Petra Kvitová

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Petra Kvitová
Roland Garros 2011
Roland Garros 2011
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Tsjechië Tsjechische
Geboorteplaats Bílovec, Tsjechoslowakije
Woonplaats Monte Carlo, Monaco
Geboortedatum 8 maart 1990
Lengte 1,82 m
Gewicht 70 kg
Profdebuut 2006
Slaghand links, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld $ 16.001.458
Coach David Kotyza
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 338-148
Titels 14 WTA, 7 ITF
Hoogste positie 2e (31 oktober 2011)
WTA Tour Championships winnares (2011)
Olympische ringen Olympische Spelen kwartfinale (2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (2012)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (2011, 2014)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2009, 2012)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 11-33
Titels 0 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 196e (28 februari 2011)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2011)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2010)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2008, 2010, 2011)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2008–2010)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 2 - 3
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2011)
Laatst bijgewerkt op: 29 september 2014
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Petra Kvitová (Bílovec, 8 maart 1990) is een professioneel tennisspeelster uit Tsjechië. Ze is linkshandig en heeft een tweehandige backhand. Zij is actief in het proftennis sinds 2006.

Carrière[bewerken]

2008 en 2009[bewerken]

Met een overwinning op Venus Williams in februari 2008 tijdens het WTA-toernooi van Memphis bewees Kvitová, nog geen 18 jaar, een aanstormend talent te zijn.

Met haar deelname aan Roland Garros 2008 speelde ze voor het eerst in een grandslamtoernooi. Ze raakte tot in de vierde ronde door respectievelijk de Japanse Akiko Morigami, de Australische Samantha Stosur en de Hongaarse Ágnes Szávay (toen 13e) te kloppen. Ze verloor uiteindelijk van de Estse Kaia Kanepi in drie sets.

In de derde ronde van de US Open 2009 versloeg ze de nummer één, de Russin Dinara Safina. In de vierde ronde verloor ze van de Belgische Yanina Wickmayer.

2010[bewerken]

Ze haalde de halve finale in Wimbledon en bewees daardoor ook haar talent op gras.

2011[bewerken]

Op 13 februari versloeg ze Kim Clijsters in de finale van het WTA-toernooi van Parijs.

Op 2 juli speelde ze haar allereerste grandslamfinale in Wimbledon en won die ook in straight sets van Maria Sjarapova, die toen drie grandslamtitels op haar naam had. Volgens de Wimbledonstatistieken is het heel uitzonderlijk dat een speelster op de achtste plaats in de ranking de finale haalt. En ze is de eerste grandslamwinnaar (m/v) die geboren is in de jaren 1990.[1][2]

Op de masters zette Kvitová nogmaals de puntjes op de 'i'. Door geen enkele wedstrijd te verliezen en een spannende finale tegen Azarenka, bewees Kvitová de tenniskampioene te zijn van het jaar 2011. Deze winst bracht bovendien een tweede plaats op wereldranglijst met zich mee.

2012[bewerken]

Kvitová won weliswaar dit jaar twee toernooien (Montreal en New Haven), echter op de grandslamtoernooien presteerde zij matig met hooguit een kwartfinaleplaats op Wimbledon, maar verder alleen tweede of derde ronde. Haar ranking zakte naar de achtste plaats. Zij mocht nog wel meedoen met de WTA Tour Championships, maar dat toernooi moest zij na het spelen (en verliezen) van één wedstrijd wegens griep verlaten.

2013[bewerken]

Na een matig begin van het tennisseizoen op het Australische circuit, wist Kvitová in Dubai haar vorm weer te vinden – met overwinningen op Agnieszka Radwańska, Caroline Wozniacki en Sara Errani ging ze met haar eerste titel van 2013 naar huis. In april bereikte zij op het gravel van Katowice de finale, maar hier was Roberta Vinci te sterk voor haar. Op Roland Garros liet ze zich al in de derde ronde in de luren leggen door de Amerikaanse Jamie Hampton (WTA-54), en ook op Wimbledon moest zij in de kwartfinale de duimen leggen voor Kirsten Flipkens. Tijdens het Amerikaanse hardcourtseizoen nam Kvitová deel aan de meeste toernooien van de US Open Series, en zij bereikte zelfs de finale in New Haven, maar zij wist onvoldoende punten bijeen te sprokkelen om in de top-drie te kunnen eindigen. Ook op de US Open zelf viel het doek al na de derde ronde. Haar tweede titel van dit jaar won zij enkele weken later in Tokio, met winst op Svetlana Koeznetsova, Venus Williams en Angelique Kerber. Omdat zij nog steeds tot de top-acht behoorde, mocht Kvitová meedoen met de eindejaarskampioenschappen in Istanboel. Zij wist de groepsfase te ontstijgen, maar werd in de halve finale geklopt door Li Na. Niettemin eindigde zij het jaar op de zesde plaats op de WTA-ranglijst.

2014[bewerken]

Kvitová begon met een halvefinaleplaats in Sydney, maar zij vloog er op de Australian Open al in de eerste ronde uit. In maart ging het best aardig, met een vierde ronde in Indian Wells en een kwartfinale in Miami. Op het gravel van Madrid versloeg ze de nummer één, Serena Williams, om in de halve finale te moeten zwichten voor de oprukkende Roemeense Simona Halep. De rest van het gravelseizoen bereikte zij matige resultaten, inclusief een derde ronde op Roland Garros waar Svetlana Koeznetsova revanche nam. Kvitová beleefde haar beste tijd in Wimbledon waar zij het toernooi voor de tweede keer won. In het Amerikaanse hardcourtseizoen wist zij, na een verloren finale vorig jaar, nu wel (en voor de tweede keer) de titel te pakken in New Haven. Het patroon van vorig jaar herhaalde zich: op de US Open liet zij zich in de derde ronde verschalken (nota bene door een kwalificante), om enkele weken later toe te slaan in de Oriënt: in Wuhan versloeg zij Eugenie Bouchard in de finale.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaartal ranking
enkelspel
ranking
dubbelspel
2013 6 260
2012 8 532
2011 2 361
2010 34 333
2009 62 379
2008 44 959
2007 157 454
2006 773

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond tegenstandster score
Gewonnen finales
1. 2009-01-16 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van Tsjechië Iveta Benešová 7-5, 6-1 details
2. 2011-01-08 Vlag van Australië WTA Brisbane hardcourt Vlag van Duitsland Andrea Petković 6-1, 6-3 details
3. 2011-02-13 Vlag van Frankrijk WTA Parijs hardcourt (i) Vlag van België Kim Clijsters 6-4, 6-3 details
4. 2011-05-08 Vlag van Spanje WTA Madrid gravel Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 7-6, 6-4 details
5. 2011-07-02 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Rusland Maria Sjarapova 6-3, 6-4 details
6. 2011-10-16 Vlag van Oostenrijk WTA Linz hardcourt (i) Vlag van Slowakije Dominika Cibulková 6-4, 6-1 details
7. 2011-10-30 Vlag van Turkije WTA Championships hardcourt (i) Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 7-5, 4-6, 6-3 details
8. 2012-08-13 Vlag van Canada WTA Montreal hardcourt Vlag van China Li Na 7-5, 2-6, 6-3 details
9. 2012-08-25 Vlag van Verenigde Staten WTA New Haven hardcourt Vlag van Rusland Maria Kirilenko 7-6, 7-5 details
10. 2013-02-23 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten WTA Dubai hardcourt Vlag van Italië Sara Errani 6-2, 1-6, 6-1 details
11. 2013-09-28 Vlag van Japan WTA Tokio hardcourt Vlag van Duitsland Angelique Kerber 6-2, 0-6, 6-3 details
12. 2014-07-05 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Canada Eugenie Bouchard 6-3, 6-0 details
13. 2014-08-23 Vlag van Verenigde Staten WTA New Haven hardcourt Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 6-4, 6-2 details
14. 2014-09-27 Vlag van China WTA Wuhan hardcourt Vlag van Canada Eugenie Bouchard 6-3, 6-4 details
Verloren finales
1. 2009-10-18 Vlag van Oostenrijk WTA Linz hardcourt Vlag van België Yanina Wickmayer 3-6, 4-6 details
2. 2011-06-18 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Eastbourne gras Vlag van Frankrijk Marion Bartoli 1-6, 6-4, 5-7 details
3. 2013-04-14 Vlag van Polen WTA Katowice gravel Vlag van Italië Roberta Vinci 6-7, 1-6 details
4. 2013-08-24 Vlag van Verenigde Staten WTA New Haven hardcourt Vlag van Roemenië Simona Halep 2-6, 2-6 details
5. 2014-10-05 Vlag van China WTA Peking hardcourt Vlag van Rusland Maria Sharapova 4-6, 6-2, 3-6 details

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken]

Geen.

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi dotatie tegenstandster in finale score
1. 2006-10-01 Vlag van Hongarije Szeged $10.000 Vlag van Hongarije Dorottya Magas 6-1, 6-4
2. 2006-12-17 Vlag van Tsjechië Valašské Meziříčí $25.000 Vlag van Tsjechië Radana Holušová 6-3, 6-4
3. 2007-01-21 Vlag van Duitsland Stuttgart $10.000 Vlag van Duitsland Anne Schäfer 6-1, 6-0
4. 2007-02-18 Vlag van Tsjechië Praag $25.000 Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 7-5, 7-6
5. 2007-12-09 Vlag van Tsjechië Přerov $25.000 Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 7-5, 6-3
6. 2007-12-15 Vlag van Tsjechië Valašské Meziříčí $25.000 Vlag van Kroatië Ivana Lisjak 6-4, 6-0
7. 2008-04-12 Vlag van Spanje Monzón $75.000 Vlag van België Yanina Wickmayer 2-6, 6-4, 7-5

Prestatietabel grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open 1R 2R KF HF 2R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4R 1R 4R HF 3R 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R HF W KF KF W
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 4R 3R 1R 4R 3R 3R

Vrouwendubbelspel[bewerken]

Toernooi 2008 2009 2010 2011
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R

Gemengd dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2011
Vlag van Australië Australian Open
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon
Vlag van Verenigde Staten US Open

Externe links[bewerken]

Bronnen
  1. (en) Christine Brennan. Petra Kvitova emerges as newest big hitter in women's tennis. USA Today (2 juli 2011) Geraadpleegd op 31 oktober 2011
  2. (en) Scott Murray. Maria Sharapova v Petra Kvitova – Wimbledon 2011 women's final as it happened. The Guardian (2 juli 2011) Geraadpleegd op 31 oktober 2011