Gaspar Fernandes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gaspar Fernandes was een Portugees componist, die leefde van ca 1570 tot ca 1629.

Na zijn wijding in 1599 kreeg hij als één van weinige Portugezen de gelegenheid naar de Spaanse gebieden in de Nieuwe Wereld te vertrekken om daar met zijn muzikaal talent het werk van de Missionarissen te ondersteunen. Dezen hadden al in de jaren 20 Europese muziek in deze streken ingevoerd. Gaspar werkte als organist en orgelstemmer aan de kathedraal van Guatemala en werd daar maestro di capilla (kapelmeester) in 1602. Hij aanvaardde eenzelfde positie aan de Puebla kathedraal bij Mexico-Stad. Hij is het best bekend van kleurrijke en interessante vilhançicos in Spaans, Portugees en de talen van de Nieuwe Wereld zoals Nahuatl. Hij schijnt zich alleen dan aan liturgische polyfonie gewaagd te hebben als er anders een gat in de dienst zou vallen, misschien omdat hij zich daartoe niet bekwaam voelde. Toch heeft hij zich door op te treden als leraar, dirigent, kopiist en organist bijzonder verdienstelijk gemaakt voor de ontwikkeling van de muziekcultuur in de Nieuwe Wereld.