Wim Sonneveld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wim Sonneveld
Wim Sonneveld als Frater Venantius(1963)
Wim Sonneveld als Frater Venantius
(1963)
Algemene informatie
Volledige naam Willem Benedictus Augustinus Sonneveld
Geboren Utrecht, 28 juni 1917
Overleden Amsterdam, 8 maart 1974
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1932 - 1973
Genre(s) Cabaret
Beroep(en) cabaretier, zanger
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Willem (Wim) Sonneveld (Utrecht, 28 juni 1917 - Amsterdam, 8 maart 1974) was een Nederlands cabaretier en zanger. Hij wordt als een van de "Grote Drie van het Nederlandse cabaret" van na de Tweede Wereldoorlog beschouwd, samen met Toon Hermans en Wim Kan.

Biografie[bewerken]

Wim Sonneveld werd geboren in Utrecht als zoon van Gerrit Sonneveld en Geertruida van den Berg. In 1922 verloor hij op zeer jonge leeftijd zijn moeder. Na een schooltijd waarin hij steeds de kwibus uithing had hij een aantal weinig succesvolle baantjes.

In 1932 ging hij zingen bij de amateurzanggroep de Keep Smiling Singers, waarna hij in 1934 met Fons Goossens een duo vormde en optrad bij jubilerende verenigingen en instellingen. Later dat jaar ontmoette hij de recensent Huub Janssen met wie hij, na een reis door Frankrijk in 1936, in Amsterdam ging wonen, eerst op de Westermarkt, later op de Prinsengracht. In datzelfde jaar werd hij secretaris-administrateur bij Louis Davids, waar hij tevens kleine rolletjes mocht spelen en chansons kon zingen. In diezelfde periode trad hij op met zijn eigen gezelschap De Rarekiek, waar zijn vriend Huub aan meewerkte. Sonneveld zong in het Frankrijk van 1937 in cabarets van Suzy Solidor en Agnes Capri.

Na de oorlogsverklaring van 1939 keerde hij naar Nederland terug, waar hij toneelrollen had en in de revue van Loekie Bouwmeester speelde. In 1940 trad hij op bij het Theater der Prominenten en speelde bij De Sprookjesspelers van Abraham van der Vies. Hier ontmoette hij onder andere Conny Stuart. In 1943 vormde hij zijn eigen gezelschap, waarvan onder anderen Stuart, Lia Dorana, Albert Mol, Joop Doderer, Hetty Blok en Emmy Arbous deel uitmaakten.

Zijn gezelschap, 'Cabaret Wim Sonneveld' bestond tot 1959. Daarna speelde Sonneveld drie jaar lang de hoofdrol van Professor Higgins in de musical My Fair Lady. Tijdens deze musical maakte hij plannen voor een solovoorstelling, die in 1964 in première ging onder de titel Een avond met Wim Sonneveld. In 1966 volgde Wim Sonneveld en Ina van Faassen en in 1971 Wim Sonneveld met Willem Nijholt & Corrie van Gorp.

Op 20 februari 1974 kreeg Sonneveld in de auto een hartaanval en werd opgenomen in een Amsterdams ziekenhuis. Wim Sonneveld overleed daar op 8 maart 1974 op 56-jarige leeftijd aan een tweede hartaanval, net toen het weer beter leek te gaan — een dag voor zijn overlijden had hij Henk van der Meijden nog een interview toegestaan.

Cabaret Wim Sonneveld[bewerken]

Tussen 1943 en 1959 speelde hij met zijn eigen cabaretgroep Cabaret Wim Sonneveld een groot aantal shows:

  • 1943 Alleen voor dames (teksten Hella S. Haasse)
  • 1944 Sprookjes
  • 1944 Opus drie
  • 1945 De bloemetjes buiten
  • 1945 Tingeltangel
  • 1946 Verre reizen
  • 1946 Tutti frutti
  • 1946 Leidscheplein
  • 1947 Vanavond om acht uur
  • 1947 't Is maar comedie
  • 1948 't Is historisch
  • 1949 We spelen pantomime
  • 1949 Iene-miene-mutten
  • 1950 't Is mij een raadsel
  • 1951 Herhalingsoefeningen
  • 1951 Artiestenpension
  • 1952 Boekenfeest
  • 1952 Gastenboek
  • 1952 Het meisje met de grote voeten
  • 1953 Bloemlezing (compilatieprogramma)
  • 1953 In de winckel van Sinckel
  • 1954 Waar de blanke top der duinen
  • 1955 Huis tuin en keuken
  • 1957 À la carte
  • 1959 Rim Ram

Willem Parel[bewerken]

Een beroemde creatie van Sonneveld is Willem Parel, zoon en kleinzoon van een orgeldraaier en tevens voorzitter van het En-pé-gé, het Nederlands ParelGenootschap. In het begin schreef Sonneveld zelf nog de teksten voor zijn personage, maar al snel werd dit overgenomen door Eli Asser.

Met Willem Parel beleefde hij grote successen in het VARA-radioprogramma 'Showboat' in het begin van de jaren 50. Parel sprak meeslepend over het orgeldraaien in het algemeen en de sexuele problemen van de orgeldraaier in het bijzonder. Na een paar jaar kreeg Sonneveld een hekel aan zijn creatie, maar hij wist dat Willem Parel erg populair was. Van het zingen van chansons kon Sonneveld niet leven. In 1955 kreeg Willem Parel zijn eigen film onder de titel Het wonderlijke leven van Willem Parel. In de film rekent de persoon Sonneveld voorgoed af met het fictieve personage Willem Parel. Na de film heeft Sonneveld zijn personage dan ook nooit meer tevoorschijn gehaald.

My Fair Lady[bewerken]

Nadat Sonneveld in Amerika de musical My Fair Lady had gezien wist hij het zeker: hij wilde deze musical naar Nederland halen. Zoals hij altijd al gedaan had, wilde hij aanvankelijk artiesten in de musical laten spelen die hij graag naast zich had. Maar Conny Stuart voelde zich te oud voor de rol van Eliza (Stuart was al over de 40) en de stem van Lia Dorana was te laag. Wel kreeg hij het voor elkaar dat Friso Wiegersma het decor mocht ontwerpen en zijn andere levenspartner, Huub Janssen, de vertaling mocht doen. Echter, de vertaling van Janssen werd door de producenten afgekeurd, waarna de jonge Groningse student Seth Gaaikema het mocht doen.

De musical ging in première op 1 oktober 1960 in Rotterdam en kreeg lovende recensies. De laatste voorstelling was op 30 november 1962. Sinds de première hadden meer dan 750 000 mensen de voorstelling gezien.

Rolverdeling bij de première van 'My Fair Lady'[bewerken]

Een avond met Wim Sonneveld[bewerken]

Tijdens het spelen van de rol van Professor Higgins in de musical My Fair Lady werkte Sonneveld aan zijn eigen show. Helemaal alleen het podium op heeft hij nooit gewild, vandaar dat hij de actrice Marijke Merckens aan zijn zijde nam. In eerste instantie zou ook actrice Riek Schagen aan de show meedoen, maar zij werd tijdens repetities al de deur gewezen. In het tweede seizoen van de voorstelling werd de rol van Merckens overgenomen door Marijke Philips.

Een avond met Wim Sonneveld ging op 1 januari 1964 in Amsterdam in première en het programma werd meteen goed ontvangen. Dit kwam mede door de tekstschrijvers die voor hem werkten. Teksten zijn onder andere van Annie M.G. Schmidt, Simon Carmiggelt, Michel van der Plas en Jacques van Tol. Sonnevelds levenspartner Friso Wiegersma schreef ook een paar nummers voor de show. Nikkelen Nelis (de straatzanger), het bekendste nummer uit die show, is van zijn hand.

De muzikale leiding was in handen van Harry Bannink.

Programma[bewerken]

  • Goedenavond (tekst Wim Sonneveld)
  • Mijn vader heeft het nooit begrepen (tekst en muziek Wim Sonneveld)
  • Waar is de fim (tekst Wim Sonneveld)
  • Ouder worden (tekst Simon Carmiggelt)
  • Water bij de wijn (tekst Annie M.G. Schmidt)
  • U hebt vitamine c nodig (tekst Wim Sonneveld)
  • Zij kon het lonken niet laten (Nikkelen Nelis) (tekst Friso Wiegersma, muziek Harry Bannink)
  • Kondig me aan! (tekst Wim Sonneveld)
  • Zegt u maar Willem (tekst en muziek Wim Sonneveld)
  • Leuk voor later (de bandrecorder) (tekst Annie M.G. Schmidt)
  • Croquetten (tekst Simon Carmiggelt)
  • Ome Thijs (de voetbalpool) (tekst Jacques van Tol)

na de pauze:

  • Introductie/over mannen en vrouwen (tekst Wim Sonneveld)
  • Annemarie (tekst Wim Sonneveld, muziek Gaby Verlor)
  • Gerrit (tekst Friso Wiegersma, muziek Harry Bannink)
  • De huwelijksreis (tekst Jean Sean, muziek L. Daunais)
  • Dag man achter het loket (tekst Wim Sonneveld)
  • Tearoom Tango (tekst Michel van der Plas, muziek Harry Bannink)
  • De Lodewijkentijd (tekst Friso Wiegersma, muziek Wolfgang Amadeus Mozart)
  • Hurken en lurven (tekst Wim Sonneveld)
  • Flink zijn (tekst Annie M.G. Schmidt, muziek Irving Berlin)
  • Margootje (tekst Annie M.G. Schmidt, muziek Harry Bannink)
  • Frater Venantius (tekst Michel van der Plas, muziek Harry Bannink)
  • Ik zou nooit iets anders willen zijn (tekst Wim Sonneveld en Jacques van Tol, muziek Wim Sonneveld)


Wim Sonneveld en Ina van Faassen[bewerken]

Drie jaar na de première van zijn programma kwam Sonneveld met een opvolger. Om te voorkomen dat het programma te veel op zijn voorganger zou lijken, nam Sonneveld geen assistent naast zich, maar een actrice van naam, Ina van Faassen. Voor Van Faassen betekende deze voorstelling de doorbraak bij het grote publiek; voorheen speelde ze uitsluitend toneelrollen. Ook dit programma werd goed ontvangen door de pers. Sonneveld deed een beroep op tekstschrijvers als Annie M.G. Schmidt, Simon Carmiggelt, Michel van der Plas en Friso Wiegersma. Maar Sonneveld schreef ook veel nummers zelf. Een van Sonnevelds bekendste liedjes, 'Het dorp', zat in deze show en werd geschreven door Wiegersma.

Programma[bewerken]

  • Wim Sonneveld en Ina van Faassen
  • Wim (tekst Wim Sonneveld)
  • Ina (tekst Wim Sonneveld)
  • 't Is voor je bestwil (tekst Annie M.G. Schmidt, muziek Jan Blok)
  • Anna stond te wachten (tekst Wim Sonneveld, Friso Wiegersma)
  • Toneel (tekst Wim Sonneveld)
  • Moeder (tekst Friso Wiegersma, muziek Harry Bannink)
  • Kijk, we zijn gelijk (tekst Guus Vleugel, muziek Harry Bannink)
  • De jongens (tekst: Simon Carmiggelt)
  • Huwelijksadvertentie (tekst Annie M.G. schmidt, muziek Jan Blok)
  • Ik heb iets (tekst Friso Wiegersma, muziek Wim Sonneveld)

na de pauze:

  • Na de pauze
  • Deze vrouw (tekst: Friso Wiegersma, muziek Wim Sonneveld)
  • Over vrouwen (tekst Simon Carmiggelt)
  • Josefien (tekst: Friso Wiegersma)
  • Het dorp (tekst: Friso Wiegersma, de muziek is van Jean Ferrat: La Montagne)
  • Kunstmatige inseminatie (tekst: Annie M.G. Schmidt)
  • Donderdag de tiende (tekst Annie M.G. Schmidt)
  • Ballade voor alleman (tekst Michiel v/d Plas, muziek Harry Bannink)
  • Zo hoort het ook (tekst: Friso Wiegersma)
  • Opa (tekst: Simon Carmiggelt)
  • Kun je nog zingen (volksliederenminnaars) (tekst Michiel v/d Plas, muziek Harry Bannink)
    • Het kerkhof te Munster
    • Aardappelsamba
    • Schaatsenrijden
  • Eten (tekst Wim Sonneveld, muziek Harry Bannink)
  • Laten we lief zijn (tekst: Annie M.G. Schmidt, muziek Harry Bannink)
  • Ik zou nooit iets anders willen zijn (tekst Wim Sonneveld en Jacques van Tol, muziek Wim Sonneveld)


Wim Sonneveld met Willem Nijholt & Corrie van Gorp[bewerken]

In wat zijn laatste theatershow zou worden, wilde Sonneveld zich verjongen. Het waren de jaren 70 en het cabaret van Freek de Jonge en Bram Vermeulen, Ivo de Wijs en Don Quishocking vierde hoogtij. Eerst durfde Sonneveld geen nieuwe show meer te maken, bang dat zijn show 'ouderwets' zou zijn, maar hij liet zich uiteindelijk toch overhalen. Voor de zekerheid nodigde hij de jongere Willem Nijholt en Corrie van Gorp aan zijn zijde op te treden. Met de keus van Nijholt en Van Gorp dacht Sonneveld zich weer een stuk jonger te voelen. Aanvankelijk leek dit ook zo voor het publiek, maar Sonneveld moest per avond drie maal een nieuw overhemd aantrekken omdat hij zo druk in de weer was. En telkens als hij even een stukje 'vrij' had in de show, lag hij in zijn kleedkamer uit te rusten op een stretcher, en hij klaagde ook vaak over zijn hart. Later bleek dat deze show te veel voor hem was.

De voorstelling ging op 20 februari 1971 in het Nieuwe de la Mar Theater in Amsterdam in première. Het programma was weer voorzien van teksten van de bekende schrijvers, dus daarin was weinig verschil met andere jaren. Alleen was er een tekst van Jaap van de Merwe toegevoegd met een paar hatelijkheden over Zuid-Amerika, wat vreemd was in de show, aangezien Sonneveld nooit politiek cabaret maakte. De muzikale leiding was in handen van Ruud Bos.

Programma[bewerken]

  • Wim Sonneveld met Willem Nijholt en Corrie van Gorp
  • Dit wordt een avond (tekst Wim Sonneveld)
  • Oh oh oh (tekst en muziek Wim Sonneveld)
  • Daar ben je mooi klaar mee (tekst Wim Sonneveld)
  • Wees een clown (tekst en muziek Wim Sonneveld)
  • Good evening folks
  • Waar heb ik u meer gezien (tekst: Wim Sonneveld)
  • Niet goed bij d'r verstand (tekst: Friso Wiegersma)
  • Vliegen (tekst: Wim Sonneveld)
  • Sterreclame (tekst: Wim Sonneveld)
  • Telefoneren (tekst: Wim Sonneveld)
  • Op losse schroeven (Michel van der Plas/Frans Halsema)
  • Latijns Amerika (tekst: Jaap van de Merwe)
  • Stalmeester (tekst: Michel van der Plas)
  • Een mens wil d'r wel es gelukkig zijn (Michel van der Plas)

na de pauze:

  • Waar heb ik u meer gezien (tekst: Wim Sonneveld)
  • Ballade van het leven en de dood (tekst: Jaap van de Merwe)
  • Dames die niet willen deugen (tekst: Friso Wiegersma)
  • Een simpel liedje (tekst: Friso Wiegersma)
  • Ook op zondag (tekst: Friso Wiegersma)
  • Lieveling (tekst: Friso Wiegersma)
  • Carolien (tekst: Friso Wiegersma)
  • Dat wij verschillen van elkaar (tekst: Jean Sean)
  • De gulle lach (tekst: Simon Carmiggelt)
  • Introductie
  • Moeder, ik wil bij de revue (tekst: Friso Wiegersma)
  • De dagsluiter (tekst: Michel van der Plas)
  • Ik zou nooit iets anders willen zijn (Jacques van Tol)


Film en televisie[bewerken]

Het wonderlijke leven van Willem Parel[bewerken]

Nog één keer wilde Sonneveld het succesnummer van stal halen. Het medium film oefende een grote aantrekkingskracht op hem uit en met het typetje Willem Parel zag hij de mogelijkheid een film te gaan maken.

Het verhaal begon met de aankondiging dat Parel zou verdwijnen. Daarop kreeg Sonneveld, na een voorstelling in het Nieuwe de la Mar-theater, in de kleedkamer bezoek van Willem Parel die zich niet zomaar liet verdrijven. De rest van de film bestond uit acties van de orgeldraaier en zijn genootschap. Sonneveld liep rond als de keurige, gekwelde cabaretier en Parel had overal het hoogste woord. Hij ging verhaal halen bij het benepen bestuur van de radio-omroep - een treffende parodie op de VARA-leiding - en bracht met zijn volkse vrolijkheid opschudding teweeg bij een deftig feestje aan de Apollolaan, symbool van de bekaktheid in de jaren vijftig.

In samenwerking met de regisseur Gerard Rutten werd de rolverdeling bepaald. Hans Kaart kreeg de tweede hoofdrol. Joop Doderer en Albert Mol speelden mee als leden van het genootschap. Eigenlijk was er ook voor Conny Stuart een rol als deftige dame van de Apollolaan beschikbaar, maar zij voelde niets voor de riskante filmplannen, zodat deze rol naar hoorspelactrice Peronne Hosang ging. Ook een nog jonge Rijk de Gooyer is erin te zien.

Amerika[bewerken]

In 1956 vertrok Sonneveld voor enige tijd naar Amerika om daar aan de slag te gaan als filmacteur. Hij speelde er in de televisiethriller The Pink Hippopotamus. In 1957 speelde hij naast Fred Astaire in de film Silk Stockings en in de film Wasp End.

Van Astaire kreeg Sonneveld de Genesiuspenning. Na de dood van Sonneveld schonk Huub Janssen deze aan Jos Brink.

Doe es wat meneer Sonneveld[bewerken]

Televisieshow uit 1962.

Terwijl Sonneveld bezig was met My Fair Lady wilde hij ook graag iets anders ondernemen met dezelfde mensen. Hij dacht aan een televisieshow. Sonneveld stapte naar Thijs Chanowski, een televisieregisseur die net weg was bij de AVRO. Sonneveld zei dat hij zijn cabaretprogramma wel eens voor de televisie zou willen doen en of Chanowski het wilde produceren en aan een omroep naar keuze aanbieden. In de zomer van 1962, in Frankrijk, werden de eerste plannen gesmeed voor de show die Doe es wat, meneer Sonneveld zou heten. Huub Janssen speelde als tekstschrijver een voorname rol. Voor de regie werd Jason Lindsey benaderd. De meeste scènes waren afkomstig uit eerdere cabaretprogramma's, de meeste liedjes waren nieuw. Een zwoele nacht in Krimpen aan den IJssel bijvoorbeeld, dat een vertaling was van Un clair de lune à Maubeuge. De show werd uitgezonden op 5 december 1962, vijf dagen na de allerlaatste voorstelling van My Fair Lady. Het succes was zo groot dat er werd besloten tot een herhaling in de oudejaarsnacht. Terwijl half Nederland ervan sprak, zat Sonneveld in Frankrijk.

De meeste aandacht trok Catootje, een liedje dat Sonneveld in 1954 al in het theater had gebracht.

Programma[bewerken]

  • Doe es wat meneer Sonneveld
  • Zeg boer, waar is je vrouw? (traditioneel)
  • Paramaribo (Ik heb ze) (tekst Wim Sonneveld)
  • Drie schuintamboers (traditioneel)
  • Catootje (traditioneel, tekst Jean Senn)
  • Blindedarmoperatie (tekst Wim Sonneveld)
  • Er is hongersnood in India (tekst Wim Sonneveld)
  • Zo heerlijk rustig (la chansonette) (tekst en muziek M. Philippe-Gerard, Jean Dréjac, vertaling Jean Senn)
  • Luchtkastelen (tekst en muziek Louis Davids, Jacques van Tol)
  • Een zwoele nacht in Krimpen aan den IJssel (Un clair de lune à Maubeuge) (tekst en muziek P. Perin, CL. Blondy, vertaling Jean Senn)
  • Huis-, tuin- en keukenliedje (tekst Jean Senn, muziek Jan Blok)

Blijf in Holland[bewerken]

In mei 1963 volgde de tweede televisieshow. Hoewel deze show goede kijkcijfers had overtrof hij het succes van de eerste televisieshow niet.

Programma[bewerken]

  • Blijf in Holland (tekst en muziek Guus Vleugel
  • De regentessen
  • In 't groene dal/ Is 't waarachtig?
  • De ober
  • Zij was een mooie meid (tekst: Friso Wiegersma)
  • Come to the bollenfields
  • Dora
  • Mijn discotheek
  • Welterusten (tekst: Annie M.G. Schmidt)

Ja zuster, nee zuster[bewerken]

Op eigen verzoek bij schrijfster Annie M.G. Schmidt mocht Sonneveld een gastrol spelen in de populaire televisieserie Ja zuster, nee zuster, met teksten van Schmidt en liedjes van Harry Bannink. De hoofdrollen waren voor Hetty Blok als zuster Klivia en Leen Jongewaard als Gerrit/Opa. Vanaf het begin was de serie een succes en ook alle liedjes vonden gretig aftrek op de lp's. Geen wonder dat sommige bekende Nederlanders stonden te dringen voor een gastrol in de serie.

Sonneveld speelde drie rollen in de aflevering genaamd 'De Pruiselaars', waarin hij te gast was. Het bekendst is zijn rol als opa Arie Pruiselaar, sr. Samen met Leen Jongewaard, als opa van Gerrit, zingt hij het duet In een rijtuigie. dat uit zou groeien tot een klassieker. Andere bekende liedjes uit de aflevering zijn Op de step en De kat van ome Willem.

Op de Hollandse Toer[bewerken]

In het najaar van 1973 ging Op de Hollandse toer, de laatste film van Sonneveld, in première. Sonneveld had een familiefilm voor ogen, maar het werd een complete flop. Critici boorden de film de grond in en er kwam te weinig publiek om uit de kosten te komen. Sonneveld speelde in de film reisleider Robbie, die een groep toeristen moest rondleiden in Nederland. Ook Adèle Bloemendaal en Joop Doderer vertolkten een grote rol.

Bekende typetjes

  • Willem Parel
  • Nikkelen Nelis de straatzanger
  • Frater Venantius

Bekende conferences

  • Opa
  • De stalmeester
  • Het centraalstation
  • Dag man achter het loket
  • De jongens
  • Croquetten

Bekende liedjes

  • "Aan de Amsterdamse grachten"
  • "De kat van ome Willem"
  • "Het dorp"
  • "Catootje"
  • "Margootje"
  • "Tearoom Tango"
  • "Zo heerlijk rustig"
  • "Daar is de orgelman"
  • "In een rijtuigie"


Sonneveld Voor Altijd![bewerken]

In het theaterseizoen 2009/2010 draaide "Sonneveld Voor Altijd!"; een muzikale theatershow, geproduceerd door Noord West Productions in samenwerking met OpusOne Theaterproducties. De première was op 23 november 2009 in de Schouwburg te Amstelveen. Frits Sissing, Trudy Labij, Syb van der Ploeg, Suzan Seegers en Roberto de Groot zorgden met een live-orkest voor een voorstelling waarin Wim Sonnevelds veelzijdigheid als cabaretier en zanger centraal stond. Andere medewerkers waren:

In populaire cultuur[bewerken]

  • Aan de Amsterdamse grachten is door velen gecoverd, zoals Harry Slinger, Cor Steyn, Purper, Tante Leen, Flairck, Louis Dusee, Louis Neefs, André Rieu, Manke Nelis, Leoni Jansen en Dick Bakker.
  • Op 11 oktober 1957 interviewde Sonneveld voor het televisieprogramma Mensen, dingen en nu de Amerikaanse actrice Jayne Mansfield.
  • Catootje stond in maart 1963 op de eerste plaats van de maandelijkse hitparade van Muziek Parade
  • In 1985 plaatste de gemeente Utrecht het beeld Nikkelen Nelis van beeldhouwer en vriend Johan Jorna bij de Wim Sonneveldschool aan de Franz Schubertstraat. In 2013 is het beeld verwijderd vanwege de sloop van de school. Het wordt waarschijnlijk herplaatst op de J.P. Coenstraat.
  • Wim Sonneveld is een van de vele cabaretiers die gesampled werd op het Osdorp Posse album Tegenstrijd (2003). Aan het begin van de track Beats en Rijms wordt zijn Huis, tuin en keukenliedje (1955) gesampled.
  • In 2004 eindigde Sonneveld op de 60e plaats in de verkiezing van de grootste Nederlander.
  • In het DeLaMar-theater in Amsterdam is er een theaterzaal naar hem vernoemd.
  • In 2012 zond MAX de 8-delige televisieserie Moeder, ik wil bij de Revue uit. De serie, die zich afspeelt in de jaren vijftig, is vernoemd naar een liedje van Sonneveld en ook in de serie werden liedjes van Sonneveld gebruikt.
  • In 2013 start de opvoering van de musical Sonneveld. De musical wordt geproduceerd door Albert Verlinde Entertainment. Tony Neef vertolkt de rol van Sonneveld en Mariska van Kolck die van Conny Stuart. De regie is in handen van Eddy Habbema en het script kwam van Pieter van de Waterbeemd.

Wim Sonneveldprijs[bewerken]

Sinds 1988 wordt jaarlijks de Wim Sonneveldprijs uitgereikt aan het beste kleinkunsttalent op het Amsterdams kleinkunstfestival..

Anekdote[bewerken]

Bij een radio-uitzending was het in de studio nogal druk en de floor-manager of regisseur riep: "Uit de weg, ik kan geen flikker zien!" Een van de omstanders gaf hem een trap tegen de schenen, wegens de homoseksuele geaardheid van Sonneveld. Deze stond echter fijntjes te lachen.[1]

Biografie[bewerken]

In 2009 publiceerde journalist Jan Uriot een biografie over Sonneveld met de titel: Sonneveld, mevrouw!

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

  • 1956 - Ssst... Wim Sonneveld Zingt - 10"-lp - PHILIPS - P 10085 R
  • 1959 - Sonneveld Zingt Davids - 10"-lp - PHILIPS - P 10922 R
  • 1960 - My Fair Lady - 12"-lp - PHILIPS - mono P 08051 L / stereo 840 318 PY
  • 1963 - Doe 'ns Wat, Meneer Sonneveld - Wim Sonneveld tv Show - 10"-lp - PHILIPS - P 600 383 R
  • 1965 - Een Avond Met Wim Sonneveld - 12"-lp - PHILIPS - P 12964 L
  • 1966 - Wim Sonneveld Zingt - 12"-lp - PHILIPS - XPL 655 006
  • 1967 - Sonneveld Op Z'n Best - 12"-lp - PHILIPS - 844 042 PY
  • 1968 - 15 Jaar Op De Plaat - 4 12"-lp's - PHILIPS - E72 BG 400 - 844 075/6/7/8 PY
  • 1969 - Wim Sonneveld En Ina Van Faassen - 12"-lp - PHILIPS - 844 088 PY
  • 1969 - Wim Sonneveld En Ina Van Faassen Opgenomen In De Kns Te Gent Bij De 500Ste Voorstelling - 12"-lp - PHILIPS - 849 003 PY
  • 1970 - Conferences - 12"-lp - PHILIPS - 6314 007
  • 1971 - Wim Sonneveld Met Willem Nijholt En Corrie Van Gorp - 12"-lp - PHILIPS - 6423 020
  • 1972 - Sonneveld - 12"-lp - PHILIPS - 6423 039
  • 1973 - Hoogtepunten Uit De Film Op De Hollandse Toer - 12"-lp - PHILIPS - 6830 163
  • 1974 - 24 Gouden Bladzijden Uit Wim Sonneveld's Liedjesalbum - 2 12"-lp's - PHILIPS - 6677 005
  • 1974 - Willem Duys' Muziekmozaïek - 10 Maart 1974 - 12"-lp - PHILIPS - 6499 990
  • 1974 - Wim Sonneveld - Complete Discografie - 11 12"-lp's - PHILIPS - 6641 198
  • 1974 - De Beste Van Wim Sonneveld, Story Presenteert: - 12"-lp - PHILIPS - 6830 184
  • 1975 - Wim Sonneveld Als Willem Parel - Rood Met Een Goud Randje 1 - 12"-lp - VARAGRAM - 42 / 6810 755
  • 1976 - 24 Gouden Bladzijden Uit Sonneveld's Liedjesalbum, Deel 2 - 2 12"-lp's - PHILIPS - 6677 060
  • 1977 - Cabaret - Vandaag Gisteren Morgen 2 - Wim Sonneveld - 12"-lp - PHILIPS - 9286 788
  • 1978 - Cabaret Wim Sonneveld - Historische Theateropnamen 1948-1959 - 2 12"-lp's - PHILIPS - 6629 009
  • 1978 - Het Beste Van Wim Sonneveld - Liedjes En Conferences - 2 12"-lp's - PHILIPS - 6629 014
  • 1979 - Nog Niet Eerder Uitgebrachte Opnamen Uit De VARA-Radio-Serie 'Haal Het Doek Maar Op' - 12"-lp - PHILIPS - 6410 766
  • 1981 - 16 Gouden Bladzijden Uit Wim Sonneveld's Conferencealbum - 2 12"-lp's - PHILIPS - 6624 052
  • 1982 - Wim Sonneveld - 12"-lp - PHILIPS - 6375 466
  • 1983 - Wim Sonneveld - 12"-lp - PHILIPS - 812 344 1
  • 1984 - Ter Herinnering Aan Wim Sonneveld (1917-1974) - 2 12"-lp's - PHILIPS - 818 693 1
  • 1984 - Daarom Breng Ik Bloemen Voor Je Mee - Liedjes En Conferences Uit Zijn Cabaretprogramma's Waar De Blanke Top (1955) En Huis, Tuin En Keuken (1956) - 12"-lp - VARAGRAM - 4166
  • 1984 - Liedjes En Conferences - cd - PHILIPS - 824 445 2
  • 1985 - 'n Herinnering Aan Wim Sonneveld - 2 12"-lp's - ARCADE - ADEH 188
  • 1987 - De 20 Mooiste Liedjes - cd - PHILIPS - 832 339 2
  • 1989 - Discografie - 7 cd's - MERCURY - 838 466 2
  • 1994 - Haal Het Doek Maar Op - Hoogtepunten Uit Zijn Theatershows - 2 cd's - MERCURY - 522 432 2
  • 1998 - Het Dorp - cd - ROTATION - 558 513 2
  • 1999 - Nikkelen Nelis - cd - ROTATION - 546 563 2
  • 1999 - Wim Sonneveld Voor Altijd - 3 cd's - NIKKELEN NELIS - NN 500 300 2
  • 1999 - Wim Sonneveld Op De Radio - cd - VARAGRAM - 847 424 2
  • 2000 - The Star Collection - cd - UNIVERSAL - 548 111 2
  • 2000 - Het Beste Van Wim Sonneveld - 2 cd's - MERCURY - 542 404 2
  • 2002 - Tearoom Tango - 2 cd's - ROTATION - 666 392
  • 2005 - Wim Sonneveld op zijn best - 2 dvd's - Universal - 983 665 5
  • 2009 - De Keuze Van Annie De Reuver - cd - WETON WESGRAM - NN 019

Singles[bewerken]

  • 1953 - Elle Était Douce / Matelot - 78rpm-10"-single - PHILIPS - P 17161 H
  • 1954 - Daar Is De Orgelman (Het Lied Van Willem Parel) / Een Cent - 78rpm-10"-single - PHILIPS - P 17294 H
  • 1955 - De Wonderen Zijn De Wereld Nog Niet Uit (Uit De Joop Geesink's Produktie Het Wonderlijke Leven Van Willem Parel) / Poen! - 78rpm-10"-single - PHILIPS - P 17403 H
  • 1957 - De Koningin Van Lombardije / Marjolijne - 78rpm-10"-single - PHILIPS - P 17695 H
  • 1957 - Sonneveld Zingt: Van Muizen, Mensen En ... - MUSICARD
  • 1958 - Wim Sonneveld Zingt...: Ik Heb Zo Vaak Aan Amsterdam Gedacht + Huis-, Tuin- En Keukenliedje / Ik Ben M'n Petje Kwijt (Waar Is M'n Petje?) + Thérèse - 7"-ep - PHILIPS - PE 422 246
  • 1958 - Verliefd Op Juffrouw Van Dam + Marjolijne / De Koningin Van Lombardije + Liedje Met Bloemen - 7"-ep - PHILIPS - PE 422 292
  • 1960 - Aan De Amsterdamse Grachten / Carolientje (Uit Rim Ram) - 7"-single - PHILIPS - PF 318 357
  • 1960 - Sonneveld Zingt Davids: Week-End In Scheveningen + Het Hondje Van Dirkie / Naar Buiten + Weet Je Nog Wel Oudje - 7"-ep - PHILIPS - PE 422 474
  • 1961 - Het Hondje Van Dirkie / Weet Je Nog Wel Oudje - 7"-single - PHILIPS - PF 318 548
  • 1961 - Een Cent / Verliefd Op Juffrouw Van Dam - 7"-single - PHILIPS - PF 318 632
  • 1962 - Een Zwoele Nacht In Krimpen Aan De IJssel / Zo Heerlijk Rustig - 7"-single - PHILIPS - PF 318 828
  • 1962 - Wim Sonneveld Interviewt Godfried Bomans / Mijn Discotheek - 7"-single - CCGC - PR 300
  • 1962 - Aan De Amsterdamse Grachten: Aan De Amsterdamse Grachten + Carolientje (Uit Wim Sonneveld's Cabaret Rim Ram) / Daar Is De Orgelman (Het Lied Van Willem Parel) + Een Cent - 7"-ep - PHILIPS - PE 433 127
  • 1962 - Zo Heerlijk Rustig: Een Zwoele Nacht In Krimpen Aan De IJssel + Luchtkastelen / Huis-, Tuin- En Keukenliedje + Zo Heerlijk Rustig - 7"-ep - PHILIPS - PE 433 138
  • 1962 - Wiege-Walsje Voor De Zakenman - 7"-FD - BLIKMAN & SARTORIUS -
  • 1963 - Catootje / Drie Schuintamboers - 7"-single - PHILIPS - 314 064 RF
  • 1964 - Frater Venantius, Deel 1 / Frater Venantius, Deel 2 - 7"-single - CCGC - P 600
  • 1965 - Het Spaanse Graan (The Rain In Spain) / Ik Voel, Dat Ik Haar Mis (I've Grown Accustomed To Her Face) - 7"-single - PHILIPS - JF 327 797
  • 1965 - Margootje / Annemarie - 7"-single - PHILIPS - JF 327 934
  • 1965 - Er Was Eens 'n Tuinder In Amstelveen / Maria Kwam Er Te Bethlehem Aan - 7"-single - PHILIPS - JF 327 941
  • 1965 - Nikkelen Nelis / Ome Thijs - 7"-single - PHILIPS - JF 327 948
  • 1965 - Kerstmis... Oud En Nieuw: Nu Zijt Wellekome + Er Is Een Kindeke Geboren / Maria Kwam Er Te Bethlehem Aan + Er Was Eens Een Tuinder In Amstelveen - 7"-ep - PHILIPS - PE 433 312
  • 1966 - Een Avond Met Wim Sonneveld: Kroketten (Conference) / Dag Man, Achter Het Loket (Conference) - 7"-ep - PHILIPS - PE 433 322
  • 1966 - Tearoom-Tango / Gerrit - 7"-single - PHILIPS - JF 327 969
  • 1966 - Uit Een Avond Met Wim Sonneveld: Tearoom-Tango + Nikkelen Nelis / Margootje + Gerrit - 7"-ep - PHILIPS - PE 433 337
  • 1967 - Een Extra Kick Van Wim Sonneveld 1: Pim De Pompbediende - 7"-single - GULF - 110 922 F
  • 1967 - Een Extra Kick Van Wim Sonneveld 2: Pim De Pompbediende - 7"-single - GULF - 110 923 F
  • 1967 - Een Extra Kick Van Wim Sonneveld 3: Pim De Pompbediende - 7"-single - GULF - 110 924 F
  • 1967 - Het Lied Van Zwarte Leentje / Onze Kat - 7"-single - PHILIPS - JF 333 870
  • 1967 - Het Hondje Van Dirkie / Naar Buiten - 7"-single - PHILIPS - JF 333 905
  • 1968 - De kat van ome Willem / Op de step - 7"-single - PHILIPS - JF 333 946
  • 1968 - Mooi Amsterdam / Kobie - 7"-single - PHILIPS - JF 333 960
  • 1969 - Josefien / Deze Vrouw - 7"-single - PHILIPS - JF 336 045
  • 1970 - Het Dorp / Wat Moet Ik Doen Zonder Jou - 7"-single - PHILIPS - 6012 019
  • 1971 - Moeder, Ik Wil Bij De Revue / De Appelboom (Le Chevalier De Paris) - 7"-single - NIEUWE REVU - 6802 017
  • 1972 - Het Dorp / Deze Vrouw - 7"-single - PHILIPS - 6012 260
  • 1972 - Josefien / Loflied Op Dora - 7"-single - PHILIPS - 6012 261
  • 1973 - Stalmeester / Moeder, Ik Wil Bij De Revue - 7"-single - PHILIPS - 6012 306
  • 1974 - Waar Benne De Bene / Nooit Meer Stil - 7"-single - PHILIPS - 6012 396
  • 1974 - Het Dorp / Zo Heerlijk Rustig - 7"-single - PHILIPS - 6012 433
  • 1982 - Het Dorp / Aan De Amsterdamse Grachten - 7"-single - PHILIPS - 6017 268

Hitlijsten[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wim Sonneveld, Willem Nijholt & Corrie van Gorp 1971 16-10-1971 9 7 met Willem Nijholt en Corrie van Gorp
Muziek Mozaïek, 10 maart 1974 1974 30-03-1974 1(4wk) 11 met Willem Duys
Complete discografie 1974 05-10-1974 24 16 Verzamelalbum
De beste van Wim Sonneveld 1974 09-11-1974 7 11 Verzamelalbum
Het beste van Wim Sonneveld 1979 24-02-1979 24 21 Verzamelalbum
Een herinnering aan Wim Sonneveld 1985 02-11-1985 50 13 Verzamelalbum
Haal het doek maar op 1994 21-05-1994 39 5 Verzamelalbum
Voor altijd 1999 10-04-1999 32 9 Verzamelalbum
Zijn 100 beste liedjes van A tot Z 2010 18-12-2010 50 2 Verzamelalbum

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Frater Venantius 1965 16-01-1965 10 15
Tearoom tango 1966 26-03-1966 11 12
De kat van Ome Willem 1968 02-03-1968 2 10
Mooi Amsterdam 1968 23-03-1968 tip - met Willy Alberti
In een rijtuigje 1968 23-03-1968 12 6 met Leen Jongewaard
Het dorp 1974 18-05-1974 27 5

Dvd's[bewerken]

Dvd('s) met hitnoteringen in
de Nederlandse Music Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Zijn beste liedjes & conferences 2013 19-10-2013 13 15

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Het dorp 36 32 39 38 48 47 44 29 53 42 40 40 57 69 36
Margootje 1203 1619 1580 1962 - - - - - - - - - - -
Tearoom tango - - 1437 1779 - - - - - - - - - - -

Fotogalerij[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties