ATP-toernooi van Auckland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Auckland
Auckland
Auckland
Officiële naam Heineken Open
Stad, land Auckland, Nieuw-Zeeland
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 250
Deelnemers 28 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Hardcourt, outdoor
Periode Januari
Jaargangen Vanaf 1956
Tegelijk met WTA-toernooi van Auckland
Recordwinnaar Vlag van Australië Roy Emerson
Vlag van Spanje David Ferrer (4)
Titelhouder Vlag van Verenigde Staten John Isner
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Auckland is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi voor mannen dat wordt georganiseerd in het Nieuw-Zeelandse Auckland. De officiële naam van het toernooi is de Heineken Open.

Het toernooi vindt plaats aan het begin van het jaar, het wordt georganiseerd door de ATP en valt in de categorie "ATP World Tour 250 series". De eerste editie vond plaats in 1956 en de ondergrond is hardcourt. De editie van 2009 werd gewonnen door Argentijn Juan Martín del Potro.

Vrijwel tegelijkertijd spelen de vrouwen het WTA-toernooi van Auckland.

Finales[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

In 1999 won de Nederlander Sjeng Schalken het toernooi.

Datum Ondergrond Prijzengeld Winnaar Verliezend finalist Uitslag Details
2014 Hardcourt 455.190 Vlag van Verenigde Staten John Isner (2) Vlag van Chinees Taipei Lu Yen-Hsun 7-6(4), 7-6(7) Details
2013 Hardcourt 398.250 Vlag van Spanje David Ferrer (4) Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber 7-6(5), 6-1 Details
2012 Hardcourt 398.250 Vlag van Spanje David Ferrer (3) Vlag van België Olivier Rochus 6-3, 6-4 Details
2011 Hardcourt 398.250 Vlag van Spanje David Ferrer (2) Vlag van Argentinië David Nalbandian 6-3, 6-2 Details
2010 Hardcourt 407.250 Vlag van Verenigde Staten John Isner (1) Vlag van Frankrijk Arnaud Clément 6-2, 5-7, 7-6(2) Details
2009 Hardcourt 480.750 Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey 6-4, 6-4 Details
2008 Hardcourt 436.000 Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber Vlag van Spanje Juan-Carlos Ferrero 7-6(4), 7-5 Details
2007 Hardcourt 436.000 Vlag van Spanje David Ferrer (1) Vlag van Spanje Tommy Robredo 6-4, 6-2 Details
2006 Hardcourt 405.000 Vlag van Finland Jarkko Nieminen Vlag van Kroatië Mario Ančić 6-2, 6-2 Details
2005 Hardcourt 401.000 Vlag van Chili Fernando González Vlag van België Olivier Rochus 6-4, 6-2
2004 Hardcourt 379.000 Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý (2) Vlag van Spanje Rafael Nadal 4-6, 6-2, 7-5 Details
2003 Hardcourt 322.000 Vlag van Brazilië Gustavo Kuerten Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-3, 7-5
2002 Hardcourt 332.000 Vlag van Verenigd Koninkrijk Greg Rusedski Vlag van Frankrijk Jérôme Golmard 6-7(0), 6-4, 7-5
2001 Hardcourt 350.000 Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý (1) Vlag van Spanje Francisco Clavet 6-4, 2-6, 6-3
2000 Hardcourt 325.000 Vlag van Zweden Magnus Norman Vlag van Verenigde Staten Michael Chang 3-6, 6-3, 7-5
1999 Hardcourt 325.000 Vlag van Nederland Sjeng Schalken Vlag van Duitsland Tommy Haas 6-4, 6-4 Details
1998 Hardcourt 315.000 Vlag van Chili Marcelo Ríos Vlag van Australië Richard Fromberg 4-6, 6-4, 7-6(3)
1997 Hardcourt 303.000 Vlag van Zweden Jonas Björkman Vlag van Denemarken Kenneth Carlsen 7-6(0), 6-0
1996 Hardcourt 303.000 Vlag van Tsjecho-Slowakije Jiří Novák Vlag van Nieuw-Zeeland Brett Steven 6-4, 6-4
1995 Hardcourt 303.000 Vlag van Zweden Thomas Enqvist Vlag van Verenigde Staten Chuck Adams 6-2, 6-1
1994 Hardcourt 288.750 Vlag van Zweden Magnus Gustafsson Vlag van Verenigde Staten Patrick McEnroe 6-4, 6-0
1993 Hardcourt 157.500 Vlag van Rusland Alexander Volkov Vlag van Verenigde Staten MaliVai Washington 7-6(2), 6-4
1992 Hardcourt 157.500 Vlag van Peru Jaime Yzaga Vlag van Verenigde Staten MaliVai Washington 7-6(6), 6-4
1991 Hardcourt 150.000 Vlag van Tsjecho-Slowakije Karel Nováček Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Fleurian 7-6(5), 7-6(4)
1990 Hardcourt 125.000 Vlag van Verenigde Staten Scott Davis Vlag van Rusland Andrej Tsjesnokov 4-6, 6-3, 6-3
1989 Hardcourt 115.000 Vlag van India Ramesh Krishnan Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-3, 7-5
1988 Hardcourt 93.400 Vlag van Israël Amos Mansdorf Vlag van India Ramesh Krishnan 6-3, 6-4
1987 Hardcourt 89.400 Vlag van Tsjecho-Slowakije Miloslav Mečíř Vlag van Nederland Michiel Schapers 6-2, 6-3, 6-4
1986 Hardcourt 85.000 Vlag van Australië Mark Woodforde Vlag van Verenigde Staten Bud Schultz 6-4, 6-3, 3-6, 6-4
1985 Hardcourt 80.000 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Lewis Vlag van Australië Wally Masur 7-5, 6-0, 2-6, 6-4
1984 Hardcourt 75.000 Vlag van Verenigde Staten Danny Saltz Vlag van Verenigde Staten Chip Hooper 4-6, 6-3, 6-3, 6-4
1983 Hardcourt 75.000 Vlag van Australië John Alexander Vlag van Nieuw-Zeeland Russell Simpson 6-4, 6-3, 6-3
1982 Hardcourt 75.000 Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison (2) Vlag van Nieuw-Zeeland Russell Simpson 6-4, 6-4, 6-4
1981 Hardcourt 50.000 Vlag van Verenigde Staten Bill Scanlon Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison 6-7, 6-3, 3-6, 7-6, 6-0
1980 Hardcourt 50.000 Vlag van Verenigde Staten John Sadri Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison 6-4, 3-6, 6-3, 6-4
1979 Hardcourt 50.000 Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison (1) Vlag van Oostenrijk Peter Feigl 6-3, 4-6, 6-4, 2-6, 6-2
1979 Hardcourt 50.000 Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison (1) Vlag van Oostenrijk Peter Feigl 6-3, 4-6, 6-4, 2-6, 6-2
1978 Hardcourt 25.000 Vlag van Verenigde Staten Eliot Teltscher Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun 6-3, 7-5, 6-1
1977 Gras Vlag van India Vijay Amritraj Vlag van Verenigde Staten Tim Wilkison 7-6, 5-7, 6-1, 6-2
1976 Hardcourt Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun (3) Vlag van Nieuw-Zeeland Brian Fairlie 6-2, 6-3, 4-6, 6-3
1975 Gras Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun (2) Vlag van Nieuw-Zeeland Brian Fairlie 4-6, 6-4, 6-4, 6-7, 6-4
1974 Hardcourt Vlag van Zweden Björn Borg Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun 6-4, 6-4, 3-6, 6-2
1973 Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun Vlag van Frankrijk Patrick Proisy 4–6, 6–7, 6–2, 6–0, 7–6
1972 Vlag van Australië Ray Ruffels Vlag van Australië John Alexander 6–4, 6–4, 7–6
1971 Hardcourt Vlag van Australië Bob Carmichael Vlag van Australië Allan Stone 7-6, 7-6, 6-3
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Taylor Vlag van Nederland Tom Okker 6-4, 6-4, 6-1
1969 Vlag van Australië Tony Roche Vlag van Australië Rod Laver 6-1, 6-4, 4-6, 6-3
1968 Vlag van Australië Barry Phillips-Moore Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun 6–3, 6–8, 1–6, 6–3, 6–2
1968 Vlag van Australië Barry Phillips-Moore Vlag van Nieuw-Zeeland Onny Parun 6–3, 6–8, 1–6, 6–3, 6–2
1967 Vlag van Australië Roy Emerson Vlag van Australië Owen Davidson 6–4, 6–2, 7–5
1966 Vlag van Australië Roy Emerson Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Taylor 6–4, 6–3, 6–1
1965 Vlag van Australië Roy Emerson Vlag van Frankrijk Pierre Barthes 3–6, 8–6, 7–5, 6–3
1964 Vlag van Australië Fred Stolle Vlag van Nieuw-Zeeland Lew Gerrard 6–3, 6–1, 6–1
1963 Vlag van Australië Fred Stolle Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Bob Hewitt 2–6, 6–3, 6–1, 6–2
1962 Vlag van Australië Ken Fletcher Vlag van Nieuw-Zeeland Lew Gerrard 6–3, 8–10, 7–5, 6–2
1961 Vlag van Australië Rod Laver Vlag van Australië Roy Emerson 4–6, 6–3, 6–2, 3–6, 7–5
1960 Vlag van Australië Roy Emerson Vlag van Nieuw-Zeeland Ronald McKenzie 6–3, 6–1, 6–1
1959 Vlag van Nieuw-Zeeland Jeff Robson Vlag van Australië Roy Emerson 6–2, 6–4, 8–6
1958 Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Trevor Fancutt Vlag van Australië Robert Mark 2–6, 6–4, 6–2, 4–6, 6–3
1957
1956 Vlag van Verenigde Staten 1912-1959 Bob Perry

Dubbelspel[bewerken]

De Nederlander Rogier Wassen won het dubbelspel in 2006 en 2007. De eerste keer samen met de Roemeen Andrei Pavel en een jaar later met zijn Zuid-Afrikaanse partner Jeff Coetzee.

In 2008 wist de Belg Xavier Malisse de finale niet te winnen. In de beslissende tie-break na de reguliere twee sets kwam hij met zijn partner Jürgen Melzer tekort.

Datum Winnaars Verliezend finalist Uitslag Details
2014 Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Brazilië Marcelo Melo
Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Brazilië Bruno Soares
4-6, 6-3, [10-5] Details
2013 Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Fleming
Vlag van Brazilië Bruno Soares
Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Denemarken Frederik Nielsen
7-6(1), 7-6(2) Details
2012 Vlag van Oostenrijk Oliver Marach
Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Slowakije Filip Polášek
6-3, 6-2 Details
2011 Vlag van Spanje Marcel Granollers
Vlag van Spanje Tommy Robredo
Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Australië Stephen Huss
6-4, 7-6(6) Details
2010 Vlag van Nieuw-Zeeland Marcus Daniell
Vlag van Roemenië Horia Tecău
Vlag van Brazilië Marcelo Melo
Vlag van Brazilië Bruno Soares
7-5, 6-4 Details
2009 Vlag van Tsjechië Martin Damm
Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Verenigde Staten Scott Lipsky
Vlag van India Leander Paes
7-5, 6-4 Details
2008 Vlag van Peru Luis Horna
Vlag van Argentinië Juan Mónaco
Vlag van België Xavier Malisse
Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
6-4, 3-6, [10-7] Details
2007 Vlag van Zuid-Afrika Jeff Coetzee
Vlag van Nederland Rogier Wassen
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Zuid-Afrika Chris Haggard
6-7, 6-3, [10-2] Details
2006 Vlag van Roemenië Andrei Pavel
Vlag van Nederland Rogier Wassen
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Australië Todd Perry
6-2, 5-7, [10-4] Details
2005 Vlag van Zwitserland Yves Allegro
Vlag van Duitsland Michael Kohlmann
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Australië Todd Perry
6-4, 7-6(4)
2004 Vlag van India Mahesh Bhupathi
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
Vlag van Tsjechië Jiří Novák
Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek
4-6, 7-5, 6-3
2003 Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Zuid-Afrika Robbie Koenig
Vlag van Tsjechië Tomas Cibulec
Vlag van Tsjechië Leos Friedl
7-6(5), 3-6, 6-3
2002 Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Australië Todd Woodbridge
Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
7-6(5), 7-6(7)
2001 Vlag van Zuid-Afrika Marius Barnard
Vlag van Verenigde Staten Jim Thomas
Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Argentinië Martín García
7-6(10), 6-4
2000 Vlag van Zuid-Afrika Ellis Ferreira
Vlag van Verenigde Staten Rick Leach
Vlag van Frankrijk Olivier Delaitre
Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
7-5, 6-4
1999 Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
Vlag van Tsjechië Daniel Vacek
Vlag van Tsjechië Jiří Novák
Vlag van Tsjechië David Rikl
7-5, 7-5
1998 Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Nieuw-Zeeland Brett Steven
Vlag van Nederland Tom Nijssen
Vlag van Verenigde Staten Jeff Tarango
6-4, 6-2
1997 Vlag van Zuid-Afrika Ellis Ferreira
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Verenigde Staten Rick Leach
Vlag van Verenigde Staten Jonathan Stark
6-4, 4-6, 7-6
1996 Vlag van Zuid-Afrika Marcos Ondruska
Vlag van Verenigde Staten Jack Waite
Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Nederland Brett Steven
Walk over
1995 Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
(2)
Vlag van Argentinië Luis Lobo
Vlag van Spanje Javier Sánchez
6-4, 6-3
1994 Vlag van Verenigde Staten Patrick McEnroe
Vlag van Verenigde Staten Jared Palmer
Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
6-2, 4-6, 6-4
1993 Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
(1)
Vlag van Oostenrijk Alex Antonitsch
Vlag van Rusland Alexander Volkov
6-3, 7-6
1992 Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Wayne Ferreira
Vlag van Verenigde Staten Jim Grabb
Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van Canada Glenn Michibata
6-4, 6-3
1991 Vlag van Spanje Sergio Casal
Vlag van Spanje Emilio Sánchez
Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van Canada Glenn Michibata
4-6, 6-3, 6-4
1990 Vlag van Verenigde Staten Kelly Jones
Vlag van Verenigde Staten Robert Van't Hof
Vlag van Israël Gilad Bloom
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
7-6, 6-0
1989 Vlag van Verenigde Staten Steve Guy
Vlag van Japan Shuzo Matsuoka
Vlag van Verenigde Staten John Letts
Vlag van Verenigde Staten Bruce Man Son Hing
7-6, 7-6

Externe link[bewerken]


Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luzern · Makarska · Marbella · Memphis · Modena · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Warschau · Zürich