ATP-toernooi van Boekarest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Boekarest
Centre Court BNR Arena
Centre Court BNR Arena
Officiële naam BCR Open Romania
Stad, land Boekarest, Roemenië
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 250
Deelnemers 32 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Gravel
Periode April
Jaargangen Vanaf 1993
Recordwinnaar Vlag van Frankrijk Gilles Simon (3)
Titelhouder Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

De BCR Open Romania of het ATP-toernooi van Boekarest is een jaarlijks tennistoernooi voor mannen dat wordt gespeeld in de Roemeense hoofdstad Boekarest als onderdeel van de ATP World Tour 250. Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in 1993 en wordt gespeeld in september in de BNR Arena. Het toernooi wordt gespeeld op gravel.

Enkelspel[bewerken]

Jaar Kampioen Verliezend finalist Score in de finale
2014 Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov Vlag van Tsjechië Lukáš Rosol 7-6(2), 6-1
2013 Vlag van Tsjechië Lukáš Rosol Vlag van Spanje Guillermo García-López 6-3, 6-2
2012 Vlag van Frankrijk Gilles Simon Vlag van Italië Fabio Fognini 6–4, 6–3
2011 Vlag van Duitsland Florian Mayer Vlag van Spanje Pablo Andújar 6-3, 6–1
2010 Vlag van Argentinië Juan Ignacio Chela Vlag van Spanje Pablo Andújar 7–5, 6–1
2009 Vlag van Spanje Albert Montañés Vlag van Argentinië Juan Mónaco 7–6(2) 7–6(6)
2008 Vlag van Frankrijk Gilles Simon Vlag van Spanje Carlos Moyà 6-3, 6-4
2007 Vlag van Frankrijk Gilles Simon Vlag van Roemenië Victor Hǎnescu 4-6, 6-3, 6-2
2006 Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Italië Filippo Volandri 6-1, 7-5
2005 Vlag van Frankrijk Florent Serra Vlag van Rusland Igor Andrejev 6-3, 6-4
2004 Vlag van Argentinië José Acasuso Vlag van Rusland Igor Andrejev 6-3, 6-0
2003 Vlag van Spanje David Sanchez Vlag van Chili Nicolás Massú 6-2, 6-2
2002 Vlag van Spanje David Ferrer Vlag van Argentinië José Acasuso 6-3, 6-2
2001 Vlag van Marokko Younes El Aynaoui Vlag van Spanje Albert Montañés 7-6, 7-6
2000 Vlag van Spanje Juan Balcells Vlag van Duitsland Markus Hantschk 6-3, 3-6, 7-6
1999 Vlag van Spanje Alberto Martín Vlag van Marokko Karim Alami 6-3, 6-2
1998 Vlag van Spanje Francisco Clavet Vlag van Frankrijk Arnaud di Pasquale 6-4, 2-6, 7-5
1997 Vlag van Australië Richard Fromberg Vlag van Italië Andrea Gaudenzi 6-1, 7-6
1996 Vlag van Spanje Alberto Berasategui Vlag van Spanje Carlos Moyà 6-1, 7-6
1995 Vlag van Oostenrijk Thomas Muster Vlag van Oostenrijk Gilbert Schaller 6-3, 6-4
1994 Vlag van Argentinië Franco Davin Vlag van Kroatië Goran Ivanišević 6-2, 6-4
1993 Vlag van Kroatië Goran Ivanišević Vlag van Rusland Andrei Cherkasov 6-2, 7-6

Dubbelspel[bewerken]

Jaar Kampioenen Verliezend finalisten Score in de finale
2014 Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Polen Mariusz Fyrstenberg
Vlag van Polen Marcin Matkowski
6-4, 6-4
2013 Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Tsjechië Lukáš Dlouhý
Vlag van Oostenrijk Oliver Marach
4-6, 6-4, [10-6]
2012 Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Frankrijk Jérémy Chardy
Vlag van Polen Łukasz Kubot
7–6(2), 6–3
2011 Vlag van Italië Daniele Bracciali
Vlag van Italië Potito Starace
Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Spanje David Marrero
3-6, 6-4, [10-8]
2010 Vlag van Argentinië Juan Ignacio Chela
Vlag van Polen Łukasz Kubot
Vlag van Spanje Marcel Granollers
Vlag van Spanje Santiago Ventura
6–2, 5–7, [13–11]
2009 Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Slowakije Michal Mertiňák
Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Nederlandse Antillen Jean-Julien Rojer
6–2, 6–4
2008 Vlag van Frankrijk Nicolas Devilder
Vlag van Frankrijk Paul-Henri Mathieu
Vlag van Polen Mariusz Fyrstenberg
Vlag van Polen Marcin Matkowski
7-6(4), 6-7(9), [22-20]
2007 Vlag van Oostenrijk Oliver Marach
Vlag van Slowakije Michal Mertiňák
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Argentinië Sebastián Prieto
7–6(2), 7–6(8)
2006 Vlag van Polen Mariusz Fyrstenberg
Vlag van Polen Marcin Matkowski
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Peru Luis Horna
6–7(5), 7–6(5), [10–8]
2005 Vlag van Argentinië José Acasuso
Vlag van Argentinië Sebastián Prieto
Vlag van Roemenië Victor Hǎnescu
Vlag van Roemenië Andrei Pavel
6-3, 4-6, 6-3
2004 Vlag van Argentinië Lucas Arnold Ker
Vlag van Argentinië Mariano Hood
Vlag van Argentinië José Acasuso
Vlag van Spanje Óscar Hernández
7–6(5), 6–1
2003 Vlag van Duitsland Karsten Braasch
Vlag van Armenië Sargis Sargsian
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Zuid-Afrika Jeff Coetzee
7–6(7), 6–2
2002 Vlag van Duitsland Jens Knippschild
Vlag van Zweden Peter Nyborg
Vlag van Spanje Emilio Benfele Alvarez
Vlag van Argentinië Andres Schneiter
6-3, 6-3
2001 Vlag van Macedonië Aleksandar Kitinov
Vlag van Zweden Johan Landsberg
Vlag van Argentinië Pablo Albano
Vlag van Duitsland Marc-Kevin Goellner
6–4, 6–7(5), [10–6]
2000 Vlag van Spanje Alberto Martín
Vlag van Israël Eyal Ran
Vlag van Verenigde Staten Devin Bowen
Vlag van Argentinië Mariano Hood
7–6(4), 6–1
1999 Vlag van Argentinië Lucas Arnold Ker
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Duitsland Marc-Kevin Goellner
Vlag van Verenigde Staten Francisco Montana
6-3, 2-6, 6-3
1998 Vlag van Roemenië Andrei Pavel
Vlag van Roemenië Gabriel Trifu
Vlag van Roemenië George Cosac
Vlag van Roemenië Dinu Pescariu
7-6, 7-6
1997 Vlag van Spanje Luis Lepez
Vlag van Spanje Javier Sánchez
Vlag van Nederland Hendrik Jan Davids
Vlag van Argentinië Daniel Orsanic
7-5, 7-5
1996 Vlag van Zweden David Ekerot
Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Nederland Menno Oosting
7-6, 7-6
1995 Vlag van Verenigde Staten Mark Keil
Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
Vlag van Tsjechië Daniel Vacek
6-4, 7-6
1994 Vlag van Australië Wayne Arthurs
Vlag van Australië Simon Youl
Vlag van Spanje Jordi Arrese
Vlag van Spanje Jose Antonio Conde
6-4, 6-4
1993 Vlag van Nederland Menno Oosting
Vlag van België Libor Pimek
Vlag van Roemenië George Cosac
Vlag van Roemenië Ciprian Porumb
7-6, 7-6

ATP punten en prijzengeld[bewerken]

Voor de editie 2013 is dit het prijzengeld en het aantal punten:

Ronde ATP Race Points Prijzengeld
Winnaar 250 74 000 €
Finalist 150 39 000 €
Halve finales 90 21 130 €
Kwartfinales 40 12 040 €
Achtste finales 20 7 100 €
Eerste ronde 0 4 200 €

Externe links[bewerken]


Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Albuquerque · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bayonne · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Cesena · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Indianapolis (US clay courts) · Indianapolis (Virginia Slims) · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luik · Luzern · Makarska · Marbella · Melbourne · Memphis · Milaan · Modena · Montpellier · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · San Marino · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Singapore · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Waregem · Warschau · Wellington · Worcester · Zürich