Station Milano Centrale

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De centrale hal van het station

Station Milano Centrale (Italiaans: La stazione Centrale di Milano) is het centraal station van de Italiaanse stad Milaan.

Het huidige gebouw uit 1931 verving het oude uit 1864, dat door de opening van de Simplontunnel in 1906 te weinig capaciteit had.

Het enorme gebouw is van de hand van architect Ulisse Stacchini, die hier in 1912 een prijsvraag voor won. Zijn werk was geïnspireerd door het Union Station in Washington D.C.. Het ontwerp is hierna diverse malen aangepast en uiteindelijk voltooid tijdens het fascistische bewind van Mussolini, die verlangde dat het gebouw de grootsheid en macht van het regime zou representeren.

Het station is door metrostation Centrale aangesloten op twee van de drie metrolijnen van de stad.

Milano Centrale wordt niet gebruikt door de stads- en voorstadstreinennet van de Trenord(S1 t/m S13), maar door regionale en lange afstandstreinen. Er zijn geen controlepoorten zoals bij andere treinstations in de stad.

Bijzonderheid[bewerken]

Aan de noordkant van het spooremplacement was er een keerboog zodat treinen konden terugkeren van de linkerzijde naar de rechterzijde van het station en omgekeerd. De sporen zijn nu gedeeltelijk opgebroken.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Duidelijk te zien op Google Earth