 |
Dit artikel gaat over de Nederlandse cabaretier en schrijver. Voor de Nederlandse voetballer zie Cees van Kooten. |
Cornelis Reinier (Kees) van Kooten (Den Haag, 10 augustus 1941) is een Nederlands cabaretier en schrijver.
Van Kooten werd geboren in 1941 in de Bethlehemkliniek te Den Haag als oudste kind van Cornelis Reinier van Kooten en Anna Geertruida Snaauw. Later, in 1945 werd zijn zusje Anke geboren. In 1959 leerde hij Barbara Kits kennen met wie hij in 1966 ging samenwonen op de Prinsegracht in Den Haag en op 18 oktober 1968 trouwde. Na hun huwelijk gingen ze aan de Neckerweg in Zuidoostbeemster wonen en werden er twee kinderen geboren, op 17 december 1971 zoon Kasper en op 26 januari 1974 dochter Kim. Beiden zijn later ook bekend geworden. Zijn vrouw speelde af en toe gastrollen in zijn televisieprogramma's. In 1978 verhuisde het gezin naar Hilversum en in 1996 naar Amsterdam.
Van Kooten werd vooral bekend door zijn samenwerking met collega Wim de Bie. Met hem vormde hij het duo Van Kooten en De Bie dat jarenlang programma's voor de VPRO op televisie maakte. Hun samenwerking begon al op de middelbare school, het Dalton Lyceum. Hier hadden ze samen een cabaretensemble opgestart met de naam Cebrah. De eerste programma's hadden de titels G.Rapsgewijs en Te hooi en te grap. Behalve televisieprogramma's maakte het duo ook tussen 1972 en 1985 de Bescheurkalender. Van Kooten schreef diverse boeken, zowel onder eigen naam als onder pseudoniemen. Gebruikte pseudoniemen waren Koot, Jan Blommers, Hans van Dek, Tj. Hekking, Heer Koot, Harry F. Kriele en Roman Tate.
Televisie, radio, film en theater [bewerken]
Wim de Bie (l.) en Kees van Kooten in Hadimassa (1970)
- 1960: 1 gedicht Geef het nu maar toe in Een 10 voor 10-ers
- 1965: Memories are made of ziss
- 1969: Melk (uitgave: Coöperatieve Condensfabriek 'Friesland')
- 1969: Treitertrends
- 1970: Lachen is gezond (met Wim de Bie)
- 1970: Treitertrends 2 (ISBN 90-234-7017-6)
- 1972: Laatste Treitertrends (ISBN 90-234-7019-2)
- 1975: Gas (uitgave: VEG-gasinstituut)
- 1976: De ergste treitertrends (bloemlezing)
- 1977: Koot droomt zich af (ISBN 90-234-0595-1)
- 1977: Van Klisjeemannetjes tot directeuren van het Simplisties Verbond (met Wim de Bie)
- 1977: Schrijven (handschriftposter)
- 1979: Koot graaft zich autobio (ISBN 90-234-0684-2)
- 1979: Wagen (1 pagina, een uitgave van "Het Open Boek")
- 1981: Willem
- 1982: De Juinensche Courant (met Wim de Bie)
- 1982: Veertig (en een gedicht achterop het boek) (ISBN 90-234-0786-5)
- 1983: JuCo Magazine (met Wim de Bie, voortzetting van De Juinensche Courant)
- 1983: Juiner Nieuwsblad
- 1983: Hank den Drijver rekent af met Een Gebaar voor Amnesty International (met Wim de Bie en Freek de Jonge)
- 1984: Modermismen (ISBN 90-234-2321-6)
- 1984: Hedonia (gebonden ISBN 90-234-6092-8; paperback ISBN 90-234-0867-5)
- 1986: Meer modermismen
- 1986: Van de hoge (tekening: Peter van Straaten)
- 1986: Het groot bescheurboek (met Wim de Bie)
- 1987: Naar Delft heen (Een geheim opstel uit 1950)
- 1988: Zeven sloten. Zes uitstapjes (en enkele gedichten) als Dr. Kees van Kooten (ISBN 90-234-3070-0)
- 1989: Appeldoorn
- 1989: Meest modermismen (ISBN 90-234-2373-9)
- 1989: Het Simplistisch verbond over ... (met Wim de Bie)
- 1991: Zwemmen met droog haar (gebonden ISBN 90-234-6122-3, paperback ISBN 90-234-3244-4)
- 1992: Hilversum (Noord-Holland in proza, poëzie en prenten)
- 1993: Verplaatsingen (verhalenbundel) (gebonden ISBN 90-234-6128-2, paperback ISBN 90-234-3314-9)
- 1993: Ons kent ons (fotoboek, met Wim de Bie)
- 1994: Meer dan alle modermismen (Modermismen, Meer modermismen, Meest modermismen) (ISBN 90-234-3432-3)
- 1997: Omnibest (De ergste treitertrends, Koot graaft zich autobio, Veertig, Hedonia, Zeven sloten, Zwemmen met droog haar) (ISBN 90-234-3666-0)
- 1999: Levensnevel (verhalenbundel) (gebonden ISBN 90-234-6202-5, paperback ISBN 90-234-3831-0)
- 1999: Kaft en koren
- 1999: Het Schaampaard (prentenboek op rijm, bedoeld voor kinderen vanaf ongeveer 9 jaar, met illustraties van Willem van Malsen) (ISBN 90-76174-16-4)
- 2000: De complete modermismen (heruitgave van 'Meer dan alle modermismen')
- 2000: Annie (ISBN 90-234-3974-0)
- 2001: Hilaria
- 2003: Tijdelijk nieuw (columns)
- 2003: Letterlust (met Ewald Spieker)
- 2004: Alle modermismen ooit (met 60 bonusmodermismen)
- 2006: Mijn plezierbrevier (verzamelde verhalen van andere auteurs)
- 2007: Episodes. Een romance
- 2008: De dag- en nachtegaal (luisterboek)
- 2009: Het dierbaarste van Kees van Kooten
- 2009: Tijdloos ouderwets
- 2010: Zo Wordt U Gelukkig (over de poëzie van Billy Collins)
- 2012: Hartstochtjes (persoonlijke herinneringen - muziek, boeken, kunst)
- 2013: De verrekijker (boekenweekgeschenk 2013)
- 1974 - Zilveren Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
- 1977 - Zilveren Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
- 1979 - Cestoda-prijs, voor het moeiteloos beoefenen van de Nederlandse taal in al haar genres.
- 1985 - Ere-Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
- 1986 - G.W.J. Paagman-prijs, voor zijn gehele oeuvre.
- 1987 - (eerste) Publieksprijs CPNB
- 1998 - Gouden Beeld Carrière Award, samen met Wim de Bie
- 1999 - Groenman-taalprijs, voor radio-televisie-presentatoren die zich onderscheiden door hun taalgebruik
- 2000 - Littéraire Witte Prijs, voor de verhalenbundel Levensnevel
- 2004 - Gouden Ganzenveer, voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse geschreven cultuur
- 2007 - het erelidmaatschap van het Genootschap Onze Taal, samen met Wim de Bie
Twee Edisons en zes gouden platen voor diverse platen van het Simplisties Verbond.
- Hij is een goede vriend van Humo-hoofdredacteur Guy Mortier en publiceert ook al sinds de jaren zeventig een wekelijkse column in Humo. Het blad spendeerde tijdens de jaren zeventig, '80 en '90 veel aandacht aan de programma's van Van Kooten en De Bie en prees hen, vooral ook omdat er in Vlaanderen geen equivalent van op televisie te vinden was. Andersom bewonderde Van Kooten Humo in die jaren omdat hij vond dat er in Nederland geen televisieblad te vinden was dat even goed was als Humo. Mortier figureerde ook ooit in een sketch van Van Kooten en De Bie als laborant. In een andere sketch toonden Van Kooten en De Bie ooit op televisie een nummer van Humo en verklaarden dat het "het beste blad aller tijden was", iets wat Mortier zelf "één van de ontroerendste momenten uit zijn leven" noemde. Toen Mortier met pensioen ging in 2003 kwam Van Kooten een hommagetoespraak houden.
- In de stripreeks De Kiekeboes heeft hij in het album De taart een cameo als verslaggever-ter-plaatse "Koos van Keeten".
- Zijn vrouw Barbara heeft in 2010 samen met de vrouw van Remco Campert, Deborah, onder de titel C'est la vie een boek samengesteld van de brieven die de twee vriendinnen over en weer schreven.
- Bomans, Godfried, Kees Stip, S. Carmiggelt en Kees van Kooten, redactie: Dick Welsink, A. Meinderts, Vier lichte letterheren, Schrijversprentenboek, De Bezige Bij, 1999
- Hazeu, Wim, Het literair pseudoniemenboek, 1987
- Michaël, H., Nederlandse literaire prijzen 1880-1985, 1986
- Moerman, J., Spectrum Nederlandstalige auteurs, Het Spectrum, 1985
- Kooiman, Geert en Welsink, Dick, Schrijversgezichten (fotoboek), 1990
- Oosthoek Lexicon Nederlandse & Vlaamse auteurs, 1996
- Schrijvers. 2000 auteurs van de 20e eeuw van A tot Z, Het Spectrum, 2002
- Spectrum Encyclopedie, 1997
Nederland
