Slotgracht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een slotgracht is een diepe, brede gracht, droog of gevuld met water, dat een kasteel of gebouw omringt. Dit slotgracht dient historisch gezien ter verdediging. In latere periodes werden de gracht ook aangelegd voor de sier.

Het woord komt van graft, waarin het woord graven duidelijk te herkennen is. De klankverschuiving waarbij de f-klank verschoof naar een ch-klank is typisch voor het Nederlands en is ook terug te vinden in woorden als zacht (vgl. Duits: sanft, Engels soft, Fries: sêft) en lucht (vgl. Duits: Luft, Fries: loft).