Suzukimethode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Suzukimethode is een manier om muziek aan te leren.

Deze methode is in het midden van de 20e eeuw in Japan ontwikkeld door Shinichi Suzuki. Hij merkte op dat kinderen hun moedertaal erg vlug aanleren, met weinig kans op mislukking, door dagelijkse herhalingen en oefening. Op een vergelijkbare wijze probeerde hij ook muziek aan te leren. Zijn methode, die hij talent education noemde, berust op dit principe van natuurlijk leren. De methode benadrukt de belevenis van muziek op jonge leeftijd.

De belangrijkste onderdelen van deze leermethode zijn:

Deze methode kan in principe op elk instrument worden aangeleerd, maar is het populairst op strijkinstrumenten (viool, altviool, cello). Andere instrumenten waarvoor Suzuki-onderwijs gevolgd kan worden, zijn dwarsfluit, piano, gitaar en blokfluit.

Een opleiding tot Suzuki viooldocent kan in Nederland worden gevolgd bij de Stichting Accademia Filarmonica te Utrecht.

Externe links[bewerken]