Barokmuziek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van de klassieke muziek
Oudheid (tot 476)
Middeleeuwen (476 – 1400)
Renaissance (1400 – 1600)
Barok (1600 – 1760)
Classicisme (1730 – 1820)
Romantiek (1815 – 1910)
20e eeuw (1900 – 2000)
Eigentijdse klassieke muziek (1975 – nu)

Barokmuziek is een vorm van westerse klassieke muziek, ontstaan tijdens de barokperiode.

Als stijl was het de opvolger van de Renaissancemuziek. De periode waarin voornamelijk barokmuziek werd gecomponeerd wordt geplaatst tussen ca. 1600 (de opkomst van de monodie, onder andere door Monteverdi) en 1750, het sterfjaar van Johann Sebastian Bach.

Jacob Burckhardt gebruikte in 1855 als eerste de term "barok" om een bepaalde stijlperiode in de kunst aan te duiden. Ruim een halve eeuw later werkte Alois Riegl de stijlkenmerken verder uit in zijn boek Die Entstehung der Barockkunst in Rom.

De barokmuziek kon in het bijzonder gedijen door de bloeiende muziekcultuur aan de diverse Europese vorstenhoven. Veel rijke hooggeplaatsten hadden musici/componisten in dienst en/of fungeerden als hun mecenas. Veel hoogtijdagen en festiviteiten werden opgeluisterd door speciaal voor die gelegenheid in opdracht gecomponeerde werken. Ook ten behoeve van kerkelijke erediensten werden in het tijdperk van de barok nieuwe muziekvormen ontwikkeld.


Inhoud

[bewerk] Kenmerken van barokmuziek

Kenmerken van barokmuziek zijn onder andere:

[bewerk] Muziekinstrumenten

[bewerk] Vormen van barokmuziek

Vormen van barokmuziek zijn onder andere:

[bewerk] Componisten van barokmuziek

(volgens geboortejaar)

[bewerk] Interpreten van barokmuziek

[bewerk] Solisten/dirigenten

[bewerk] Ensembles

 
Persoonlijke instellingen