De grootste Nederlander

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De grootste Nederlander
Presentatie Anita Witzier
Fons de Poel
Sven Kockelmann
Frits Spits
Land van oorsprong Nederland
Uitzendingen
Start Voorjaar 2004
Seizoenen Finale op 15 november 2004
Netwerk KRO
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Televisie

De grootste Nederlander is een televisieprogramma dat in Nederland in 2004 door de KRO werd uitgezonden. Het programma is gebaseerd op het BBC-programma Great Britons (2002). Door middel van een verkiezing werd vastgesteld wie volgens het Nederlandse publiek de grootste Nederlander aller tijden is. Het project fungeerde tevens als kapstok voor het uitzenden van tien documentaires over de kanshebbers.

Uitslag[bewerken]

Pim Fortuyn

Een commissie bestaande uit Joost Zwagerman, Herman Pleij en Andrée van Es stelde een lijst van tweehonderd kandidaten samen waaruit het publiek tien kanshebbers mocht kiezen. De keus van de 40.000 stemmers leverde een shortlist op. In een rechtstreekse uitzending op 15 november 2004, gepresenteerd door Sven Kockelmann en Frits Spits, werd bekendgemaakt wie de grootste Nederlander volgens het bellend en sms'end publiek was. De uiteindelijke uitslag was als volgt:

  1. Pim Fortuyn (politicus) [feitelijk tweede]
  2. Willem van Oranje (Vader des Vaderlands) [feitelijk eerste]
  3. Willem Drees (premier in vier naoorlogse kabinetten)
  4. Antoni van Leeuwenhoek (baanbrekend cel- en microbioloog met microscoop)
  5. Desiderius Erasmus (filosoof, humanist)
  6. Johan Cruijff (een van 's werelds grootste voetballers en coaches)
  7. Michiel de Ruyter (Nederlands admiraal, groot zeeheld)
  8. Anne Frank (Joods meisje, omgekomen in Tweede Wereldoorlog; geboren Duitse, vanaf 1941 staatloos)
  9. Rembrandt van Rijn (schilder)
  10. Vincent van Gogh (schilder)
Nuvola single chevron right.svg Bekijk de lijst van alle genomineerden

Verwarring rond de stemmingsprocedure[bewerken]

In een rechtstreekse uitzending op 15 november 2004, gepresenteerd door Sven Kockelmann en Frits Spits, werd bekendgemaakt wie de grootste Nederlander volgens het bellend en sms'end publiek was. In deze uitzending werd Pim Fortuyn uitgeroepen tot de grootste Nederlander, maar na de uitzending bleek dat Pim Fortuyn uiteindelijk 130.000 en Willem van Oranje 161.000 stemmen wist te vergaren. De KRO besloot evenwel om de afgesproken procedure te respecteren. De oorzaak van de vertraging van de uiteindelijke uitslag was het beveiligingsmechanisme dat moest zorgen dat er niet gefraudeerd kon worden met het aantal stemmen dat op een kandidaat uitgebracht werd. Per telefoon mochten 6 stemmen uitgebracht worden.[1]

Volgens een tezelfdertijd door Maurice de Hond uitgevoerd onderzoek wordt niet Pim Fortuyn, maar Willem van Oranje als de grootste Nederlander beschouwd. Willem van Oranje kreeg in dit onderzoek 31 procent van de stemmen, op ruime afstand gevolgd door Pim Fortuyn met 14 procent. Antoni van Leeuwenhoek was de derde, gekozen door 13 procent.[2] Een enkele dagen later door de Hond uitgevoerd onderzoek waarin de vraagstelling was wie men zou kiezen als het alleen tussen Oranje en Fortuyn ging leverde als resultaat op dat 84 procent voor Oranje koos en opnieuw 14 procent voor Fortuyn.

Kritiek[bewerken]

Zoals ook in de Britse (100 Greatest Britons) en Duitse (Unsere Besten) editie van het programma het geval was, leidde de keus van sommige kandidaten tot kritiek omdat ze niet de juiste nationaliteit zouden hebben. De (vermeende) Fransman Isambard Kingdom Brunel werd tweede in de Britse editie; in Duitsland werd in 2003 Wolfgang Amadeus Mozart door velen te Oostenrijks gevonden om mee te mogen doen - hij eindigde uiteindelijk als twintigste. In Tsjechië dreigde in 2005 een fictief persoon, Jára Cimrman, de verkiezing te winnen, totdat de organisatoren duidelijk maakten dat het alleen om werkelijke personen ging.

In Nederland spitste de kritiek zich toe op de keuze voor Erasmus en Anne Frank. Er werd zelfs voorgesteld Anne Frank postuum de Nederlandse nationaliteit toe te kennen, maar dat voorstel leverde zo mogelijk nog meer kritiek op. Willem van Oranje was een Duitse prins en beschikte derhalve niet over de Nederlandse nationaliteit.

Kees van Kooten en Wim de Bie (uiteindelijk dertigste in de verkiezing) weigerden beeldmateriaal voor het programma ter beschikking te stellen omdat ze het een "flutprogramma" vonden.[3]

In reactie op de verkiezing werden een aantal alternatieve verkiezingen georganiseerd:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. [1], Artikel Elsvier, 16 november 2004
  2. "De Hond: Willem van Oranje grootste Nederlander" Nieuws.nl, 16 november 2004
  3. Flutprogramma, de Volkskrant, 16 oktober 2004