Luis Horna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Luis Horna
Luis Horna.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Lucho
Geboorteplaats Vlag van Peru Lima, Peru
Woonplaats Vlag van Peru Lima, Peru
Geboortedatum 14 september 1980
Lengte 1,80 m
Gewicht 82 kg
Profdebuut 1998
Met pensioen 2009
Slaghand Rechts
Totaal prijzengeld USD 2.648.482
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 140-146
Titels 2
Hoogste positie 33e (30 augustus 2004)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2005)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2003-2008)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2006, 2007)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 76-70
Titels 6
Hoogste positie 15e (2 februari 2009)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2004, 2006-2008)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Winnaar (2008)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2008)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2007, 2008)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Luis Horna Viscari (Lima, 14 september 1980) is een Peruaans voormalig tennisspeler die op professioneel niveau tenniste tussen 1998 en 2009. Horna was een rechtshandige speler die een sterke opslag had voor een relatief kort persoon, de forehand was een van de wapens van Horna. Hij had een enkelhandige backhand en zijn favoriete ondergrond was gravel.

Carrière[bewerken]

Horna stond ook bekend onder zijn bijnaam Lucho, die naam is ontstaan uit zijn voornaam. Horna was een junior met veel talent bij zowel de enkels als de dubbels. Horna schopte het tot de finale van het jongerentoernooi van Roland Garros in 1997, maar verloor daar van Daniel Elsner. De dubbels bij de jongerentoernooien van Wimbledon en Roland Garros won hij wel, respectievelijk met José de Armas en Nicolás Massú.

Horna werd professioneel tennisser in 1998 en klom dat jaar meer dan 1000 plekken op de ranglijst door verschillende overwinningen te boeken op 'Futures' in Zuid-Amerika. Datzelfde jaar bereikte Horna ook zijn eerste ATP-challengerfinale in Aschaffenburg. In 2000 was hij finalist in verschillende challengers, maar het duurde tot 2001 voordat Horna zijn eerste ATP-challenger won, namelijk in Umag.

2002 was een succesvol jaar voor Horna, omdat hij dat jaar als eerste Peruviaan sinds Jaime Yzaga aan het einde van het seizoen wist te eindigen in de top 100. Yzaga eindige in 1994 op de 34ste positie op de wereldranglijst. Deze positie voor Horna was te danken aan zijn drie overwinningen bij challengers dat jaar, namelijk in Zagreb, Furth en Weiden. Hij won daar respectievelijk van Dominik Hrbatý, Jürgen Melzer en Zeljko Krajan. Ook was Horna dat jaar finalist in de challenger van São Paulo.

Horna maakte zijn debuut voor de grandslamtoernooien in 2003. Tijdens de Roland Garros versloeg Horna in de eerste ronde Roger Federer die destijds een van de favorieten was, het was de laatste grandslam tot op heden waarbij Roger Federer in de eerste ronde verloor. Horna zei na de overwinning dat het "het beste dat ik ooit in mijn leven heb gehad"[1] was. Horna verloor echter in de tweede ronde van de later verliezend finalist Martin Verkerk. Horna won nog een challenger in Sevilla dat jaar en was driemaal halve finalist in Amersfoort, Sopot en Palermo.

In 2004 behaalde Horna zijn tot nu toe hoogste wereldranglijstpositie, namelijk de 33ste plaats, op 30 augustus. Horna won de challenger van Bermuda en behaalde zijn eerste ATP-finale, in Long Island verloor hij van Lleyton Hewitt.

2005 was niet een succesvol jaar voor Horna, waarin hij de enkels buiten de top 50 raakte. Hij won dit jaar echter wel zijn eerste dubbeltoernooi, namelijk in Amersfoort. Ook op Roland Garros zette Horna een goed resultaat neer, hij behaalde de derde ronde, waarvoor hij Tim Henman versloeg. In deze derde ronde verloor Horna echter van Victor Hănescu.

Horna won zijn eerste ATP-titel in Acapulco door van de Argentijn Juan Ignacio Chela in de finale te winnen met 7-6(5) en 6-4. Ook behaalde hij dit jaar de derde ronde van de Australian Open door Gaël Monfils te verslaan, echter verloor Horna in de derde ronde van de Fransman Paul-Henri Mathieu. In 2006 behaalde Horna ook zijn tweede dubbeltitel, nu in Palermo. Horna eindigde dit jaar buiten de top 50, door verschillende arm- en schouderblessures.

Horna had een onfortuinlijke start van 2007 doordat hij verloor in de eerste ronde van de Australian Open van dubbelspecialist Maks Mirny, nadat de umpire weigerde in de vijfde set een neerhalend schreeuwende toeschouwer van de tribune te sturen. In februari 2007 won Horna zijn tweede ATP-toernooi, door Nicolás Massú te verslaan in de finale met 7-5, 6-3 in Chili.

ATP-tourtitels (8)[bewerken]

Enkeloverwinningen (2)[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Verliezend finalist Uitslag
1. 5 maart 2006 Vlag van Mexico Acapulco Gravel Vlag van Argentinië Juan Ignacio Chela 7-6(5), 6-4
2. 4 februari 2007 Vlag van Chili Viña del Mar Gravel Vlag van Chili Nicolás Massú 7-5, 6-3

Enkelfinalist (1)[bewerken]

Dubbeloverwinningen (6)[bewerken]

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grandslam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008
Vlag van Australië Australian Open - 1R 1R 1R 3R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros - 2R 2R 3R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 1R 1R 1R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R 2R 2R 1R

Prestatietabel grandslam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Vlag van Australië Australian Open - 1R - 1R 1R 1R -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R - - 1R W 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 1R 1R - - 2R -
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R 2R 2R -

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Rediff.com - French Open: Federer out, Agassi in second round (27 mei 2003)