Sultan Ahmetmoskee
De Sultan Ahmetmoskee (Turks: Sultanahmet Camii) of de Blauwe moskee is een moskee in Istanboel. De naam "blauwe moskee" is hoofdzakelijk internationaal gebruikelijk vanwege de vele blauwe tegels uit het stadje İznik (İznik-tegels) die vroeger te zien zijn geweest aan de binnenkant van de moskee.
De moskee ligt tegenover de Aya Sofia, en werd tussen 1609 en 1616 in opdracht van Sultan Ahmet I gebouwd en is één van de belangrijkste bezienswaardigheden van Istanboel.
[bewerken] Architectuur
Het gebouw is ontworpen door de Osmaanse architect Sedefhar Mehmet Ağa, leerling van de bouwmeester Mimar Sinan. Hij ontwierp een gebouw met een centrale koepel van 33 meter doorsnee, welke omgeven is door een serie deelkoepels die een aflopend systeem vormen. Samen met andere koepels van bijgebouwtjes vormt het een symmetrisch geheel van perfecte visuele harmonie, waarin het oog naar de centrale koepel wordt geleid.
De moskee is omgeven door zes minaretten, het op twee na hoogste aantal ter wereld. Het aantal minaretten stond vroeger voor de rijkdom van de financierder en daar de meeste moskeeën er één hebben, sommige twee of uitzonderlijk vier, getuigen zes minaretten van de rijkdom en de wil van sultan om die rijkdom uit te stralen. De islamitische wereld reageerde hier negatief op, omdat de Al-Masjid al-Haram moskee van de Kaäba er ook zes had. De sultan heeft dit opgelost door die moskee een zevende en een achtste te schenken. De Moskee van de profeet te Medina bezit zelfs 10 minaretten.Wat ook wel staat voor rijkdom.
Het interieur is gedecoreerd met 20 000 handgeschilderde tegeltjes in de kleuren blauw, groen en roodbruin. De binnenkant van de moskee is niet opvallend blauw, zoals de naam wellicht doet vermoeden. Alleen op de binnenplaats zijn deze tegels opmerkelijk blauw.
Een blikvanger is ook de marmeren mihrab met fijne gebeeldhouwde sculpturen. Die bevat ook een fragment van de Kaäba van Mekka.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Sultanahmet Camii op Wikimedia Commons. |
