Philipp Petzschner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Philipp Petzschner
Philipp Petzschner op de US Open in 2007
Philipp Petzschner op de US Open in 2007
Persoonlijke informatie
Bijnaam Petzsche, Picasso[1]
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitse
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Bayreuth, Duitsland
Woonplaats Vlag van Duitsland Pulheim, Duitsland
Geboortedatum 24 maart 1984
Lengte 1,85 m
Gewicht 77 kg
Profdebuut 2001
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 3.165.972
Coach Stefan Eriksson
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 81-95
Titels 1
Hoogste positie 35e (14 september 2009)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2009, 2011)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2009-2010)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2007, 2009-2011)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 115 - 106
Titels 5
Hoogste positie 9e (4 april 2011)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Kwartfinale (2011)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2012)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Winnaar (2010)
Vlag van Verenigde Staten US Open Winnaar (2011)
Laatst bijgewerkt op: 17 juli 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Philipp Petzschner (Bayreuth, 24 maart 1984) is een Duits tennisser. Hij is prof sinds 2001. Hij kwam in 2008 voor het eerst de top 100 binnen en in 2009 voor het eerst de top 50. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 35e, die hij behaalde op 14 september 2009.

Petzschner schreef in zijn carrière één enkeltoernooi en vijf herendubbeltoernooien op zijn naam, waaronder het herendubbelspel op Wimbledon in 2010 en de US Open in 2001. In het enkelspel won hij ook één challenger en twee futurestoernooien. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de derde ronde.

Carrière[bewerken]

Jaarverslagen[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Petzschner begon met tennis spelen toen hij vier jaar oud was. Dit kwam doordat zijn vader een tennisschool bezat. Tijdens zijn jeugd waren Goran Ivanišević en Stefan Edberg zijn idolen.

2001-2003[bewerken]

Petzschner werd proftennisser in 2001. Hij speelde van 2001 tot en met 2003 nog hoofdzakelijk futurestoernooien, met af en toe ook een challenger. In 2003 speelde hij zijn eerste match op ATP-niveau op het ATP-toernooi van 's-Hertogenbosch, waar hij in de eerste ronde werd geklopt door Sébastien Grosjean. In september boekte hij zijn eerste zege op ATP-niveau. Hij versloeg in de eerste ronde van het ATP-toernooi van Metz de Fransman Anthony Dupuis en haalde er ook zijn eerste ATP-kwartfinale.

2004-2007[bewerken]

De periode van 2004 tot en met 2007 bracht Petzschner voornamelijk op het futures- en challengercircuit door. In augustus 2004 won hij zijn eerste challenger in het herendubbel en in november 2006 haalde hij zijn eerste challengerfinale, die hij verloor van Ernests Gulbis. In 2006 maakte Petzschner zijn grandslamdebuut in het dubbelspel, op Roland Garros, en in 2007 maakte hij zijn grandslamdebuut in het enkelspel, op de US Open, waar hij via de kwalificaties de hoofdtabel haalde. Petzschner haalde er de tweede ronde. In oktober 2007 won hij zijn eerste challenger in het enkelspel, in Rennes.

2008-2009[bewerken]

In de eerste twee maanden van 2008 haalde Petzschner twee challengerfinales. In juni haalde hij de hoofdtabel op Wimbledon en bereikte hij de tweede ronde. In het dubbelspel had hij echter meer succes, want hij haalde de kwartfinale, iets wat hij overdeed op de US Open. Eind september haalde hij de kwartfinale in Bangkok, maar zijn grootste succes kwam er in oktober, toen hij als qualifier het ATP-toernooi van Wenen won. Hij versloeg Stanislas Wawrinka, 's werelds nummer 10 in de eerste ronde en Gaël Monfils in de finale. Door deze overwinning kwam Petzschner ook voor het eerst de top 100 binnen. Op dat toernooi haalde hij ook de dubbelfinale, maar die verloor hij samen met de Oostenrijker Alexander Peya van Maks Mirny en Andy Ram in twee sets. Hij sloot het jaar voor het eerst af binnen de top 100, op plaats 66.

In januari 2009 nam Petzschner voor het eerst deel aan de Australian Open. Hij verloor in de eerste ronde. Petzschner was dan twee maand weg van het circuit door een stressfractuur. Op Roland Garros deed hij een ronde beter en op Wimbledon nog een. Door zijn derde ronde op Wimbledon kwam Petzschner voor het eerst de top 50 binnen. Op de US Open verloor hij in de tweede ronde. Op 14 september bereikte hij met een 35e plaats zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst. Zijn beste resultaat na de US Open was een kwartfinale in Metz, maar in oktober viel hij weer terug uit de top 50 omdat hij zijn titel in Wenen niet verdedigde. Petzschner sloot 2009 af op de 80e plaats.

2010[bewerken]

Ook in 2010 werd Petzschner in de eerste ronde van de Australian Open uitgeschakeld. In februari haalde hij de halve finales in Zagreb en Memphis. In Zagreb won hij ook zijn eerste ATP-dubbeltoernooi.[2] Na een derde ronde op de Masters van Miami kwam hij in april weer de top 50 binnen. In mei haalde hij de halve finale in München, maar op Roland Garros verloor hij in de openingsronde. Het grasseizoen verliep goed met een halve finale in Halle en een derde ronde op Wimbledon, die hij verloor van de uiteindelijk winnaar Rafael Nadal. In het dubbelspel daarentegen boekte hij het grootste succes van zijn carrière. Petzschner en zijn partner Jürgen Melzer wonnen het herendubbelspel op Wimbledon door in de finale het duo Robert Lindstedt-Horia Tecău te verslaan. Petzschner werd zo de tweede Duitser, na Michael Stich, die een grandslamtitel in het dubbelspel won.[3] Door de overwinning steeg Petzschner op de dubbelranglijst van de 60e naar de 23e plaats. In juli haalde hij ook nog de dubbelfinale in Stuttgart. De rest van de zomer kende hij geen grote successen. Op de US Open haalde hij de tweede ronde. De US Open was ook meteen zijn laatste toernooi van het jaar, omdat hij in september een blessure aan de rechterenkel opliep. Aan het einde van het jaar nam hij samen met Jürgen Melzer deel aan de dubbelspel op de ATP World Tour Finals. Het duo won een van zijn drie groepswedstrijden en werd dus uitgeschakeld in de groepsronde. Petzschner sloot het jaar af op plaats 57.

2011[bewerken]

Petzschner startte het jaar matig in het enkelspel met onder andere een verlies in de openingsronde van de Australian Open. In het dubbelspel was hij succesvoller, want hij haalde er met zijn partner Jürgen Melzer de kwartfinale. Verder haalde hij in het voorjaar de kwartfinale in Dubai, de halve finale in München en de finale in Halle, waarin hij tegen zijn landgenoot Philipp Kohlschreiber moest opgeven.[4] In mei maakte hij deel uit van het Duitse team dat de World Team Cup in Düsseldorf won. Op Roland Garros en Wimbledon verging het hem dan weer minder goed, met verlies in de tweede en eerste ronde respectievelijk. In het dubbelspel haalde hij betere resultaten met onder andere twee toernooiwinsten: in Rotterdam in februari[5] en in Stuttgart in juli[6]. In april bereikte hij voor het eerst de top 10 in het herendubbelspel. Ook na Wimbledon verging het Petzschner niet zo goed in het enkelspel. Vaak werd hij vroeg in de toernooien uitgeschakeld, zoals op de US Open, waar hij verloor in de tweede ronde. In het dubbelspel echter boekte hij met Melzer zijn tweede grandslamtitel. Het duo won de US Open door het Poolse duo Mariusz Fyrstenberg en Marcin Matkowski met tweemaal 6-2 te verslaan in de finale.[7] Deze overwinning bezorgde het duo alweer een ticket voor de ATP World Tour Finals[8], waar Melzer en Petzschner net zoals het jaar ervoor in de groepsronde bleven na één overwinning in drie groepswedstrijden. Petzschner sloot 2011 af op de 63e plaats van de ATP-ranglijst in het enkelspel en op plaats 10 in het dubbelspel.

Davis Cup[bewerken]

Petzschner speelde zijn eerste Davis Cup voor Duitsland in 2007 in een duel tegen Rusland in de halve finale van de Wereldgroep. Hij speelde in 2007, 2008 en 2011 voor het Duitse Davis Cupteam. In totaal speelde Petzschner drie enkelmatchen, waarvan hij er twee won, en vijf dubbelmatchen, waarvan hij er drie won.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 6 oktober 2008 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6-4, 6-4 Details
Verloren finales
1. 12 juni 2011 Vlag van Duitsland ATP Halle Gras Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber 6-7, 0-2, opgave Details
2. 12 juni 2011 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Spanje David Ferrer 3-6, 4-6 Details
Gewonnen challengers
1. 8 oktober 2007 Vlag van Frankrijk Rennes Hardcourt Vlag van Luxemburg Gilles Müller 6-3, 6-4

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 7 februari 2010 Vlag van Kroatië ATP Zagreb Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van België Olivier Rochus
6-3, 3-6, 10-8 Details
2. 3 juli 2010 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Roemenië Horia Tecău
6-1, 7-5, 7-5 Details
3. 7 februari 2011 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
6-4, 3-6, 10-5 Details
4. 11 juli 2011 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Spanje Marcel Granollers
Vlag van Spanje Marc López
6-3, 6-4 Details
5. 29 augustus 2011 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Polen Mariusz Fyrstenberg
Vlag van Polen Marcin Matkowski
6-2, 6-2 Details
Verloren finales herendubbel
1. 12 oktober 2008 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
Vlag van Israël Andy Ram
6-1, 7-5 Details
2. 12 juli 2010 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Argentinië Carlos Berlocq
Vlag van Argentinië Eduardo Schwank
6-7(5), 6-7(6) Details
3. 8 januari 2012 Vlag van Australië ATP Brisbane Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer Vlag van Wit-Rusland Maks Mirnyi
Vlag van Canada Daniel Nestor
1-6, 2-6 Details
Gewonnen challengers herendubbel
1. 16 augustus 2004 Vlag van Duitsland Mönchengladbach Gravel Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Duitsland Karsten Braasch
Vlag van Duitsland Franz Stauder
3-6, 6-2, 7-6(4)
2. 15 november 2004 Vlag van Duitsland Eckental Tapijt Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Italië Daniele Bracciali
Vlag van Tsjechië Petr Luxa
6-4, 7-6(5)
3. 31 januari 2005 Vlag van Duitsland Wolfsburg Tapijt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Pakistan Aisam-Ul-Haq Qureshi
Vlag van Kroatië Lovro Zovko
6-2, 6-4
4. 16 mei 2005 Vlag van Duitsland Dresden Gravel Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Nederland Bart Beks
Vlag van Nederlandse Antillen Martijn Van Haasteren
6-7(2), 6-2, 6-4
5. 3 oktober 2005 Vlag van België Bergen Gravel Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Tsjechië Tomas Cibulec
Vlag van België Tom Vanhoudt
7-6(4), 6-2
6. 7 november 2005 Vlag van Duitsland Eckental Tapijt Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Duitsland Torsten Popp
Vlag van Nederland Jasper Smit
6-3, 7-5
7. 23 januari 2006 Vlag van Duitsland Heilbronn Tapijt Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Tsjechië Lukáš Dlouhý
Vlag van Tsjechië David Skoch
6-7(2), 6-3, 10-4
8. 20 februari 2006 Vlag van Frankrijk Besançon Hardcourt Vlag van Duitsland Christopher Kas Vlag van Zwitserland Jean-Claude Scherrer
Vlag van Kroatië Lovro Zovko
6-2, 6-2
9. 17 april 2006 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cardiff Hardcourt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Zweden Filip Prpic
Vlag van Zweden Bjorn Rehnquist
4-6, 6-3, 10-7
10. 3 september 2007 Vlag van Oekraïne Donetsk Hardcourt Vlag van Duitsland Simon Stadler Vlag van Verenigde Staten Patrick Briaud
Vlag van Verenigde Staten Nicholas Monroe
3-6, 7-5, 10-6
11. 8 oktober 2007 Vlag van Frankrijk Rennes Hardcourt Vlag van Duitsland Bjorn Phau Vlag van Slowakije Filip Polasek
Vlag van Slowakije Igor Zelenay
6-2, 6-2
12. 29 oktober 2007 Vlag van Duitsland Aken Tapijt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Duitsland Dominik Meffert
Vlag van Duitsland Mischa Zverev
6-3, 6-2
13. 5 november 2007 Vlag van Duitsland Eckental Tapijt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Duitsland Philipp Marx
Vlag van Duitsland Lars Uebel
6-3, 6-4
14. 18 februari 2008 Vlag van Frankrijk Besançon Hardcourt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Zwitserland Yves Allegro
Vlag van Roemenië Horia Tecău
6-3, 6-1
15. 27 april 2009 Vlag van Spanje Tenerife Hardcourt Vlag van Oostenrijk Alexander Peya Vlag van Verenigd Koninkrijk James Auckland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joshua Goodall
6-2, 3-6, 10-4

Prestatietabellen[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 2 januari 2012.

Toernooi 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - - - - - - 1R 1R 1R 2R 1-4
Roland Garros - - - - - - 2R 1R 2R 1R 2-4
Wimbledon - - - - - 2R 3R 3R 1R 2R 6-5
US Open - - - - 2R - 2R 2R 2R 4-4
Winst-verlies 0-0 0-0 0-0 0-0 1-1 1-1 4-4 3-4 2-4 2-3 13-17
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - - - - 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - - - - - 2R 2R - 2-2
Miami - - - - - - - 3R 3R - 4-2
Monte Carlo - - - - - - - 3R - - 2-1
Rome - - - - - - - - - - 0-0
Hamburg - - 1R - - - l.c. 0-1
Madrid - - - - - - - 2R - - 1-1
Montréal/Toronto - - - - - - 3R 1R 2R 3-3
Cincinnati - - - - - - 2R 1R - 1-2
Sjanghai geen Masters 1000 1R - - 0-1
Parijs - - - - - - 1R - - 0-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 1
Totaal winst-verlies 2-3 1-1 0-2 0-0 1-2 10-9 15-25 21-19 24-22 7-12 81-95
Eindejaarsranking 327 394 307 307 184 66 80 57 63 n.v.t.

N.B. "l.c." = lagere categorie

Prestatietabel dubbelspel (grand slam)[bewerken]

Toernooi 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 1R - 2R 3R KF 3R 8-5
Roland Garros 1R - - 1R 1R 1R 3R 2-5
Wimbledon 2R - KF 2R W KF HF 18-5
US Open 2R - KF 1R 1R W 10-4
Winst-verlies 2-3 0-1 6-2 2-4 8-3 12-3 8-3 48-19
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - G G 1-2
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 2 3 0 5
Eindejaarsranking 68 140 41 55 20 10 n.v.t.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Officiële website van Petzschner
  2. (en) Melzer-Petzschner Triumph In Zagreb op atpworldtour.com, 7 februari 2010.
  3. (en) Melzer-Petzschner Win First Major Title op atpworldtour.com, 3 juli 2010.
  4. (en) Kohlschreiber Captures Third Title op atpworldtour.com, 12 juni 2011.
  5. (en) Melzer-Petzschner Win Third Team Title In Rotterdam op atpworldtour.com, 13 februari 2011.
  6. (en) Melzer-Petzschner Triumph In Stuttgart Final op atpworldtour.com, 16 juli 2011.
  7. (en) Melzer & Petzschner Capture Second Major Title op atpworldtour.com, 10 september 2011.
  8. (en) Melzer-Petzschner Qualify For Barclays ATP World Tour Finals op atpworldtour.com, 13 september 2011.