Newfoundland en Labrador

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Newfoundland en Labrador
Provincie in Canada Vlag van Canada
Vlag van Newfoundland en Labrador Wapen van Newfoundland en Labrador
(Details)
Kaart van Newfoundland en Labrador
Algemeen
Oppervlakte 405.212 km²
Inwoners 509.677 (2006) (1,4 inw/km²)
Hoofdplaats St. John's
zoet water 7,7%
Politiek
Premier Kathy Dunderdale (PC)
Luitenant-gouverneur John Crosbie (2008-)
Zetels in lagerhuis 7
Zetels in senaat 6
Overig
Afkorting Post NL
Tijdzone UTC -3,5/-4
ISO 3166-2 CA-NL
Website www.gov.nl.ca
Portaal  Portaalicoon   Canada

Newfoundland en Labrador is een provincie van Canada. Het is de tiende provincie die tot Canada toetrad. De hoofdstad is St. John's. Het heeft een eigen dialect, het Newfoundland English. Het eigen Franse dialect is nagenoeg uitgestorven. Pas sinds 1949 behoort de voormalige Britse kolonie Newfoundland tot Canada.

De provincie telt ongeveer 509.677 inwoners[1] waarvan zo'n 95% op het eiland Newfoundland woont. Van hen spreekt 98,5% Engels als moedertaal. De economie van de provincie is vooral gebaseerd op olie en visserij. Olie beslaat zo'n 44% van de totale export van Newfoundland en Labrador en het levert de grootste bijdrage aan de economische groei.

Geografie[bewerken]

St. John's, Newfoundland en Labrador

De hoofdstad St. John's telt 99.182 inwoners (2001)

Newfoundland en Labrador bestaat uit het eiland Newfoundland, ten oosten van het Canadese vasteland in de golf van St. Lawrence gelegen, en het gebied Labrador, in het noordoosten van het Labrador-schiereiland dat verder tot de provincie Quebec behoort. De oppervlakte van de provincie Newfoundland en Labrador beslaat zo'n 405.720 km², waarvan het eiland Newfoundland zo'n 27% uitmaakt.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste Europeanen waarvan bekend is dat zij de Noord-Amerikaanse kusten bereikten, waren Vikingen uit voornamelijk Noorwegen. In 982 ontdekte Erik de Rode Groenland en vestigden de Vikingen daar diverse nederzettingen. Van daaruit bereikten zij enkele jaren later de kust van Noord-Amerika. Eén van de nederzettingen die zij onder andere stichtten, was L'Anse aux Meadows gesticht door Leif Eriksson, op het huidige Newfoundland.

Deze nederzettingen kenden maar een vrij korte levensduur en tot de ontdekkingsreizen van Christoffel Columbus was de kennis in Europa over de Nieuwe Wereld verdwenen, of alleen in enkele legenden bekend. In 1497 herontdekte John Cabot Newfoundland. In opdracht van koning Hendrik VII voer hij met achttien man op de Matthew naar het westen om een vaarroute naar Azië te vinden. Te Newfoundland vond hij sporen van mensen, maar hij ontmoette geen indianen. Engeland was destijds niet bij machte om het gebied te koloniseren, terwijl de Spanjaarden en Portugezen zich op zuidelijkere streken richtten. Het zou nog 75 jaar duren voordat Europeanen zich er permanent zouden vestigen[2] en het zou nog tot laat in de achttiende eeuw duren aleer er nederzettingen van betekenis ontstonden in wat nu Newfoundland en Labrador is.

Korte tijd na de ontdekking door Cabot begonnen vissers al wel de visrijke wateren nabij Newfoundland te exploiteren. Intussen werd het gebied en de wateren eromheen verkend door ontdekkingsreizigers als Giovanni da Verrazano en Jacques Cartier.

Na de Franse nederlaag in de Franse en Indiaanse oorlog in 1763 werd langzaam maar zeker het gebied meer en meer verkend door de Britten. Vanaf de jaren 1830 werd het achterland van Labrador verkend en in kaart gebracht. Newfoundland werd pas in 1822 voor het eerst te voet overgestoken en pas in de tweede helft van de 19e geheel in kaart gebracht.

Gedurende lange tijd nadat Canada in 1867 gevormd werd, bleef Newfoundland een Engelse kolonie. In 1854 verkreeg het gebied intern zelfbestuur. In 1869 wees de bevolking in een referendum vereniging met Canada af. In 1907 werd de kolonie een dominion van het Britse Rijk en in 1934 gaf Newfoundland vrijwillig het zelfbestuur op en kwam opnieuw onder directe controle van Londen te staan. Na twee referenda in 1948 stemde een zeer kleine meerderheid van de Newfoundlanders in met vereniging, waarna Newfoundland op 31 maart 1949 toetrad tot de Confederatie als de tiende provincie, onder de naam "Newfoundland". In 2001 werd de naam van de provincie officieel gewijzigd in "Newfoundland en Labrador".

Externe link[bewerken]

Noten
  1. Canada's National Statistical Agency (2006): http://www40.statcan.ca/l01/cst01/demo62b.htm, info verkregen op 7 december 2006.
  2. Jaap ter Haar (2003): De wording van een wereldmacht. De geschiedenis van de Verenigde Staten, Uitgeverij Kok, Kampen, blz. 26.