Spice Girls

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spice Girls
Spice Girls (6 janv) 56.jpg
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1993-2001
2007-2008
2012
Oorsprong Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen
Genre(s) Pop
Label(s) Virgin Records
Leden
Zangeres Melanie Brown
Zangeres Melanie Chisholm
Zangeres Emma Bunton
Zangeres Geri Halliwell
Zangeres Victoria Beckham
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De Spice Girls was een Britse meidengroep, die begon als een marketingoperatie. Ze hadden van 1996 tot 2001 veel succes en worden beschouwd als de bestverkopende meidengroep aller tijden, door de verkoop van meer dan 45 miljoen albums en 30 miljoen singles. Daarnaast hebben ze de term Girl Power beroemd gemaakt. De groep bestond oorspronkelijk uit Victoria Adams, Emma Bunton, Melanie Chisholm, Melanie Brown en Geri Halliwell. In 1998 verliet Halliwell de Spice Girls om een solocarrière op te starten. In 2001 gaf de groep zijn voorlopig laatste optreden, maar de overgebleven vier leden zijn nooit formeel uit elkaar gegaan. Eind 2007 gaf de groep, inclusief Halliwell, een reeks reünieconcerten, genaamd The Return of the Spice Girls. Op 12 augustus 2012 traden ze alle vijf nog eens samen op ter gelegenheid van de slotceremonie van de Olympische Spelen in Londen.

Biografie[bewerken]

1993-1995: begin[bewerken]

De groep werd gevormd in 1993 toen Bob Herbert en zijn zoon Chris een advertentie in de krant The Stage plaatsten. Uit de aanmeldingen voor de advertentie werden vijf meiden uitgekozen: Geri Halliwell, Victoria Adams, Melanie Chisholm, Melanie Brown en Michelle Stephenson. Samen vormden ze de groep "Touch". Stephenson zette zich echter niet volledig in voor de groep, en verliet deze uiteindelijk om verder te gaan met school. Ze werd vervangen door Emma Bunton.

De vijf meiden werden samen in een huis gezet, zodat ze vrienden werden voordat het succes begon. De spanning in het huis nam echter al snel toe door het beloofde platencontract dat nooit meer leek te komen. Ondanks de constante repetities en bezoeken van een aantal platenbazen, hadden de meiden nog steeds geen contract. In januari 1995, liepen ze het huis uit zonder geld, met nog steeds de hoop op een platencontract.

Ze werden al snel aangenomen bij 19 Management van popgoeroe Simon Fuller, en kregen uiteindelijk een contract bij Virgin Records.

In 1996 veranderden ze hun naam in "Spice Girls", en werden al snel populair. Een belangrijke factor in het succes van de groep was het feit dat ieder groepslid een bepaalde groep van de fans aansprak. De vijf leden werden betiteld met "Ginger" (Halliwell), "Baby" (Bunton), "Scary" (Brown), "Posh" (Adams) en "Sporty" (Chisholm) Spice door een Brits muziektijdschrift. Hoewel ze niet door de band werden verzonnen, sloegen de bijnamen aan bij het publiek, en dus werden zowel de namen als de gesuggereerde karakters uitgebuit. Hun verschillende verschijningen en culturele achtergronden zorgden voor een brede belangstelling.

Een zorgvuldig gecreëerd imago, gecombineerd met erotische uitstraling en post-feministisch zelfvertrouwen (Girl Power genoemd) garandeerde een grote vrouwelijke fanbase.

1996-1997: Spice[bewerken]

Op 8 juli 1996 werd de eerste single van de Spice Girls in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht: "Wannabe". De single kreeg al snel veel airplay (veel gedraaid op de radio), en kwam in Engeland binnen op nummer drie, waarna het de volgende week naar nummer één steeg. Het bleef daar zeven weken bovenaan staan, waardoor het de bestverkopende single van het jaar werd. Binnen een jaar had het lied al in 37 landen de nummer-één-positie bereikt, waaronder Canada (vijf weken bovenaan aan de lijst), de Verenigde Staten (vier weken) en Australië (elf weken). "Wannabe" werd uiteindelijk twaalfde in de lijst van bestverkopende singles van de jaren 90.[1] De Spice Girls werden één van de weinige Britse acts die in hun begintijd al doorbraken in Amerika.

Samen met tekstschrijvers Richard Stannard en Matt Rowe wisten de meiden nog vele andere hits te scoren, zoals het meer rustige "Say You'll Be There", als opvolger van hun grootse debuut. Het kwam in Engeland binnen op nummer één, en was wederom een wereldwijd succes, waaronder nummer drie in de Verenigde Staten. Het kwam achter "Wannabe" te staan, in de lijst van bestverkopende singles van de jaren 90.[2] Tegen de tijd dat "Wannabe" en "Say You'll Be There" waren uitgebracht in de VS, hadden de meiden al hun vierde single in Engeland uitgebracht. De derde single, een ballad over liefde, "2 Become 1", werd de eerste van drie opeenvolgende kersthits in Engeland. Het debuutalbum, Spice stond eind 1996 en begin 1997 vijftien weken bovenaan de albumlijst, en werd in Engeland, met 3 miljoen verkopen, tiende in de lijst van bestverkopende albums aller tijden. Toen het een jaar daarna werd uitgebracht in de VS, verkocht het meer dan 7 miljoen exemplaren. "2 Become 1" stond daar op nummer vier. De ballad stond ook in Canada op nummer één.

Begin 1997 werd "Who Do You Think You Are"/"Mama" het officiële jaarlijkse lied van de Cliniclowns. Het verkocht 672,577 exemplaren, waarvan veel liefdadigheidsinstanties profiteerden. Het stond in Engeland drie weken op de eerste plaats. Hiermee waren de Spice Girls de eerste act, waarvan de eerste vier singles nummer één werden in de Engelse hitlijsten. De single werd niet in Noord-Amerika uitgebracht, omdat, volgens de Spice Girls, de Amerikaanse markt langzamer is dan die van andere landen, waardoor nummers langer populair blijven in Amerika. Toch werd de "Who Do You Think You Are" video regelmatig gedraaid op de Amerikaanse MTV, MTV2 en het Canadese MuchMusic en MuchMoreMusic.

1997-1998: Spice World[bewerken]

In oktober 1997 werd "Spice Up Your Life wereldwijd uitgebracht. Het werd gezien als de terugkeer van de Spice Girls, omdat het de eerste single van het tweede album was. De release van de single werd een week uitgesteld, zodat het meer kans had Elton John's "Candle in the Wind 1997" van de eerste plaats te stoten, wat ook lukte.

"Spice Up Your Life" was een internationale hit, en stond bovenaan de Canadese en Spaanse hitlijsten. In hun moederland verscherpten ze hun eigen record, doordat ook hun vijfde single de eerste plaats behaalde. In de Billboard Hot 100 werd het echter geen groot succes (plaats achttien) als de drie voorgangers. Ondanks dat de single niet zo succesvol was als verwacht, liet het wel een zekere ontwikkeling zien die muziek van de meiden, waaronder een meer Latin/samba uitstraling dan hun vorige nummers.

De tweede single van het album was een ballad, vergelijkbaar met "2 Become 1". "Too Much" stond ook op nummer één en werd daarmee de tweede kersthit in Engeland voor de meiden. Het was een redelijk succes in de VS (nummer acht) en kreeg daar veel airplay. Toch was ook deze single niet zo succesvol als de singles die van Spice afkomstig waren. In tegenstelling tot de vier voorgangers, wist "Too Much" niet de nummer-één-positie in Canada te bemachtigen, maar stond het in plaats daarvan op een onverwacht laag nummer negen.

Het tweede album van de Spice Girls, Spice World, werd op 4 november 1997 uitgebracht. Ondanks dat er binnen twee weken al 7 miljoen exemplaren van werden verkocht, bereikte het in de Billboard 200 slechts de derde plaats en was niet zo succesvol als Spice. In Engeland stond het drie weken bovenaan de albumlijst, terwijl Spice het vijftien weken volhield. Hoewel ze nog steeds internationale supersterren waren, was Spice World niet de succesvolle opvolger die mensen hadden voorspeld. Toch zorgde het album voor een succes, dat niemand verwacht had: hun eigen film, die werd uitgebracht in januari 1998. De film was vergelijkbaar met een aantal films van The Beatles; iets dat regisseur Bob Spiers (bekend van onder meer Fawlty Towers en Absolutely Fabulous) expres zo bedoeld had. De film werd in commercieel opzicht een succes. De film werd door critici echter neergehaald, en de meiden wonnen ieder een Golden Raspberry Award voor hun bijdrage.

De meiden deden hun motto Girl Power eer aan, en ontsloegen op 7 november 1997 hun manager Simon Fuller, waarmee ze lieten zien dat niets hen kon stoppen. Er kwamen al snel problemen, zeker omdat Simon vaak een bemiddelaar was in ruzies tussen de meiden. Nu hij weg was, moest één van de meiden de leiding nemen. Begin 1998 werd "Stop (lied)", de derde single van Spice World, uitgebracht. Het werd de eerste single die niet de nummer-één-positie in Engeland wist te bemachtigen. Het kwam daar binnen op nummer twee, maar wist de single "It's Like That" van Run DMC versus Jason Nevins niet te verslaan.

1998: van 5 naar 4[bewerken]

Voordat de Spice Girls internationaal doorbraken, hadden ze een afspraak gemaakt dat ze dit voor maar 2 jaar zouden doen. Geri Halliwell gaf in april 1998 aan de overige 4 meiden te weten dat zij echt in september wilde stoppen met de groep. Ze had namelijk alles bereikt wat er maar te bereiken was. Na enige tijd rond te hebben gelopen met dit idee, kwam er een mogelijkheid voor Geri om te praten met 'The Sun' over het onderwerp borstkanker. Geri wilde zich hiervoor echt inzetten, alleen liet het tourschema het niet toe. Toen besefte Geri dat zij niet langer geleefd wilde worden, maar zelf haar keuzes wilde maken. Kort na de release van "Stop" maakte Geri Halliwell bekend de groep te willen verlaten. De dag voor de Amerikaanse Tournee, 30 mei 1998 werd bekendgemaakt dat Geri Halliwell de groep zou verlaten. Het bericht werd door haar advocaat voorgelezen, met de boodschap: "Helaas maak ik bekend dat ik de Spice Girls heb verlaten. Dit komt door verschillen tussen ons. Ik ben er zeker van dat de groep succesvol zal blijven en wens hen het allerbeste. P.S. Ik kom weer terug." Geri Halliwell verliet officieel op 28 augustus de band.

De vier overgebleven meiden besloten hun carrière als de Spice Girls voort te zetten en gaven als reactie op Geri's bericht; "We zijn geschokt en verdrietig door Geri's vertrek, maar we zullen haar steunen in wat ze wil gaan doen. De Spice Girls zullen overleven; we zien jullie in de stadions!" Ze maakten de Amerikaanse tournee zonder Geri af.

Na Geri's vertrek werd de vierde single van Spice World, "Viva Forever", uitgebracht in Europa en Australië (niet in Noord-Amerika, vanwege een afname van de fans en een onzekerheid in het thema van de video). In eerste instantie zou het nummer als dubbele A-kant (samen met "Never Give Up On The Good Times") worden uitgebracht, maar dit ging wegens het vertrek van Halliwell niet door. Ook "Viva Forever" was betrekkelijk succesvol in zowel Engeland als het buitenland. In Europa werden er 2 miljoen exemplaren verkocht. De video van het nummer was al voor het vertrek van Halliwell gemaakt(een animatieclip met alle 5 de dames erin). Drukke tourschema's zorgden ervoor dat er geen nieuwe clip opgenomen kon worden. Dit was de laatste single waar Halliwell op te horen was.

1998-2000: Forever[bewerken]

De overgebleven leden gingen als viertal verder en brachten in december 1998 "Goodbye" uit. De songtekst van het lied gaat over Halliwell en de doorstart van de groep. De single werd in Engeland de derde Kersthit voor de groep, en stond daar één week op nummer-één. Toch leek het erop dat de carrière van de Spice Girls op een eind kwam, omdat er het volgende jaar geen singles werden uitgebracht, en er ook geen berichten over een derde album waren. Daarnaast begonnen beide Melanies een solocarrière.

Toch deden de meiden een laatste poging om hun carrière weer tot leven te wekken, met de release van de single "Holler" in 2000. Hierin waren meer R&B- en soul-invloeden te horen dan in vorige nummers. "Holler" werd met de ballad "Let Love Lead the Way" als dubbele A-kant uitgebracht. Beide nummers waren afkomstig van hun derde album Forever. Het haalde in Engeland wederom de eerste plaats, waardoor het totaal van de groep op negen nummer-één-posities komt.

Hun album werd lauw ontvangen in Engeland: het kwam, achter het tweede album van Westlife, binnen op nummer twee, maar viel de volgende week al buiten de Top 10. Het verkocht in Engeland beter dan verwacht, maar wereldwijd gezien was het geen succes. Het vertrek van Geri Halliwell leek invloed te hebben gehad op de comeback met het derde album. Daarnaast bleken de fans teleurgesteld te zijn in de nieuwe sound van de band.

Hierdoor rees de vraag of de groep nog toekomst had. Hoewel er gesproken werd over de release van een tweede single van Forever, 'Tell Me Why', leken de toenemende soloprojecten van de meiden de groep in de weg te staan. Ze besloten uiteindelijk hun eigen weg te gaan volgen, hoewel de break-up nooit officieel bekendgemaakt is.

2001-heden: na Forever[bewerken]

Formeel is de groep nooit uit elkaar gegaan. Ieder lid heeft soloalbums uitgebracht (variërend in succes, maar nog altijd niet zo groot als het succes als een groep). Melanie C. scoorde als solo-artiest in Nederland wel twee nummer 1-hits, met Never be the same again en I turn to you (beide in 2000).

De laatste paar jaren waren er speculaties in de media over een reünie van de groep. De geruchten werden sterker toen het bekend werd dat ze samen wilden optreden op het Live 8 festival. De groep trad niet op tijdens Live 8, omdat Melanie B een paar dagen voor de show van gedachten veranderd was. Ondanks de verschillende speculaties in de media en muziekkringen, liet Melanie C op haar website en tijdens de talkshow van Anne Robinson weten dat de groep geen nieuw materiaal zou opnemen en dat het geplande 'greatest hits'-album slechts een aftreksel zou zijn van de bekende nummers, aangevuld met remixen of b-kantjes. Echter, Mel's uitspraken bleken later niet geheel te kloppen. Op 13 maart 2007 maakte oud manager Simon Fuller bekend dat er een zes maanden durende reünie tournee door het Verenigd Koninkrijk plaats zou gaan vinden. De Spice Girls, inclusief Halliwell, lieten op een persconferentie in Londen op 28 juni 2007 weten dat er een reeks reünieconcerten zou gaan komen.

De Return of the Spice Girls-tour zou 7 december 2007 van start gaan en daarbij 28 wereldsteden aandoen, onder meer: Los Angeles, Las Vegas, New York, Londen, Keulen, Madrid, Peking, Hongkong, Sydney, Kaapstad en Buenos Aires. Echter, de concerten in Zuid-Afrika, Australië en Azië werden uiteindelijk gecancelled omdat de band fysiek toe was aan rust en graag meer tijd wilde vrijmaken voor privélevens. Uiteindelijk gaven de Spice Girls in hun eigen land 19 concerten. Ze waren hiermee één van de meest succesvolle acts van 2007 in Engeland. Vanwege de reünie verscheen het album Greatest Hits, aangevuld met 2 nieuwe songs, waaronder de single Headlines (Friendship Never Ends) wat wereldwijd geen groot succes was. Het album zelf werd in enkele landen Platina. Hierna zijn alle leden wederom hun eigen weg gegaan. In juni 2012 kwamen ze weer bij elkaar om de musical Viva Forever! te promoten. Dit vond plaats in het St. Pancras Renaissance London Hotel, waar ook hun eerste videoclip, Wannabe, werd opgenomen. De musical gaat op 11 december 2012 in première in het Piccadilly Theatre. Judy Craymer, die eerder Mamma mia! produceerde kwam met het idee voor de musical. Jennifer Saunders, bekend van Absolutely Fabulous, schreef het verhaal. De musical zou gaan over de bittere kant van de roem. De musical ging in première in december 2012, maar werd geen commercieel succes: na tegenvallende verkoopcijfers en een geraamd financieel verlies van 5 miljoen euro werd besloten de musical stop te zetten in juni 2013.[3]

Op de slotceremonie van de Olympische Spelen in Londen, op 12 augustus 2012, traden ze als vijftal voor het laatst op. Ze zongen de hits Wannabe en Spice up your life.

Leden[bewerken]

Huidige leden[bewerken]

Ex-leden[bewerken]

Bijnamen[bewerken]

Halliwell werd in de Verenigde Staten eerst "Sexy Spice" genoemd, maar met de release van Spiceworld werd dit weer veranderd naar "Ginger Spice".

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Spice 1996 16-11-1996 1(9wk) 98
Spice World 1997 15-11-1997 1(2wk) 54
Forever 2000 18-11-2000 30 6
Greatest Hits 2007 17-11-2007 73 5

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wannabe 22-07-1996 24-08-1996 1(2wk) 13 Alarmschijf
Say You'll Be There 14-10-1996 26-10-1996 6 10
2 Become 1 16-12-1996 11-01-1997 3 8 Alarmschijf
Mama/Who Do You Think You Are 03-03-1997 15-03-1997 2 15 Alarmschijf
Spice Up Your Life 13-10-1997 25-10-1997 2 11
Too Much 08-12-1997 20-12-1997 15 7 Alarmschijf
Stop 09-03-1998 21-03-1998 6 13
Viva Forever 20-07-1998 01-08-1998 7 13
Goodbye 11-12-1998 19-12-1998 4 9 Alarmschijf
Holler 20-09-2000 14-10-2000 15 7
Let Love Lead The Way 20-09-2000 14-10-2000 7
Headlines (Friendship Never Ends) 01-11-2007 03-11-2007 tip8 -


Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wannabe 22-07-1996 17-08-1996 1 19
Say You'll Be There 14-10-1996 02-11-1996 8 15
2 Become 1 16-12-1996 04-01-1997 11 17
Mamma / Who Do You Think You Are 03-03-1997 22-03-1997 10 18
Spice Up Your Life 13-10-1997 18-10-1997 4 16
Too Much 08-12-1997 13-12-1997 12 10
Stop 09-03-1998 14-03-1998 14 10
Viva Forever 20-07-1998 01-08-1998 13 12
Goodbye 11-12-1998 19-12-1998 14 8
Holler 20-09-2000 04-11-2000 35 3

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Mama 783 - - - - - - - - - - - - - -
Wannabe - - - - - - - - 1921 - 1967 1730 1694 1187 1277 1298

Solo[bewerken]

Tijdens en na hun tijd bij de Spice Girls hebben alle vijf solo-albums en -singles uitgebracht. Zie de eigen lemma's van de bandleden voor meer informatie.

Spice Girl Albums Aantal singles (VK)
Melanie Brown Hot (2000)
LA State Of Mind (2005)
6
Emma Bunton A Girl Like Me (2001)
Free Me (2004)
Life in Mono (2006)
10
Victoria Beckham Victoria Beckham (2001) 4
Melanie Chisholm Northern Star (1999)
Reason (2003)
Beautiful Intentions (2005)
This Time (2007)
17
Geri Halliwell Schizophonic (1999)
Scream if You Wanna Go Faster (2001)
Passion (2005)
10

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties