Spijtoptant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een spijtoptant is in het algemeen iemand die een keus heeft gemaakt, en daar later op terug wil komen omdat hij spijt heeft van die keus.

Het woord is samengesteld uit twee delen, spijt en optant: iemand die spijt heeft van een keuze of door spijt een nieuwe keuze maakt. Het woord ontstond aan het eind van de jaren vijftig nadat Nederlanders, die met het zelfstandig worden van Indonesie, spijt kregen van hun keuze om hun toekomst daar op te bouwen. In 1958 werd het in de Telegraaf voor het eerst gebruikt voor een moeder van twee kinderen, Nederlandse van geboorte, die een visum voor Nederland kreeg.[1]

Met de term "spijtoptanten" wordt een groep mensen bedoeld, bijvoorbeeld:

  • Indische Nederlanders die (in de jaren 50) de Indonesische nationaliteit hadden aangenomen en daar later, door de omstandigheden gedwongen, spijt van kregen en weer de Nederlandse nationaliteit aanvroegen.
  • Niet-Nederlanders die met een vertrekregeling Nederland hebben verlaten, daar later spijt van kregen en opteren voor terugkeer.
  • Leden van de maffia die met de politie samenwerken (Italiaanse term: pentiti). Maffia-spijtoptanten zijn vaak hooggeplaatst in de organisatie, ze verstrekken informatie aan justitie om strafvermindering, bescherming en andere voordelen te verkrijgen. Meestal is de aanleiding voor het "overlopen", een onhoudbare positie binnen de maffia, een doodsbedreiging of onvrede over de verdeling van zaken.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. De grens ging open ... Familie werd herenigd De Telegraaf, 24 november 1958