Richard Gasquet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Gasquet
Richard Gasquet 2013.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Richie, Richou
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Béziers, Frankrijk
Woonplaats Neuchâtel, Zwitserland
Geboortedatum 18 juni 1986
Lengte 1,85 m
Gewicht 75 kg
Profdebuut 2002
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 10,486,161
Coach Riccardo Piatti
Grosjean
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 323-193
Titels 9
Hoogste positie 7e (9 juli 2007)
Huidige positie 9e (27 mei 2013)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2007, 2008, 2012, 2013)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (2011-2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Halve finale (2007)
Vlag van Verenigde Staten US Open Halve finale (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 60-46
Titels 2
Hoogste positie 45e (7 april 2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2002, 2003, 2005)
Laatst bijgewerkt op: 3 juni 2013
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Richard Gasquet (Béziers, 18 juni 1986) is een Frans tennisspeler.

Jeugd[bewerken]

Hij begon met tennis als vierjarige en stond toen hij negen was al op de omslag van French Tennis Magazine als dé grote belofte van het Franse tennis.

Carrière[bewerken]

2002-2003[bewerken]

Gasquet maakte zijn ATP-debuut in 2002 op het toernooi van Monte Carlo. Hij won in de eerste ronde van Franco Squillari. Hij was toen 15 jaar en 10 maanden oud en daarmee was hij de jongste winnaar van een ATP-wedstrijd sinds 1988. Gasquet deed in hetzelfde jaar voor het eerst mee aan een Grandslamtoernooi, Roland Garros.

Hij haalde zijn eerste ATP-finale in 2003 en won hetzelfde jaar het gemengd dubbel in Parijs, samen met Tatiana Golovin.

2005-2006[bewerken]

In 2005 deed Gasquet voor het eerst echt van zich spreken: in Monte Carlo versloeg hij de onverslaanbaar geachte Roger Federer in de kwartfinale. Hij verloor vervolgens van Rafael Nadal. Op zijn negentiende verjaardag won hij zijn eerste ATP-toernooi, in de finale van Nottingham versloeg hij Maks Mirny.

In 2006 bereikte hij de vierde ronde van de US Open.

2007-2009[bewerken]

2007 was het jaar van de doorbraak van Gasquet. Hij haalde de achtste finale van de Australian Open en bereikte voor het eerst in zijn carrière de halve finale van een Grandslamtoernooi: op Wimbledon versloeg hij achtereenvolgens Nicolas Mahut en Jo-Wilfried Tsonga. In de kwartfinale tegen Andy Roddick kwam hij twee sets en een break achter, maar hij won uiteindelijk met 4-6, 4-6, 7-6, 7-6, 8-6.

Tijdens de Australian Open van 2008 wist Gasquet niet verder te komen dan het jaar ervoor, in de achtste finale. In 2008 verloor hij in de achtste finale op Wimbledon van Andy Murray, nadat hij twee sets had voorgestaan.

In 2009 speelde Gasquet op de Australian Open tot de derde ronde, hierin werd hij uitgeschakeld. Op 11 mei werd bekendgemaakt dat Gasquet tijdens het ATP-toernooi van Miami positief was getest op cocaïne, hierdoor werd hij voorlopig geschorst, maar hij riskeert een schorsing van 2 jaar.[1][2][3] Op 15 juli werd bekend dat Gasquet per direct weer mocht gaan tennissen. Het ITF achtte een zwaardere straf van 12 maanden buiten proporties en reduceerde de straf tot 2,5 maand. [4]

2010[bewerken]

Gasquet won op 22 mei 2010 het ATP-toernooi van Nice met 6-3, 5-7 en 7-6 van Fernando Verdasco.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 13 juni 2005 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Nottingham Gras Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny 6-2, 6-3 Details
2. 19 juni 2006 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Nottingham Gras Vlag van Zweden Jonas Björkman 6-4, 6-3 Details
3. 10 juli 2006 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Spanje Feliciano López 7-6, 6-7, 6-3, 6-3 Details
4. 23 oktober 2006 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt Vlag van Frankrijk Marc Gicquel 6-3, 6-1 Details
5. 30 september 2007 Vlag van India ATP Bombay Hardcourt Vlag van België Olivier Rochus 6-3, 6-4 Details
6. 22 mei 2010 Vlag van Frankrijk ATP Nice Gravel Vlag van Spanje Fernando Verdasco 6-3, 5-7, 7-6 Details
7. 24 september 2012 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt (I) Vlag van Frankrijk Gilles Simon 6-2, 6-1 Details
8. 5 januari 2013 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko 3-6, 7-64, 6-3 Details
9. 10 februari 2013 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (I) Vlag van Frankrijk Benoît Paire 6-2, 6-3 Details
Verloren finales
1. 18 oktober 2004 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Jérôme Haehnel 6-7, 4-6 Details
2. 16 mei 2005 Vlag van Duitsland ATP Hamburg Gravel Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 5-7, 6-7 Details
3. 14 augustus 2006 Vlag van Canada ATP Toronto Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-2, 3-6, 2-6 Details
4. 7 mei 2007 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Servië Novak Đoković 6-7, 6-0, 1-6 Details
5. 8 oktober 2007 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Spanje David Ferrer 1-6, 2-6 Details
6. 14 juli 2008 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 4-6, 5-7 Details
7. 16 januari 2010 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Cyprus Marcos Baghdatis 4-6, 6-7 Details
8. 1 augustus 2010 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Spanje Nicolás Almagro 5-7, 1-6 Details
9. 6 mei 2012 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 4-6, 2-6 Details
10. 12 augustus 2012 Vlag van Canada ATP Montreal/Toronto Hardcourt Vlag van Servië Novak Đoković 3-6, 5-6 Details
Gewonnen challengers
1. 7 juli 2002 Vlag van Frankrijk Montauban Gravel Vlag van Spanje Oscar Serrano-Gamez 7-5, 6-1
2. 16 maart 2003 Vlag van Bosnië en Herzegovina Sarajevo Hardcourt Vlag van België Dick Norman 6-1, 7-6
3. 27 april 2003 Vlag van Italië Napels Gravel Vlag van Luxemburg Gilles Muller 6-4, 6-4
4. 29 juni 2003 Vlag van Italië Reggio Emilia Gravel Vlag van Italië Potito Starace 7-5, 6-1
5. 28 september 2003 Vlag van Frankrijk Grenoble Hardcourt Vlag van Israël Harel Levy 7-5, 7-6
6. 27 maart 2005 Vlag van Italië Barletta Gravel Vlag van Italië Alessio Di Mauro 6-3, 7-6
7. 3 april 2005 Vlag van Italië Napels Gravel Vlag van Italië Potito Starace 4-6, 6-3, 7-5
8. 16 mei 2010 Vlag van Frankrijk Bordeaux Gravel Vlag van Frankrijk Michaël Llodra 4-6, 6-1, 6-4

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 8 mei 2006 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
3-6, 6-1, 11-9 Details
2. 12 januari 2008 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
4-6, 6-4, 11-9 Details
Verloren finales herendubbel
1. 23 april 2007 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo Gravel Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
2-6, 1-6 Details
2. 25 oktober 2009 Vlag van Rusland ATP Sint-Petersburg Hardcourt Vlag van Frankrijk Jeremy Chardy Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Fleming
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Skupski
6-2, 5-7, [4-10] Details
Gewonnen finales gemengd dubbel
1. 6 juni 2004 Vlag van Frankrijk Roland Garros Gravel Vlag van Rusland Tatiana Golovin Vlag van Zimbabwe Wayne Black
Vlag van Zimbabwe Cara Black
6-3, 6-4 Details

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 3 juni 2013

Toernooi 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013

Carrière winst-verlies

Grandslamtoernooien
Australian Open - 1R 1R - 1R 4R 4R 3R 1R 3R 4R 4R 16-10
Roland Garros 1R 1R 1R 3R 3R 2R - - 1R 4R 4R 4R 13-9
Wimbledon - - 1R 4R 1R HF 4R - - 4R 4R 3R 19-8
US Open - - - 4R 4R 2R 1R - 4R 2R 4R 14-7
Winst-verlies 0-1 0-2 0-3 8-3 4-4 10-4 6-3 2-1 3-2 9-4 12-4 8-3 62-35
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals - - - - - G - - - - - 1-2
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - - 4R 4R 4R 3R 1R KF 2R 4R 12-8
Miami - 1R - - 2R 3R 2R - 1R 3R 4R HF 8-8
Monte Carlo 2R 1R - HF - KF 3R - 2R 3R - KF 14-8
Rome - - - 2R - 2R 1R 3R - HF KF 3R 13-7
Madrid - - - - 2R 2R 3R - - 1R 3R 2R 8-7
Montréal/Toronto - - - 2R F 2R KF - 1R 3R F 16-7
Cincinnati - - - 2R 1R 2R 2R - 3R 3R 1R 7-7
Shanghai Geen Masters 1000 1R 3R - 2R 3-3
Parijs - 1R - - 3R HF - - 2R 3R 2R 9-6
Hamburg - - - F 1R 2R 2R Geen Masters 1000 7-4
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 1 3 1 0 0 1 0 1 2 9
Totaal winst-verlies 1-5 2-8 13-15 32-11 33-21 49-24 32-22 14-8 38-22 34-20 42-22 28-9 326-194
Eindejaarsranking 161 93 107 16 18 8 24 52 30 19 10 $8.202.324
  • G = groepsfase

Prestatietabel grandslam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2002 2003 2004 2005 2006
Vlag van Australië Australian Open - - - - 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R - 1R -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - - - -
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - - -

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties