Slaapmuts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carl Spitzweg, De arme dichter, 1839 (Neue Pinakothek).

Een slaapmuts werd in de middeleeuwen gebruikt om de verspreiding van hoofdluizen tegen te gaan en voor het warmhouden van het hoofd gedurende de nacht. In de pruikentijd was de slaapmuts zeer populair, omdat men onder de pruik vaak geen of weinig haar had en de pruiken een broedplaats voor deze luizen waren.

De gepunte slaapmuts was meestal voorbehouden aan mannen: vrouwen droegen een ronde "slaaphoed", waarvan de stof om het hoofd gevouwen was.

Door de centrale verwarming, betere isolatie en kennis over de behandeling van hoofdluis is de slaapmuts langzaam overbodig geworden.

Andere betekenissen[bewerken]

  • Een slaapmutsje is een kruidachtige plant uit de papaverfamilie.
  • Een slaapmutsje is ook een borreltje dat men drinkt vlak voor het slapengaan om te zorgen dat men goed slaapt of het laatste borreltje voor men huiswaarts keert.

Zie ook[bewerken]