Stanislas Wawrinka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stanislas Wawrinka
Wawrinka op het ATP-toernooi van Madrid in 2009
Wawrinka op het ATP-toernooi van Madrid in 2009
Persoonlijke informatie
Bijnaam Stan
Nationaliteit Vlag van Zwitserland Zwitserse
Geboorteplaats Lausanne, Zwitserland
Woonplaats Saint-Barthélemy, Zwitserland
Geboortedatum 28 maart 1985
Lengte 1,83 m
Gewicht 79 kg
Profdebuut 2002
Slaghand rechts (enkelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 6.263.332
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 263 - 183
Titels 5
Hoogste positie 3e (27 januari 2014)
Huidige positie 3e (27 januari 2014)
Olympische ringen Olympische Spelen 2e ronde (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Winnaar (2014)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Kwartfinale (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2008, 2009)
Vlag van Verenigde Staten US Open Halve finale (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 54 - 70
Titels 2
Hoogste positie 90e (6 november 2006)
Olympische ringen Olympische Spelen Goud goud (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2006)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2006, 2007)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2005)
Laatst bijgewerkt op: 1 mei 2013
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Stanislas Wawrinka (Lausanne, 28 maart 1985) is een Zwitsers tennisser. Hij is prof sinds 2002. Hij kwam in 2005 voor het eerst de top 100 binnen en in 2006 voor het eerst de top 50. In 2008 bereikte hij voor het eerst de top 10. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 3e, die hij behaalde op 27 januari 2014. Met het winnen van de Australian Open 2014 behaalde hij zijn eerste grandslamtitel, door in de finale de Spanjaard Rafael Nadal met 6-3, 6-2, 3-6, 6-3 te verslaan.

Wawrinka schreef in zijn carrière vijf enkeltoernooien en twee dubbeltoernooien op zijn naam. Hij won ook zes challengers in het enkelspel. Zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi is het winnen van de finale van de Australian Open in 2014. Wawrinka is ook olympisch kampioen in het herendubbelspel. Hij won samen met zijn landgenoot Roger Federer de gouden medaille in het dubbelspel op de Olympische Spelen van Peking in 2008.

Carrière[bewerken]

Jaarverslagen[bewerken]

Junioren[bewerken]

Wawrinka startte op 14-jarige leeftijd op het internationale juniortenniscircuit. Hij stopte op vijftienjarige leeftijd met school en nam vanaf dan deel aan satelliettoernooien. Hij werd proftennisser in 2002. In 2003 wist hij als 18-jarige de juniorentitel op Roland Garros te winnen. Wawrinka sloot 2003 af als nummer 14 op de wereldranglijst voor junioren. Vanaf hij acht jaar was, werd hij gecoacht door Dimitri Zavialoff. Hun samenwerking stopte na Wimbledon 2010.[1]

2003 - 2004[bewerken]

In juli 2003 speelde Wawrinka zijn eerste match op ATP-niveau, op het ATP-toernooi van Gstaad. Hij verloor in de eerste ronde van Jean-René Lisnard. Een week later boekte hij zijn eerste zege in een ATP-toernooi toen hij in de eerste ronde van het ATP-toernooi van Amersfoort de Amerikaans Hugo Armando versloeg. Wawrinka strandde een ronde later tegen Raemon Sluiter. In augustus won hij zijn eerste twee challenger, in San Benedetto en Genève.

In april 2004 won Wawrinka zijn derde challenger, in Barcelona. Hij versloeg er in de finale de Belg Kristof Vliegen. In juli stond hij op het ATP-toernooi van Gstaad in zijn eerste ATP-dubbelfinale. In augustus won hij voor het tweede jaar op rij de challenger van Genève. Ook daar versloeg hij een Belg in de finale, nl. Christophe Rochus.

2005[bewerken]

Door zijn kwartfinale op het ATP-toernooi van Barcelona kwam Wawrinka in april voor het eerst binnen in de top 100. In mei nam hij deel aan zijn eerste grandslamtoernooi. Op Roland Garros haalde hij meteen de derde ronde, die hij verloor van de uiteindelijk verliezend finalist Mariano Puerta. Op Wimbledon lag Wawrinka er al in de openingsronde uit. Begin juli haalde hij zijn eerste ATP-finale, in Gstaad, die hij verloor van Gaston Gaudio. Op de US Open haalde hij de derde ronde. Het najaar van 2005 was weinig succesvol. Hij sloot het jaar voor het eerst af in de top 100, op plaats 55.

2006[bewerken]

In januari 2006 haalde Wawrinka de halve finale op het ATP-toernooi van Auckland. Een week later, op de Australian Open werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld door David Nalbandian. In april haalde deed hij het beter dan in 2005 door de halve finale in Barcelona te halen. Op Roland Garros werd hij echter al in de eerste ronde uitgeschakeld, opnieuw door Nalbandian. Op Wimbledon haalde hij de derde ronde. In juli won Wawrinka zijn eerste ATP-titel door in de finale in Umag Novak Đoković te verslaan, die zich terugtrok met ademhalingsproblemen. Hij kwam die zomer ook voor het eerst binnen in de top 50. Op de US Open haalde hij net zoals in 2005 de derde ronde. In het najaar haalde hij nog de kwartfinale in Wenen en de halve finale in Bazel. Hij sloot het jaar voor het eerst af in de top 50, op plaats 30.

2007[bewerken]

Het voorjaar van 2007 kende weinig uitschieters, mede door het feit dat hij van midden januari tot begin mei out was met een knieblessure. Op de Australian Open haalde Wawrinka de derde ronde, op Roland Garros de tweede en op Wimbledon lag hij er al in de eerste ronde uit. In juli behaalde hij zijn eerste goede resultaat van het jaar door in Stuttgart de finale te halen. Hij verloor die van Rafael Nadal. Eind augustus haalde hij de kwartfinale in New Haven. Zijn goede vorm zette zich door naar de US Open, waar hij de vierde ronde haalde, zijn beste prestatie op een grandslamtoernooi tot dan toe. In het najaar bereikte hij nog de finale van het ATP-toernooi van Wenen, die hij verloor van Novak Đoković. Wawrinka sloot 2007 af op de 36e plaats.

2008[bewerken]

2008 startte goed voor Wawrinka met een finaleplaats in Doha. Hij moest echter de duimen leggen voor de Brit Andy Murray. Op de Australian Open lag hij er echter al vroeg uit, toen hij in de tweede ronde opgaf met een buikspierblessure. In maart haalde hij de kwartfinale op het Masterstoernooi van Indian Wells. Eind april-begin mei haalde hij de halve finale in Barcelona en de finale van het Masterstoernooi van Rome, die hij verloor van Đoković. Hierdoor steeg Wawrinka 14 plaatsen op de wereldranglijst en kwam hij op 12 mei voor de eerste maal in zijn carrière binnen in de mondiale top 10. Op Roland Garros haalde hij de derde ronde en op Wimbledon de vierde, zijn beste prestatie op dat toernooi tot dan toe. In juli haalde Wawrinka de halve finale in Gstaad. Hij nam die zomer ook deel aan de Olympische Spelen in Peking. In het enkelspel werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld, maar in het dubbel werd Wawrinka samen met zijn landgenoot Roger Federer olympisch kampioen. Het duo versloeg in de halve finale het toenmalig nummer één-koppel van de wereld Bob en Mike Bryan. Op de US Open haalde hij net zoals het jaar ervoor de vierde ronde. Het najaar telde geen echt grote resultaten. Wawrinka sloot het jaar voor het eerst af in de top 20, op plaats 13.

2009[bewerken]

Tijdens het Australian Open wist Wawrinka niet verder te komen dan de 3e ronde. Ook op Roland Garros werd hij in de derde ronde verslagen. Op Wimbledon haalde hij de vierde ronde. Tussendoor had hij in april de halve finale bereikt van het Masterstoernooi van Monte Carlo en in juni de challenger van Lugano op zijn naam geschreven. Tijdens de zomer kende Wawrinka geen grote successen. Op de US Open werd hij zelfs in de openingsronde uitgeschakeld. In het najaar behaalde hij nog twee kwartfinales, in Tokio en Bazel. Hij sloot het jaar af op de 21e plaats.

2010[bewerken]

Wawrinka slaat op tijdens zijn verrassende overwinning op Andy Murray in de derde ronde van de US Open van 2010.

Het seizoen van Wawrinka begon goed met een finaleplaats in Chennai (verlies tegen Marin Čilić). Op de Australian Open verloor hij in de derde ronde van diezelfde Cilic. In april won hij het tweede toernooi van zijn carrière door in de finale van het ATP-toernooi van Casablanca de Roemeen Victor Hǎnescu te verslaan.[2] In de aanloop naar Roland Garros haalde hij nog de derde ronde op de Masterstoernooien van Monte Carlo en Madrid, de kwartfinale op het Masterstoernooi van Rome en de halve finale in Belgrado. Op Roland Garros haalde hij de vierde ronde. Net voor Wimbledon verdedigde hij met succes zijn titel op de challenger van Lugano. Op Wimbledon verging het hem echter minder goed en werd hij in de eerste ronde uitgeschakeld. Op de US Open verging het hem veel beter en behaalde hij de kwartfinale, waarin hij werd uitgeschakeld door de Rus Michail Joezjny. Deze kwartfinale was zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. Wawrinka's beste resultaten van het najaar waren een kwartfinale in Stockholm en de derde ronde op de Masters van Parijs. Hij sloot het jaar net zoals in 2009 af op plaats 21.

2011[bewerken]

2011 startte sterk voor Wawrinka, met winst op het ATP-toernooi van Chennai[3] en een kwartfinale op de Australian Open, zijn beste resultaat op dit grandslamtoernooi tot dan toe. Hij zette zijn sterke vorm door met een halve finale in Buenos Aires, en kwartfinales in Acapulco en op de Masters van Indian Wells, waar hij samen met Roger Federer ook de finale van het dubbelspel haalde. Op Roland Garros haalde hij net zoals in 2010 de vierde ronde, maar op Wimbledon verloor hij in de tweede ronde. Na Wimbledon ging het wat minder. Zijn beste resultaten waren de kwartfinale in Gstaad en op het Masterstoernooi van Montréal tijdens de zomer en de halve finale in Bazel in november. Op de US Open verloor hij in de tweede ronde. Hij sloot het jaar wel voor de tweede keer in zijn carrière af in de top 20, op plaats 17.

2012[bewerken]

Op de Australian Open van 2012 behaalde Wawrinka de derde ronde, hierin verloor hij van de toenmalige nummer tien van de wereld, Nicolas Almagro. Mede door het verliezen van deze wedstrijd zakte Wawrinka tijdelijk uit de top 25 van de wereld. Bij het Masterstoernooi van Monte Carlo behaalde Wawrinka de kwartfinale en in het ATP-toernooi van Estoril de halve finale, waardoor zijn positie bij de beste 25 van de wereld heroverd werd. Tijdens Roland Garros 2012 bereikte Wawrinka de vierde ronde door onder meer Gilles Simon te verslaan. Rafael Nadal zorgde er echter voor dat hij zijn beste resultaat op een grandslam niet kon evenaren.

2014[bewerken]

Wawrinka maakte een goede start, op de Australian Open 2014 wist Stanislas Wawrinka zowel de eerste als de tweede geplaatste speler op de ranglijst te verslaan. Hiermee is hij de eerste speler in twintig jaar[4] die zowel de nummer één als twee van de wereldranglijst tijdens een grandslamtoernooi weet te verslaan. Tevens versloeg hij in de halve finale Tomas Berdych. Stanislas komt met deze prestatie op de wereldranglijst op nummer drie te staan, zijn hoogste positie ooit, en hij wordt de nieuwe nummer 1 van Zwitserland.

Davis Cup[bewerken]

Wawrinka speelde in 2004 voor het eerst voor het Zwitserse Davis Cupteam, in een duel tegen Roemenië in de eerste ronde van de Wereldgroep. Hij speelde van 2004 tot en met 2011 elk jaar in de Davis Cup. In totaal speelde hij 24 enkelpartijen, waarvan hij er veertien won, en negen dubbelpartijen, waarvan hij er twee won.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 31 juli 2006 Vlag van Kroatië ATP Umag Gravel Vlag van Servië Novak Đoković 6-6, opg. Details
2. 11 april 2010 Vlag van Marokko ATP Casablanca Gravel Vlag van Roemenië Victor Hǎnescu 6-2, 6-3 Details
3. 3 januari 2011 Vlag van India ATP Chennai Hardcourt Vlag van België Xavier Malisse 7-5, 4-6, 6-1 Details
4. 5 mei 2013 Vlag van Portugal ATP Oeiras Gravel Vlag van Spanje David Ferrer 6-1, 6-4 Details
5. 5 januari 2014 Vlag van India ATP Chennai Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin 7-5, 6-2 Details
6. 26 januari 2014 Vlag van Australië Australian Open Hardcourt Vlag van Spanje Rafael Nadal 6-3, 6-2, 3-6, 6-3 Details
Verloren finales
1. 11 juli 2005 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Argentinië Gaston Gaudio 4-6, 4-6 Details
2. 23 juli 2007 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Spanje Rafael Nadal 4-6, 5-7 Details
3. 14 oktober 2007 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt Vlag van Servië Novak Đoković 4-6, 0-6 Details
4. 5 januari 2008 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 4-6, 6-4, 2-6 Details
5. 11 mei 2008 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Servië Novak Đoković 6-4, 3-6, 3-6 Details
6. 4 januari 2010 Vlag van India ATP Madras Hardcourt Vlag van Kroatië Marin Čilić 6-7, 6-7 Details
7. 24 februari 2013 Vlag van Argentinië ATP Buenos Aires Gravel Vlag van Spanje David Ferrer 4-6, 6-3, 1-6 Details
8. 13 mei 2013 Vlag van Spanje ATP Madrid Gravel Vlag van Spanje Rafael Nadal 2-6, 4-6 Details
9. 22 juni 2013 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras, outdoor Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut 3-6, 4-6 Details
Gewonnen challengers
1. 11 augustus 2003 Vlag van Italië San Benedetto Gravel Vlag van Spanje Salvador Navarro 6-1, 4-6, 6-4
2. 18 augustus 2003 Vlag van Zwitserland Genève Gravel Vlag van Spanje Emilio Benfele Alvarez 6-1, 7-5
3. 19 april 2004 Vlag van Spanje Barcelona Gravel Vlag van België Kristof Vliegen 6-4, 6-3
4. 16 augustus 2004 Vlag van Zwitserland Genève Gravel Vlag van België Christophe Rochus 4-6, 6-4, opgave
5. 8 juni 2009 Vlag van Zwitserland Lugano Gravel Vlag van Italië Potito Starace 7-5, 6-3
6. 7 juni 2010 Vlag van Zwitserland Lugano Gravel Vlag van Italië Potito Starace 6-7(2), 6-2, 6-1

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 16 augustus 2008 Vlag van China Olympische Spelen Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Zweden Thomas Johansson
6-3, 6-4, 6-7, 6-3 Details
2. 6 januari 2013 Vlag van India ATP Madras Hardcourt Vlag van Frankrijk Benoît Paire Vlag van Duitsland Andre Begemann
Vlag van Duitsland Martin Emmrich
6-2, 6-1 Details
Verloren finales herendubbel
1. 5 juli 2004 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Zwitserland Marc Rosset Vlag van India Leander Paes
Vlag van Tsjechië David Rikl
4-6, 2-6 Details
2. 7 juli 2008 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Zwitserland Stephane Bohli Vlag van Tsjechië Jaroslav Levinsky
Vlag van Slowakije Filip Polasek
6-3, 2-6, 9-11 Details
3. 5 januari 2009 Vlag van India ATP Chennai Gravel Vlag van Zwitserland Jean-Claude Scherrer Vlag van Verenigde Staten Eric Butorac
Vlag van Verenigde Staten Rajeev Ram
3-6, 4-6 Details
4. 10 maart 2011 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer Vlag van Oekraïne Alexandr Dolgopolov
Vlag van België Xavier Malisse
4-6, 7-6(5), 7-10 Details

Prestatietabellen[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 24 juni 2013.

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - - - 2R 3R 2R 3R 3R KF 3R 4R W 24-8
Roland Garros - - 3R 1R 2R 3R 3R 4R 4R 4R KF 16-8
Wimbledon - - 1R 3R 1R 4R 4R 1R 2R 1R 1R 9-9
US Open - - 3R 3R 4R 4R 1R KF 2R 4R HF 18-8
Winst-verlies 0-0 0-0 4-3 5-4 6-4 9-4 7-4 9-4 9-4 8-4 3-1 7-0 67-32
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - - - - - HF 2-2
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - 2R - KF 4R - KF 3R 4R 13-6
Miami - - - 2R - 2R 4R 3R 2R - - 4-5
Monte Carlo - - - 1R - 1R HF 3R - KF KF 12-6
Rome - - 2R 1R 1R F 3R KF 3R 3R 2R 15-8
Hamburg - - - 1R 1R 2R geen Mastertoernooi 1-3
Madrid - - - - 1R 3R 3R 3R 1R 3R F 12-7
Montréal/Toronto - - 1R - 2R 3R 3R 2R KF - 2R 9-7
Cincinnati - - - 3R 1R - 1R 2R 1R HF 2R 8-7
Sjanghai geen Masters 1000 3R 2R 3R 3R KF 9-5
Parijs - - 2R 2R 3R 2R 1R 3R 1R 3R KF 9-9
Olympische Spelen
Olympische Spelen g.t. - geen toernooi 2R geen toernooi 1R g.t 1-2
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 1 0 0 0 1 1 0 1 4
Totaal winst-verlies 2-4 0-7 16-16 33-24 21-24 38-21 24-16 36-19 35-20 35-20 51-23 7-0 309-198
Eindejaarsranking 169 162 55 30 36 13 21 21 17 17 8 n.v.t.

N.B. "g.t." = geen toernooi

Prestatietabel dubbelspel (grandslam)[bewerken]

Toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 3R - - - - - - - 2-1
Roland Garros - 3R 1R - - - - - 2-2
Wimbledon - 1R 1R - - - - - 0-2
US Open 1R - - - - - - - 0-1
Winst-verlies 0-1 4-3 0-2 0-0 0-0 0-0 0-0 0-0 0-0 4-6
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - - - 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi W geen toernooi 2R g.t. 6-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 1 0 0 0 0 0 1
Eindejaarsranking 851 91 432 236 100 384 101 201 n.v.t.

Externe links[bewerken]

Bronnen en noten
  1. (en) Wawrinka Splits With Coach op atpworldtour.com, 26 juni 2010.
  2. (en) Wawrinka Captures Casablanca Crown op atpworldtour.com, 11 april 2010.
  3. (en) Wawrinka Captures Third Title op atpworldtour.com, 9 januari 2011.
  4. De laatste man die voor het winnen van een grandslamtitel zowel het eerste als het tweede reekshoofd had verslagen, was Sergi Bruguera tijdens Roland Garros 1993.