Shelley Long

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Shelley Long
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam Shelley Lee Long
Geboren 23 augustus 1949
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Shelley Lee Long (Fort Wayne (Indiana), 23 augustus 1949) is een Amerikaanse actrice.

Biografie[bewerken]

Carrière[bewerken]

Begin jaren tachtig speelde ze in enkele films maar haar grote doorbraak kwam er met de rol van Diane Chambers in de sitcom Cheers. De serie had wat tijd nodig om door te breken maar liep uiteindelijk elf seizoenen en was een van de populairste series uit die tijd.

In 1984 werd ze genomineerd voor een Golden Globe voor beste hoofdrolactrice voor de film Irreconcilable Differences. Daarna speelde ze in enkele komedies zoals The Money Pit met Tom Hanks in 1986, Outrageous Fortune met Bette Midler en Peter Coyote (1987) en Hello Again met Corbin Bernsen (eveneens 1987).

Onder veel controverse verliet ze de rol van Diane Chambers na vijf seizoenen op het hoogtepunt van de populariteit van de serie. De producers van de show smeekten haar te blijven en boden haar zelfs 400.000 dollar, maar Long weigerde. Naar verluidt kon ze niet goed opschieten met enkele van haar collega's en wilde ze televisie ruilen voor een filmcarrière. In een interview uit 2003 zei ze dat ze om verscheidene redenen wegging, maar dat de belangrijkste was dat ze meer tijd bij haar pasgeboren dochter wou doorbrengen.

Haar eerste post-Cheers project was de film Troop Beverly Hills (1989), waarin ze een huisvrouw speelde die leidster van de padvindsters werd om afleiding te vinden van haar scheidingsperikelen.

Begin jaren negentig speelde ze in enkele films die geen commercieel succes werden. In 1993 keerde ze terug naar Cheers voor de laatste aflevering. Daarna begon ze met de sitcom Good Advice samen met Treat Williams en Teri Garr maar die serie werd na twee seizoenen stopgezet.

In 1995 nam ze opnieuw de rol van Diane Chambers op in Frasier, een spin-off van Cheers, en verscheen ze ook in de re-make van The Brady Bunch Movie, die verrassend genoeg een hit werd. Een jaar later speelde ze ook nog in A Very Brady Sequel, dat echter maar een bescheiden succes werd. In 2002 zou ze nog één keer in de rol van Carol Brady kruipen; voor The Brady Bunch in the White House.

Persoonlijk leven[bewerken]

In 1979 ontmoette Shelley haar man, met wie ze van 1981 tot 2014 getrouwd was. In 1985 kreeg ze een dochter, Juliana Long Tyson, die net als haar moeder actrice is.