Richard Krajicek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Krajicek
Copa Davis '2004 Espanya-Holanda (R.Krajicek).jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam De Kraai
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Geboorteplaats Rotterdam
Woonplaats Muiderberg
Geboortedatum 6 december 1971
Lengte 1,95 m
Gewicht 89 kg
Profdebuut 1989
Met pensioen 2003
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 10.077.425
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 411-219
Titels 17
Hoogste positie 4e (4 maart 1999)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Halve finale (1992)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Halve finale (1993)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Winnaar (1996)
Vlag van Verenigde Staten US Open Kwartfinale (1997, 1999, 2000)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 77-60
Titels 3
Hoogste positie 45e (26 juli 1993)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Richard Peter Stanislav Krajicek (Rotterdam, 6 december 1971) is een Nederlands voormalig tennisspeler van Tsjechische afkomst. In 1996 won hij de Wimbledon-titel in het enkelspel, wat wordt beschouwd als de meest prestigieuze titel in het tennis. Dit is het beste resultaat van een Nederlandse tennisser tot op heden. Krajicek is sinds 7 juli 1999 getrouwd met voormalig fotomodel en schrijfster Daphne Deckers (1968), woont in Muiderberg en heeft twee kinderen.

Krajicek werd geboren een jaar nadat zijn ouders, de handballer Petr (1941) en Ludmila Krajíček, waren gevlucht uit Tsjecho-Slowakije. Michaëlla Krajicek (1989) is een halfzus uit het huwelijk tussen zijn vader en een andere Tsjechische vrouw. Krajicek groeide op in Den Haag.

Tennisloopbaan[bewerken]

Begin[bewerken]

Krajicek begon al op vijfjarige leeftijd met bondstraining van het district Den Haag. Zijn ouders en dan vooral zijn vader waren de drijfveer achter zijn tenniscarrière. In zijn jeugd maakte hij veel trainingsuren onder leiding van zijn vader en autodidact tennistrainer Petr en de tennistrainer van Tsjechische komaf Marian Laudin.

Hij behaalde nationale titels t/m 12 jaar outdoor (1982/83) en haalde de halve finale van het officieuze WK junioren, verlies Michael Chang t/m 12 jaar in 1983. Hij en zijn vriend en rivaal Paul Dogger waren twee grote talenten van de lichting 1971. Krajicek speelde aanvankelijk sterk verdedigend tennis; hij hield de bal in het spel.

Vanaf 1984 begon het minder goed te gaan met Krajiceks tennisspel. In 1985 haalde hij wel nog de tweede plek bij het NK t/m 14 outdoor (verlies Paul Dogger) en werd hij met Paul Dogger nog Europees kampioen t/m 14 jaar in het dubbel.

In 1986 was hij echter de aansluiting met de (inter)nationale jeugdtop kwijt. Krajiceks loopbaan stokte rond zijn 14de tot 16de jaar door fysieke, technische, tactische en persoonlijke oorzaken. In 1987 was de ooit zo talentvolle 15-jarige Krajicek afgeschreven voor potentieel top 100-niveau. Dit terwijl zijn rivaal Paul Dogger juist steeds beter ging presteren.

Bij Krajicek bleef de groeispurt lang uit, totdat hij plotseling rond zijn 16/17de in korte tijd sterk begon te groeien. Het technische niveau werd verbeterd onder leiding van Cees Houweling van tennisvereniging Popeye Goldstar in Amsterdam, die hem trainde van zijn 14de tot zijn 19de. Houweling heeft sterk bijgedragen aan de omschakeling van een dubbelhandige naar een enkelhandige backhand en tevens aan de ontwikkeling van Krajiceks aanvallende speelstijl, die mogelijk werd gemaakt door zijn toegenomen lengte. Privé had hij het niet makkelijk door de scheiding van zijn ouders in 1986, die bovendien leidde tot een langdurige breuk (circa 2001) met zijn vader en trainer Petr.

Krajicek stopte in 1988 op 16-jarige leeftijd na 4 atheneum en ging fulltime tennissen. Bondscoach KNLTB Stanley Franker gaf hem een kans bij Jong Oranje ondanks zijn slechte prestaties van dat moment. Pas vanaf dat moment begon Krajicek na circa vier jaar verval weer langzaam op niveau te komen. Zijn comeback kwam op 17-jarige leeftijd op de nationale kampioenschappen outdoor van 1989. Hij won het toernooi niet maar versloeg titelverdediger Menno Oosting in 3 sets (best of five). Vervolgens wist hij een satelliettoernooi te winnen tijdens zijn 1ste deelname aan een satellietcircuit. Toen hij vervolgens eind 1989 de nationale masters won (winst Paul Haarhuis), was hij definitief terug.

Vervolg[bewerken]

De Australiër Rohan Goetzke, die in dienst van de KNLTB werkte werd de coach van zowel Krajicek als Jan Siemerink als leden van Jong Oranje.

In de 1ste helft van 1990 speelde Krajicek in het satellietcircuit. In augustus 1990 speelde hij voor het eerst een ATP Challenger Tour-toernooi in Verona op gravel met een ranking van 314 op de wereldranglijst. Hij won dat toernooi (winst Jacco Eltingh). Hij won ook het 2de Challenger-toernooi waaraan hij deelnam in oktober 1990. Dat was het Challenger-toernooi op gravel van Casablanca (winst Slava Dosedel). Vervolgens haalde hij in oktober 1990 ook nog de finale van het indoor Challenger-toernooi op hardcourt van Brest (verlies Cedric Pioline). Door die prestaties bereikte hij in oktober 1990 plaats 148 op de wereldranglijst.

In januari 1991 kon hij voor het eerst meedoen aan een ATP toernooi. Op het outdoor hardcourt ATP-toernooi van Sydney won hij zijn 1ste ATP-partij; (winst Marc Rosset 6-3 6-2). Na dat toernooi had hij een ranking van 113. Hij zou vanaf dat toernooi alleen nog maar actief zijn op ATP- en Grand Slam-toernooien. In januari 1991 speelde hij op de Australian Open op zijn 1ste Grand Slam toernooi en haalde de 4de ronde (verlies Christiano Caratti). Op 28 januari 1991 bereikte hij met de ranking van 94 voor het eerst de top 100.

In maart 1991 speelde hij op het outdoor hardcourt van Miami zijn 1ste ATP Masters Series-toernooi; (verlies 1ste ronde Petr Korda).

Zijn eerste ATP-toernooi won hij op 19-jarige leeftijd in april 1991 in Hong Kong (winst Wally Masur 6-2 3-6 6-3) op outdoor hardcourt. Na dit toernooi werd de Rohan Goetzke de vaste coach van alleen Krajicek buiten dienst van de KNLTB.

Krajiceks doorbraak kwam in 1992. Hij haalde op 20-jarige leeftijd de halve finale van de Australian Open (WO Jim Courier), hoewel hij moest opgeven vanwege een schouderblessure. Dit zou het begin markeren van een carrière vol blessureleed. Op 16 november 1992 bereikte hij met ranking 10 voor het eerst de top 10. Die week speelde hij voor het eerst op het ATP World Tour Championship (de eindejaars Masters) waarin hij 1 poule wedstrijd van Michael Chang wist te winnen. In die wedstrijd raakte hij geblesseerd aan de knie.

In 1993 haalde hij wederom de halve finale van grand slam-toernooi. Dit keer op Roland Garros (verlies Jim Courier 1-6 7-6(2) 5-7 2-6).

Zijn beste spel speelde Krajicek op 24-jarige leeftijd tijdens het door hem gewonnen Wimbledon 1996. Hij won de 1ste ronde (winst Javier Sanchez 6-4 6-3 6-4 ) en 2de ronde (winst Derrick Rostagno 6-4 6-3 6-3) eenvoudig. Het cruciale moment kwam in de 3de ronde tegen Brett Steven. De 1ste set won hij met 7-6(5). In de 2de set kwam hij met 5-1 in de tiebreak voor. Deze set verloor hij desondanks met 7-5 in de tiebreak (7-6). Krajicek wist een positieve gemoedstoestand te behouden en walste daarna over Steven heen met 6-4 en 6-2. Het zou zijn enige setverlies blijven. De 4e ronde tegen de Wimbledonwinnaar van 1991 Michael Stich (6-4, 7-6, 6-4) was een van de beste wedstrijden van zijn carrière. De kwartfinale tegen de toenmalige nummer 1 van de wereldranglijst Pete Sampras (7-5, 7-6(3), 6-4) is mogelijk de beste wedstrijd van zijn carrière. Krajicek was de enige tennisser die de zegereeks van zevenvoudig Wimbledonwinnaar Sampras (1993-1995 en 1997-2000) wist te doorbreken. Krajicek won in de halve finale eenvoudig met 7-5 6-2 6-1 van Jason Stoltenberg. In een eenzijdige finale won hij met 6-3, 6-4, 6-3 van de Amerikaan MaliVai Washington.

In 1998 maakte Krajicek kans op een nieuwe Wimbledonzege, maar hij strandde in de halve finale tegen Goran Ivanisevic (13-15 5de set). Ivanisevic verloor de finale in 5 sets van Pete Sampras. Krajicek had echter - in tegenstelling tot Ivanisevic - een positieve "head-to-head" tegen Sampras; ook op Wimbledon (1-0).

In 1998 won hij voor het eerst een ATP Masters Series-toernooi: het indoor-hardcourttoernooi van Stuttgart (winst Yefgeny Kafelnikov 6-4 6-3 6-3). Na een bye in de 1ste ronde versloeg hij in de 2de ronde Magnus Norman (6-4 6-1), in de 3de ronde de nummer 5 van de wereldranglijst Andre Agassi (6-3 6-4), in de kwartfinale Goran Ivanisevic (7-6(3) 7-6(5)) en in de halve finale de nummer 1 van de wereldranglijst Pete Sampras (6-7(2) 6-4 7-6(5).

In 1999 won hij voor de tweede keer een ATP Masters Series-toernooi: de Miami Masters (Key Biscayne, outdoor hardcourt) door Sebastian Grosjean in de finale te verslaan met 4-6 6-1 6-2 7-5. In dat toernooi met een schema van 128 en 96 deelnemers versloeg hij na een bye in de 1ste ronde, Sjeng Schalken (6-1 4-6 6-1) in de 2de ronde, Jan Siemerink (6-3 6-2) in de 3de ronde, Marat Safin (6-3 6-1) in de achtste finale, nummer 2 van de wereld Pete Sampras (6-2 7-6(6)) in de kwartfinale en Thomas Enqvist (6-4 6-2) in de halve finale. Dat was Krajiceks laatste toernooiwinst.

Op de US Open van 1999 verloor hij net in de kwartfinale van Yefgeny Kafelnikov 6-7(0) 6-7(4) 6-3 6-1 6-7(5). In die wedstrijd sloeg hij 49 aces waarmee hij het toenmalige wereldrecord brak.

Zijn hoogste positie bereikte hij op 29 maart 1999: vierde plaats op de wereldranglijst. In mei van datzelfde jaar was hij tijdens het ATP-toernooi van Hamburg vijf zeges verwijderd van de nummer 1-positie op de wereldranglijst. Hij verloor echter na een bye in de 1ste ronde in de 2de ronde van Hicham Arazi.

Einde[bewerken]

Op de US Open van 2000 (kwartfinale, verlies Pete Sampras 6-4 6-7(6) 4-6 2-6) kreeg hij echter wederom een blessure (aan zijn elleboog) die twintig maanden zou duren. Hij speelde daardoor niet van november 2000 tot mei 2002 en miste zes grandslamtoernooien op rij. Dat was feitelijk het begin van het einde.

Hij maakte zijn comeback op het ATP-toernooi van s'Hertogenbosch in juni 2002 en verloor in de 1ste ronde van Roger Federer (2-6 5-7). Anderhalve week later haalde hij de kwartfinale op Wimbledon 2002 (verlies Xavier Malisse 7-9, 5de set), wat zijn laatste grote prestatie was. Malisse verloor in de halve finale in 5 sets van David Nalbandian die in de finale in 3 sets verloor van Lleyton Hewitt. Een fitte Krajicek zonder een gebrek aan wedstrijdervaring van maar liefst 20 maanden had wellicht kans gemaakt op de Wimbledon finale of titel van 2002.

Krajicek bleef last houden van de blessure aan zijn ellenboog en kon niet meer op zijn oude niveau komen. Op 19 juni 2003 stopte Krajicek na vijftien jaar (1988) op zijn 32ste met fulltime tennis als gevolg van die blessure. Zijn laatste toernooi was het grastoernooi van 's-Hertogenbosch (verlies 1ste ronde Olivier Mutis 4-6 6-7(4)). De week erna op maandag 23 juni 2003 had hij een ranking van 71 op de wereldranglijst.

Prestaties[bewerken]

Krajicek was de beste speler van de 'Gouden generatie', een benaming voor het meest succesvolle tijdperk in het Nederlandse heren-tennis. Deze bestond uit Richard Krajicek (1971), Paul Haarhuis (1966), Jan Siemerink (1970), Jacco Eltingh (1970) en in mindere mate Mark Koevermans (1968). Deze generatie kwam eind jaren tachtig op en was succesvol in de jaren negentig. Bondscoach KNLTB Stanley Franker was sterk betrokken bij de gouden generatie, mede ook door zijn functie als coach van het Nederlands team in de Davis Cup.

Krajicek kon goed tennissen in eigen land: hij behaalde 4 ATP-titels (Rotterdam en Rosmalen). Hij speelde echter onder zijn niveau in de Davis Cup. Daarin heeft hij een winst-verliesbalans van 6-7 (46,2%) in het enkelspel, terwijl hij op de hele ATP Tour een winst-verliesbalans had van 65,2%.

Krajicek heeft drie ATP-toernooien twee keer gewonnen: Los Angeles, Rosmalen en Rotterdam. In het ATP-toernooi van Los Angeles werd hij ook nog een keer tweede, waardoor men dat toernooi als zijn succesvolste zou kunnen beschouwen.

Hij was de gevreesde tegenstander van 14-voudig grandslamwinnaar Pete Sampras (head-to-head 6-4) waarvan hij 4 keer op rij wist te winnen. En van tweevoudig US Open-winnaar Patrick Rafter (head-to-head 7-2). Krajiceks beduchte tegenstanders waren viervoudig grandslamwinnaar Jim Courier (head-to-head 1-7). En Wimbledonwinnaar Goran Ivanisevic (head-to-head 3-9) van wie hij negen keer op rij verloor.

Krajicek had regelmatig last van minder goede dagen en kon dan verliezen van duidelijk lager geklasseerde spelers. Hij speelde echter goed tegen de top 10.

Zijn grootste overwinningen wat betreft aantal wedstrijden waren: Clinton Marsh (ranking 325, gekwalificeerd) 6-1, 6-1 en 6-1, Australian Open 1995, ronde 128 (1ste ronde) en Joshua Eagle (ranking 688, gekwalificeerd) 6-1 en 6-1, ATP Toernooi Halle, 1997, gras, ronde 32 (1ste ronde).

Zijn grootste verliezen wat betreft aantal wedstrijden waren: Petr Korda 1-6 en 1-6, ATP World Team Cup Dusseldorf 1996, poule, gravel en Andrei Medvedev 1-6 en 1-6; ATP Master Series Hamburg 1997, 2de ronde, gravel.

Krajicek heeft ATP-toernooioverwinningen behaald op alle vier de ondergronden. Hij bracht het reeds zover in 1994 op zijn 22ste toen hij het ATP-toernooi van Barcelona op gravel won. De verdeling van de 17 ATP-titels naar baansoort is: hardcourt 7, tapijt 6, gras 3 en gravel 1.

Krajicek raakte snel geblesseerd en de vele blessures hebben zijn carrière sterk belemmerd. Met minder blessures was het wellicht mogelijk geweest, dat Krajicek de nummer 3, 2 of 1 positie op de wereldranglijst had behaald op enig moment en nog een 2de Wimbledon had gewonnen.

Als tennisspeler is Krajicek nog actief op de ATP Senior Tour.

Vergelijking Okker-Krajicek[bewerken]

Krajicek en Tom Okker kunnen worden beschouwd als de beste enkelspel-tennissers die Nederland heeft gehad. Tom Okker heeft een betere winst-verliesbalans (70,3% winst) dan Krajicek (65,2% winst) en heeft meer toernooien gewonnen. Okker: 26 enkelspeltitels, Krajicek: 17 enkelspeltitels. Okker was ook actiever in het dubbelspel: hij behaalde 67 dubbelspeltitels, Krajicek slechts 3. Krajicek heeft echter een grandslamtoernooi (Wimbledon 1996) gewonnen terwijl Okker eenmaal grandslamfinalist was (US Open 1968). Krajicek (1989-2003) speelde in een concurrerender tijdperk dan Okker (1964-1981).

Speelstijl[bewerken]

De lange en stevige Krajicek ontwikkelde al snel een sterke service. Hij sloeg niet alleen hard maar kon de bal ook goed plaatsen en variabel effect meegeven. Krajicek sloeg de service (op het begin na) vanwege zijn grote blessuregevoeligheid niet op zijn allerhardst. Hij kon daardoor wel meer met de plaatsing en het effect. Hij had een van de beste services van zijn generatie.

Zijn volley was goed, maar minder sterk dan zijn service. Hij had aangeleerde volleys, die eerder een technische dan een natuurlijke slag waren. De volleys waren eerder strakke en gecontroleerde slagen dan slagen op basis van de touch.

Zijn forehand was wel een natuurlijke slag en was betrouwbaar. Met zijn semi-western grip was hij in de forehand niet alleen vast maar kon hij er tevens veel snelheid mee genereren.

Zijn enkelhandige backhand was zijn minste slag, maar was evengoed niet slecht. De slice was goed, maar in het doorslaan was hij niet erg vast. Daardoor kon hij in de verdrukking komen wanneer hij continu op zijn backhand werd aangevallen.

Hij had een goede forehand-smash, maar vooral een bijzonder goede backhand-smash, die hij heel hard kon slaan voor een backhand-smash. Krajicek speelde niet veel dropshots.

Ondanks zijn lengte en kracht beschikte Krajicek over een goede techniek en een klassieke stijl van spelen. Zijn voetenwerk was redelijk voor iemand van 1,95 m, maar hij was niet snel en beweeglijk voor iemand die de vierde plaats op de wereldranglijst heeft gehaald. Zijn balans was mede door zijn lengte geen sterk punt.

Wanneer Krajicek op een snelle ondergrond (tapijt, hardcourt of gras) op dreef was, was hij moeilijk te verslaan en kon hij een tegenstander overdonderen.

Krajicek had moeite om het publiek te bespelen. Later in zijn loopbaan kon hij zich echter beter ontspannen, waardoor zijn omgang met het publiek en de media beter verliep.

Maatschappelijke loopbaan[bewerken]

Na zijn afscheid werd Krajicek directeur van het ABN AMRO-indoortoernooi in zijn geboorteplaats Rotterdam.

In 2005 verscheen van zijn hand de autobiografie Harde Ballen. Redactie: Berthold Palthe. Eindredactie: Daphne Deckers.

Krajicek schreef bovendien mee aan het verkiezingsprogramma van de VVD voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2010. Ook heeft hij aangegeven dat hij in de toekomst mogelijk een politieke carrière wil nastreven.

Hij was in 2013 lid van het Nationaal Comité Inhuldiging, dat de feestelijkheden rond de inhuldiging van Willem-Alexander tot koning coördineerde. Hij droeg daarin de verantwoordelijkheid voor het onderdeel Koningsspelen, een sportfestijn voor de schooljeugd dat op 26 april onder slechte weersomstandigheden werd gehouden. Krajicek kondigde aan dat deze spelen een jaarlijks terugkerend evenement zouden gaan worden.

Richard Krajicek Foundation[bewerken]

Krajiceks betrokkenheid met de jeugdsport bleek al tijdens zijn carrière als toptennisser. Nadat hij in 1996 een volkswijk in Den Haag had bezocht, nam hij het initiatief tot de inrichting van een speelveldje. Dit werd de eerste "Richard Krajicek Playground", in de Hondiusstraat. Hiermee ging de Richard Krajicek Foundation van start, die in een samenspel van sportwereld, bedrijfsleven en overheid de lichaamsbeweging van kinderen wil bevorderen. In de volgende jaren verschenen op tientallen plaatsen speelvelden, ingericht naar de plaatselijke mogelijkheden en in overleg met de omwonenden. Op elke sportveld worden regelmatig activiteiten georganiseerd door een sportleider. Actieve vrijwilligers kunnen in aanmerking komen voor een scholarship, een soort studiebeurs van de Foundation.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 7 april 1991 Vlag van Hongkong ATP Hongkong Hardcourt Vlag van Australië Wally Masur 6-2, 3-6, 6-3 Details
2. 9 augustus 1992 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Australië Mark Woodforde 6-4, 2-6, 6-4 Details
3. 15 november 1992 Vlag van België ATP Antwerpen Tapijt (i) Vlag van Australië Mark Woodforde 6-2, 6-2 Details
4. 8 augustus 1993 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles (2) Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Michael Chang 0-6, 7-6(3), 7-6(5) Details
5. 10 april 1994 Vlag van Spanje ATP Barcelona Gravel Vlag van Spanje Carlos Costa 6-4, 7-6(6), 6-2 Details
6. 12 juni 1994 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Duitsland Karsten Braasch 6-3, 6-4 Details
7. 9 oktober 1994 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Boris Becker 7-6(5), 7-6(7), 2-6, 6-3 Details
8. 26 februari 1995 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Tapijt (i) Vlag van Duitsland Michael Stich 7-6(4), 6-3, 6-7(6), 1-6, 6-3 Details
9. 5 maart 1995 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt () Vlag van Nederland Paul Haarhuis 7-6(5), 6-4 Details
10. 7 juli 1996 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Verenigde Staten MaliVai Washington 6-3, 6-4, 6-3 Details
11. 9 maart 1997 Vlag van Nederland ATP Rotterdam (2) Hardcourt (i) Vlag van Tsjechië Daniel Vacek 7-6(4), 7-6(5) Details
12. 20 april 1997 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Frankrijk Lionel Roux 6-2, 3-6, 6-1 Details
13. 22 juni 1997 Vlag van Nederland ATP Rosmalen (2) Gras Vlag van Frankrijk Guillaume Raoux 6-4, 7-6(7) Details
14. 15 februari 1998 Vlag van Rusland ATP Sint-Petersburg Hardcourt (i) Vlag van Zwitserland Marc Rosset 6-4, 7-6(5) Details
15. 1 november 1998 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Hardcourt (i) Vlag van Rusland Yevgeny Kafelnikov 6-4, 6-3, 6-3 Details
16. 28 februari 1999 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Tapijt (i) Vlag van Verenigd Koninkrijk Greg Rusedski 7-6(6), 6-7(5), 7-5 Details
17. 28 maart 1999 Vlag van Verenigde Staten ATP Key Biscayne Hardcourt Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean 4-6, 6-1, 6-2, 7-5 Details
Verloren finales
1. 12 april 1992 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jim Courier 4-6, 4-6, 6-7(3) Details
2. 21 februari 1993 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Tapijt (i) Vlag van Duitsland Michael Stich 6-4, 5-7, 6-7(4), 6-3, 5-7 Details
3. 20 augustus 1995 Vlag van Verenigde Staten ATP New Haven Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Andre Agassi 6-3, 6-7(2), 3-6 Details
4. 19 mei 1996 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Oostenrijk Thomas Muster 2-6, 4-6, 6-3, 3-6 Details
5. 4 augustus 1996 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Michael Chang 4-6, 3-6 Details
6. 26 oktober 1997 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Tapijt (i) Vlag van Tsjechië Petr Korda 6-7(6), 2-6, 4-6 Details
7. 9 augustus 1998 Vlag van Canada ATP Toronto Hardcourt Vlag van Australië Patrick Rafter 6-7(3), 4-6 Details
8. 31 oktober 1999 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Hardcourt (i) Vlag van Zweden Thomas Enqvist 1-6, 4-6, 7-5, 5-7 Details
9. 18 juni 2000 Vlag van Duitsland ATP Halle Gras Vlag van Duitsland David Prinosil 3-6, 2-6 Details
Gewonnen challengers
1. 2 september 1990 Vlag van Italië Verona Gravel Vlag van Nederland Jacco Eltingh 4-6, 6-1, 6-4
2. 14 oktober 1990 Vlag van Marokko Casablanca Gravel Vlag van Tsjecho-Slowakije Slava Dosedel 7-6, 6-3

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales heren dubbel
1. 28 juli 1991 Vlag van Nederland ATP Hilversum Gravel Vlag van Nederland Jan Siemerink Vlag van Spanje Francisco Clavet
Vlag van Zweden Magnus Gustafsson
7-5, 6-4 Details
2. 21 maart 1993 Vlag van Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van Nederland Jan Siemerink Vlag van Verenigde Staten Patrick McEnroe
Vlag van Verenigde Staten Jonathan Stark
6-7, 6-4, 7-6 Details
3. 18 juni 1995 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Nederland Jan Siemerink Vlag van Nederland Hendrik Jan Davids
Vlag van Rusland Andrei Olhovskiy
7-5, 6-3 Details
Verloren finales heren dubbel
1. 7 oktober 1990 Vlag van Griekenland ATP Athene Gravel Vlag van Nederland Tom Kempers Vlag van Spanje Sergio Casal
Vlag van Spanje Javier Sánchez
4-6, 3-6 Details
2. 16 juni 1991 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Nederland Jan Siemerink Vlag van Nederland Hendrik Jan Davids
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
3-6, 6-7 Details
3. 3 april 1994 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Nederland Menno Oosting Vlag van Italië Cristiano Brandi
Vlag van Italië Federico Mordegan
walk over Details

Nationale enkelspeltitels (2)[bewerken]

  • 1989: Winnaar Masters
  • 1991: Winnaar Nationaal Tennis Kampioenschap

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Toernooi 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 Carrrière SR Carrière W-V
Grandslamtoernooien
Australian Open - - 4R HF 2R - 2R 3R - - 3R 2R - - 2R 0 / 8 16-7
Roland Garros - - 2R 3R HF 3R 2R KF 3R 3R 2R 3R - - - 0 / 10 22-10
Wimbledon - - 3R 3R 4R 1R 1R W 4R HF 3R 2R - KF - 1 / 11 29-10
US Open - - 1R 4R 4R 2R 3R 1R KF 3R KF KF - 1R - 0 / 11 22-11
Winst-verlies 0-0 0-0 6-4 12-3 12-4 3-3 4-4 13-3 8-3 9-3 9-4 8-4 0-0 4-2 1-1 1 / 40 89-38
Tennis Masters Cup
Masters Cup - - - RR - - - HF - - - - - - - 0 / 2 3-4
Grand Slam Cup
Grand Slam Cup g.t. - - KF - - - 1R - - KF g.t. 0 / 3 2-3
Super 9 / Tennis Masters Series / ATP Masters Series
Indian Wells - - - 3R - - - - - - KF - - - 1R 0 / 3 4-3
Miami - - 1R KF KF - 2R 4R 4R - W - - - 1R 1 / 8 16-7
Monte Carlo - - - 1R 3R 2R KF 3R KF HF - 3R - - - 0 / 8 15-8
Rome - - 1R 1R 1R 3R - F 2R KF 2R 1R - - - 0 / 9 12-9
Hamburg - - - KF KF KF 3R 3R 2R 3R 2R - - - - 0 / 8 13-8
Stockholm - - - - - 2R lagere categorie 0 / 1 0-1
Essen geen toernooi KF geen toernooi 0 / 1 2-1
Stuttgart lagere categorie 3R F W F 2R - geen toernooi 1 / 5 15-4
Montreal/Toronto - - - - - - 2R - KF F 2R 3R - 1R - 0 / 6 9-6
Cincinnati - - - 3R 2R 1R 1R 3R 2R 3R KF 1R - 3R - 0 / 10 9-10
Parijs - - 1R 3R 2R 3R KF 2R KF 2R 2R - - - - 0 / 9 6-9
Winst-verlies 0-0 0-0 0-3 11-7 7-6 7-6 10-7 13-7 14-8 17-6 15-7 5-5 0-0 2-2 0-2 2 / 68 101-66
ATP Championship Series / ATP International Series Gold
Antwerpen geen toernooi lagere categorie g.t. KF - - geen toernooi 0 / 1 2-1
Barcelona - - - - KF W 2R - - - - 3R - - - 1 / 4 9-3
Brussel Indoor g.t. - - 1R geen toernooi 0 / 1 0-1
Indianapolis - - - - - 3R - - - - - - - - l.c. 0 / 1 2-1
Londen Indoor geen toernooi 1R W - geen toernooi 1 / 2 5-1
Milaan lagere categorie 2R - - 2R 1R geen toernooi lagere categorie 0 / 3 2-3
New Haven - - KF 2R 3R - F KF KF HF lagere categorie 0 / 7 15-7
Rotterdam lagere categorie 2R - - - 2R 0 / 2 2-2
Stuttgart Indoor - - - 2R F - W hogere categorie geen toernooi 1 / 3 9-2
Stuttgart Outdoor - - KF - - - - - - - - - - l.c. - 0 / 1 3-1
Sydney Indoor - - - HF 1R W geen toernooi 1 / 3 8-2
Tokio Indoor - - - 3R 3R KF KF geen toernooi 0 / 4 6-4
Tokio Outdoor - - 1R F - - - KF W - KF - - - - 1 / 5 13-4
Wenen lagere categorie - HF 2R HF KF - - - 0 / 4 9-4
Winst-verlies 0-0 0-0 6-3 9-6 8-6 14-2 11-3 7-4 10-3 4–3 11-3 4-2 0-0 0-0 1-1 5 / 41 85-36
ATP World Series / ATP International Series
Adelaide - - - - 2R - HF - - - - - - - HF 0 / 3 7-3
Antwerpen geen toernooi W - 1R g.t. hogere categorie geen toernooi 1 / 2 5-1
Bazel - - - - - - - - - - - 2R - - - 0 / 1 1-1
Bogota geen toernooi - 1R - - - g.t. - - geen toernooi 0 / 1 0-1
Dubai geen toernooi - - - - KF - - - hogere categorie 0 / 1 2-1
Halle geen toernooi - - - - 2R KF 1R F - - - 0 / 4 7-4
Hilversum - - 1R geen toernooi 0 / 1 0-1
Hongkong g.t. - W - - - - KF - - KF - - - g.t. 1 / 3 9-2
Kuala Lumpur geen toernooi - - - KF geen toernooi 0 / 1 2-1
Londen - - - - - - - - - - - - - - 3R 0 / 1 2-1
Long Island g.t. - - - - - - - - - 2R HF - 2R - 0 / 3 4-3
Los Angeles - - - W W HF - F KF - - - - - - 2 / 5 19-3
Lyon - - - - - - - - 2R - - - - - - 0 / 1 1-1
Madras geen toernooi - 2R - - - - - - 0 / 1 1-1
Manchester g.t. - 1R - - - geen toernooi 0 / 1 0-1
Marseille geen toernooi - - - - - HF - - - - - 0 / 1 3-1
Milaan - - - - hogere categorie geen toernooi - - KF 0 / 1 2-1
Moskou - - 1R - - - - - - - - - - - - 0 / 1 0-1
München - - - 1R - - - - - - - - - - - 0 / 1 0-1
Ostrava geen toernooi - - 1R - - geen toernooi 0 / 1 0-1
Rosmalen g.t. - KF KF KF W KF KF W KF KF 2R - 1R 1R 2 / 12 25-9
Rotterdam - - 1R - 1R - W 2R W HF hogere categorie 2 / 6 14-4
Sankt Pölten geen toernooi - - - - - - - - - KF 0 / 1 2-1
Seoel - - KF - - - - - geen toernooi 0 / 1 2-1
Singapore - - 1R 1R geen toernooi KF hogere categorie geen toernooi 0 / 3 2-3
Sint-Petersburg geen toernooi - - - W - - - - - 1 / 1 5-0
Stockholm hogere categorie 2R - - - - - - - - 0 / 1 1-1
Sydney Outdoor - - 2R 2R 1R - KF 1R - - 2R - - - 1R 0 / 7 5-7
Toulouse - - HF - - - - - - - - - geen toernooi 0 / 1 3-1
Wenen - - 2R - - - - hogere categorie 0 / 1 1-1
Winst-verlies 0-0 0-0 14-10 13-4 8-4 8-2 15-6 11-7 17-5 15-3 6-5 8-4 0-0 1-2 9-6 9 / 68 125-58
Davis Cup
Davis Cup - - - 2-0 0-2 1-1 1-3 0-1 - - 1-1 1-0 - - - 0 / 7 6-8
World Team Cup
World Team Cup - - - - - - 0-3 0-3 - - - - - - - 0 / 2 0-6
Carrière statistieken
ATP Toernooien gespeeld 0 0 21 26 22 17 24 26 22 18 23 16 0 6 10 Carrière totaal: 231
ATP Finales 0 0 1 3 2 3 3 2 4 3 3 1 0 0 0 Carrière totaal: 25
ATP Toernooien gewonnen 0 0 1 2 1 3 2 1 3 2 2 0 0 0 0 Carrière totaal: 17
Statistieken per ondergrond
Hardcourt Gewonnen-Verloren 0–0 0-0 17-9 28-9 14-8 12-5 14-11 15-10 20-8 18-5 30-12 12-7 0–0 3-4 5-6 7 / 100 188-94
Gravel Gewonnen-Verloren 0-0 0-0 4-4 5-5 11-7 13-4 7-9 13-7 5-4 9-4 3-4 7-4 0-0 0-0 2-1 1 / 50 79-53
Gras Gewonnen-Verloren 0-0 0-0 4-3 4-2 5-2 5-1 2-2 9-1 9-2 9-2 4-3 6-3 0-0 4-2 2-2 3 / 29 63-25
Tapijt Gewonnen-Verloren 0-0 0-0 1-4 12-7 5-5 3-4 18-4 9-10 15-5 9-4 6-2 1-1 0-0 0-0 2-1 6 / 52 81-47
Totaal winst-verlies 0-0 0-0 26-20 49-23 35-22 33-14 41-26 46-28 49-19 45-15 43-21 26-15 0-0 7-6 11-10 17 / 231 411-219
Eindejaarsranking 392 129 45 10 15 17 11 7 11 10 10 36 -** 112 71*

* = positie op het moment dat hij bekendmaakte te stoppen met tennis
** = geen ranking in verband met langdurige blessure

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1991 1992 1993 1994 1995 1996
Vlag van Australië Australian Open 2R HF 3R - - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R - - - - 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R - - - - -
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - - 1R -

Trivia[bewerken]

  • Op 28 februari 1999 speelde Richard Krajicek in de finale van het indoortoernooi van Londen tegen Greg Rusedski. Zijn overwinning in drie sets (7-6, 6-7, 7-5) betekende zijn zestiende toernooizege waarmee hij van plaats negen naar plaats acht steeg op de wereldranglijst. Krajicek liet zich in de beslissende set door een grapje van Rusedski van de wijs brengen. Na de zoveelste ace van Krajicek bood de wanhopige Brit zijn racket aan het ballenmeisje aan. Hij ging aan de kant zitten. Krajicek speelde het spelletje mee en sloeg een paar ballen met het meisje. Bij de hervatting verloor Krajicek prompt drie punten op rij. Rusedski brak terug tot 4-4. "De volgende keer als ik tegen Greg speel, weet ik wat ik ga doen. Ik laat een ballenmeisje een paar ballen voor mij slaan", aldus Krajicek.
  • Op 12 september 2006 beleefde Krajicek met kunstenaar Pim Smit een wereldprimeur: schildertennissen. Richard Krajicek sloeg op een officiële tenniscourt in het Belgische Tienen in verf gedoopte tennisballen tegen een schildersdoek van Pim Smit. Het kunstwerk werd geveild tijdens het gala van de Richard Krajicek Foundation in Noordwijk aan Zee.

Externe links[bewerken]