ATP-toernooi van Casablanca

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Casablanca
Officiële naam Grand Prix Hassan II
Stad, land Casablanca, Marokko
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 250
Deelnemers 32 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Gravel, outdoor
Periode April
Jaargangen Vanaf 1986
Recordwinnaar Vlag van Argentinië Guillermo Pérez-Roldán
Vlag van Spanje Pablo Andújar (2)
Titelhouder Vlag van Spanje Guillermo García-López
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Casablanca is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi voor mannen dat wordt georganiseerd in het Marokkaanse Casablanca. De officiële naam van het toernooi is de Grand Prix Hassan II.

Het toernooi, dat wordt georganiseerd door de ATP valt in de categorie "ATP World Tour 250 series".

Er wordt gespeeld op de gravelbanen van het Complexe Al Amal.


Enkelspel[bewerken]

Jaar Kampioen Verliezend finalist Uitslag Details
2014 Vlag van Spanje Guillermo García-López Vlag van Spanje Marcel Granollers 5-7, 6-4, 6-3 Details
2013 Vlag van Spanje Tommy Robredo Vlag van Zuid-Afrika Kevin Anderson 7-6(6), 4-6, 6-3 Details
2012 Vlag van Spanje Pablo Andújar Vlag van Spanje Albert Ramos 6–1, 7-6 Details
2011 Vlag van Spanje Pablo Andújar Vlag van Italië Potito Starace 6–1, 6–2 Details
2010 Vlag van Zwitserland Stanislas Wawrinka Vlag van Verenigde Staten John Isner 6–2, 6–3 Details
2009 Vlag van Spanje Juan Carlos Ferrero Vlag van Frankrijk Florent Serra 6-4, 7-5 Details
2008 Vlag van Frankrijk Gilles Simon Vlag van Frankrijk Julien Benneteau 7-5, 6-2 Details
2007 Vlag van Frankrijk Paul-Henri Mathieu Vlag van Spanje Álbert Montañés 6-1, 6-1 Details
2006 Vlag van Italië Daniele Bracciali Vlag van Chili Nicolás Massú 6-1, 6-4 Details
2005 Vlag van Argentinië Mariano Puerta Vlag van Argentinië Juan Mónaco 6-4, 6-1 Details
2004 Vlag van Spanje Santiago Ventura Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-3, 1-6, 6-4 Details
2003 Vlag van Frankrijk Julien Boutter Vlag van Marokko Younes El Aynaoui 6-2, 2-6, 6-1 Details
2002 Vlag van Marokko Younes El Aynaoui Vlag van Argentinië Guillermo Cañas 3-6, 6-3, 6-2 Details
2001 Vlag van Argentinië Guillermo Cañas Vlag van Italië Tommy Robredo 7-5, 6-2 Details
2000 Vlag van Spanje Fernando Vicente Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean 6-4, 4-6, 7-6 Details
1999 Vlag van Spanje Alberto Martín Vlag van Spanje Fernando Vicente 6-3, 6-4 Details
1998 Vlag van Italië Andrea Gaudenzi Vlag van Spanje Álex Calatrava 6-4, 5-7, 6-4 Details
1997 Vlag van Marokko Hicham Arazi Vlag van Argentinië Franco Squillari 3-6, 6-1, 6-2 Details
1996 Vlag van Spanje Tomás Carbonell Vlag van Oostenrijk Gilbert Schaller 7-5, 1-6, 6-2 Details
1995 Vlag van Nederland Frank Toes Vlag van Spanje Albert Costa 6-4, 6-2 Details
1994 Vlag van Italië Renzo Furlan Vlag van Marokko Karim Alami 6-2, 6-2 Details
1993 Vlag van Argentinië Guillermo Pérez-Roldán Vlag van Marokko Younes El Aynaoui 6-4, 6-3 Details
1992 Vlag van Argentinië Guillermo Pérez-Roldán Vlag van Spanje German Lopez 2-6, 7-5, 6-3 Details
1991 niet gehouden
1990 Vlag van Oostenrijk Thomas Muster Vlag van Argentinië Guillermo Pérez-Roldán 6-1, 6-7, 6-2 Details
1989 Vlag van Frankrijk Tarik Benhabilès Vlag van Nederland Mark Koevermans 7-6, 6-4 Details
1988 Vlag van Tsjecho-Slowakije Josef Cihak Vlag van Spanje David de Miguel 6-4, 6-2 Details
1987 Vlag van Verenigde Staten Lawson Duncan Vlag van Italië Massimiliano Narducci 7-5, 6-1 Details
1986 Vlag van Duitsland Hans Schwaier Vlag van Zweden Jorgen Windahl 6-3, 6-3 Details

Dubbelspel[bewerken]

Jaar Kampioenen Verliezend finalisten Uitslag
2014 Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Polen Tomasz Bednarek
Vlag van Tsjechië Lukáš Dlouhý
6-2, 6-2
2013 Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Slowakije Filip Polášek
Vlag van Duitsland Dustin Brown
Vlag van Duitsland Christopher Kas
6-3, 6-2
2012 Vlag van Duitsland Dustin Brown
Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Italië Daniele Bracciali
Vlag van Italië Fabio Fognini
7-5, 6-3
2011 Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Fleming
Vlag van Slowakije Igor Zelenay
6-2, 6-1
2010 Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
6–2, 3–6, [10–7]
2009 Vlag van Polen Łukasz Kubot
Vlag van Oostenrijk Oliver Marach
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Australië Paul Hanley
7–6 (7–4), 3–6, [10–6]
2008 Vlag van Spanje Albert Montañés
Vlag van Spanje Santiago Ventura
Vlag van Verenigde Staten James Cerretani
Vlag van Australië Todd Perry
6–1, 6–2
2007 Vlag van Australië Jordan Kerr
Vlag van Tsjechië David Škoch
Vlag van Polen Łukasz Kubot
Vlag van Oostenrijk Oliver Marach
7–6, 1–6, [10–4]
2006 Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
Vlag van Duitsland Michael Kohlmann
Vlag van Duitsland Alexander Waske
6-3, 6-4
2005 Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Tsjechië Leoš Friedl
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Peru Luis Horna
6–4, 6–3
2004 Vlag van Italië Enzo Artoni
Vlag van Spanje Fernando Vicente
Vlag van Zwitserland Yves Allegro
Vlag van Duitsland Michael Kohlmann
3–6, 6–0, 6–4
2003 Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Tsjechië Leoš Friedl
Vlag van Verenigde Staten Devin Bowen
Vlag van Australië Ashley Fisher
6–3, 7–5
2002 Vlag van Australië Stephen Huss
Vlag van Zuid-Afrika Myles Wakefield
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Argentinië Luis Lobo
6–4, 6–2
2001 Vlag van Australië Michael Hill
Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
Vlag van Argentinië Pablo Albano
Vlag van Australië David Macpherson
7–6, 6–3
2000 Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
Vlag van Duitsland Lars Burgsmüller
Vlag van Australië Andrew Painter
7–6, 6–4
1999 Vlag van Brazilië Fernando Meligeni
Vlag van Brazilië Jaime Oncins
Vlag van Italië Massimo Ardinghi
Vlag van Italië Vincenzo Santopadre
6–2, 6–3
1998 Vlag van Italië Andrea Gaudenzi
Vlag van Italië Diego Nargiso
Vlag van Italië Cristian Brandi
Vlag van Italië Filippo Messori
6–4, 7–6
1997 Vlag van Portugal João Cunha e Silva
Vlag van Portugal Nuno Marques
Vlag van Marokko Karim Alami
Vlag van Marokko Hicham Arazi
7–6, 6–2
1996 Vlag van Tsjechië Jiří Novák
Vlag van Tsjechië David Rikl
Vlag van Spanje Tomás Carbonell
Vlag van Spanje Francisco Roig
7–6, 6–3
1995 Vlag van Spanje Tomás Carbonell
Vlag van Spanje Francisco Roig
Vlag van Portugal Emanuel Couto
Vlag van Portugal João Cunha e Silva
6–4, 6–1
1994 Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 David Adams
Vlag van Nederland Menno Oosting
Vlag van Italië Cristian Brandi
Vlag van Italië Federico Mordegan
6–3, 6–4
1993 Vlag van Verenigde Staten Mike Bauer
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Piet Norval
Vlag van Letland Ģirts Dzelde
Vlag van Kroatië Goran Prpić
7–5, 7–6
1992 Vlag van Argentinië Horacio de la Peña
Vlag van Mexico Jorge Lozano
Vlag van Letland Ģirts Dzelde
Vlag van Verenigde Staten T.J. Middleton
2–6, 6–4, 7–6
1991 niet gehouden
1990 Vlag van Australië Todd Woodbridge
Vlag van Australië Simon Youl
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Nederland Mark Koevermans
6–3, 6–1
1989 Vlag van Tsjecho-Slowakije Jaroslav Bulant
Vlag van Tsjecho-Slowakije Richard Vogel
Vlag van België Libor Pimek
Vlag van Roemenië Florin Segărceanu
6–1, 6–3
1988 Vlag van Tsjecho-Slowakije Josef Cihak
Vlag van Tsjecho-Slowakije Cyril Suk
Vlag van Frankrijk Arnaud Boetsch
Vlag van België Denis Langaskens
6–2, 6–0
1987 Vlag van Spanje José López-Maeso
Vlag van Spanje Alberto Tous
Vlag van Italië Massimo Cierro
Vlag van Italië Alessandro de Minicis
7–6, 6–2
1986 Vlag van Mexico Agustín Moreno
Vlag van Verenigde Staten Larry Scott
Vlag van Duitsland Tore Meinecke
Vlag van Duitsland Ricki Osterthun
7–5, 6–2


Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luzern · Makarska · Marbella · Memphis · Modena · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Warschau · Zürich