Suzy Solidor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Suzy Solidor
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Portaal  Portaalicoon   Film
Suzy Solidor (1938)

Suzy Solidor (Saint-Servan, 18 december 1900Nice, 31 maart 1983) was een Frans zangeres en actrice; ze speelde onder meer in films als La Garçonne (1936).

Ze werd geboren in het district Pie van Saint-Servan in Bretagne, Frankrijk, als Suzanne Louise Marie Marion, en was de dochter van Louise Mairie Adeline Marion, een 28-jarige alleenstaande moeder. In 1907 werd haar naam veranderd in Suzy Rocher, toen haar moeder trouwde met Eugène Prudent Rocher. Later veranderde ze haar naam in Suzy Solidor toen ze verhuisde naar Parijs in de late jaren twintig. Ze gebruikte de naam van een district van Saint-Servan waar ze woonde.

Aan het begin van de jaren dertig werd ze een populaire zangeres en opende een chique nachtclub met de naam Boite de Nuit. Ze was openlijk lesbisch.[1]

Een van haar publiciteitsstunts was om de “meest geschilderde vrouw ter wereld” te worden. Ze poseerde voor enkele van de bekendste schilders uit die tijd, waaronder Pablo Picasso en Georges Braque. Haar loon voor het poseren was dat haar de schilderijen werden gegeven, die opgehangen werden in haar club. Al snel had ze 39 portretten van zichzelf verzameld. Boite de Nuit werd een van de trendy plaatsen in Parijs.
Solidors beroemdste portret werd geschilderd door Tamara de Lempicka. Toen ze De Lempicka in de jaren dertig ontmoette vroeg ze de kunstenares om haar te schilderen. De Lempicka ging hiermee akkoord, maar alleen als ze Solidor naakt mocht schilderen. Het schilderij werd voltooid in 1933.

Solidors nachtclub was tijdens de bezetting in de Tweede Wereldoorlog populair bij Duitse officieren. Na de oorlog werd ze door de Épuration légale veroordeeld wegens collaboratie.

Ze overleed op 82-jarige leeftijd en is begraven in de stad Cagnes-sur-Mer, waar ze had gewoond.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Tirza True Latimer, Women together/women apart: portraits of lesbian Paris (2005) 105-135