Sigiswald Kuijken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sigiswald Kuijken
Sigiswald Kuijken met een viola da spalla, 2008
Sigiswald Kuijken met een viola da spalla, 2008
Algemene informatie
Geboren 16 februari 1944
Dilbeek
Land België
Werk
Genre(s) Klassieke muziek
Beroep(en) Dirigent, Muzikant
Instrument(en) Viool
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Sigiswald Kuijken (Dilbeek, 16 februari 1944) is een Vlaams violist en dirigent. Hij is de broer van cellist Wieland Kuijken, fluitist Barthold Kuijken, de ecoloog Prof. Dr. Em. Eckhart Kuijken, en de beeldend kunstenaar Oswald Kuijken.

Biografie[bewerken]

Kuijken studeerde viool, eerst te Brugge en daarna bij Maurice Raskin aan het Brussels conservatorium, waar hij in 1964 afstudeerde. Hij komt uit een muzikale familie en kwam al vroeg in contact met oude muziek. Zo was hij van 1964 tot 1972 lid van het Alarius-ensemble, samen met onder meer zijn broer Wieland, waarmee hij op tournee trok in Europa en de Verenigde Staten. Ook werkte hij samen met andere specialisten van barokmuziek en authentieke uitvoering, zoals Gustav Leonhardt, Frans Brüggen, Anner Bylsma en Robert Kohnen. Door zelfstudie verdiepte hij zich in de bouw en speeltechnieken van oude instrumenten. Kuijken introduceerde vanaf 1969 de authentieke speelwijze voor barokviool - zonder deze onder de kin te klemmen – die inmiddels algemeen wordt toegepast. In 1972 richtte hij samen met Gustav Leonhardt het barokorkest La Petite Bande op. Hiermee maakte hij talloze opnames en tientallen concertreizen door Europa, Japan, Noord- en Zuid-Amerika en Australië. Hij beperkte zich echter niet tot barokmuziek, want hij trad ook op als gastdirigent bij meerdere "klassieke" orkesten. Bij zijn bronnenstudie voor de vertolking van de cellosuites van J.S. Bach (her)ontdekte hij de viola da spalla die hij in 2004 liet nabouwen. Dit is een vergeten solistisch basinstrument, waarvoor Johann Sebastian Bach zijn beroemde cellosuites schreef. Ook dit initiatief bracht een nieuwe ontwikkeling teweeg in de uitvoering de muziek van eind 17e, begin 18e eeuw.

In 1986 richtte Sigiswald het Kuijken Strijkkwartet op met François Fernandez, zijn echtgenote Marleen Thiers en zijn broer Wieland Kuijken. Het legde zich toe op de kwartetten van de klassieke periode, alsook op kwintetten (met Ryo Terakado als eerste altviool). Opnames van kwartetten en kwintetten van Haydn en Mozart verschenen bij Denon en Challenge Records.

Van 1971 tot 1996 was Sigiswald Kuijken leraar barokviool aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag. Sinds 1993 bekleedt hij deze functie aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Brussel. Daarbuiten is hij sinds vele jaren een veelgevraagd gastdocent in onder meer Londen (Royal College of Music), Salamanca (Universiteit van Salamanca) en Leipzig (Musikhochschule).

Sinds 1998 dirigeert Sigiswald Kuijken bij gelegenheid ook "moderne" symfonieorkesten in een romantisch repertoire (Beethoven, Schumann, Brahms, Mendelssohn).

Cantates van J.S. Bach[bewerken]

Als resultaat van diepgaand bronnenonderzoek door Joshua Rifkin en Andrew Parrott rond de authentieke uitvoeringswijze van Bachs cantates introduceert Sigiswald Kuijken ook belangrijke vernieuwingen bij de uitvoering van de (religieuze) muziek van Bach. De vocale bezetting beperkt hij tot een solistisch vocaal kwartet (soms door Bach zelf uitgebreid tot acht zangers) in plaats van een koor. Ook de instrumentale bezetting wordt afgeslankt, in navolging van de oorspronkelijke bezettingen. Daardoor komt de fijne muzikale textuur en de juiste tekstdeclamatie tot zijn recht. Het resultaat wordt vastgelegd in een 17-delige CD-reeks Cantates van J.S. Bach bij Accent door La Petite Bande voor de periode 2005-2012.

Onderscheidingen[bewerken]

Externe link[bewerken]