Amnesty International

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Amnesty International is een vereniging die de naleving van de mensenrechten, zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de standaard minimumregels voor de behandeling van gevangenen, op 10 december 1948 door de Verenigde Naties ondertekend, beoogt.

Op 10 december 1977, uitgerekend op de verjaardag van de Verklaring, ontving Amnesty International de Nobelprijs voor de Vrede.

In het bijzonder beijvert zij zich voor de volgende punten:

• Vrijlating van gewetensgevangenen. Dit zijn gevangenen, die omwille van hun politieke, religieuze, sociale of seksuele overtuiging en/of geaardheid vervolgd worden, en gevangengezet zijn, en die geen geweld hebben gebruikt;
• Een eerlijk proces binnen een redelijke termijn voor de overige gevangenen;
• Afschaffing van martelingen en andere mishandelingen van gevangenen;
• Afschaffing van de doodstraf in alle omstandigheden en buitengerechtelijke executies.
• Stopzetting van zware schendingen, zoals buitensporig geweld door overheidsdiensten, of gijzelneming van en aanvallen op burgers in oorlogsgebieden.
• Tegenwoordig ziet Amnesty International ook toe op gedragingen van gewapende verzetsbewegingen en richt de organisatie zich op schendingen in de “privé-sfeer” zoals huiselijk geweld.
• Sinds 2001 houdt de organisatie zich ook bezig met schendingen van sociaal-economische rechten.

Inhoud 1 Algemene werkwijze 1.1 Onafhankelijkheid en ongebondenheid 2 Geschiedenis 3 Leden en afdelingen 3.1 Activiteiten in Nederland en Vlaanderen 4 Zie ook 5 Externe links

[bewerken] Algemene werkwijze

Het Internationaal Secretariaat in Londen onderzoekt informatie over mensenrechtenschendingen in de hele wereld op basis van getuigenissen van (ex)gevangenen en hun familieleden, gezaghebbende instanties ter plaatse, persberichten en mededelingen van plaatselijke overheden en diplomatieke vertegenwoordigingen. Steeds worden de bronnen onderworpen aan dubbele controle.

Het behoort tot de strategie van Amnesty International, om nooit te werken voor gevallen in eigen land. Bescherming van de eigen activisten, maar ook het principe van onafhankelijkheid en ongebondenheid (zie hieronder) speelt hierbij een rol. Deze regel is in de afgelopen jaren wel versoepeld. Diverse nationale afdelingen hebben al acties gevoerd tegen mensenrechtenschendingen in eigen land.

[bewerken] Onafhankelijkheid en ongebondenheid

Om te waarborgen dat de grondrechten van alle mensen evenzeer verdedigd worden en om te voorkomen dat dit belemmerd wordt door (verdachtmaking van) enige vorm van belangenverstrengeling, wil Amnesty International uitdrukkelijk niet gebonden zijn aan enige overheid, politieke partij, ideologie, godsdienstige gezindte of economische belangengroep. Hiertoe worden geen giften of subsidies van een overheid geaccepteerd en zijn er richtlijnen voor het werven van fondsen opgesteld.

[bewerken] Geschiedenis

De vereniging werd in 1961 te Londen opgericht door de Engelse advocaat Peter Benenson. Hij las een artikel in een krant over twee Portugese studenten die waren veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf. Ze hadden in een restaurant kritiek geuit op het bewind van de toenmalige dictator Salazár en vervolgens een dronk op de vrijheid uitgebracht. Met twee collega’s startte Benenson de actie ‘Appeal for Amnesty 1961’. De campagne begon in mei met een artikel in The Observer, getiteld ‘De vergeten gevangenen’.

[bewerken] Leden en afdelingen

Anno 2007 telt Amnesty International ruim 2.2 miljoen leden in ongeveer 160 landen. Ieder land heeft een eigen Amnesty-vereniging, die autonoom kan opereren. In sommige landen telt Amnesty International nog maar weinig leden. De organisatie kan ook niet overal in het openbaar opereren. Onder veel (dictatoriale) regeringen worden de activiteiten namelijk als illegaal aangemerkt.

In de praktijk worden internationale beleidslijnen eens in de vijf jaar vastgelegd op een algemene vergadering. De Nederlandse sectie, gevestigd in Amsterdam, bestaat sinds 1968 en is met ruim 280.000 leden relatief groot. Ruim 10% van de wereldwijde Amnesty International leden woont derhalve in Nederland. De Vlaamse sectie is gevestigd in Antwerpen.

[bewerken] Activiteiten in Nederland en Vlaanderen

De Nederlandse en Vlaamse secties van Amnesty International houden zich bezig met uiteenlopende campagnes en acties. Zo zijn er campagnes tegen de doodstraf, tegen discriminatie en voor meer controle op de handel in wapens. Daarnaast zijn er acties ten behoeve van gewetensgevangenen, zoals de succesvolle 'bliksemacties' voor individuele gevallen. Speciale thema-actienetwerken voeren actie op het gebied van homorechten, vrouwenrechten en mensenrechtenactivisten. Verder zijn hulp aan politieke gevangenen en asielzoekers en voorlichting aan nieuwe leden en/of niet leden belangrijke activiteiten. Dit laatste gebeurt bijvoorbeeld op scholen. Tegenwoordig wordt voor acties vaak gebruik gemaakt van nieuwe communicatiemiddelen. Zo kan iedereen meedoen aan internet, e-mail en sms-acties. Dergelijke acties bereiken ook veel jongeren.

[bewerken] Zie ook

• Doodstrafdag

[bewerken] Externe links

• http://www.amnesty.org/
• http://www.amnesty.nl/
• http://www.aivl.be/