 Rogier Wassen
František Čermák
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Jesse Huta Galung
Igor Sijsling
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland
7-5 7-5
Bronnen, noten en/of referenties
Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Albuquerque · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bayonne · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Cesena · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Indianapolis (US clay courts) · Indianapolis (Virginia Slims) · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luik · Luzern · Makarska · Marbella · Melbourne · Memphis · Milaan · Modena · Montpellier · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · San Marino · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Singapore · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Waregem · Warschau · Wellington · Worcester · Zürich