Homohuwelijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een homohuwelijk in Amsterdam in de eerste maand nadat het huwelijk daar werd gelegaliseerd.
Een homohuwelijk in Canada

Het homohuwelijk is een huwelijk tussen twee personen van hetzelfde geslacht. In de meeste landen van de wereld wordt het huwelijk gedefinieerd als een verbintenis tussen één man en één vrouw. In het begin van de eenentwintigste eeuw werd het huwelijk in sommige Westerse landen (Nederland, België, Canada, Spanje en verschillende staten in de Verenigde Staten) opengesteld voor personen van hetzelfde geslacht. De wetgevers die voor dergelijke openstelling hebben gestemd, beriepen zich in de meeste gevallen op het principe van gelijke behandeling.

Juridisch gezien bestaat er niet zoiets als het homohuwelijk (of een heterohuwelijk). Als homoseksuelen met elkaar kunnen trouwen, betekent dat de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht. Elk huwelijk is dan gelijkwaardig, ongeacht het geslacht van de partners. In landen waar die openstelling niet heeft plaatsgevonden, kunnen alleen mensen van verschillend geslacht met elkaar trouwen, ongeacht hun seksuele voorkeur. Soms is dan wel partnerschapsregistratie mogelijk, een regeling die, afhankelijk van de wetgeving, al dan niet minder rechten verschaft dan het huwelijk.

Status per land[bewerken]

Wereldkaart ingekleurd op basis van wetgeving rond homoseksualiteit en homohuwelijk.

██ Geen informatie

██ Homohuwelijk toegestaan

██ Partnerschap toegestaan

██ Buitenlands homohuwelijk erkend

██ Homohuwelijk niet erkend

██ Homoseksualiteit licht strafbaar

██ Homoseksualiteit zwaar strafbaar

██ Homoseksualiteit bestraft met levenslange gevangenisstraf

██ Homoseksualiteit bestraft met doodstraf

Nationaal wettelijk toegelaten[bewerken]

Er zijn vijftien landen waar het burgerlijk homohuwelijk door de nationale overheid gelegaliseerd is.

Nederland (2001)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Nederland voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Sinds 1 april 2001 kunnen twee vrouwen of twee mannen in Nederland burgerlijk huwen.

België (2003)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in België voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook in België is het - op basis van de wet van 13 februari 2003 tot openstelling van het huwelijk voor personen van het hetzelfde geslacht - sinds 1 juni 2003 mogelijk dat twee personen van hetzelfde geslacht in het burgerlijk huwelijk treden.

In principe gelden dezelfde rechten en plichten als bij een "klassiek" huwelijk (personen van verschillend geslacht). Sinds 24 januari 2004 is het door een omzendbrief van minister Onkelinx ook mogelijk dat een van de partners uit een land komt waar het homohuwelijk nog niet is ingevoerd. Deze regeling is later ook door de wet bevestigd (Wetboek Internationaal Privaatrecht).

Het eerste homohuwelijk in België werd in Kapellen op 6 juni 2003 gesloten tussen Marion Huibrechts en Christel Verswyvelen.

Op 18 mei 2006 werd in België ook het adopteren van kinderen door mensen van hetzelfde geslacht wettelijk geregeld. Voor die tijd dienden adoptanten ‘van ongelijk geslacht’ te zijn. Door de schrapping van die bepaling werd de adoptiewet ook toepasbaar op paren van gelijk geslacht.

Spanje (2005)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Spanje voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 21 april 2005 passeerde de homohuwelijk-wet voor de eerste maal het Congres van Spanje, op aansturen van Premier José Luis Rodríguez Zapatero. Hoewel de Senaat tegenstemde, werd haar beslissing op 30 juni 2005 herroepen door een tweede stemming van het congres, waarbij de wet met 187 tegen 147 stemmen goedgekeurd werd, ondanks protesten van de conservatieve Partido Popular en de Catalaanse Convergència i Unió. Maatschappelijk protest kwam met name van de Rooms-katholieke Kerk en een petitiebeweging die 600.000 handtekeningen verzamelde.

Op 3 juli heeft de wet rechtskracht gekregen en op 12 juli 2005 is in Spanje het eerste mannenpaar (een Spanjaard en een Amerikaan die elkaar al 30 jaar kenden) in de echt verbonden.

Een aantal burgemeesters heeft aangekondigd helemaal geen huwelijkspartners van hetzelfde geslacht te willen trouwen, anderen alleen personen die uit Spanje, België of Nederland komen.

Canada (2005)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Canada voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het homohuwelijk is sinds 29 juni 2005 in Canada gelegaliseerd door het parlement, ondanks sterke maatschappelijke tegenstand vanuit verschillende geledingen van de bevolking en de tegenstand van verschillende religies. Op 21 juli werd de wet goedgekeurd door de senaat.

Zuid-Afrika (2006)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Zuid-Afrika voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het homohuwelijk is op 12 november 2006 gelegaliseerd. De wet komt voort uit een uitspraak van het Zuid-Afrikaanse Hooggerechtshof in Johannesburg in 2005 dat bepaalde dat de grondwet het huwelijk ook aan koppels van hetzelfde geslacht toestaat en gaf de wetgevende macht twaalf maanden om de wet aan te passen om het homohuwelijk volledig te legaliseren.

Noorwegen (2009)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Noorwegen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het homohuwelijk werd op 11 juni 2008 door het Noorse parlement gelegaliseerd en is sinds 1 januari 2009 mogelijk.

Zweden (2009)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Zweden voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het homohuwelijk is sinds 1 mei 2009 mogelijk.

Portugal (2010)[bewerken]

In Portugal is op 8 januari 2010 een wet door het parlement goedgekeurd waardoor het homohuwelijk mogelijk wordt. Deze wet is op 1 april 2010 in werking getreden.

IJsland (2010)[bewerken]

In IJsland is op 11 juni 2010 door het Alþing (IJslands parlement) unaniem goedgekeurd dat de huwelijkswetgeving wordt opengesteld voor paren van gelijk geslacht. De wet, waarin het huwelijk voortaan genderneutraal wordt ingevuld, is ingegaan op 27 juni 2010.

Argentinië (2010)[bewerken]

In Argentinië heeft de Senaat het homohuwelijk goedgekeurd op 14 juli 2010, nadat de Kamer van Volksvertegenwoordigers eerder groen licht had gegeven. De Argentijnse senatoren debatteerden maar liefst veertien uur over de wetgeving, terwijl buiten voor- en tegenstanders demonstreerden voor het parlementsgebouw. Vooral de katholieke Kerk en andere conservatieve organisaties protesteerden fel tegen de wetgeving. De centrum-linkse regering van Cristina Fernández de Kirchner en verschillende bekende figuren uit de media steunden het voorstel.

Denemarken (2012)[bewerken]

Sinds 15 juni 2012 is het homohuwelijk ook in Denemarken toegestaan. De wet, ingevoerd onder de linkse regering van premier Helle Thorning-Schmidt, heeft enkel betrekking op Denemarken zelf en niet op Groenland of de Faeröer.

Nieuw-Zeeland (2013)[bewerken]

In Nieuw-Zeeland zijn sinds 2005 geregistreerde partnerschappen toegelaten. Een wetsvoorstel om het homohuwelijk toe te laten werd in mei 2012 ingediend en bij een eerste lezing in augustus 2012 stemden 80 voor en 40 tegen. Bij een tweede lezing op 13 maart 2013 en een derde en laatste stemming op 17 april 2013 stemden telkens 77 voor en 44 tegen. De Gouverneur-Generaal van Nieuw-Zeeland gaf zijn koninklijke bekrachtiging op 19 april. De wet trad vier maanden na die bekrachtiging, dus op 19 augustus, in werking.

Uruguay (2013)[bewerken]

In december 2012 keurde de Kamer van Afgevaardigden van Uruguay een wet goed die het homohuwelijk mogelijk maakt met een ruime meerderheid van 81 op 87 aanwezige parlementsleden. Een stemming door de Senaat op 3 april 2013 keurde het voorstel met 23 tegen 8 stemmen goed en de Kamer van Afgevaardigden keurde de geamendeerde versie van de Senaat goed op 10 april 2012. De president, die eerder al had aangegeven het wetsvoorstel te steunen, ondertekende op 3 mei de wet, die op 5 augustus in werking trad.

Frankrijk (2013)[bewerken]

In 2011 werd in Frankrijk een wetsvoorstel dat het homohuwelijk zou toelaten, verworpen. Bij de presidentsverkiezingen van 2012 beloofde François Hollande dat hij een nieuw wetsvoorstel zou steunen. Zijn partij behaalde een meerderheid in het parlement. De Nationale Vergadering keurde de wet goed op 12 februari 2013 en de Senaat op 12 april. Op 23 april 2013 heeft de Franse Nationale Vergadering de geamendeerde versie goedgekeurd. Een aantal conservatieve parlementsleden vroegen echter de Grondwettelijke Raad om de grondwettelijkheid van de wet te controleren. Op 17 mei verklaarde deze Raad de wet volledig grondwettelijk, waarna President François Hollande de wet ondertekende. Op 29 mei werd het eerste huwelijk tussen twee mannen, onder beveiliging van tussen de 50 en 100 agenten, voltrokken.[1]

Brazilië (2013)[bewerken]

In 2011 oordeelde het Federale Hooggerechtshof van Brazilië dat het huwelijk niet beperkt is tot koppels van verschillend geslacht en dat koppels van hetzelfde geslacht recht hebben op partnerschappen met dezelfde rechten als het huwelijk. Sindsdien werden er in specifieke rechtszaken partnerschappen omgezet in huwelijken. In een aantal staten werd in 2012 en 2013 de procedure voor huwelijken expliciet gewijzigd om ook huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht toe te laten waardoor er geen tussenkomst meer nodig is van een rechter. Dit laatste is het geval in het Federaal District en 12 van de 26 deelstaten, namelijk Alagoas, Bahia, Ceará, Espírito Santo, Mato Grosso do Sul, Paraíba, Paraná, Piauí, Rondônia, Santa Catarina, São Paulo en Sergipe.

Op 14 mei 2013 besliste de Nationale Raad voor Justitie (Conselho Nacional de Justiça) dat geen enkele ambtenaar mag weigeren een huwelijksakte te verlenen aan een koppel van hetzelfde geslacht. Hierdoor werd het homohuwelijk wettelijk in heel het land.

Malta (2014)[bewerken]

Op 14 april 2014 stemde het parlement van Malta, ondanks felle stellingname door de katholieke Kerk in Malta, in met een wet waardoor geregistreerde partnerschappen (civil unions) worden toegestaan. Homoseksuele paren krijgen met deze wet dezelfde rechten als gehuwde stellen, inclusief de mogelijkheid om kinderen te adopteren.[2] Het enige verschil zit in de naam: "huwelijk" blijft voorbehouden aan heteroseksuele paren.

Luxemburg (2015)[bewerken]

In Luxemburg kondigde de regering in 2009 aan het homohuwelijk te zullen goedkeuren. Al in 2010 werd een wetsontwerp ingediend, maar door omstandigheden (waaronder het vallen van de regering en daardoor in oktober 2013 nieuw gehouden verkiezingen plaatsvonden) werd het ontwerp pas in 2014 verder behandeld. Op 18 juni 2014 keurde de Kamer van Afgevaardigden het uiteindelijk goed met 56 stemmen voor en 4 tegen.[3] De wet treedt de eerste dag van de zesde maand na publicatie in werking, waarschijnlijk dus 1 januari 2015.

Wettelijk toegelaten in sommige deelstaten[bewerken]

Verenigde Staten[bewerken]

Homohuwelijk in de V.S.

██ Homohuwelijk erkend¹

██ Partnerschap met rechten gelijk aan een huwelijk¹

██ Partnerschap met beperkte rechten¹

██ Homohuwelijken elders aangegaan (buitenland of andere staat) erkend

██ Geen specifiek verbod of erkenning van homohuwelijk of partnerschap

██ Rechterlijke uitspraak tegen verbod homohuwelijk, uitgesteld vanwege hoger beroep

██ Rechterlijke uitspraak tegen verbod erkenning homohuwelijk voltrokken in andere staten, uitgesteld vanwege hoger beroep

██ De wet verbiedt het homohuwelijk

██ De grondwet verbiedt het homohuwelijk

██ De grondwet verbiedt het homohuwelijk en andere vormen van homoseksueel partnerschap


¹ Dit omvat mogelijk recente wetten of jurisprudentie waardoor wettelijke erkenning van homoseksuele relaties is bereikt, ook als deze erkenning nog niet officieel in werking getreden is.
Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in de Verenigde Staten voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het huwelijk valt in de VS onder de deelstaten en niet onder de federale regering en wetgeving. De eerste burgerrechtenbewegingen die probeerden huwelijken voor mensen van hetzelfde geslacht mogelijk te maken, voerden al campagne in de jaren zeventig. Huwelijken werden op lokaal initiatief al sinds 1975 gesloten, maar meestal later weer ontbonden omdat ze niet grondwettelijk in de staat waren.

Het homohuwelijk is erkend door de staten Massachusetts, Connecticut, Iowa, Vermont, New Hampshire, New York, Washington, Maryland, Maine, Californië, Delaware, Rhode Island, Minnesota, New Jersey, Hawaï, Illinois, New Mexico, Oregon, Pennsylvania en het District of Columbia. Daarnaast kennen diverse staten (zie kaart) geregistreerde partnerschappen of andere wettelijke bescherming voor koppels van twee mensen van hetzelfde geslacht. 30 staten hebben grondwettelijke beperkingen die het huwelijk definiëren als een verbintenis tussen een man en een vrouw; dezelfde beperking is opgenomen in wetten van zes andere staten.

Californië kent een uitzonderlijke geschiedenis; in juni 2008 oordeelde het Hooggerechtshof van Californië dat het homohuwelijk legaal was, maar een aantal maanden later werd het homohuwelijk verboden in de grondwet van Californië. Een federale rechtbank oordeelde in 2012 dat dit strijdig was met de federale grondwet en op 26 juni 2013 bevestigde het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten dit oordeel, waardoor het homohuwelijk weer legaal werd.

De federale overheid erkende oorspronkelijk uitsluitend huwelijken tussen een man en een vrouw, door de Defense of Marriage Act (DOMA) van 1996. Op 26 juni 2013 oordeelde het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten in de zaak United States v. Windsor echter dat sectie 3 van de DOMA ongrondwettelijk is, waardoor homohuwelijken door de federale overheid gelijkwaardig aan heterohuwelijken beschouwd en behandeld moeten worden.

Mexico[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Homohuwelijk in Mexico voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 20 december 2009 werd in het Federaal District, Mexico-Stad, als de eerste hoofdstad in het katholieke Latijns-Amerika een nieuwe wet aangenomen die het homohuwelijk mogelijk maakt. Ook mogen getrouwde homoseksuele koppels kinderen adopteren. De wet trad in maart 2010 in werking.

Van de 31 deelstaten van Mexico zijn er 29 waarin het burgerlijk wetboek het huwelijk definieert als een verbintenis tussen man en vrouw, alleen in Guanajuato en Quintana Roo wordt geen geslacht genoemd. In november 2011 verklaarde een rechter in deze laatste staat dat een huwelijk tussen personen van gelijk geslacht is toegestaan en huwde de eerste twee koppels.

Verenigd Koninkrijk[bewerken]

Een wet die homoseksuele koppels in Engeland en Wales de mogelijkheid geeft in het huwelijk te treden werd in januari 2013 in het Lagerhuis ingediend door de Minister voor Vrouwen en Gelijkheden. Op 21 mei 2013 keurde het Lagerhuis de wet goed met 366 stemmen voor en 161 tegen. Op 15 juli 2013 keurde ook het Hogerhuis de wet goed.[4] De Marriage (Same Sex Couples) Act 2013 werd bekrachtigd op 17 juli 2013 en trad op 29 maart 2014 in werking.

De Schotse regering hield in 2011 een raadpleging over het homohuwelijk, vooral met betrekking tot het kerkelijk huwelijk. Op 25 juli 2012 kondigde de regering aan dat het wetgeving zou voorbereiden om het huwelijk open te stellen. Op 27 juni 2013 diende de regering uiteindelijk de Marriage and Civil Partnerships (Scotland) Bill in het Schotse Parlement in. Op 20 november stemde het parlement in met het ontwerp in de eerste fase, met 98 stemmen voor, 15 tegen en 5 onthoudingen. Daarna werd de wet in commissie besproken. Op 4 februari 2014 werd bij de eindstemming het wetsontwerp met 105 stemmen voor en 18 tegen goedgekeurd. Het verkreeg koninklijke bekrachtiging op 12 maart en zal later in 2014 of 2015 in werking treden. De wetgeving geeft kerken een "opt-in"-mogelijkheid om homohuwelijken te sluiten.[5]

Noord-Ierland is nu nog het enige deel van het Verenigd Koninkrijk waar enkel civil partnerships mogelijk zijn voor homoseksuele koppels. Er is geen politieke steun in de Assemblee voor Noord-Ierland om het huwelijk voor hen open te stellen.

Wetsvoorstellen[bewerken]

In verschillende landen ter wereld zijn recent voorstellen geweest of zijn er plannen voor wetsvoorstellen die het homohuwelijk toelaten. Doorgaans laten deze landen al geregistreerde partnerschappen toe.

Duitsland[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie homohuwelijk in Duitsland voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Duitsland diende Bündnis 90/Die Grünen in juni 2012 een wetsvoorstel in dat het homohuwelijk zou toelaten, maar de meerheid (CDU/CSU en FDP) verwierp dit. Wegens meerdere oordelen van het Duitse grondwettelijke hof - dat telkens oordeelde dat de huidige regelingen ongrondwettelijk zijn - laaide in Duitsland opnieuw het debat rond het homohuwelijk op (februari-maart 2013). De CDU van Angela Merkel gaf toen aan bereid te zijn toegevingen te doen, omdat een nieuw oordeel van het grondwettelijk hof in de perceptie als een blamage voor de huidige coalitie gezien zou kunnen worden. Na meerdere protesten uit de hoek van de coalitiepartner CSU en de conservatievere vleugel van de CDU (o.a. Erika Steinbach en Katherina Reiche) werd beslist om voorlopig niets te ondernemen. In de zomer 2013 zal het grondwettelijk hof zich nogmaals over de kwestie buigen. Toen de regering van Angela Merkel de meerderheid in de bondsraad (Bundesrat) na de verkiezingen in de deelstaat Nedersaksen op 20 januari 2013 verloor, verkregen de linkse partijen er de meerderheid. Een wetsvoorstel dat het homohuwelijk zou toelaten werd toen ingediend en goedgekeurd in de bondsraad, maar het voorstel werd in het parlement (Bundestag) tegengehouden door de toenmalige regering van CDU, CSU en de liberale FDP. De laatstgenoemde partij had echter gezegd volledig vóór het homohuwelijk te zijn, maar stemde toch tegen wegens coalitiediscipline.

Thailand[bewerken]

Het Thaise parlement buigt zich binnenkort over een wetsvoorstel dat gelijke rechten garandeert voor homo’s, lesbiennes en transgenders. Thailand is daarmee eerste land in Zuidoost-Azië dat de legalisering van het homohuwelijk overweegt, zo schrijft de Vlaamse website Holebi.[6]

Vietnam[bewerken]

Het Aziatische land Vietnam heeft in 2012 overwogen om huwelijken of geregistreerde partnerschappen tussen twee mensen van hetzelfde geslacht toe te staan. Hiermee was het het eerste land in Azië dat zoiets overwoog. Het voorstel ontstond naar aanleiding van onduidelijkheden bij rechtbanken om hoe om te gaan met zaken over het samenwonen van homo's.[7] Op 12 november 2013 werd besloten dat trouwerijen van homoseksuelen niet meer illegaal zijn en dat zij het recht hebben om samen te wonen, maar er is nog geen sprake van een volwaardig homohuwelijk.[8] Tot dan toe werden er celstraffen aan openlijke homoseksuelen opgelegd en werden ze met stokken geslagen. Er heerste een taboe op het onderwerp, maar dat begon rond 2010 te veranderen en in 2012 vond de eerste gay pride parade van Vietnam plaats in de hoofdstad Hanoi.[9]

Onderwerp van debat[bewerken]

Estland[bewerken]

De openstelling van het burgerlijk huwelijk voor homo­seksuelen is nu ook onderwerp van debat in Estland. Een interessant geval, want het land ligt precies op het snijvlak van de homofobe oosters-orthodoxe wereld, het conservatief-katholieke Centraal-Europa en Noord-Europa, waar het homo­huwelijk de normaalste zaak van de wereld is.

Ierland[bewerken]

Ierland gaat in 2015 een referendum houden over de legalisering van het homohuwelijk. De Ierse premier Enda Kenny heeft dat in 2013 bekendgemaakt. Twee decennia geleden was homoseksualiteit nog verboden in het overwegend katholieke land.

Tsjechië[bewerken]

De Tsjechische Senaat heeft in 2006 een wetsvoorstel aangenomen dat homoseksuele stellen de mogelijkheid biedt een geregistreerd partnerschap aan te gaan. Van de 65 aanwezige senatoren stemden 54 voor het wetsvoorstel. Een meerderheid van de senatoren van de kleinste regeringspartij, de christendemocratische KDU-CSL, stemde tegen. De oppositionele liberalen van de Democratische Burgerpartij (ODS), die in de senaat een meerderheid vormen, onthielden zich grotendeels van stem. De nieuwe wet maakt het voor homoseksuele stellen onder andere mogelijk kinderen op te voeden, maar geeft hun niet het recht die te adopteren. De Tsjechische president Vaclav Klaus heeft echter zijn veto uitgesproken over het wetsvoorstel waardoor mensen van hetzelfde geslacht kunnen trouwen. De twee Kamers van het Tsjechische parlement hadden het geregistreerd partnerschap al goedgekeurd, maar nu is een absolute meerderheid in het Lagerhuis nodig om het veto teniet te doen. Volgens het wetsvoorstel zouden homostellen en lesbische paren het recht krijgen elkaars eigendom te erven en toegang tot elkaars medische gegevens te krijgen. Klaus noemde het wetsvoorstel onlangs in een interview „een tragische fout.” Uit opiniepeilingen blijkt dat 62 procent van de Tsjechen een partnerschap voor homo’s wel steunt.

Chili[bewerken]

De pas verkozen presidente van Chili Verónica Michelle Bachelet Jeria (SP) wil werk maken van het homohuwelijk. Samen met de communisten vormt ze de 'Nieuwe Meerderheid', die naast economische ook ethische hervormingen wilt. Naast veel sociale accenten zoals het gratis maken van universitair onderwijs wil Bachelet ook het huwelijk openstellen voor holebikoppels. De Nieuwe Meerderheid heeft een krappe meerderheid in zowel Kamer van Afgevaardigden en Senaat. Het is dus de vraag hoe en wanneer het homohuwelijk er komt in Chili.

Taiwan[bewerken]

In Taiwan zijn zaterdag 27 oktober 2013 tienduizenden in regenboogkleuren en glitters uitgedoste mensen de straat op gegaan om te demonstreren voor legalisatie van het homohuwelijk. De actie is bedoeld ter ondersteuning van de vrijdag begonnen herziening van een wetsvoorstel om het homohuwelijk mogelijk te maken. Taiwan geldt als redelijk tolerant, zeker vergeleken met andere Aziatische landen. Zo krijgen basisschoolleerlingen seksuele voorlichting en zijn homoseksuelen bij wet beschermd tegen discriminatie. Bij een recente opiniepeiling bleek 53 procent van de bevolking voor legalisatie van het homohuwelijk te zijn. De acceptatie van een homoseksueel familielid blijft echter laag.

Zwitserland[bewerken]

In Zwitserland heeft de groen-liberale partij Les vert'libéraux twee parlementaire initiatieven genomen. Eén initiatief is gericht op het in de grondwet opnemen van een verbod op discriminatie op basis van verschillen tussen koppels (getrouwde versus ongehuwd samenwonende). Het andere initiatief is gericht op het openstellen van het huwelijk. Zo belandt het debat over het homohuwelijk in het Zwitserse parlement. De initiatieven van de groenen zijn een reactie op een initiatief van de christendemocratische partij die in de grondwet wil inschrijven dat het huwelijk is voorbehouden aan heterokoppels.

Colombia[bewerken]

Een Colombiaans wetsvoorstel om het huwelijk open te stellen voor mensen van hetzelfde geslacht is door de Senaat verworpen. Dat schrijft Ouest-France. Met 51 stemmen voor en 17 tegen verwierpen de senatoren het voorstel dat was ingediend door een parlementslid van de regerende conservatieve meerderheid en een lid van de oppositie. Nu het voorstel is afgeschoten, hoeft het ook niet meer te worden voorgelegd aan het parlement. Colombia kent sinds 2011 wel de mogelijkheid van een samenlevingscontract voor homoseksuelen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Eerste homohuwelijk in Frankrijk, gay.nl, geplaatst en bezocht op 29 mei 2013
  2. (en) Parliament to approve gay marriage bill this evening Malta independent, 14 april 2014
  3. (fr) 6172A, Chambre des Députés
  4. (en) Gay marriage set to become law as peers approve Same Sex Couples Bill Oliver Wright, The Independent, 15 juli 2013
  5. Schotse parlement keurt homohuwelijk goed, 4 februari 2014, deredactie.be
  6. Thailand overweegt homohuwelijk
  7. Willems, Marije. "Vietnam overweegt invoering homohuwelijk". NRC.nl (29 juli 2012) Geraadpleegd op 11 mei 2014
  8. (en) Nichols, James. "Vietnam Votes To Legalize Gay Weddings But Not Gay Marriage". huffingtonpost.com (14 november 2013) Geraadpleegd op 12 mei 2014
  9. "Staat Vietnam straks in Azië symbool voor homorechten?". Volkskrant.nl (31 juli 2012) Geraadpleegd op 12 mei 2014
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek