Stelling van Lasker-Noether

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de abstracte algebra, een deelgebied van de wiskunde, stelt de stelling van Lasker-Noether dat elke Noetherse ring tevens een Lasker-ring is, wat betekent dat elke ideaal kan worden geschreven als een doorsnede van een eindig aantal primaire idealen. Primaire idealen zijn gerelateerd aan, maar niet helemaal hetzelfde als de machten van priemidealen). De stelling werd voor het eerst bewezen door Emanuel Lasker voor het bijzondere geval van veeltermringen en convergerende machtreeksringen en werd in 1921 in zijn volle algemeenheid bewezen door Emmy Noether.