Virgin Records

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Virgin Records
Opgericht begin jaren zeventig[noot 1]
Oprichter Richard Branson, Nik Powell
Moederonderneming EMI Group
Status fusie met Capitol Records in 2007
Distributielabel Capitol Music Group
Genre o.a. kraut-/progrock, punk, pop
Situering
Land van oorsprong Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Virgin Records is een Brits platenlabel. De geschiedenis ervan begon in 1970, toen Richard Branson en Nik Powell een postorderbedrijfje oprichtten en daarmee tegen lage prijzen elpees doorverkochten.[1] In 1972 werd in Londen een platenzaak geopend en nabij Oxford (Engeland) de eerste studio van Virgin Records opgericht.[2]

De eerste uitgave door Virgin Records was het Mike Oldfield-album Tubular Bells (deel 1) uit 1973. Deze plaat was door de grotere platenmaatschappijen afgewezen, maar werd tegen de verwachtingen in een groot succes. Er werden meer dan vijftien miljoen exemplaren van verkocht.[3] In 1977 sloot Branson een platenovereenkomst met de controversiële punkgroep Sex Pistols, die met de single "God Save the Queen" de tweede plaats in de Britse hitlijsten bereikte.[3] Virgin Records gaf verder muziek uit van onder meer Paula Abdul, The Rolling Stones, Boy George, Janet Jackson, Simple Minds, Peter Gabriel en Phil Collins.[4][5]

Om zijn noodlijdende luchtvaartmaatschappij Virgin Atlantic van de ondergang te redden, besluit Branson in 1992 Virgin Music te verkopen. Uiteindelijk is het Thorn-EMI dat Virgin Music voor £ 560 miljoen overneemt.[6][7] Rond de overname van EMI door Universal Music Group in 2012 kondigde Branson aan Virgin weer terug te willen kopen.[8] Uiteindelijk kwam het daar echter niet van, waardoor Virgin tegenwoordig eigendom is van de Universal Music Group.

Zie ook[bewerken]

Voetnoot

  1. Als jaar van oprichting worden 1970, 1972 of 1973 genoemd. Het bedrijf vond in 1970 haar oorsprong, maar was toen nog geen platenlabel. In 1972 breidde het uit met een winkel en geluidsstudio. Een jaar later gaf Virgin Records voor het eerst muziek uit.

Verwijzingen

  1. Burns, Paul (2008). Corporate entrepreneurship, p. 60. Uitg.: Palgrave Macmillan, ISBN 9780230542631.
  2. Dearlove, Des (2007). Business the Richard Branson way, p. 14. Uitg.: John Wiley & Sons, ISBN 9781841127644.
  3. a b Rosser, Brad (2009). Better Stronger Faster, p. 215. Uitg.: Infinite Ideas, ISBN 9781906821159.
  4. Mitchell, Donald; Carol Coles (2003). The ultimate competitive advantage, p. 216. Uitg.: Berrett-Koehler Publishers, ISBN 9781576751671.
  5. Drexler, Kateri M. (2007). Icons of Business, p. 22. Uitg.: Greenwood Publishing Group, ISBN 9780313338632. "Branson sold Virgin Music in 1991 for close to a bilion dollars, which he used to help his fledgling airline..."
  6. Ipsen, E 1992, Thorn to buy Virgin for £ 510 million, New York Times, 7 maart, bekeken 8 sept. 2013, [1]
  7. 'Thorn EMI koopt Virgin Music', De Telegraaf, 7 maart 1992, p. 49
  8. Ophalvens, S 2012, 'Richard Branson wil Virgin Records terugkopen', De Volkskrant, 17 juli, bekeken 8 sept. 2013, [2]